O piosenkach piosenka - Andrzej Poniedzielski

O piosenkach - piosenka

Andrzej Poniedzielski

Gdzieś w bocznej nawie naszych dusz
Klęczy, czekając swej kolei
Taka piosenka, której słów
Żaden z poetów nie kleił

Pójdzie za tobą w każdy deszcz
Za gardło ściśnie po trzech wódkach
Po czterech brzęknie ostrogami
Po siedmiu znowu będzie smutna

Albo cię popchnie gdzieś na mur
Celując tak, byś głową trafił
Każe się kłaniać starym drzewom
Przystanąć każe wśród maków

Czasem przebije się przez sen
Dopadnie na dnie, da po twarzy
By wrócić w jakiejś starej windzie
Z muzyką tamtych snów i marzeń

Gdzieś w bocznej nawie naszych dusz
Klęczy, czekając swej kolei
Taka piosenka, której słów
Żaden z poetów nie kleił

Nie będzie "przeciw" ani "za"
Bo nie chce służyć ani burzyć
Jakoś nie bardzo jej się chce
Presleić czy aznawurzyć

Sama powstała, sama jest
Jej nut nie kupisz w żadnym sklepie
Nikt ci jej także nie zaśpiewa
I tak jest chyba może lepiej?

Andrzej Poniedzielski, Elżbieta Adamiak

Obraz: Michael Cheval

Bim-bam - Wanda Warska

Wanda Warska - Astrud Gilberto - Bim-bam

Bim-bam...
Że też tak nie mogło być
Żeby z królem w zamku żyć
Namówiona poszłam za artystę

Jeśli skarby jakieś masz
Kilka skrzyń otworzyć każ
A przekonasz mnie, że jesteś królem

Srebrne szaty będę mieć
Złote kury będę jeść
O północy zjawi się kochanek

Dużo różnych bajek znam
Biedak zawsze płacze sam
Nie chcę biedy, wolę być królową

Obraz: Michael Cheval

Liryka - Konstanty Ildefons Gałczyński

Michael Cheval

Grzegorz Turnau - Liryka

Konstanty Ildefons Gałczyński

Sam nie rozumiem, skąd to mi się bierze,
że jestem mitologiczne zwierzę,
ni to świnio-byk, ni to koto-pies,
w ogóle z innych stron.

Idę, powiedzmy, wieczorem z Arturem
i nagle: księżyc wschodzi nad murem,
Artur ostrzega, bo dobry kolega:
- Nie patrz. - A ja jak bóbr:
liryka, liryka,
tkliwa dynamika,
angelologia
i dal...
liryka, liryka,
tkliwa dynamika,
angelologia
i dal.

Wy się nie dziwcie, śliczni panowie,
sześć lat po świecie tułał się człowiek,

a tutaj Polska i harfa eolska,
w ogóle cud jak z nut:
liryka, liryka,
tkliwa dynamika,
angelologia
i dal...
liryka, liryka,
tkliwa dynamika,
angelologia
i dal.

A po pogrzebie pod korniszon
niech epitafium mi napiszą:
Tu leży magik i małpiszon,
pod spodem taki tekst:
"Liryka, liryka,
tkliwa dynamika,
angelologia
i dal...
liryka, liryka,
tkliwa dynamika,
angelologia
i dal"....

O la ri ja - Andrzej Sikorowski

Michael Cheval

Pod Budą - O la ri ja

Andrzej Sikorowski

O la ri ja o la ri
za oknami wstaje świt
aż tu nagle wiatr nadleciał jak szalony
na ramieniu jeszcze żony ciepły ślad
wiatr nadleciał i kołysze naszym domem
a od miasta jakiś dziwny rośnie gwar

O la ri ja o la ra
to melodia płynie zła
a ulicą wielki pochód niby rzeka

ołowianych żołnierzyków cały tłum
na przystankach na tramwaje
nikt nie czeka
a z latarni wrona zwisa głową w dół

O la ri ja, o la ra
już na rynku festyn trwa
tańczy żebrak z kimś kto rzucił grosz ofiarny
i idiota z profesorem nauk trzech
z kalekami najpiękniejsze tańczą panny
a na wszystko fioletowy sypie śnieg

O la ri ja o la ra
czarny bęben marsza gra
obce słowa krzyczą usta skądś znajome
po podwórzu biega w kółko chory pies
biją dzwony i ktoś siedzi na balkonie
u sufitu porzeczkowy rośnie krzew

