Staczać się trzeba powoli - Jonasz Kofta

Staczać się trzeba powoli

Jonasz Kofta

Kiedy codzienność zmęczy ci oczy
A skrzydeł nie masz, by odfrunąć
Narasta w tobie chęć, by się stoczyć
Wypoczynkowo obsunąć
Nie ma powodu się niepokoić
Gdy sens tej zasady uchwycicie
Staczać się trzeba powoli
Żeby starczyło na całe życie

Być wzorem dla samego siebie
Modelem opiewanym w pieśniach
Bardzo chwalebne, ale sam nie wiesz
Kiedy sam siebie zaczniesz przedrzeźniać
Życie to nie jest jeszcze życiorys
Życie powstaje w brudnopisie
Tylko staczać się trzeba powoli
Żeby starczyło na całe życie

Kiedy już wlazłeś pod górę
Nerwy ci drgają napiętą struną
Czas spuścić z tonu, trochę się stoczyć
Wypoczynkowo obsunąć
Pora balladkę w morał ustroić
Więc - chociaż bywa rozmaicie
Staczać się trzeba powoli
Żeby starczyło na całe życie

Śpiewa: Jolanta Kaczmarek
Recytuje: Wojciech Pszoniak

Radość istnienia - Jonasz Kofta

Ewa Błaszczyk
Radość istnienia

Jonasz Kofta

Wiosennej burzy zielona grzywa

Horyzont smuży, bruki obmywa
A my naprzeciw
A my naprzeciw
Jak dzieci

Skaleczy serce bolesna drwina
Świat się nie kończy i nie zaczyna
A my naprzeciw...

Oby nam dane było najwięcej
Otwarte oczy i czułe serce
A my naprzeciw...

Jest frasobliwa radość istnienia
Kto nie przeżywa świata nie zmienia
A my naprzeciw
A my z nadzieją
A my jak dzieci
Niech nas wyśmieją 

My pomachamy do nich z daleka
Tak długa droga jeszcze nas czeka 

Ptaki-pytaki - Jonasz Kofta

Jonasz Kofta - Ptaki-pytaki

Poznacie ich po dobrych chęciach
Dużo tych stworów w naszym kraju
Co mają cienki głos pisklęcia
i nim pytania wciąż zadają

Tą działalnością wywierciły
W niejednym całokształcie dziurę
Potem szalenie się dziwiły
Zbierając opieprz, czyli burę

Ptaki -
Pytaki
Głupie pingwiny
Z dziobem otwartym na oścież
Takich rzucają
Mądre dziewczyny
Jak Cezar rzucił kości
Ptaki -
Pytaki
Sensu szukają
Dziobami w liter ziarnie
Im więcej znoszą
Kolumba jajek
Tym rozmnażają się marniej

Poluje na nie się z przynętą
Trochę problemów podsypawszy
Czekamy, aż się zlecą zewsząd
I dziób wysunie co ciekawszy
I wtedy cap go! Cap za słówko
I załatwimy w ustnym zwarciu
Już nie zagrozi łamigłówką
Ptaszek - pytaszek na wymarciu

Dwie gitary - Jonasz Kofta

Marlina Vera

Jonasz Kofta - Dwie gitary

Dwie gitary, tylko dwie
Grają gdzieś za ścianą
Nie ma ciebie, nie ma mnie
Sprawę mam przegraną

Tak jak kiedyś ty i ja
Boją się milczenia
Jedna gra i druga gra
I nic się nie zmienia

Dwie gitary, tylko dwie
Skryte budzą treści
Możesz wszystko wmówić w nie
I wszystko się zmieści

Dwie gitary grają motyw
Który we mnie szlocha
W lustrze widzę twarz idioty
I nikt mnie nie kocha

Idę sobie, co chcesz, mów
Pożyć na swobodzie
Pokocham cię może znów
Ale po rozwodzie

Dwie gitary namawiają
Żebym się nie smucił
Poszłaś sobie, no to idź
Ale jutro wrócisz

Gdzieś za sceną dwie gitary
Powtarzają temat
Już niedługo będę stary
W zamian forsy nie ma!

