sobota, 10 czerwca 2017

Ziemia błękitno-szara - Agnieszka Osiecka

Seweryn Krajewski
Ziemio błękitno-szara

Agnieszka Osiecka

Ziemio
błękitno-szara,
wodo zielonooka,
Gdzie jest szczenięca wiara,
dziecinny, ufny głos,
zwodzonych marzeń most?..

Izbo
z wysokim progiem,
szkoło
za rogiem zaraz,
kto tak się postarał,
że nie do tańca gram,
do kina chodzę sam?

Dziewczynie, która na głos
czytała mi Norwida,
zawdzięczam serca nagłość
i wiersz, co się nie przyda.
Z tej samej ręki brałem
pierwszego kłamstwa rózgi,
w tym samym sadzie stałem,
z tej samej drwiłem próżni.

Ziemio...

Dziewczynie, która przeszła
przez życie, jak przez szatnię,
zawdzięczam trochę piekła
i niebo przedostatnie.
Z tej samej ręki wziąłem
to lustro, które stłukłem,
i lęków nocnych sforę,
i małą złotą furtkę...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz