List ze wsi... - Włodzimierz Wysocki


Письмо из деревни мужу в Москву
(List ze wsi do męża w Moskwie)


Здравствуй, Коля, милый мой,
Друг мой ненаглядный!
Во первых строках письма шлю тебе привет.
Вот приедешь ты, боюсь, занятой, нарядный,
Не заглянешь и домой - сразу в сельсовет.

Как уехал ты - я в крик, бабы прибежали:
- Ох, разлуки, - говорят, - ей не перенесть.
Так скучала за тобой, что меня держали,
Хоть причины не скучать очень даже есть.

Тут вот Пашка приходил, кум твой окаянный.
Еле-еле не далась - даже счас дрожу.
Он три дня уж, почитай, ходит злой и пьяный,
Перед тем, как приставать, пьет для куражу.

Ты, болтают, получил премию большую!
Будто Борька, наш бугай, первый чемпион!
К злыдню этому, быку, я тебя ревную
И люблю тебя сильней, нежели чем он.

Ты приснился мне больной, пьяный и угрюмый,
Если думаешь чего, так не мучь себя.
С агрономом я прошлась, только ты не думай,-
Говорили мы весь час только про тебя.

Я-то ладно, а вот ты - страшно за тебя-то.
Тут недавно приезжал очень важный чин,
Так в столице, говорит, всякие развраты,
Да и женщин, говорит, больше, чем мужчин.

Ты уж Коля, там не пей, потерпи до дому.
Дома можно хоть чего - можешь хоть в запой.
Мне не надо никого, даже агронома,
Хоть культурный человек - не сравню с тобой.

Наш амбар в дожди течет - прохудился, верно.
Без тебя невмоготу - кто создаст уют!
Хоть какой, но приезжай, жду тебя безмерно.
Если можешь - напиши, что там продают.

Bociany - Włodzimierz Wysocki

Война под крышами (1967)

Аисты - Bociany

Небо этого дня ясное,
Но теперь в нём броня лязгает.
А по нашей земле гул стоит,
И деревья в смоле - грустно им.
Дым и пепел встают, как кресты,
Гнёзд по крышам не вьют аисты.

Колос - в цвет янтаря, успеем ли?
Нет! Выходит, мы зря сеяли.
Что ж там цветом в янтарь светится?
Это в поле пожар мечется.
Разбрелись все от бед в стороны.
Певчих птиц больше нет - вороны.

И деревья в пыли - к осени,
Те, что песни могли - бросили.
И любовь не для нас. Верно ведь?
Что нужнее сейчас? Ненависть.
Дым и пепел встают, как кресты,
Гнёзд по крышам не вьют аисты.

Лес шумит, как всегда, кронами,
А земля и вода - стонами.
Но нельзя без чудес - аукает
Довоенными лес звуками.
Побрели все от бед на Восток,
Певчих птиц больше нет, нет аистов.

Воздух звуки хранит разные,
Но теперь в нём гремит, лязгает.
Даже цокот копыт - топотом,
Если кто закричит - шёпотом.
Побрели все от бед на Восток,
И над крышами нет аистов.

Wysocki - Jagiełło - Ten, który nie strzelał


Тот, который не стрелял - Ten, który nie strzelał

Włodzimierz Wysocki - Michał B. Jagiełło


Choć brzmi to może głupio
Lecz się na wszystko klnę
Egzekucyjny pluton
Rozstrzelał rankiem mnie

A za co tak pod ścianę
Na wprost tych sześciu luf?
Nie powiem, bo bym skłamał
A zresztą szkoda słów

Dowódca mnie ratować nawet chciał
Lecz wyrok już polowy wydał sąd
I pluton mój ochoczo salwę dał
A spustu nie nacisnął tylko on

Los się nade mną znęcał
Już od najmłodszych lat
Jak raz złapałem Niemca
To wziął i uciekł, gad

Przez tego właśnie gada
Kontrwywiad wprost się wściekł
I major z kontrwywiadu
Aferze nadał bieg

Zapisał w nim papierów cały plik
Żem zdrajca, tchórz, dezerter - słowem wróg
I pomoc mi już odtąd nie mógł nikt
I tylko ten, co nie wystrzelił - mógł

