Nie pędź tak - Krzysztof C. Buszman

Danuta Błażejczyk
Nie pędź tak

Krzysztof Cezary Buszman

Nie pędź tak, zaczekaj
Los słabych miewa w pogardzie
Gdy ciągle przed czymś uciekasz
Wiążesz się z tym jeszcze bardziej

Wracaj więc proszę do domu
Drogą małych poświęceń
Bo złość do własnych demonów
Sił im dodaje wciąż więcej.

Pomiędzy nocą, a świtem
Czas daje sen na osłodę
Niech to co dziś jest przesytem
Jutro znów stanie się głodem

Pomiędzy świtem a zmierzchem
Znajdzie się czas aby marzyć
O tym, co przecież z jeszcze
Wkrótce się nam przydarzy

Wsłuchaj się w serc orkiestrę
Usłyszmy głos przeznaczenia
Ja kocham cię jakim jesteś
I wcale nie chcę cię zmieniać

Niech nie wiedzą co tracą
Ludzie w miłości przegrani
Bo kochają za coś
Zamiast zwyczajnie za nic

Pomiędzy nocą a świtem
Czas daje sen na osłodę
Niech to co dziś jest przesytem
Jutro zostanie się głodem

Fot. D. Błażejczyk

Przepraszam, że dziś - Krzysztof Cezary Buszman

Damian Aleksander, Jarosław Jar Chojnacki
Przepraszam, że dziś (już nie proszę)

Krzysztof Cezary Buszman

Samotność prosiłem o miłość
Łzy smutku o uśmiech na twarzy
A szczęście - o to, by było
Jak świt, co mi się znów przydarzył

Przepraszam, że dziś już nie proszę
Bo ktoś gdzieś mi ukradł pokorę
Dziś jeśli mam na coś ochotę
Po prostu od życia to biorę

Słowa prosiłem o czyny
Żebraka - by przyjął dwa złote
Złoczyńcę - by odkupił winy
Bo lepiej teraz niż potem

Przepraszam, że dziś już nie proszę...

Londyn prosiłem o Paryż
Lustro o prawdy odbicie
Nadzieję o ździebełko wiary
W lepsze i pełniejsze życie

Przepraszam, że dziś już nie proszę...

Pogodę prosiłem o słońce
A prawdę o żal za minionym
A koniec, by związał się z końcem
I powiódł mnie w przestronne strony...

Modlitwa w podróży - Krzysztof C. Buszman

Jarosław Jar Chojnacki
Modlitwa w podróży

Krzysztof Cezary Buszman

Wielka jest wielkość Pana
I święcie święta
A przed nami droga nieznana
Kręta

A przed nami trud niestrudzony
Stosy ofiarne
I złowieszczo kraczą nam wrony
Czarne

A nad nami ręka karcąca
Bezsilna wściekłość
Niepokornych zwyczajnie strąca
W piekło

Czas przystanął na świata poboczu
Niemocy lament
Bo wciąż ludzie nikną mu z oczu
Amen

I już po nas cienie bez cienia
W historii pochodzie
Co palcem spisuje wspomnienia
Na wodzie

Wielka jest wielkość Pana
I święcie święta
A przed nami droga nieznana
Kręta...

Wielka jest wielkość Pana
I święta święcie
A przed nami droga nieznana
Cięcie

Obrazy: Tomasz Alan Kopera

Noemi - Krzysztof C. Buszman

Jarosław Jar Chojnacki
Noemi

Krzysztof Cezary Buszman

Już północ zwęziła jasność myślenia
Muchy cmentarz odnalazły w kloszu
Błagałem przyleć profesorko milczenia
I zabij chciwe sny o listonoszu

Gdy przylecisz Noemi
Raj stworzymy na ziemi
Raj stworzymy na ziemi
Mój aniele Noemi

Nie jest prawdą, że umarli umierają
Choć nad materią dogasa ogarek
To Bóg ze skrzynek pocztówki wybiera
By sprawdzić naszą wypłowiałą wiarę

Gdy spłyniesz święta z kręgów nicości
Hinduskie nagle zapachną kadzidła
I rdzawe kleszcze mojej samotności
Niechcący złamią Twoje srebrne skrzydła

I sobie bliscy i sobie jedyni
O świcie w horyzont pójdziemy razem
Żeby odnaleźć w sercu pustyni
Źródło gdzie można zbudować oazę

Bywacze - Krzysztof C. Buszman

Wojciech Gęaicki
Bywacze

Krzysztof Cezary Buszman

Ci, którym się wszystko udaje
Są jakby z żurnala wycięci
Bywają gdzie bywanie w modzie
A bywając są uśmiechnięci

A bywając są czarujący
Obeznani w każdym temacie
Z pewnością się rzucą wam w oczy
Jeśli czasem gdzieniegdzie bywacie...

