Połoniny niebieskie - Marek Dutkiewicz

Irena Jarocka - Połoniny niebieskie

Marek Dutkiewicz

Gdy nie zostanie po mnie nic
Oprócz pożółkłych fotografii
Błękitny mnie przywita świt
W miejscu, co nie ma go na mapie

I kiedy sypną na mnie piach
Gdy mnie okryją cztery deski
To pójdę tam, gdzie wiedzie szlak
Na połoniny, na niebieskie.

Podwiezie mnie błękitny wóz
Ciągnięty przez niebieskie konie
Przez świat błękitny będzie wiózł
Aż zaniebieszczy w dali błonie

Od zmartwień wolna i od trosk
Pójdę wygrzewać się na trawie
A czasem, gdy mi przyjdzie chęć
Z góry na ziemię się pogapię

Popatrzę jak wśród smukłych malw
Wiatr w podwieczornej ciszy kona
Trochę mi tylko będzie żal
Że trawa u was tak zielona

W cieniu dobrego drzewa - Marek Dutkiewicz

Irena Jarocka
W cieniu dobrego drzewa

Marek Dutkiewicz

Gdy twój dzień przegrasz znów
Zawołaj wtedy mnie, gdy źle
Z oczu ci zdejmę cień
Nie będziesz nigdy sam, już nie

Gdziekolwiek będziesz, usłyszę cię
Gdy noc jak ptak uderzy do drzwi
Twoich drzwi – zawołaj mnie

Daj mi dłoń, chodźmy stąd
Za węgłem słońce gra, więc chodź
Daj mi dłoń, zniknie mrok
Najciemniej zawsze jest przed dniem

Gdziekolwiek będziesz, usłyszę cię
Gdy noc jak ptak uderzy do drzwi
Gdy w oczach masz dym
A w myślach masz wir
I nie wiesz, czy wzejdzie świt
Zawołaj, zawołaj mnie

Te same noce i dni

Irena Jarocka, Marian Zacharewicz
Te same noce i dni

Janusz Kondratowicz, Stanisław Halny

Nie pisz już, nie dzwoń już
Zasnąć chcę, nie budź mnie z tego snu
Nic się u mnie nie zmieniło - dobrze wiesz
Cóż więcej powiem ci - jest jak jest

Te same noce i dni
Spotkania w tłumie twarzą w twarz
Te same dzwonki do drzwi
Zdarzenia, które niesie czas
Te same sprawy od lat
Podróże, listy, jakiś wiersz
I ten kalendarz bez dat
I tylko zamiast ciebie ktoś inny
Dzięki komu serce łatwiej nieść

Jeden świat - mój i twój
Starczy mi ziemi pół, nieba pół
Nie potrafię, może nie chcę, patrzeć wstecz
To wszystko, wybacz mi - jest jak jest...

Byłeś słońcem moich dni - Marek Dutkiewicz

Irena Jarocka
Byłeś słońcem moich dni

Marek Dutkiewicz

Jak letni błysk, jak nagły sen
Tak szansa w całym życiu twym
Raz tylko trafia się
Zatrzymaj ją, gdy pewność masz
A rozpłomieni blaskiem dom
Wyzłoci blaskiem świat

Do moich drzwi szczęśliwy traf
Zabłądził, aby być
Nie wiem czy wróci drugi raz
Mam przed oczami dawne dni
I widzę ciebie pośród nich
Pośród odległych lat, zgubiony raj

Byłeś słońcem moich dni
Byłeś światłem oczu mych
Tylko tobie, tobie byłam wierna
W twoich rękach senna witałam dzień
Który już nie wróci

Byłeś słońcem moich dni
Nagłym pulsowaniem krwi
Imię twoje tak dźwięczało we mnie
Jakby strunę śpiewną
Potrącił nagle ktoś w cichą noc

Znów kolor ma ten stary film
Gdy odkryć trzeba było nam
Świat cały w tamte dni
Widziano nas pośrodku miejsc
Co wyglądały jakby świat śnił egzotyczny sen

Lotniska gwar i wina smak
Pitego duszkiem tak, jakby ostatni w życiu raz
Twój oddech grzał mnie w taką noc
W cieniu twych ramion słodko śpiąc
Chciałam zatrzymać czas, jedyny raz

Wymyśliłam cię - Jan Zalewski

Irena Jarocka
Wymyśliłam cię

Jan Zalewski

Wymyśliłam cię nocą przy blasku świec
Nauczyłam się ciebie po prostu chcieć
Wystarczyła mi chwila niewielka
Byś imię miał, byś po prostu się stał

Wymyśliłam cię z cienia, nim nastał świt
Powierzyłam się niemal aż po sam wstyd
Nie wahałam się ani minuty
Byś imię miał, byś nareszcie się stał

Dobrze wiem, co oznacza samotność
Osobna noc, osobny dzień
Gdy samotność dokuczy zbyt mocno
Niech dzieje się, co chce, co chce

