Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Moskiewska saga. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Moskiewska saga. Pokaż wszystkie posty

Moskiewska saga - Wasilij Aksionow

Wasilij Aksionow - Moskiewska saga

Pokolenie zimy
https://drive.google.com/open?id=0B7fLbPFkiXkdb21aZzRTakM0ZXc
Moskwa lat dwudziestych. Epoka NEP-u zapełniła półki sklepów towarami i pozwoliła ludziom odetchnąć od wojennego komunizmu. Na horyzoncie gromadzą się jednak czarne chmury. Stalin rozpoczyna walkę z opozycją trockistowską, zinowjewowską, bucharinowską. Wszyscy członkowie rodziny wybitnego chirurga Borysa Gradowa - Nina, awangardowa poetka, najstarszy syn, dowódca Armii Czerwonej, młodszy syn, dogmatyczny komunista, ich żony i dzieci - dostają się w tryby miażdżącej machiny terroru. "Pokolenie zimy" spędza bezsenne noce w oczekiwaniu na wizytę NKWD i walczy o przeżycie w tragiczny "czas zlodowacenia" - stalinowskich represji, które sięgnęły szczytu w 1937 roku. Pokoleniem zimy Aksionow podejmuje odważną próbę stworzenia dwudziestowiecznej Wojny i pokoju, łącząc postaci historyczne i fikcyjne w wielkiej sadze rozgrywającej się na tle historii Związku Radzieckiego.

Wojna i więzienie
https://drive.google.com/open?id=0B7fLbPFkiXkdUVE5a2FXWDlZck0
Rok 1941. Tragiczne pierwsze wojenne lato. Rozpaczliwa sytuacja na froncie - bezwładny odwrót wojsk radzieckich, masowe dezercje, poddawanie się do niewoli całych oddziałów i zagrożenie Moskwy - zmuszają władców kraju do zmiany linii politycznej. Stalin zaczyna odwoływać się do patriotyzmu, zacieśnia współpracę z zachodnimi sojusznikami, zwalnia z obozów aresztowanych dowódców. Z łagru wychodzi również Nikita Gradow, odarty z młodzieńczych ideałów i rewolucyjnego romantyzmu. Radziecka ojczyzna żąda jednak od oficera Armii Czerwonej kolejnych poświęceń w strasznych wojennych latach, które odciskają się bolesnym piętnem na losach Gradowów i całego narodu.

Więzienie i pokój
https://drive.google.com/open?id=0B7fLbPFkiXkdd0xKOGY1ck1wNXM
Kończy się wojna, okres tragiczny, lecz jednocześnie budzący w społeczeństwie radzieckim nadzieje na zmiany. Wkrótce okazuje się, jak bardzo są one płonne. Związek Radziecki wraz z państwami satelickimi oddziela się od reszty świata. Niedawni sojusznicy stają się wrogami. Starzejący się, schorowany Stalin z obsesyjną podejrzliwością wypatruje wokół siebie wrogów. Beria wykorzystuje swoją nieograniczoną władzę do osobistych celów. Nasilający się terror nie omija Gradowów. U schyłku życia senior rodu trafia do więzienia za desperacką obronę lekarzy Żydów...

Ekranizacja:
https://drive.google.com/open?id=0B7fLbPFkiXkdb21aZzRTakM0ZXc
Serial "Moskiewska saga" - 2004

Moskovskaya saga - Josif Kobzon

🔊 Josif Kobzon
Московская сага

Nikołaj Dobronrawow

Ночи без сна,
Мир и война -
Вечная схватка
Тьмы и света.
Правде верна
Песня слышна
Песня, что нашей жизнью пропета,
Снова в России слышна!

День весенний, день сомнений,
Горький привкус цветущей сирени.
Мир беспечен, а навстречу
Нам идет беспощадное время…

Годы летят,
Жизни горят,
Кто-то навеки расстается.
Вспомним своих
Самых родных,
Кто никогда домой не вернется…
Вспомним любимых своих!

Сколько жизней мы прожили,
Знали беды, любовь и бесстрашье,
Честь и Верность - наши крылья
А семья - это родина наша!

Дышит теплом
Старый наш дом -
Наша отрада,
Наша совесть.
Время придет,
Кто-то прочтет
Этих годов правдивую повесть
Нас и простит, и поймет!

Мир не вечен, нам навстречу
Выйдут дети иных поколений,
Снова вспыхнет день весенний,
И любовь, и сирени цветень
е!