Dowódca machnął chustką
I rozkaz „Ognia!” padł,
I pluton mi przepustkę
Na tamten wydał świat

Wtem „Żyje! O, cholera!”
Zdumiony słyszę wrzask
A prawo nie pozwala
Rozstrzelać drugi raz

W szpitalu mnie latali wzdłuż i wszerz
Jodynę lekarz na postrzały lał
A mnie się wciąż marzyła jedna rzecz
Spotkać się z tym, który markował strzał

Lizałem potem rany
I kantowałem śmierć
W szpitalu uwielbiany
Przez całą babską płeć

I kwitło uwielbienie
Wokół osoby mej
„Ej ty, niedostrzeleniec!
Na zastrzyk! Portki zdejm!”

Batalion nasz obsadzał krymski front
A ja glukozę słałem tam na gwałt
By wrzątek mógł osłodzić sobie on
Ten jeden, co markował wtedy strzał

W szpitalu było miło
I żyłem jak ten pan
Aż mi się zabliźniło
Pięć postrzałowych ran

Do swoich powróciłem,
Dowódca mówi: „Cześć,
Jak cię nie dostrzelili,
To ty się, bracie, ciesz!”

Nie cieszę się - łbem tłuc o ścianę chcę
Najchętniej bym na cały głos się darł
Niemiecki snajper właśnie dobił mnie
Bo zginął ten, który markował strzał

Wysocki - Jagiełło - Rozstrzelanie górskiego echa


Włodzimierz Wysocki, Grigorij Leps
Расстрел горного эха - Rozstrzelanie górskiego echa

Michał B. Jagiełło

Piosenka o rozstrzelanym echu

Na górskiej przełęczy, w sąsiedztwie obłoków i smreków,
Wśród skał niedostępnych i stromych, gdzie nie wspiął się nikt,
Mieszkało wesołe, wesołe, figlarne, śmiejące się echo,
Gotowe jak druh odpowiedzieć na krzyk, ludzki krzyk.

Gdy jesteś samotny i widzisz, że szlak się urywa,
Gdy jęk o ratunek w kamienną potoczy się toń,
Pochwyci go echo, uniesie, zaniesie troskliwie
Do tych, którzy ruszą na pomoc, by podać ci dłoń.

I co jest przyczyną, czy szalej, czy piołun, czy blekot,
Że obłęd ogarnia w człowieku i serce, i mózg?
Zjawili się ludzie, by zabić wesołe, przyjazne im echo,
Związali je mocno, i knebel wcisnęli do ust.

I mieli zabawę, i mieli mordercy uciechę,
A ono milczało, choć klęli i bili do krwi:
A rankiem, gdy poszli rozstrzelać bezbronne, ucichłe już echo,
Ze skał poranionych trysnęły kamienie, jak łzy...

Wysocki - Jagiełło - Dialog przed telewizorem

Диалог у телевизора - Dialog przed telewizorem

Włodzimierz Wysocki - Michał B. Jagiełło

Oj, Wań, nie mogę, ale clowny!
Jeden drugiemu kopa dał,
Na gębie szminką upaćkany,
A gada tak, jakby się schlał,
A ten wygląda, spójrz no, Wań,
Jak szwagier, całkiem taki sam:
Pijacka morda, nos jak kran,
No popatrz, Wań!

- Ty, Zin, od szwagra to się odczep!
Jaki by nie był - ale brat!
Sama się w lustrze przejrzyj, dobrze?
Skubana miss na cały świat!
Zamiast się cieszyć byle czym -
Do sklepu byś skoczyła, Zin,
Wyłącz ten cyrk, cholera, Zin,
Rusz tyłek, Zin!



- Oj, Wań, leliput, ale fajny!
W ścieralnym dżinsie - to jest szyk!
Takiego dżinsa w naszej tkalni
Na pewno by nie utkał nikt!
A twoi koleżkowie, Wań,
To takie łajzy - jak ty sam!
„Brzozową” chodzą chlać do bram
Od rana, Wań!

- Ty na kolegów mi nie gadaj,
Lepiej swojego nosa patrz!
Żaden rodziny nie okrada,
A pije to, na co go stać!
To twój znajomy, słyszysz, Zin,
Ten, co na kurs chodziłaś z nim,
Chlał nawet hamulcowy płyn,
Pamiętasz, Zin?

- Oj, Wań, papużki gadające,
Obśmiałam się, aż boli brzuch!
A co ona takie ma błyszczące?
Wiadomo - zagraniczny ciuch!
W końcu kwartału, słyszysz, Wań?
Musisz mi sprawić taki sam,
Co mówisz, Wań? Cham jesteś, Wań!
No kup mi, Wań!

- A forsa skąd? Może ukradnę?
Dyrektor mi na premię wszedł!
Było ci pisać na mnie skargę?
Przecież pisałaś, może nie?!
A zresztą pomyśl sama, Zin,
Twe gabaryty w takim czymś?
Sześć metrów kupić musiałbym,
Daj spokój, Zin!

- Oj, Wań, nie mogę, akrobaci!
Na te ich sztuki patrzeć strach...
Jeden zmianowy od nas z pracy
W klubie z kinkietu zwisał tak!
A ty z roboty wrócisz, Wań,
Uwalisz się jak jaki pan
I śpisz. I co ja z życia mam?
Nic nie mam, Wań!

- Ty chyba chcesz się mnie narazić!
Sama pchasz palec między drzwi!
Od rana zapieprz na zakładzie,
A potem w domu jeszcze ty.
A ty się głupio dziwisz, Zin,
Że idę wypić z byle kim,
Jakbym miał z tobą siedzieć,
Zin, zwariowałbym!

Ta gimnastyczka - fakt, do rzeczy,
Niezła, choć swoje lata ma.
Kelnerka w jednym barze mlecznym
Też fikła tak któregoś dnia.
A twoje przyjaciółki, Zin,
Plotkują tylko - kto i z kim
Od tych ich idiotycznych min
Skręca mnie, Zin.

Głupoty gadasz, a Irina,
Ta referentka z PZU?
To do niej raz na imieninach
Oczka świeciły się jak psu!
Niedługo urlop, wiesz, co, Wań,
Pojedźmy zwiedzić Jerewań...
Co mówisz, Wań? Cham jesteś, Wań!
Smutno mi, Wań!

Dmitrij Charatjan i Nonna Griszajewa
Leonard Pietraszak

Wysocki - Jagiełło - Napięta lina


Канатоходец - Napięta lina

Włodzimierz Wysocki - Michał B. Jagiełło

Nie za chwilę taniego poklasku,
Lecz za uśmiech i wzruszenie
Po linie się wspinał co dnia.
Tańczył cień chybotliwy na piasku,
Jakby sprawdzał na arenie
Jak skończy się dziś ta gra?

Linoskoczek - Voila!
Akrobata - Allez!
Siatkę zdjąć, s’il vous plait!
On ryzyka smak zna!

Balans w lewo - i w przód...
Mały krok, potem dwa...
Balans w prawo - to cud!
Coute que coute! Pas a pas!
Encore! Choć lina wrogo drga!

Widział oczy i gęby otwarte -
Ze zdziwienia, z przerażenia:
Wciąż wyżej rozciągał swój sznur...
Przeszkadzały mu brawa uparte,
Pragnął ciszy i skupienia,
Zagubić się chciał wśród chmur.

Linoskoczek…

Karkołomne pragnienie wolności -
Śmierć lub życie w trzy minuty!
W napięciu czekali by spadł...
Patrząc w dół poznał format ludzkości:
Gnomy, karły, liliputy...
Zamienił się w cyrk ten świat!

Obrazy: Eric Zener

Wysocki - Jagiełło - Och, gdzie byłem wczoraj


Ой, где был я вчера - Och, gdzie byłem wczoraj

Piosenka antyalkoholowa

Włodzimierz Wysocki - Michał B. Jagiełło

Piłem wczoraj, to wiem, ale gdzie - zabij mnie,
Nie pamiętam zupełnie, czyj to był dom,
Kławka była... Choć nie: chyba było ich dwie,
Całowałem się w kuchni i z tą, i z tą.

Rano kac dręczył mnie, więc tak jakby przez mgłę
Przypomniało mi się, jakie miałem entree;
Rozwaliłem WC, dałem komuś po łbie
I chwaliłem się, że mam tatusia w KC.

Potem rwałem koszulę i biłem się w pierś
Krzycząc, że mnie zdradzili, że ja ich pier...
Personalnie ja ich i ogólnie mam gdzieś,
A poza tym to ja łatwo mogę wyjść z nerw.

Potem naszło mnie coś, więc z okrzykiem „Sto łat!"
Wysmarkałem się w sos, tort rozgniotłem o blat,
Potem zgiąłem się w pół, wziąłem krawat do ust
I złapałem przez stół gospodynię za biust.

Goście zbiegli na strych, lecz gdy trunek mnie zmógł,
Zgodnym hurmem ruszyli ze wszystkich stron
I związali mnie w kij od podbródka do stóp
Z uwzględnieniem, rzec można szczególnym, rąk.

Któryś gość pluł mi w twarz, inny wódkę lał w krtań,
Później w brzuch raz po raz kopał mnie jakiś drań,
Tylko wdowa - Bóg z nią, taka wdowa to skarb -
Z krwi wytarła mi skroń i wyrwała z ich łap.

Potem w kuchni, gdy guz dziarsko pęczniał na brwi,
Pertraktacje zacząłem na cały głos:
- No, rozwiążcie, mam dość! - łkałem - niedobrze mi!
Rozwiązali, lecz sztućce pochował ktoś.

Wstałem i wpadłem w szał, kurz pod sufit się wzbił,
Skąd też człek w rękach miał tyle krzepy i sił?
Rozjuszony jak lew albo jak ten Bruce Lee
Rozwaliłem kran, zlew, balkon, windę i drzwi.

Tylko czyj to był dom? Gdzie się schlałem aż tak?
Wzór tapety pamiętam, i więcej nic.
Dwóch trzonowych mi brak, a na czole mam krwiak,
No i jak na ulicę z tym teraz wyjść?

Jeśli prawdy choć krzta w opowieści tej tkwi,
To zabiję się ja, bo okropnie wstyd mi!
Słowem, dobrze mi tak, zwłaszcza, że wdowa mnie
Zaciągnęła za kark prosto do USC.

Wysocki - Jagiełło - Przed wyjazdem za granicę

Инструкция перед поездкой за рубеж
Instrukcja przed wyjazdem za granicę 
 
Włodzimierz Wysocki - Michał B. Jagiełło

Młot cisnąłem na kowadło, bo za przekroczony plan
Skierowanie od zakładu za granicę dostać mam,
Sadzę szybko zmyłem z ciała, zjadłem zimne płotki dwie
I instrukcji wysłuchałem, co tam wolno, a co nie.
 
Ichni poziom trochę wyższy jest niż nasz,
Więc by mi się nie przytrafił jakiś szpas,
Dał instruktor do czytania broszur plik,
Bym wśród obcych nie naraził się na wstyd.
 
Gadał ze mną jak brat z bratem:
Za granicą ty się strzeż,
Strzeż się, bracie, demokratów
W polskim mieście Bangladeszt, 
Żyją tam na taką modłę, że ci dęba stanie włos,
Lecz zachowaj swoją godność i pamiętaj, żeś ich gość.
 
Będą ciągnąć na kieliszek - odpór daj:
„Ja, szanowni towarzysze, tylko czaj!" 
Będą pchać prezenty w łapy - unik zrób,
Mów, że sami tego dobra mamy w bród.
 
W dobrobycie diet nie roztrwoń, oszczędzanie - dobra rzecz,
Tylko się z tej oszczędności tam nie zagłodź - czasem jedz,
Bo w tym w czeskim Budapeszcie obyczaje dziwne są:
Raz usłyszysz: „Pijcie, jedzcie!", kiedy indziej - „Poszoł won!"
 
Oj, rozejrzę się ja tam wśród babskich ciał!
Używanie damsko-męskie będę miał!
Demokratka, mówił koleś, co się zna,
Jak usłyszy skąd ty jesteś - darmo da.
 