Zdań kilku nie mają w słowniku
Gdybym, nie mogę, nie wyszło
Bywacze to ludzie sukcesu
Dla nich jest jasna ich przyszłość

Bankiety, rauty, przyjęcia
Dla bywaczy przecież to święta
Bywacze chcą ludzi poznawać
I dać się im też zapamiętać...

Jakże lubią spędzać czas miło
A bywając, każdy z nich miły
I nie mierzą sił na zamiary
Ale zawsze zamiary na siły

I podobni są do uczonych
Co wielkiego odkrycia są bliscy
Lecz uczeni wiedzieć chcą wszystko
A bywacze pragną znać wszystkich...

Fot. W. Gęsicki

Wiem, że czasem - Krzysztof C. Buszman

Jarosław Jar Chojnacki, Alicja Majewska
Wiem, że czasem

Krzysztof Cezary Buszman

Wszechobecnym zwariowaniem ciebie witam
Życie moje - czarnosinych barw miraże
W plotkach o nas jakaś prawda jest ukryta
Niech plotkują, ważne że jesteśmy razem

Życie moje, no bo czyje, jak nie moje
Nie ulotnij się przedwcześnie z mego tchnienia
Niechaj widzą jak najdłużej nas we dwoje
Daj mi skończyć, co mam jeszcze do skończenia.

Daj mi zacząć co mam jaszcze do zaczęcia
Ja nie proszę cię o jakieś wielkie cuda
I zegarów tak starannie nie nakręcaj
Może jakoś czas oszukać nam się uda

Wiem, że czasem jesteś życie nie do życia
Po swojemu życie mi nie dajesz żyć
Ale przecież znamy siebie nie od dzisiaj
Wiem ty ze mną, a ja z tobą pragnę być

Ja przyrzekam, że cię będę życie chronić
Każdy dzień jest dla nas przecież wspólnym świętem
A gdy przyjdzie z końcem końców na nas koniec
Daj zaśpiewać życie śmierci tę piosenkę

Niech zazdrosna się poczuje, nie proszona
Niech zapłacze, że tak durną ma robotę
A ty życie jeszcze raz mnie weź w ramiona
I zapomnieć na śmierć daj, co będzie potem...

Fot. J. J. Chojnacki

Jańcio - Krzysztof T. Buszman

Mirosław Czyżykiewicz
Jańcio

Krzysztof Cezary Buszman

Gdybyś wtedy powiedziała
Tak jak człowiek do człowieka
To bym może tak nie siedział i nie czekał
Jak na boskie zmiłowanie
Że się cud za chwilę stanie
I poczuję w losu sidłach, ze mam skrzydła

Tylko poszedłbym przed siebie
I na życie w życia gniewie
Już donosów nie donosiłbym do losu
To bym może znalazł wiedzę
W mądrych i uczonych księgach
A tak na tej ławce siedzę jak włóczęga

Dziś nie pytam co mam robić
Ani też co będzie potem
Trudniej niańczyć, łatwiej dobić jest sierotę
Właśnie tak, niech to szlag
Byle gdzie, byle jak
Z byle kim, w byle co
Z byle kim, aż na dno

Gdybyś wtedy powiedziała...

