Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Klimonda T.. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Klimonda T.. Pokaż wszystkie posty

Wyznania Mirabelle - Marcin Wolski


Marianna Wróblewska
Wyznania Mirabelle

Marcin Wolski


Chleb z niejednego pieca jadłam
Zwiedziłam miejscowości stówę
Poznałam liczne prześcieradła
I kilka mocno zgranych słówek
Byłam w trójkątach, sześciokątach
Znam smak pawlacza, auta, windy
Umiem rumienić się jak gąska
I kląć z rutyną starej pindy

Byłam w układach i zakładach
I choć wyglądam wciąż jak dziecko
Wiem, że króluje dzisiaj zasada
Pozbyć się złudzeń przed dwudziestką

O Mirabelle, o Mirabelle
Słówek obleśnych pozytywka
Dla wielu w grze chwilowy cel
Potem - bye bye, do domu, dziwka

Znam żigolaków z restauracji
I reżysera filmów porno
Paru facetów z dyplomacji
I tych, dla których pejcz jest normą
Nie ma mężczyzny mego życia
Mąż, mówiąc szczerze, jest koszmarem
Za to kobiety, nie chcę ukrywać
I powiem - znałam miłych parę

Byłam w układach i zakładach...

Wieczór samotnych pań - Andrzej Mogielnicki


Marianna Wróblewska
Wieczór samotnych pań

Andrzej Mogielnicki


Wieczory są trochę długie jak na M2
Wzdłuż czterech ścian kroków pięć
W programie masz dzisiaj wieczór samotnych pań
I chłodną noc, chcesz czy nie, chcesz czy nie

Ktoś zapuka w twoje drzwi
Przypadkowy sygnał da
I o wszystkim serca rytm
Powie ci, będzie tak

Wyrywa cię z marzeń ostry czajnika gwizd
Kolacja ma nudny smak
Na klatce gdzieś ucichł windy powolny skrzyp
Ucichła znów jedna z szans

Ktoś zapuka w twoje drzwi...

Ktoś zapuka w twoje drzwi
Cichuteńko, raz po raz
Jakby już od dawna znał
Jakiś szyfr

Nieważne skąd zjawi się twój wieczorny gość, nie
Nieważne jak piętro zgadł, nie, nie, nie, nie, nie
Wyciągniesz dżem, trochę sera, pokroisz chleb
Z herbatą mu siebie dasz

Ktoś zapuka w twoje drzwi...

Wszystkie stworzenia duże i małe - Wojciech Jagielski


Ewa Bem, Andrzej Zaucha
Wszystkie stworzenia duże i małe

Wojciech Jagielski

Nie bój się, dotknij gdzie chcesz
Gryzę coraz lżej
Zrób, co chcesz, a potem weź
Dam oswoić się

Znasz dokładnie swój fach
Więc pozwalam ci siąść
Wezmę ciebie pod dach
I maskotką mi bądź

Nie bój się, weź mnie, gdzie chcesz
Już nie będę gryźć
Tylko daj przedtem coś zjeść
Tylko daj coś pić

Gdy policzę do stu
Sama, sama nago tu stań
Niepotrzebny, niepotrzebny ci strój
W złotej klatce ze ścian

Nie, nie bój się, weź mnie gdzie chcesz
Znasz dokładnie swój fach
Już nie będę gryźć
Więc pozwalam ci siąść

Tylko daj, tylko daj przedtem jeść
Wezmę ciebie pod dach
Tylko daj przedtem jeść
I maskotką mi bądź

Nie bój się, dotknij, gdzie chcesz
Gdy policzę do stu
Gryzę coraz lżej
Sama nago tu stań

Zrób, co chcesz, a potem weź
Dam oswoić się
Niepotrzebny ci strój
W złotej klatce ze ścian