Wymyśliłam cię w gniewie na parę chwil
Nauczyłam się ciebie - no cóż, to styl
Nie wierzyłam w to ani przez moment
Byś imię miał, byś naprawdę się stał

Pomyliłam się - tak przecież bywa też
Wymyśliłam cię, więc zostań - jeśli chcesz
Wystarczyła mi chwila niedługa
Byś imię miał, byś na zawsze je miał

Obraz: Daniel F. Gerhartz

Przeczucie - Jan Zalewski

Irena Jarocka - Przeczucie

Jan Zalewski

Znak, nikły znak
Zwykły gest, choć mu znaczenia brak
Drobny fakt, cień spod rzęs
I już wiesz

Coś się zaczęło, coś się tli
W ciemnościach nadchodzących dni
Każe nam do siebie biec
Przez niepokój dwojga serc
Coś się zaczęło, co ma tak
Niepowtarzalny sens i smak
Niewyznane jeszcze, lecz
Dokonane w ciszy serc
I jak przez mgłę
Przybliża się dzień, gdy pierwszy raz
Połączy nas nieznany świt
Sen wspólny i wstyd
To, co się dziś zaczęło śnić

Los tylko wie
Kiedy to i nam przydarzy się
Parę słów, dłoni gest
I już jest

Tańczy niedziela - Wojciech Młynarski

Irena Jarocka
Tańczy niedziela

Wojciech Młynarski

Domieszał się rad promyk słońca do farb,
Farb malarza co wbił w płótno wzrok.
Słonecznik przy drzwiach z dumą szepnął ach, ach,
Będę sławny choć to nie Van Gogh.

Na rynku jest cień może więc kto nie leń,
Rzucać kręgle i bieg śledzić kul,
A pan lodziarz dziadunio na nos kaszkiet zsunął
I zdrzemnął się jak jaki król.

Przystaje się ot, by pogadać przez płot,
Z brodą żart słyszy się jeszcze raz.
Na spacer czas iść wolniuteńko bo dziś
Czas nie goni, nie goni dziś nas.

Ważniejszych dziś spraw nie ma niż pójść nad staw,
Patrzeć w parku na dzieci i psy
I by dostać jak wtedy bukiecik rezedy
Od chłopca miłego jak ty.

Żeby patrzeć jak wśród słoneczników i malw
Nim przeminie, nim odpłynie w dal.
Tańczy niedziela, tańczy niedziela.

Dorosła jak wy zabiegana co świt
Darmo pragnę dogonić swój czas
I braknie mi sił, by obejrzeć się w tył,
By niedzielę tą wspomnieć choć raz.

Lecz może się wśród smutnych dni zdarzyć cud,
W plątaninie terminów i dat,
Że ktoś da mi jak wtedy bukiecik rezedy
I wróci niedziela sprzed lat.

I roztańczy się wśród słoneczników i malw,
Nim przeminie i odpłynie w dal,
Moja niedziela, moja niedziela.

Obrazy: Irene Sheri

Pusty dzień - Wojciech Młynarski

Whitney Houston - One Moment In Time
Irena Jarocka - Pusty dzień

Wojciech Młynarski

Wciąż inna twarz w lusterka szkle
Więc jednak czas dogania mnie
Złudzenie to, czy smutny fakt
I pytam, choć odpowiedź znam

I staram się jak mogę, lecz
Czas z każdym dniem przyspiesza bieg
Ukradkiem więc spoglądam wstecz
Na tamten brzeg

Gdzie za mgłą, za rzeką lat
Moich wspomnień rozciąga się świat
Ten sam barwny świat, który tak dobrze znam
Wiem, że nic nie zmieniło się tam

Tam za mgłą, za rzeką lat
Pośród wiecznie zielonych traw
Tam w niezmiennym kształcie wciąż trwa
Nawet to, po czym już zaginął ślad

Przez palce czas przepływa nam
Im zysków mniej, tym więcej strat
Ukradkiem więc spoglądam wstecz
Na tamten brzeg

Gdzie za mgłą, za rzeką lat...

Gdy przed nami nagle pusto tak
Powracają wspomnienia sprzed lat
Dawnych lat...

Mam temat na życie - Wojciech Młynarski

Irena Jarocka - Mam temat na życie

Wojciech Młynarski

Że tem, że tem, że tem
Że temat mam na życie
Już wiem, już wiem, już znam
Powtarzam wciąż w zachwycie
Ten temat to miłość
Tak nagle się przydarzyło
Że tem, że tem, że tem
Że temat ten już mam

A mur, a mur, a mur
A mur pomiędzy nami
Ze słów, ze słów, złych słów
Co wzrośnie czasami
Het precz odepchnijmy
I na wspólny temat żyjmy
A mur, a mur, ten mur
Czułością rozbijmy

Ta myśl mnie olśniła,
Że dotąd bez sensu żyłam
Że tem, że tem, że tem
Że temat ten już mam

Bo ner, bo ner, bo ner
Bo nerwy stargane
A mur, a mur, ten mur
Wyrasta co rano
Lecz ja w złą niedzielę
Nad płytą pana Brela
Już wiem, już wiem
Że tem, że temat ten już mam

