Ach, kiedy znowu... - Edward Stachura

Stare Dobre Małżeństwo
Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni

Edward Stachura

Minęło wiele miesięcy
Ale mnie nic nie minęło
Czas dla mnie w miejscu przystanął
Takie jest, chłopcy, takie jest piekło

Na odgłos kroków po schodach
Serce wciąż skacze do gardła
Że może jednak to ona,
Ona, to piękna moja zagłada

Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni
Noce i dni
I pory roku krążyć zaczną znów
Jak obieg krwi
Lato, jesień, zima wiosna
Do Boliwii droga prosta
Wiosna, lato, jesień, zima
Nic mi się nie przypomina

Ni żyć już można, ni umrzeć
Wypłakane łzy doszczętnie
Oddycham ledwie i z bólem
Kością mi w gardle staje powietrze

Czy tak już będzie i będzie
Boże, mój Boże, mój Boże
Zawsze i wszędzie w obłędzie
Boże mój, wbiłeś we mnie wszystkie noże

Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni...

Banita - Edward Stachura

Stare Dobre Małżeństwo
Banita

Edward Stachura

Oto wypędzam szatana
Oto wypędzam anioła
Wypędzam z serca obu ich
Ich obu, co często są jednym
Niech przyjdzie mi samemu żyć
O skrzydłach własnych i rdzewnych
Niech przyjdzie mi samemu żyć
O skrzydłach własnych i rdzewnych

I wypędziłem szatana
I wypędziłem anioła
A w serce moje wstąpił wiatr
I tam on zamieszkał, i szumi
A domem moim stał się las
Nad lasem biją pioruny
A domem moim stał się las
Nad lasem biją pioruny

Ciężko jest żyć bez szatana
Ciężko jest żyć bez anioła
Banita boski to mój los
Lecz nie ja go sobie wybrałem
To ona mi wybrała go:
Dziewczyna, którą ubóstwiałem.
To ona mi wybrała go
Dziewczyna, którą ubóstwiałem

Czarny blues... - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Czarny blues o czwartej nad ranem

Adam Ziemianin

Czwarta nad ranem
Może sen przyjdzie
Może mnie odwiedzisz...

Czemu cię nie ma na odległość ręki
Czemu mówimy do siebie listami
Gdy ci to śpiewam, u mnie pełnia lata
Gdy to usłyszysz, będzie środek zimy

Czemu się budzę o czwartej nad ranem
I włosy twoje próbuję ugłaskać
Lecz nigdzie nie ma twoich włosów
Jest tylko blada nocna lampka
Łysa śpiewaczka

Śpiewamy bluesa, bo czwarta nad ranem
Tak cicho, żeby nie zbudzić sąsiadów
Czajnik z gwizdkiem świruje na gazie
Myślałby kto, że rodem z Manhattanu

Czwarta nad ranem
Może sen przyjdzie
Może mnie odwiedzisz...

Herbata czarna myśli rozjaśnia
A list twój sam się czyta
Że można go śpiewać
Za oknem mruczą bluesa
Topole z Krupniczej

I jeszcze strażak wszedł na solo
Ten z Mariackiej Wieży
Jego trąbka jak księżyc
Biegnie nad topolą
Nigdzie się jej nie spieszy

Już piąta
Może sen przyjdzie
Może mnie odwiedzisz...

Fot. 1 - Adam Ziemianin

Zbieg okoliczności... - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Zbieg okoliczności łagodzących

Adam Ziemianin

Szliśmy do siebie ty i ja
A drogi nasze wciąż mroczne były
Lecz znalazł się ktoś
I pomógł nam się spotkać
Wśród zielonej naszej równiny

Wyszliśmy piękni dla siebie
I tacy zadziwieni
Nasze serca gorące
Bić równo zaczęły
Jakby same tylko były na ziemi

A przecież mogłem być
Przed twoją erą
A przecież mogłaś być
Przed moją erą

Zbiegliśmy razem ty i ja
Z gór ośnieżonych w ciepłą dolinę
Kto tak dobry był
I pomógł nam się spotkać
W tej oszalałej gęstwinie

Wyszliśmy nadzy dla siebie
I tacy zadziwieni
Nasze zegarki ślepe
Chodzić nagle zaczęły
O jednej i tej samej godzinie

A przecież mogłem być
Przed twoją erą
A przecież mogłaś być
Przed moją erą

Blues dla małej - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Blues dla małej

Adam Ziemianin

Wystukaj po torach do mnie list
Wtedy naprawdę nie wyjedziesz cała
Niech będzie w nim lokomotywy gwizd
Tylko to zrób jeszcze dla mnie - Mała

Wystukaj po torach do mnie list
Choćby w alfabecie Morse'a
Moja ulica jeszcze twardo śpi
Jeśli tak chcesz w liście zostań

A mogliśmy - Mała - razem łąką iść
Świt witać po kolana w rosie
A mogliśmy - Mała - razem piwo pić
Dom nasz zamienić na sto pociech

A mogliśmy - Mała - konie kraść
Z niebieskiego boskiego pastwiska
A mogliśmy - Mała - w środku lata
Zbudować słoneczną przystań

Napisz od serca do mnie list
I zamieszkaj w tym liście cała
Niech śmiechu dużo będzie w nim
Obiecaj mi to dzisiaj - Mała

Napisz od serca do mnie list
Lecz - proszę - nie wysyłaj go nigdy
W szufladzie zamknij go na klucz
Niech czeka wciąż lepszych dni...