Wróg tylko na to czeka, woda to na jego młyn,
Trzymaj się od bab z daleka, nie zaczynaj, bracie, z tym,
Tam agentki wabią seksem, lepiej spokój sobie daj,
Powiedz im, że z tym kompleksem już uporał się nasz kraj".
 
Kiedy zetkniesz się tam z babą, czujność zdwój:
Włoży taka na ten przykład męski strój,
Niby nic, a może granat w spodniach mieć:
Nim odezwiesz się do kogoś - sprawdzaj płeć!
 
Tutaj miałem pytań masę, bo mnie wzięła kwestia ta:
Jak to sprawdzać? Szczypać, macać? A jeżeli w mordę da?
Lecz instruktor tylko burknął: „Żonę masz, to wiesz, jak jest.
Wykorzystaj doświadczenie”. I zasuwa dalej tekst:
 
„Zreferuję najważniejsze jeszcze raz:
Do Bułgarów w Budapeszcie jechać masz.
Będzie kwestia, temat zmienisz - grunt to takt.
W mordę nie bić, wytłumaczyć co i jak".
 
Po co mi te demokraty, ani brat ja im, ni swat,
Lepiej młot mi dajcie w łapy, to przekonam cały świat;
Jakiż ze mnie agitator, ojciec kowal, kowal dziad...
Do Polaków w Ułan Bator nie pojadę, niech ich szlag!
 
Leżę w łóżku, spać się nie chce - Duśka, wiesz,
Na cholerę mnie ten cały Bangladeszt?
Przecież ja się nie nadaję, jestem głąb,
Ja tych ichnich obyczajów ani w ząb...

Wysocki - Jagiełło - Smugą białej piany


Жили-были на море
Smugą białej piany

Włodzimierz Wysocki - Michał B. Jagiełło


Smugą białej piany, znacząc oceany
Od portu do portu przemierzały świat
Huraganem gnane, sztormem wysmagane
Dwie dumne jednostki, piękne statki dwa

Ona - śnieżnobiała, smukła i wspaniała
Zachwycała swoim widokiem
On - oceaniczny, arystokratyczny
Czarne burty nosił jak smoking

I gdybyż kiedyś przeszło mu przez myśl
Jak bardzo pragnie paść w jego ramiona
Jak bardzo chce z nim burta w burtę iść
Fregata zakochana i stęskniona

Pływa nieszczęśliwa, miłość swą ukrywa
Tylko mewom zwierza się z marzeń
Że w cichej przystani obok niego stanie
I na zawsze będą już razem

Ach, gdybyż się domyślił dumny lord
Jak goni go fregata zrozpaczona
Jak szuka portu, gdzie zawijał on
I płacze, znów o jeden dzień spóźniona

Wiecznie żyć nie można, burty żre korozja
Spustoszenia czyni słony morski wiatr
Rdzewieją maszyny w krwawych plamach minii
Na smokingu czarnym coraz więcej łat

Wśród morskiego złomu stoi opuszczony
I wspomina przeszłość swą świetną
W bezsilnej rozpaczy czeka na spawaczy
Co stalowe serce mu przetną

Lecz oto ona błyska bielą burt
Znalazła go, i wiernie staje obok
Do jego dziobu swój przytula dziób
I cumy ich splatają się ze sobą

Kontrabanda - 1974

Wysocki - Jagiełło - Maski


Włodzimierz Wysocki

Маски - Maski

Michał B. Jagiełło

Śmieję się tak że w piersi braknie tchu,
I sam już nie wiem - czy to sen, czy jawa;
Otacza mnie zamaskowany tłum -
Istna Wenecja, corso i karnawał!

Ze wszystkich stron dobiega: "Jesteś nasz!"
Tancerzy krąg zwiera się coraz ciaśniej -
Więc moją twarz, prawdziwą moją twarz
Uznano za karnawałową maskę!

Zabawa trwa, lecz wszystko jest nie tak
I słyszę masek krzyki nienawistne:
Że tańczę źle, że ciagle gubię takt
I że partnerom depczę po odciskach.

