niedziela, 2 października 2016

O la ri ja - Andrzej Sikorowski

Michael Cheval

Pod Budą
O la ri ja

Andrzej Sikorowski

O la ri ja o la ri
za oknami wstaje świt
aż tu nagle wiatr nadleciał jak szalony
na ramieniu jeszcze żony ciepły ślad
wiatr nadleciał i kołysze naszym domem
a od miasta jakiś dziwny rośnie gwar

O la ri ja o la ra
to melodia płynie zła
a ulicą wielki pochód niby rzeka
ołowianych żołnierzyków cały tłum
na przystankach na tramwaje nikt nie czeka
a z latarni wrona zwisa głową w dół

O la ri ja, o la ra
już na rynku festyn trwa
tańczy żebrak z kimś kto rzucił grosz ofiarny
i idiota z profesorem nauk trzech
z kalekami najpiękniejsze tańczą panny
a na wszystko fioletowy sypie śnieg

O la ri ja o la ra
czarny bęben marsza gra
obce słowa krzyczą usta skądś znajome
po podwórzu biega w kółko chory pies
biją dzwony i ktoś siedzi na balkonie
u sufitu porzeczkowy rośnie krzew

O la ri ja o la ra
za horyzont patrzę w dal
już na tacy mi podają sygnet złoty
marzę o tym by zatrzymać wreszcie czas
i łagodnie się zapadam w twoje włosy
i wychylam gorzki toast aż do dna

i objęci odfruwamy gdzieś daleko
już za nami zatrzaskują ciężkie drzwi
i już oczom tak przytulnie pod powieką
i od łez twoja sukienka cała lśni

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz