Żyć do pełna - Wojciech Jagielski


Majka Jeżowska
Żyć do pełna

Wojciech Jagielski


W życiu jak na scenie bywa też
Wątek z wątkiem się nie umie spleść
Gdy w pierwszym akcie jeszcze coś gra
Tuż po przerwie puszcza w szwach

A gdy znudzą się dłużyzny scen
Od połowy już po wszystkim jest, więc
Nic na to wtedy nie poradzi
Szklanej kasy mur, ni suflera tuzin ról

Bo w życiu często tuż po starcie
Ze strychu na parter
Światu na pożarcie
Jak danie na karcie
Bez protekcji losu
Wsparcia ważkich osób
Pleców, albo mocnych kart

Bo w życiu często tuż po starcie
Ze strychu na parter
Światu na pożarcie
Z kimś oddawać się masz
Bez wpływowych osób
Boso, nie bez ostróg
Z twarzą, choć bez większych szans

Niepokaźny bagaż przeżyć mój
Odpowiedni do życiowych ról
Od dawna niezmącony niczym wykaz rad
Bez zażaleń, wniosków skarg

Pora w końcu się za siebie wziąć
Nie u kogoś a na siebie mieć wzgląd
Być sobą, sam na sam ze sobą i na swoje wyjść
Asem grać i asem bić

Bo w życiu...

Żyć do pełna, do cna
Do syta jeść i pić do dna
Do późna u kogoś sen kraść
Od dzisiaj aż do jutra, w porę
W sam raz

Bo w życiu...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz