Gdy odejdziesz stąd - Jacek Podkomorzy

Iga Cembrzyńska
Gdy odejdziesz stąd

Jacek Podkomorzy
(Zbigniew Adrjański, Janusz Trybusiewicz)

Gdy odejdziesz stąd
Pójdzie z tobą w ślad
Słońce moich dni
Mej nadziei blask

Gdy porzucisz mnie
Zgaśnie światło dnia
Cień zapuka w drzwi
Będzie tak bez słów
W progu stać

Gdy odejdziesz w świat
Gdy odejdziesz już
Niepotrzebne łzy
Niepotrzebny ból
Porozwiewa wiatr, ach
Porozwiewa wiatr

Gdy zabierzesz czas
Gdy zostawisz mnie
Stary zegar nasz
Już nie będzie bił
Gdy odejdziesz ty
Gdy odejdziesz ty
Ty, ty, ty

Włóż ten ciepły szal
Będą chłodne dni
Będzie pusta dal
Będą głupie łzy

Wybacz śmieszny gest
Wszystko trudno skryć
Wiem, tak w życiu jest
I tak musi być, musi być

Gdy odejdziesz w świat...

Gdy odejdziesz ty
Gdy odejdziesz ty
Gdy odejdziesz ty
Ty, ty, ty, ty, ty

Dla wolności byliśmy stworzeni - Louis Aragon

Ewa Dałkowska
Dla wolności byliśmy stworzeni

Louis Aragon - Artur Międzyrzecki

Dla wolności byliśmy stworzeni
Stworzeni dla losów szczęśliwych
Jak szyba dla szronów jesieni
Nieszpory dla żalów tkliwych
Alkohol dla oszołomienia
Maj dla miłości żarliwych
Dla wolności byliśmy stworzeni
Stworzeni dla losów szczęśliwych

Mija czas, mija czas, nie żartując
Z pętlami sznura krąży obok
Kochanków, którzy się całują
Nie widząc go pomiędzy sobą
Przechodzi, oczy im piętnując
I czoła im szyderczo żłobiąc
Mija czas, mija czas, nie żartując
Z pętlami sznura krąży obok

A jeśliśmy nie winni sami
Pokażcie, kto tej grze przewodzi
Kto skradł nam to, co z nieba mamy
Wziął to, co z nieba łask przychodzi
Mnie albo was ta wina plami
Panowie, ktoś tu tęgo szkodzi
A jeśliśmy nie winni sami
Pokażcie, kto tej grze przewodzi

Dla wolności byliśmy stworzeni
Stworzeni dla losów szczęśliwych
Świat jest po to, by żyć na tej ziemi
Cała reszta to cyrk osobliwy
Wasze prawa, biblie, anatemy
Obłęd, który obłędem się żywi
Dla wolności byliśmy stworzeni
Stworzeni dla losów szczęśliwych

Fot. L. Aragon, E. Dałkowska

Ta chwila na teatr - Roman Kołakowski

Ta chwila na teatr

Roman Kołakowski

Między pierwszą jasnością
A zawarciem się powiek
Jest ta chwila na teatr
Co nie mieści się w słowie

Między pierwszym oddechem
A ostatnim westchnieniem
Jest ta chwila na teatr
Który bywa milczeniem

Między głodem a chlebem
Między ręką a nożem
Jest ta chwila na teatr
Która minąć nie może

Między słowem a czynem
Uległością a gniewem
Jest ta chwila na teatr
Który zawsze był śpiewem

Między skronią a kulą
Między tłumem a pustką
Jest ta chwila na teatr
Popękana jak lustro

Między jednym a drugim
Drżącym serca zabiciem
Trwa ta chwila na teatr
Który ciągle jest życiem

Ewa Dałkowska, Mariusz Benoit

Fot. Edward Hartwig

Pamiątki - Roman Kołakowski

Ewa Dałkowska - Pamiątki

Roman Kołakowski

Epoka nasza wszystko wymienia
Spokój sumienia na czyste ręce
Stałość poglądów, punkty widzenia
Mądre postawy, dobre intencje

Epoka nasza wszystko kupuje
Nasza epoka jest na sprzedanie
Fabryka marzeń wciąż produkuje
Słowa, po których nic nie zostanie

Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Nic strasznego się nie stanie
Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
To metoda na przetrwanie

Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Bo pamiątki teraz w cenie
Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Nie oczekuj na zbawienie

Medal z Piłsudskim, portret Stalina
Wciąż się mieszają historii wątki
Ktoś gdzieś umiera, coś się zaczyna
Smutne odejścia, świetne początki

Dziadek w oflagu, ojciec na zjazdach
W ramkach dyplomy, stare ordery
Mrzonki o wzlotach, nieznanych gwiazdach
I to nieszczęsne czterdzieści cztery

Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Nic strasznego się nie stanie
Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
To metoda na przetrwanie

Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Bo pamiątki teraz w cenie
Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Nie oczekuj na zbawienie

Ktoś zanotuje, czego pragniemy
A ktoś przysięgnie, że jest niewinny
Więc znów na życie donos piszemy
Walczmy o siebie, ginąc za innych

Jak eksponaty nieme w muzeum
W czyste gablotki poukładani
Niektórzy nawet w mauzoleum
Reszta pokotem, z szyldem "Nieznani"

Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Będziesz żył, jak żyć ci dadzą
Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
W końcu ciebie też sprzedadzą

Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Będziesz żył, jak inni żyją
Sprzedaj pamięć, kup pamiątkę
Może ciebie nie zabiją

Spóźniony żal - Jarosław Abramow-Newerly

Krystyna Prońko
Spóźniony żal

Jarosław Abramow-Newerly

Spóźniony żal w cieniu białych brzóz,
Spóźniony żal będzie rósł i rósł.
Spóźniony żal, bo najgorętsza łza
Nie zwróci mi już Was,
Łez nie złagodzi czas
Ni granitowy głaz.

Dlaczego teraz rozumiem Was tak,
Dlaczego teraz dopiero Was brak?
Dlaczego to, że jesteście dziś snem,
Zbyt późno wiem?

Choć na tamtym tle
Nie żyje mi się źle,
Nie żyje mi się źle –
To nie to samo.
Czy słyszysz, Mamo, mnie?