Anioł polski - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Anioł polski

Adam Ziemianin

Cisza taka że słychać
Szum skrzydeł ponad nami
Anioły nad Kanoniczą
Latają stadami

Oderwał się od braci
Jeden anioł blady
I kołuje nad nami
W myśl swojej zasady

Aniele polski, aniele swojski
Ulotny stróżu nasz
Aniele polski, aniele swojski
Bądź z nami jak najdłużej
I trzymaj swą straż...

Prowadzi nas anielsko
Aż w stronę Wawelu
Bo to anioł swojski
A tych nie ma wielu

Anioł polski i pański
W zielonym mundurze
W głowie mu majowo
A jednak nas urzekł

Aniele polski, aniele swojski...

Fot. Krzysztof Myszkowski - SDM

Zimowy taniec - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Zimowy taniec

Adam Ziemianin

Bażanty - choć takie ulotne
Cicho podchodzą pod miasto
Sufit zmrokiem się marszczy
Grudniowe dni szybko gasną

Bażanty - sny kolorowe
Niosą w bramę ogrodu
I grają na grzebieniach
In secula seculorum

Tańczą, tańczą bażanty
Swój dziwny zimowy taniec
Lecz wszystko im się miesza
I takie poplątane

Tańczą, tańczą bażanty
Do końca zimowy taniec
Wciąż jeszcze słyszą muzykę
Nieważne, co jest grane

Bażanty - choć takie dzikie
Zdrowy rozsądek straciły
Gubią też klucze do lasu
Mieszają dni i godziny

My też jak ogłupiali
Tracimy swój święty spokój
Coraz większe zakręty
Między porami roku

Tańczą, tańczą nasze cienie
Swój dziwny zimowy taniec
Lecz wszystko już się miesza
I takie poplątane

Tańczą, tańczą nasze dusze
Do końca zimowy taniec
Jeszcze słyszymy muzykę
Nieważne, co jest grane...

Czasem nagle smutniejesz - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Czasem nagle smutniejesz

Adam Ziemianin

Czasem nagle smutniejesz
To jakby dnia ubywa
I nie wiem, jak ci pomóc
Więc tylko proszę - wybacz

Czasem łzy w twoich oczach
Na krótką chwilę goszczą
I nie wiem, czy coś mówić
I nawet nie wiem, po co

Puszczam więc wtedy latawce
Ze śmiechu mego śmieszne
I znowu dnia przybywa
Powietrze staje się lżejsze

I lżejsza staje się wędrówka
Z plecakiem wciąż coraz cięższym
Nad domem przysiadła tęcza
Na nieba niebieskiej gałęzi

Dwa kroki do - Adam Ziemianin

Stare Dobre Małżeństwo
Dwa kroki do

Adam Ziemianin

Dzień już krótszy o krok burmistrza
Głupi Gienek z lipą znowu gada
Nad rzeką stoi miejscowy Heraklit
Ziemia nosi jeszcze sąsiada

Panna z dzieckiem szuka ojca w lesie
Tu w miasteczku wszyscy się znamy
Sąsiad dostał list aż z Ameryki
A piekarz jest znowu pijany

Czasem koń Wielki Wóz przeciągnie po niebie
Czasem pies poskarży się do księżyca
Czasem góra pochyli się nad tobą
Czasem wiatr na trawie zagra bluesa

Przez miasteczko nie da się na skróty
Przez miasteczko trzeba przejść Rynkiem
Tu cię zaraz wezmą na języki
Bo tu każdy jest coś komuś winien

Dzień krótszy o dwa kroki burmistrza
I jesień z gór schodzi po leszczynach
Powoli zapada w sen zimowy
Razem ze swym bluesem - Muszyna

O mamo, jaki pan śliczny - Jeremi Przybora

Alibabki
O mamo, jaki pan śliczny

Jeremi Przybora

O mamo, jaki pan śliczny
Pan w sobie ma ze dwa seksy
Pan możesz pięknem fizycznym
Powpędzać innych w kompleksy
Pan samym sobą tak działasz
Pan możesz palcem nie kiwnąć
Gdy tylko okiem zapałasz
To staje się dziewczyna sztywną
A znowu druga się słania
Ledwie pan wzrokiem ją tknął
Pan jest nie do wytrzymania
O! Mamo, skąd pan się tu
Mamo, skąd pan się tu
Mamo, skąd pan się tu wziął