O la ri ja o la ra
za horyzont patrzę w dal
już na tacy mi podają sygnet złoty
marzę o tym by zatrzymać wreszcie czas
i łagodnie się zapadam w twoje włosy
i wychylam gorzki toast aż do dna

i objęci odfruwamy gdzieś daleko
już za nami zatrzaskują ciężkie drzwi
i już oczom tak przytulnie pod powieką
i od łez twoja sukienka cała lśni

Apetyt na życie - Jan Wołek

Hanna Śleszyńska
Apetyt na życie

Jan Wołek

Z krawędzi mostu dna butelki
W łoskocie serca jak po biegu
Nie było mórz na tyle wielkich
By się nie dało znaleźć brzegu
I oddech wiersza w naszych żaglach
Wlewał nam w nerwy miękki spokój
I znów wracało się do magla
Lecz z iskrą co płonęła w oku

W szaleństwie w zachwycie
Apetyt na życie
Z tego się nie tyje
Z tego się umiera
Choć jeszcze nie teraz
W gonitwie w udręce
Na dnie i na szczycie
Apetyt na życie
Z tego się nie tyje
Z tego się umiera
Choć jeszcze nie teraz

Na chmurze wiersza, w skrzydłach marzeń
Wracamy ciągle pod swój daszek
Choć bardziej puste nasze plaże
I tylko morze gryzie piasek
Sami umiemy leczyć kaca
I nie obejdzie się tabliczką
"Znikam na chwilę zaraz wracam"
Bo się nie wraca tą uliczką

W szaleństwie w zachwycie…

Choć dzień coraz krótszy
I myśli się droczą
Czy zdążysz przed nocą
I czas cię uniesie
Wezbrany jak rzeka
Lecz jeszcze poczekaj

Obraz: Michael Cheval

Nowa miłość - Andrzej Bianusz

Jerzy Połomski - Nowa miłość

Andrzej Bianusz

Kto to wie, skąd taka noc tu się wzięła
Kto to wie, jak się ta miłość zaczęła

Trwa świat i nic się w nim nie zmieniło
Gdzieś krzyknął ptak, upadł kwiat
Gdzieś, gdzie dotąd mnie
I ciebie dotąd nie było

Trwa świat i nic się w nim nie zmieniło
Gdzieś krzyknął ptak, upadł kwiat
Gdzieś na jakiś czas
Znów pojawiła się miłość


Zdenĕk Fibich - Poemat

Obraz: Michael Cheval

Ballada wędrownych rycerzy - Leszek A. Moczulski

Michael Cheval

Skaldowie
Ballada wędrownych rycerzy

Leszek Aleksander Moczulski

W wiosce na wzgórzu, pośród białych brzóz
Na donnę Kasię któż, ach, spojrzał, któż
Słuchajcie, wszyscy, w cieniu tamtych brzóz
Na karym koniu któż tam jedzie, któż

To sam królewicz zgubił orszak swój
Spojrzał na donnę Kasię, poznał serca ból
Słuchajcie, wszyscy, drogę zgubił król
Spojrzał na donnę Kasię, poznał serca ból...

Gdzie jest daleki kraj
Gdzie kraju tego szukać
Czy tam, gdzie szumi las
Gdzie noc jak wieczność długa

Jak dziś przez siedem gór
Odnaleźć bajkę dawną
Gdzie król nie taki zły
Gdzie nie jest nic prawdą

Gdzie jest daleki kraj
Nie wrócisz tutaj więcej
Kto dziś chce oddać świat
Za donny tylko serce cały

Ach, donno Kasiu, zostań żoną mą
Będziesz królową okrutną i złą
Nie płacz już, Kasiu, nie płacz więcej, bo
Będziesz królową okrutną i złą

A donna Kasia w oczach miała łzy
Kiedy powiedziała: "Odejdź, królu zły"
Kasia ma w oczach dwie ogromne łzy
Gdy mu tak mówi: "Odejdź, królewiczu zły"

Gdzie jest daleki kraj...
W wysokiej wieży Kasię zamknął król
Przywódca śmierci poznał serca ból
Słuchajcie, wszyscy, Kasię zamknął król
Przywódca śmierci poznał serca ból

Karty życia - Konrad Ratyński

Skaldowie - Karty życia

Konrad Ratyński

Noc kończy swą wędrówkę senną
Zbudzony odgłos pierwszych kroków
W powietrzu zapach wczorajszego dnia
A świt już nową talią gra