Tristia - Osip Mandelsztam

Inna Czurikowa
Romans z filmu "Moskiewska saga"

Osip Mandelsztam - Tristia


Adam Pomorski

Pojąłem, czego uczy mnie rozstanie
W nocnych lamentach z włosem potarganym.
Przeżuwa wół i dłuży się czekanie —
Wigilij miejskich mija czas nad ranem.
Tamtej koguciej spełniam obrzęd nocy:
Wędrówki ból się na powiekach wieszał
I w dal patrzały zapłakane oczy,
Ze śpiewem Muz kobiecy płacz się mieszał.

Któż może wiedzieć słysząc o rozstaniu,
Jakiej rozłąki zaznać nam sądzono,
Co wieści kogut piejąc o świtaniu,
Gdy w Akropolu jeszcze ognie płoną,
A kiedy wschodzi jakieś nowe życie,
W sieni leniwie żuje wół w pomroce,
Czemuż to kogut głosząc nowe życie
Na murach miejskich z krzykiem się trzepoce?

Mnie także miłe obyczaje przędzy:
Wrzeciono bzyka, snuje nić czółenko.
A na spotkanie, patrz, jak puch łabędzi
Już bosą nóżką Delia frunie miękko.
Ach, kanwa życia jak szarzyzną nuży,
Mowa radości jakże jest uboga!
Wszystko już było, wszystko się powtórzy,
Jedynie chwila poznawania błoga.

Niech przezroczysta jawi się figurka
W czystym naczyniu z wypalonej gliny
Jak popielicy rozpostarta skórka,
Nad woskiem skroń pochyla się dziewczyny.
Nie nam się godzi wróżyć o Erebie,
Kobietom wosk, mężczyznom spiż przystoi.
Nam śmierć na wojnie przeznaczono w niebie,
One przy wróżbie umierają swojej.

Tuchi v golubom - Kristina Orbakaite


Kristina Orbakaite
Тучи в голубом


Wasilij Aksionow, Piotr Sinjawskij

Снова весь фронт раскален от огня.
Лупят зенитки три ночи, три дня.
А в гимнастерке, на снимке
Ты обнимаешь меня...

Ах, эти тучи в голубом,
Напоминают море,
Напоминают старый дом,
Где кружат чайки, за окном
Где мы с тобой, танцуем вальс.
В миноре

Если останусь живым на войне,
Встречусь с тобой я в родной стороне.
Только пока я воюю,
Ты не забудь обо мне...

Ах, эти тучи в голубом...

Юнкер все кружит и небо в огне.
Думай родная всегда обо мне.
Из-поднебесья мне виден
Милый твой профиль в окне...

Moskiewska saga

Gosti na dachu syezzhalis - Olga Budina

Moskiewska saga - Moskovskaya saga

Olga Budina
Гости на дачу съезжались

Irina Ginzburg

Гости на дачу съезжались,
Забыв о заботах земных.
И соловьи для них заливались
Сирень полыхала для них.
И растворялась в сумерках усталость
И от души немного отлегло.
Ах, сколько уже нам осталось
Жить так легко и светло?

Никому не дано
Знать, что нам суждено
Будет свет или мрак,
Будет так или сяк иль иначе.
А потом разберем,
Что случится, что будет потом.
А пока будем жить,
Будем пить и любить наудачу.

Гости на дачу съезжались,
На свет ее ярких огней
Как же мы долго, друзья, не встречались.
Но ближе нас нет, и родней!
Мы поднимаем друг за друга тосты
Вино пьянит, и льется, как вода.
Ах, как всё прекрасно и просто!
Ах, если б так было всегда!

Tolko tebe - Kristina Orbakaite


Kristina Orbakaite
Tolko tebe - Только тебе


Было, я от этого слова бегу,
И никак убежать не могу,
Было,опустевшую песню свою
я тебе на прощание пою,
Было, упрекать я тебя не хочу,
не заплачу, и не закричу
Было, не заплачу и не закричу,
Ладно, пронеслось, прошумело, прошло,
И земля не вздохнет тяжело,
Ладно, не завянет ольха у воды,
Не растают полярные льды,
Ладно, не обрушится с неба звезда,
И не встретимся мы никогда,
Ладно, пусть не встретимся мы никогда.

Никогда тебя мне не забыть
И пока живу на свете я,
Не забыть тебя не разлюбить,
Ты судьба, судьба и жизнь моя.

Снова, не страшась молчаливых дорог,
Я однажды шагну за порог,
Снова, я как-будто по тонкому льду,
В затаенную память приду,
Снова над бескрайней землею с утра
Зашумят и закружат ветра,
Снова над землею закружат ветра.

Солнце, распахнет молодые лучи,
Ах, как будут они горячи,
Солнце будет царствовать в каждом огне,
Будет руки протягивать мне,
Солнце будет в небе огромном сиять,
И в него я поверю опять,
Солнце, я однажды поверю опять.

Moskiewska saga