Co robić mam? Wyrwać się, uciec stąd?
A może jednak tańczyć jak mi każą?
Może, Bóg da, spod tych zwierzęcych mord
Wyjrzą człowiecze, sympatyczne twarze?

Peruki, maski, udawany świat -
Tu postać z bajki, tam z literatury,
Z prawej arlekin, z lewej tańczy kat,
Sporo pajaców, a najwięcej durni.

Tu błyszczą kły - to w owczej skórze wilk,
Ktoś w cudze piórka się przystroił właśnie,
Ktoś inny ze swą maską tak się zżył,
Że nie wie sam, czy nosi twarz, czy maskę.

Włączyłem się w karnawałowy krąg
Lecz cały czas mnie kwestia dręczy taka:
A jeśli ktoś nie zechce maski zdjąć?
Jeśli spodoba mu się maska taka?

Co będzie, gdy pierrota natchnie myśl.
By zostać już na zawsze w swym kostiumie?
Lub gdy swój durnie wyszczerzony pysk
Zechce na stałe nosić jakiś dureń?

Skoro tak bardzo ludzie chcą się skryć
To niech się kryją - nie dociekam przyczyn.
Może pod maską maski nie ma nic
Albo półmaski wrosłe w półoblicza?

Jak dostrzec dobrą i przyjazną twarz?
Kto się odezwie zwykłym ludzkim głosem?
Tak, wkładać maski nauczono nas -
Maska skutecznie chroni twarz przed ciosem...

Coś niecoś jednak już o maskach wiem,
Zwłaszcza o jednej, którą każdy nosi:
To obojętność - można dzięki niej
Żyć nawet wtedy, gdy ktoś pluje w oczy.

Il. Ray Donley

Wysocki - Młynarski - Ballada o dzieciństwie


Баллада о детстве
Ballada o dzieciństwie

Włodzimierz Wysocki - Wojciech Młynarski


👉TUTAJ w przekładzie Romana Kołakowskiego

Czas poczęcia nie bardzo pamiętam
Mam w tym względzie w pamięci luk sporo
Wiem, że nocą mnie czarną poczęto
I przyszedłem na świat w samą porę

Pierwszy wyrok był lekki i gładki
Równe dziewięć - miesięcy, nie lat
Odsiedziałem więc go w łonie matki
I wyszedłem na biały, na świat

Dziękuję Świętym Pańskim, że
Plunęli i dmuchnęli wraz
By rodziciele moi mnie
Poczęli właśnie w tamten czas

W ten czas pogodny, cichy tak
Dziś prawie legendarny, gdy
Wyroki wieloletnie w świat
Długimi etapami szły

A brano ich w poczęcia czas
I wcześniej często brano ich
Lecz przecież żyje, jest wśród nas
Kompania równych kumpli mych

Dalej niechaj myśl w słowo się zmienia
Jam na wolność, raczkując niezgrabnie
Pierwszy raz wyszedł w myśl zarządzenia
Z trzydziestego ósmego dokładnie

Żebym wiedział czyj pomysł mnie drański
Tak przetrzymał - w łeb radbym go bić
Ale w końcu na Pierwszej Mieszczańskiej
Świat ujrzałem by przeżyć i żyć

Mej izby ściankę w oczach mam
Ścianeczkę cienką, że aż strach
Sąsiedzi się z wódeczką tam
Po całych zabawiali i dniach

Kocham cię - Włodzimierz Wysocki


Nikita Dżigurda - Люблю тебя сейчас...

Włodzimierz Wysocki - Andrzej Mirecki

Marinie Vlady


Ja teraz kocham cię, nie taję - każdy wie.
Nie „potem” i nie „przed” - w płomieniach twoich płonę.
I śmiej się, albo płacz, ja kocham teraz - patrz!
A w czasie przeszłym - nie chcę, o przyszłym wszak nic nie wiem.

W przeszłym „kochałem cię” - smutniejsze jest niż grób.
To obezwładnia mnie, podcina skrzydła, pęta.
I choć poeta sławny pisał gdzieś:
"Kochałem cię, ta miłość jeszcze wrócić może..."