Mamo, mamo, mamo, mamo, mamo
Mamo, mamo, mamo, mamo,
O mamo, o mamo, o mamo, o mamo

O mamo, jaki pan śliczny
Ach, jaki pan adekwatny
Sądząc z wyrazu liryczny
Zmysłowy, delikatny.
Pan pewnie zdolny dziewczynie
Stworzyć olśnienie nie jedno
Sam pan jest, czy przy rodzinie
Czy z jakąś tam nie odpowiednią
Niech pan już wreszcie coś powie
Dobrą wiadomość czy złą
Lub niech pan idzie już sobie
A może i przejdzie nam
Może i przejdzie nam
Może i przejdzie nam to

Fot. Gregory Peck

Przestał padać deszcz - Jeremi Przybora

Seweryn Krajewski

Przestał padać deszcz

Jeremi Przybora

Przestał padać deszcz
Słyszysz, już nie pada
Tylko rynna gdzieś
Trochę jeszcze gada

Ale rynnie też zabraknie łez
Złej pogody nadszedł wreszcie kres
Nie będzie padał deszcz
Już nie będzie padał

Bałaś się, że deszcz padać nie przestanie
Przestał padać deszcz
Powiesz - czas już na mnie
Ja ci za złe słów nie wezmę tych
Jestem kimś od pogód raczej złych
A chmury znikły i koniec z tym padaniem

Przyniósł komuś deszcz przed samym lata końcem
przyniósł komuś deszcz to, co ma zabrać słońce

Przestał padać deszcz, schną na słońcu drogi
Zesłał komuś deszcz jedną z lata bogiń
Co na stopach gwiezdny miała pył
On przydrożnym świątkiem tylko był
Zwyczajnym świątkiem i nie tak bardzo świętym

Dzień jak zmierzch i ktoś stał w deszcz za drzwiami
Czy mam wejść i wyschnąć też ma pani

Przestał padać deszcz, nie będzie padał prędko
Przestał padać deszcz, gest pożegnalny ręką
Przestał padać deszcz z deszczowej półpiosenki
Przestał padać deszcz i zapanował błękit
Przestał padać deszcz gest podniesioną ręką
Przestał padać deszcz nie będzie padać prędko

Nie mówmy, że to miłość - Jeremi Przybora

Claudio Villa - Concerto d'Autunno

Maria Koterbska - Nie mówmy, że to miłość

Jeremi Przybora

Nie mówmy, że to miłość -
bo można nazwać prościej
małego szczęścia kruchy czar.
Nie mówmy, że to miłość -
to tylko ptak miłości
skrzydłami dotknął naszych warg.
Nie mówmy, że to miłość -
to tylko strzęp melodii
ze strun dalekich przywiał wiatr,
przywiał wiatr.
Wyrwany z pieśni motyw
jak z ogrodu jeden kwiat.
Więc - że to cała pieśń -
nie mówmy tak!

Nie mówmy, że to miłość -
niech pocałunków ciszy
nie mąci wielkich wyznań głos.
Nie mówmy, że to miłość -
bo może nas usłyszeć
zawistny o jej uśmiech los.
Nie mówmy, że to miłość -
nocami uciszajmy
tętniący, rozpędzony rytm
naszej krwi!
Przed światem udawajmy,
że zwyczajny
to jest flirt -
a prawdy naszej niech
nie pozna nikt!

Obrazy: Lena Sotskova

Zakochamy się jak trzeba - Jeremi Przybora

Roman Frankl
Joanna Szczepkowska 
Zakochamy się jak trzeba

Jeremi Przybora

- Pani nie jest w mym typie osoba.
- W moim typie nie nazbyt jest pan.
- Ale może od słowa do słowa
i od czynu do czynu
zmieni nam się na inny
ten stan.

Zakochamy się,
zakochamy się,
zakochamy się
tak jak trzeba.
Ty przychylisz mi,
ty przychylisz mi,
ty przychylisz mi
nieba.
Zakochamy się
z taką werwą jak
i na serio tak
jak w filmach.
Choć na chwilę by
choć na tyle, by
romans nasz styl miał.

- Bo ta miłość nie będzie na zawsze.
- Chyba lepiej na krótko niż źle.
- Ale zanim w pamięci się zatrze,
będzie tobie olśnieniem.
- Będzie tobie spełnieniem
i mnie.

- Potem powiesz: "Jak żal, że mi przeszło".
- A ty powiesz: "Jak żal, że mnie też".
- Jaką piękną od dziś mamy przeszłość.
- Nie wiem, jak ci dziękować.
- I mnie trudno o słowa
jest, wiesz.

Odkochamy się,
odkochamy się,
odkochamy się
tak jak trzeba.
Odkochamy się,
wypuścimy z rąk
przychylony krąg
nieba.
Odkochamy się -
nie będziemy tych
sobie słówek złych
mówili.
Odkochamy się -
żeby kiedyś tam
ktoś mógł znowu nam
nieba przychylić.