Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Yerka J.. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Yerka J.. Pokaż wszystkie posty

Lubię ten smutek - Magda Czapińska


Seweryn Krajewski
Lubię ten smutek


Magda Czapińska


Lubię ten smutek, który przyczyny nie ma
Ale się snuje za mną wszędzie
Niby cień cienia, na pozór bez znaczenia
Zanim w piosenkę się zamieni

Wszystko to co ulotne, nienazwane
Nagły deszcz, okruch zdarzeń, okamgnienie
Zbieram i chowam gdzieś w kieszeni serca
By ocalić, zapamiętać

Jest takie szczęście,które się znikąd bierze
Po prostu jest, jak powietrze
Nigdy nie pytam, czy jutro też tu będzie
Tylko je wdycham tak jak tlen

Wszystko to, co przemija nieuchronnie
Strzępy snów, magię i urodę chwili
Zbieram i chowam gdzieś w kieszeni serca
By najpiękniej zapamiętać.

Lubię ten smutek, który przyczyny nie ma
Ale wciąż każe za czymś tęsknić
Bo gdy się zjawia, gdy dam mu dojść do słowa
Czasem w poezję się zamienia...

Obraz: Jacek Yerka

Szperando - Agnieszka Osiecka


Stanisław Soyka
Szperando (W naszym domu nie ma drzwi)

Agnieszka Osiecka

Było ich dwoje. Stary włóczęga i kobieta. Żyli we wrakach wiślanych statków, szperali po śmietnikach, mówiono, że się kochali. Ludzie nazywali ich Romeo i Julia. Albo: "Szperando"

Szperando, szperando
w naszym domu nie ma drzwi.
Szperando, szperando
budzi nas powolny świt.
Szperando, szperando
czy to nie rym do esperando,
o quando, o quando
zabłyśnie szczęście mi?

Daj ręce obie,
niech głupi ludzie myślą sobie,
że my już w grobie,
a my tu śpimy koło was...
Wiślane statki
po rzece płyną jak opłatki,
to nasze chatki,
syreną każdy wita nas.

Szperando...

Po wódce dużej
tak jak anioły dwa na chmurze
w cudne podwórze
ruszamy już od tylu lat.
Już coraz bliżej
są szklane góry i Paryże,
a chmury chyże
w welonach ciepła tulą świat.

Szperando...

Niebieskoocy,
świecimy niby gwiazdy w nocy
i bez pomocy
idziemy tam, gdzie mamy iść.
Wy nic nie wiecie,
a my powiemy wam w sekrecie,
że na tym świecie -
szperando umie wolnym być...

Obrazy: Jacek Yerka

Robinson - Jaromír Nohavica


Jaromir Nohavica - Robinson

Renata Putzlacher

Pusty mój dom
tylko w skrzynce śpią listy
pachnie cynamon
na mojej wyspie
pokój mój tkwi
pośród oceanu

Chcę Wiadomości śledzić
zgubiłem wątek
Piętaszek mnie odwiedził
w miniony piątek
przyjdź nie bój się
nie będzie nam źle

Jak Robinson
wszystko notuję ściśle
już od brzasku
znalazłem na mej wyspie
ślady w piasku
ma samotność jest jak plaży szmat
ty zatarłeś ślad
nie odchodź Piętaszku

W pokoju ciemno
ja przypływu się boję
zostaniesz żywy ze mną
chociaż ślady twoje
zmyje jak fala noc
czarna

Otwieram dom i listy
spóźnione wieści
być może o mnie myślisz
i także nie śpisz
przyjdź czekam cię
gdzie jesteś gdzie?

Jak Robinson
jedną myślą jednym tchem
i sercem całym
dni samotne
cynamonem zapachniały
więc z wiarą że pomożesz
żłobię tępym nożem
ślad twój w piasku
ach pomóż Piętaszku
Piętaszku

Jacek Yerka