Tak mówią o tym, co minęło już, przekwitło.
Jest w tym i litość, i protekcjonalizm -
Tak myślisz o zrzuconym z tronu królu.
Jest żal po tym, co odeszło i nie wróci.
Dążenie, którego cel się wypalił.
Coś, jak brak wiary w to, że kocham.

Ja zawsze kocham cię, nie są to puste słowa - wierz!
Bo teraz jest mój czas, żył sobie nie podetnę!
I w czasie - w dalszym trwaniu „teraz”
Przeszłości nie chcę znać i o przyszłości nie śnię.

Pójdę, czy w bród, czy wpław, gdzie ty - choć nie wiem jak!
W kajdanach i z kulami u nóg.
I nawet przez pomyłkę nie proś mnie
Żebym po „kocham cię” dodawał też „i będę”.

I jest w tym „będę” gorycz, dziwny jaki fałsz -
Jak podrobiony podpis, robaczywy grzyb.
Zapasowe wejście, dokąd zawsze można się wycofać,
Bezbarwny jad na samym dnie szklanki.
To jak policzek dla „obecnie” - zwątpienie w to, że kocham teraz.

I śnię francuski sen z mnogością czasów w nim,
I w przyszłym - coś nie tak, i w przeszłym - nie inaczej.
Jak pod pręgierzem stoję tu,
Przyparty do językowego muru.

Ach, te różnice językowe - to jest prawdziwy krach!
Lecz jakieś wyjście w końcu gdzieś znajdziemy.
A kocham cię we wszystkich czasach, jakich tylko chcesz.
I w przyszłym, w teraźniejszym oraz w przeszłym...

Pieśń o losie - Włodzimierz Wysocki


Песня о судьбе - Pieśń o losie

Włodzimierz Wysocki - Waldemar Bajak

No gdzie nie wcisnę duszy swej no gdzie się nie podzieję
Wciąż za mną wlecze się mój los jak stary zbędny wóz
I pognać los kamieniem chciej On nigdy ci nie zwieje
Ma obłąkane oczy i mu ślina cieknie z ust

Kłopotów przysparza
Me oczy odraża
I smutek wytwarza
I w brzuchu mam susz
Me wnętrze się starło
Me gardło zamarło
I życie podarło
Nie chcę śpiewać już

Czy ja się starzeję?
Spotkać się z katem?
Niech szybciej on tnie mnie
To mu zapłacę

Zarzekłem się już nieraz że na ten swój los ja plunę
Lecz żal mi go bo zawsze się przymila tak drży i
I tu na litość bierze mnie Dożywiam go i frunę
Bo gdy nasyci dobrze się to zawsze długo śpi

I wtedy znów żyję
Używam i piję
Wciąż tyję i tyję
I nie mam złych snów
No psa w sobie kryję
Sam szczekam sam wyję
Życzenia odkryje
Gdy zbudzi się znów

Gdy się postarzeję
Spotkam się z katem
Niech szybciej on tnie mnie
A ja zapłacę

Bywają dni i bywa czas że łeb ja w piekło wsunę
Gdzie nawet los mój cofnie się w strachu zimny jak szron
I wlałem jemu wina raz By o-śmielić fortunę
I odtąd kiedy wina brak bezczelnie burczy on

Od jutra od wtorku
Ja chcę być w Niu Jorku
Nie będę szedł w worku
Garnitur chcę ja
Los w pysk dostał bury
Mam gdzieś garnitury
I w górę i z góry
Go ciągnę jak psa

Ja się nie starzeję
Spotkam się z katem
Niech szybciej on tnie mnie
A ja zapłacę

I tego dnia tak było że Los uciekł wbrew mej woli
Obraził się twarz zmienił swą i odszedł kij wie gdzie
Pyskował kłamał krzyknął: nie! Lecz wrócił tak powoli
I skoczył z tyłu złapał w mig za gardło mocno mnie

Ciężaru nie kryję
Już blednę pot piję
Zataczam się wyję
W swym pędzie w głos że
Nie wolno za szyję
Nie wolno za szyję
Nie wolno za szyję
Śpiewać jeszcze chcę

Los na pieniek zniosę
Spotkam się z katem
Niech tnie los swym ciosem
A ja zapłacę