Gdybyś wtedy, tak dziś czuję
Wyciągnęła do mnie ręce
Powiedziała: zasługujesz na coś więcej

Fot. M. Czyżykiewicz

Toasty za winy - Krzysztof C. Buszman

Piotr Machalica
Toasty za winy

Krzysztof Cezary Buszman

Za winy nasze pijmy whisky
I niech natrętna myśl nie wraca
Że kiedy będzie już po wszystkim
Przyjdzie przez wieczność leczyć kaca

Za winy nasze pijmy koniak
No, może brandy - zawsze taniej
Bo w szkle, co nam nie pękło w dłoniach
Łza jedna tylko pozostanie

A kto się w drodze drogą znużył
I po horyzont nie gnał dalej
Ten nie był warty tej podróży
Albo po prostu nie żył wcale

Za winy nasze pijmy wino
I za radości zasmucone
Bo drobne szczęścia kiedyś miną
I każdy pójdzie w swoją stronę

I za to właśnie toast wznieśmy
I za to właśnie - pijmy gin
Bo póki dzisiaj tu jesteśmy
Niech jutro nas obmyje z win...

Fot. K. C. Buszman, P. Machalica

Scena życia - Krzysztof C. Buszman

Marcel Caram

Jarosław Jar Chojnacki
Scena życia

Krzysztof Cezary Buszman

Rodzimy się po to, cóż rola przeznaczenia
Improwizujemy, nie znamy scenariusza
Kreujemy sztukę nowego stworzenia
Gdy jedno w nas serce, by jedna w niebo dusza

Gwiazdy swego losu, mistrzowie i ich życie
Pod maską makijażu wciąż chowamy twarz
I gramy, gramy, gramy, zawsze znakomicie
Tworząc ziemski spektakl, który Ty, Boże, znasz

Aktorzy są widzami
Widzowie aktorami
A ja pomiędzy wami
Co dnia widzę, że
Na scenie jest pusto
I tylko wielkie lustro - tło do gry
Daje nam złudzenie, że ktoś jest na scenie
A to w odbiciu mym

Aktorzy, smutku Boży
Już kończy się premiera
Pojutrze świt zamaże tysiące afiszy
Bo to jest agonia, bohater umiera
Więc kwiaty, braw nie ma
Lecz jest minuta ciszy

Im większa widownia
Tym mocniejsze wzruszenie
Wierni teatromani łzy strącają z powiek
Zapada kurtyna, ciemność na scenie
Wkrótce wielką rolę stworzy inny człowiek...

Odwieczność - Krzysztof C. Buszman

Joanna Lewandowska
Odwieczność

Krzysztof Cezary Buszman

Odwieczny wietrze, który wiejesz
W pejzaże oczom mym nieznane
Zwyczajną przywiej tu nadzieję
Zanim się wiatrem stanę

Odwieczne słońce, które smagasz
Promieniem moje usta drżące
Posłuchaj, jak o miłość błagam
Zanim się stanę słońcem

Odwieczna rzeko, która płyniesz
Po kres nadziei, hen, daleko
Na brzeg mnie wyrzuć w zlej godzinie
Zanim się stanę rzeką...

Nieśmiertelna - Krzysztof C. Buszman

Joanna Lewandowska
Nieśmiertelna

Krzysztof Cezary Buszman

Zastygłe mrówki w bursztynie
Na plażach skrzętnie noc kryje
To właśnie martwa natura
Co swoim pięknem wciąż żyje
Kostnice pełne powagi
A cyrki błazeństw i śmiechu
W tym kierdlu, gdzie konfesjonał
Modną lokatą jest grzechu

A ja żyję życiu wierna
Jakbym była nieśmiertelna
A ja żyję życiu wierna
Jakbym była
A ja żyję życiu wierna
Jakbym była nieśmiertelna
A ja żyję życiu wierna
Jakbym była nieśmiertelna
Nieśmiertelna, nieśmiertelna

A ja w tym wszystkim przybita
Do tej nicości gwoździami
Wciąż czujna, z głową pod pachą
By nie wejść w gówno butami
Lecz jak tu nie wejść, gdy wszędzie
W rozmyślnych kształtach zaklęte
Pomroki leżą przeszłości
Co poszła spać przed momentem

A ja żyję życiu wierna...

A ty wciąż blisko, choć obok
Gdy nowe wkładam wciąż maski
Skrywając dziką naturę
Zrodzoną w ciemnościach jaskiń
A życie płynie wciąż dalej
Jak statek widmo we mgle
Horyzont przedarty dziobem
Pozostawia gdzieś w tle...

Obrazy: Jennifer Yoswa