Być narzeczoną twą - Wojciech Młynarski

Irena Jarocka
Być narzeczoną twą

Wojciech Młynarski

Gdy jak koszulą sady się otulą białą mgłą
Któregoś rana, wolno brzegiem sadu idź
Bo pragnę przebiec, przebiec tej jesieni drogę twą

Chcę tej jesieni, kiedy przejdę po jesieni próg
Usłyszeć jak w kominku w głos drwa z zimna drwią
Przy moim, twoje serce chce usłyszeć "stuku puk"
Być narzeczoną twą

Jesienną, czułą i codzienną,
Cichą i niezmienną, narzeczoną twą
Gdy świat w purpurze stoi
Będę twoją narzeczoną
Kiedy klony płoną, kiedy sady śpią

Odejdę pierwsza, kiedy poczujemy, że już czas
Zabiorę w drogę tej jesieni zapach, smak
Nie bacz na słowo, żadne nie związało przecież nas
I chyba lepiej tak

A ty się miły mój ze śmiesznych złudzeń dalej lecz
A ty się ciesz, gdy choć chwil parę nie jest źle
I wspomnień tej jesieni nigdy nie przeklinaj, lecz
Dobrze wspominaj mnie

Jesienną, czułą i codzienną
Cichą i niezmienną, narzeczoną twą
Jesienią purpurową
Wspomnij swoją narzeczoną, kiedy klony płoną
Dobrze wspomnij ją

Obraz: Chelin Sanjuan Piquero

By coś zostało z tych dni - Wojciech Młynarski

Dorina Costras

Irena Jarocka
By coś zostało z tych dni

Wojciech Młynarski

Znów noc, noc pani szalona wiruje wokół nas
Znów świat, świat wzięłam w ramiona
Przystanął w miejscu czas
Znowu walc we władanie swe porwał ciebie i mnie
A ja w twe oczy wpatrzona, jednego tylko chcę

Tak żyć, żyć, by coś zostało z tych dni, dni
Kiedy się miało w ramionach cały świat
Gdy przy mnie byłeś ty
I chwile, nawet najbłahsze
Pamiętać tak, by na zawsze
Zostało coś z tych dni, zostało coś z tych dni

Więc chodź, chodź ze mną pomarzyć
Odszukać pomóż mi
Ten czas, czas, co równoważy
Szaro przeżyte dni
Jedna chwila wystarczy nam
Ocal ją, niechaj trwa
Kto wie, co jutro się zdarzy
Więc spróbuj, tak jak ja

Biały świat i białe Boże Narodzenie

Irena Jarocka
Biały Świat i białe Boże Narodzenie

Janusz Kondratowicz

Pod późną gwiazdą
Idzie noc przez miasto
Śpią autobusy białym snem
I tylko w oknach
Jasna kropla ognia
Jak dobra wróżba lśni za szkłem

Biały świat i białe Boże Narodzenie
Biały świerk i biały stół
Śpiewa noc tęsknotę naszą i nadzieję
Spokój po niełatwym dniu

Już troski w kącie
Ucichł ulic koncert
Śnieg cicho skrzypi, tańczy wiatr
Zmyj smutek z twarzy
Zmienią się obrazy
Po złych wspomnieniach zginie ślad

Biały świat i białe Boże Narodzenie...

Spójrz, wokół biało
Pachnie mak i siano
I między ludźmi krąży śpiew
Na kogoś jeszcze
Czeka puste miejsce
I niedzielony ciepły chleb

Biały świat i białe Boże Narodzenie...

Lecz dzień już bliski
Gasną świeczek iskry
Weź je i spróbuj w sercu skryć
Niech ci pomogą
Pójść najprostszą drogą
I żyć odważnie, pięknie, pięknie żyć

Ponieważ znów są Święta

Irena Jarocka
Ponieważ znów są Święta

Edyta Warszawska

Ponieważ znów są Święta
Uwierzmy jeszcze raz
W naszą miłość
Iskrę, płomień, co tkwi w nas
Serce to pamięta

Ponieważ znów są Święta
Pogódźmy z życiem się
Doskonałe nie jest, lecz my także nie
Więc wybaczmy sobie

Dla nas na Święta
Miłość wszystkim, którzy chcą
Na zawsze lepszą
Niż w marzeniach jawi się

Tylko dla nas na Święta
Miłość, każdy o niej śni
Na zawsze dom, ciepły dom

Jak dziecko czekam w oknie
Na pierwszej gwiazdki błysk
Wasze kroki w śniegu
Dzwonek do mych drzwi
I wspólny stół

Czas nagle się zatrzyma
Zapachy jak sprzed lat
Wrócił do nas dawny świat
A razem z nim to, co najważniejsze

Dla nas na Święta…

Dla nas na Święta
Miłość wszystkim, którzy chcą
Na zawsze lepszą
Co ogrzewa ręce w mroźny dzień