Rozszalałe, pompatyczne
Niepojęte, fantastyczne
Karty życia - kto je zna
Kto rozdaje, a kto gra

Niespokojne, demoniczne
Niespełnione, romantyczne
Karty życia - kto je zna
Kto rozdaje, a kto gra

Dzień znów dorzucił do pamięci
Garść wrażeń, wiązkę nowych złudzeń
Odkryta karta to przeszłości znak
Na dzisiaj już skończona gra

Obraz: Michael Cheval

Złota kareta

Tadeusz Chyła, Jan Danek - Złota kareta

Bogumił Kobiela, Sławomir Mrożek

Na łączce przy gościńcu
Którym od lat dziesięciu
Nikt nie przechodzi
Pies ani złodziej

Pasterz gra na fujarce
I jak to zwykle w bajce
Śni, że z daleka
Złocista kareta
Gościńcem mknie

Choć nie zawsze jest złoto w papierkach
Bo nie dają mi złota za śpiew
Jednak kiedyś złocista kareta
Także zjawi się na drodze mej

Wracając do bajeczki
Ten, co to pasł owieczki
Tam, przy gościńcu
Karety wciąż nie mógł doczekać się

Boso po białej rosie
Fujarkę wziął i poszedł
Na miejskich brukach
Karety szukać

W mieście tym sto kamienic
Z oknami nadobnemi
A w każdym oknie
Piosenkę ktoś moją usłyszeć chce

Choć nie zawsze…

Znam wszystkie już balkony
Rynny i maszkarony
Cień na podwórkach
Latarnie w zaułkach i każdą sień

Czy tędy nie jechała
Kareta bodaj mała
Moja tęsknota
Kareta złota

Mijają tak jesienie
Kończy się me marzenie
Bo na tym świecie
O mojej karecie
Nie słyszał nikt

I cóż stąd, że ktoś daje mi grosze
Tego nie pragnę, nie tego chcę
Lecz pokornie je z ziemi podnoszę
Złudzeń dziecinnych pozbyłem się

I sam się teraz śmieję
Że miałem tę nadzieję
Dziś wiem niestety
Że złotej karety nie znajdę już

Obrazy: Michael Cheval

Miłość przez wieki się nie zmienia - Ewa Lipska

Michael Cheval

Skaldowie
Miłość przez wieki się nie zmienia

Ewa Lipska

W oczy mi patrzysz wciąż tak samo
Jak w tysiąc pierwszym roku rano
Kiedy trzymałem cię za ręce
I pieśń weselną nam śpiewano

Myślę o tobie wciąż tak samo
Jak myślał książę, z którym nieraz
Zrywałaś pierwsze liście z drzewa
Nadworną będąc jego damą

Miłość przez wieki się nie zmienia
Kamień, jak był, tak jest z kamienia
Rzeka, jak była, tak jest rzeczna
I wieczna miłość jest odwieczna

W oczy mi patrzysz wciąż tak samo
I miłość w oczach moich czytasz
Jak mnie żegnałaś, tak mnie żegnasz
Jak mnie witałaś, tak mnie witasz

Pamiętajcie o ogrodach - Jonasz Kofta

Michael Cheval

Jonasz Kofta
Pamiętajcie o ogrodach

Bluszczem ku oknom
Kwiatem w samotność

Poszumem traw
Drzewem co stoi
Uspokojeniem
Wśród tylu spraw

Pamiętajcie o ogrodach
Przecież stamtąd przyszliście
W żar epoki użyczą wam chłodu
Tylko drzewa, tylko liście

Pamiętajcie o ogrodach
Czy tak trudno być poetą
W żar epoki nie użyczy wam chłodu
Żaden schron, żaden beton
Kroplą pamięci
Nicią pajęczą
Zapachem bzu
Wiesz już na pewno
Świeżością rzewną
To właśnie tu

Pamiętajcie o ogrodach
Przecież stamtąd przyszliście
W żar epoki użyczą wam chłodu
Tylko drzewa, tylko liście
Pamiętajcie o ogrodach
Czy tak trudno być poetą
W żar epoki nie użyczy wam chłodu
Żaden schron, żaden beton

I dokąd uciec
W za ciasnym bucie
Gdy twardy bruk
Są gdzieś daleko
Przejrzyste rzeki
I mamy XX wiek