Komendancie nasz

Loch Camelot
Komendancie nasz

Nie trąbiły Ci fanfary,
Nie kłoniły się sztandary,
W złoto strojnych straż.
Gdyś graniczne słupy burzył,
Zmartwychwstanie przez czyn wróżył,
Komendancie nasz!

Jeno duch Cię uniósł Boży,
Jeno blask wschodzącej zorzy
Opromienił twarz.
Jeno wichry Ci zagrały,
Jeno lasy się kłaniały,
Komendancie nasz!

A w wojaczce na bezdrożu,
Tyś na złotym nie spał łożu,
Nie pił z pełnych czasz.
Do snu Ci nie grały harfy,
Nie stroiły piersi szarfy,
Komendancie nasz!

Jeno strój Cię zdobił szary,
Jeno schron Ci dały jary,
Słońce piekło twarz.
Dzionkiem kule Ci zawyły,
Nocką myśli druhem były,
Komendancie nasz!

Dziś z królami na Wawelu,
Wodzu i Nauczycielu,
Wieczne łoże masz.
Stamtąd duch Twój nami włada,
Cała Polska — Twa brygada,
Komendancie nasz!

A choć pośniem już w mogile,
Gdy potrzeby przyjdą chwile,
Ty nam powstać każ!
Wstaną duchy, runą ławą
Na Twój zew, za Twą buławą,
Komendancie nasz!

Hej, tam pod Warszawą

Hej, tam pod Warszawą

Hej, tam pod Warszawą,
Kędy Wisła płynie,
Rozłożył się Moskal świnia
Na polskiej krainie.

Poczekaj Moskalu,
Ty pogańska duszo,
Maszeruje oddział strzelców
Na proch cię rozkruszą.

Komendancie miły,
Prowadźże nas dalej,
Bo my jeszcze dzisiaj chcemy
Szturmować Moskali.

Koledzy sekcyjni,
Szukajcie kierunku,
Byśmy celnie strzelać mogli,
Nie psując ładunku.

Naprzód w tyraliery,
Kule nas nie straszą,
Bić się będziem z Moskalami,
Za Ojczyznę naszą.

Za poległych braci,
Wiernych polskich synów,
Bić się będziem z Moskalami,
Bić tych sk ...

Maszerują strzelcy,
Dobosz w bęben wali,
Polska będzie dla Polaków,
Moskwa dla Moskali.

Moskal niedołęga,
Chciał nam zabrać Kraków!
Maszerują polscy strzelcy,
Poznasz ty Polaków!

My cię wypędzimy,
Aż za Łysą Górę
I tam my ci wytrzepiemy
Po diabelsku skórę.

Poznasz ty, Moskalu,
Krakowskiego zucha,
Jak bagnetem dobrze włada,
Kulą po łbie dmucha.

Jedzie na Kasztance

Jedzie na Kasztance
Wacław Biernacki

Jedzie, jedzie na Kasztance

Siwy strzelca strój.
Hej, hej, komendancie,
Miły wodzu mój!

Gdzie szabelka twa ze stali?
Przecież idziem w bój,
Hej, hej, komendancie,
Miły wodzu mój!

Gdzie twój mundur jeneralski,
Złotem naszywany?
Hej, hej, komendancie,
Wodzu kochany!

Masz wierniejszych niż stal chłodna
Młodych strzelców rój,
Hej, hej, komendancie,
Miły wodzu mój!

Nad lampasy i purpury
Wolisz strzelca strój,
Hej, hej, komendancie,
Miły wodzu mój!

Ale pod tą szarą bluzą
Serce ze złota,
Hej, hej, komendancie,
Serce ze złota!

Ale błyszczą groźną wolą
Królewskie oczy,
Hej, hej, komendancie,
Królewskie oczy!

Pójdziem z tobą po zwycięstwa
Poprzez krew i znój,
Hej, hej, komendancie,
Miły wodzu mój!

Warczą karabiny

Wojciech Kossak

Chór Juranda
Warczą karabiny

Rajmund Scholz

Warczą karabiny i dzwonią pałasze,
To Piłsudski wyszedł w pole, a z nim chłopcy nasze.

Wodzu, wodzu miły! Przewodź świętej sprawie!
I każ trąbić trębaczowi, gdy staniem w Warszawie!

Wtedy wszystkie dzwony krakowskie zadzwonią,
A Kolumnie Zygmuntowskiej Tatry się pokłonią.

Gdy staniesz w Warszawie, wodzu, strzelcze szary,
Podepcz nogą z ostrogami butę carskiej mary!

Gdy staniesz w Warszawie w tym królewskim grodzie,
To poleci na rozprawę co jest sił w narodzie.

Wisłą wieść poleci — falami jasnemi,
Że nie będzie już Moskali na piastowskiej ziemi.

Pieśń żałobna - Adam Kowalski

Chór Juranda
Pieśń żałobna

Adam Kowalski

Niebo nad Polską chmurzy się i mroczy
Śmierć pobieliła Komendanta twarz
Biedna Ojczyzna wypłakała oczy
Z żalu po Tobie, Wodzu drogi nasz

Od tronu Boga, gdzie przebywasz w chwale
Ty nas sieroty swą opieką darz
Strzeż, gdy w nas będą bić wzburzone fale
Promienny Druhu, Wodzu drogi nasz

Wdzięczny po wieki za Twój trud nadludzki
Naród przy grobie wierną trzyma straż
Śpij więc spokojnie, Ojcze nasz Piłsudski
Między królami, Wodzu drogi nasz

Wielkie Twe serce śmierć przygniotła głazem
Lecz w sercach naszych wiecznie żywy trwasz
Za testamentem Twym, jak za rozkazem
Pójdziem ku sławie, Wodzu drogi nasz

Pogrzeb Marszałka Józefa Piłsudskiego