Kiedy słyszę gitar granie
Potwornie się nudzę
Wiem, z kim nocą pójdę w pościel
Nie wiem, z kim się zbudzę

Romansowa twoja gra
Wymaga poświęceń
Ma gitara siedem strun
Ale ja mam więcej

Kiedy tak nadymasz się
Nosa chcę ci utrzeć
Wczoraj już zdradziłem cię
Zdradzę cię pojutrze

Dwie gitary gdzieś za ścianą
Wykładają gry plan
W mym barłogu stare siano
Znów złapałem trypra

Dwie gitary, tylko dwie
Grają jak pijane
W każdym z nas ukrywa się
Szczęście niezbadane

Dwie gitary liczą czas
Kartki z kalendarza
Zna je dobrze każdy z nas
Wszystko się powtarza

Jutro wieczorem - Jonasz Kofta

Pino Daeni

Jonasz Kofta - Jutro wieczorem

Twój czarny wachlarz
A nad nim oczu niebezpieczny blask
Poczułem strach, aż
Szampana kielich w dłoni trzasł
Chciałem
Wziąć twoją duszę razem z ciałem
Nie przeczuwałem
Jak ta historia musi skończyć się

Jutro o świcie strzelam się
Z moim rywalem
Dla ciebie poleje się krew
Cel, pal
I jeden musi paść
Jutro wypadnie z talii kart
Treflowy walet
Może uronisz jedną łzę
I dalej będziesz grać

Twoja woalka
Skrywała prawdę, którą teraz znam
Ty jesteś lalka
Pajacem za to byłem ja
Chciałem
Wziąć duszę razem z ciałem
Nie przeczuwałem
Jak historia ta skończyć musi się

O świcie, jutro strzelam się
Z kawalergardem
Że nie mam szczęścia, dobrze wiem
Cel, pal
I skończy się ten żart
Może zrozumiesz w geście tym
Moją pogardę
Kiedy kolejny zimny trup
Upadnie ci do nóg

Był piękny wieczór
Kiedy spotkałem i poznałem cię
Jak mogłem przeczuć
Że ta historia tak głupio skończy się

W moim domu - Jonasz Kofta

Jonasz Kofta, Marian Opania, Waldemar Kocoń
W moim domu

Tyle lat jesteśmy razem, miła, wybacz
Ale wszystko tak jak trzeba chyba nie jest
Czy musimy się codziennie przekonywać
Że ty dla mnie, a dla ciebie ja istnieję

Przecież nie znam żadnej innej poza tobą
I znać nie chcę, tyś jest wieczna i jedyna
Naszym sercom zagroziła, tak jak słowom
Niedokrwistość, zniechęcenie i rutyna

To normalne, że chcesz mieć nareszcie spokój
A na wiosnę grządki zasiać i zagrabić
Ale wiesz, istnieją różne pory roku
A tak życia jak tapczana nie ustawisz



Kiedy niebo nad głowami ciąży chmurnie
Twoje oczy wciąż mnie śledzą niespokojnie
Ja dla ciebie zawsze chyba byłem durniem
Co nic nie wie, nic nie czuje, nic nie pojmie

Nie ma takiej gorzkiej prawdy, moja miła
Która dla mnie byłaby nie do zniesienia
Jeśli jak rzecz nam serce podzieliła
To naiwne i tchórzliwe przemilczenia

Póki czas, lepiej otwarcie ze mną pomów
Zanim w złości lepszy numer ci wykręcę
Chyba prawo mam, by w moim własnym domu
Więcej mi patrzono w oczy, mniej na ręce

Wiem na pewno, że ze sobą zostaniemy
Chociaż życie nam układa się nieprosto
Nie możemy rozstać się trzasnąwszy drzwiami
Moja droga, moja miła
Moja Polsko

👉TUTAJ w interpretacji Daniela Olbrychskiego👉

Na fot. J. Kofta, W. Kocoń, D. Olbrychski

Gwóźdź - Jonasz Kofta

Montserrat Gudiol

Jonasz Kofta - Gwóźdź

Tak bałeś się miłości mej
A ja kochałam cię mniej
Wystarczył mi twój uśmiech i
Obecność, i więcej nic
Lubiłeś z kimś nagle wyjść i pójść
Jak każe męski obyczaj wasz
Wystarczył mi wbity w ścianę gwóźdź,
Na którym wisiał twój płaszcz

Poszedłeś sobie któregoś dnia
W tę stronę, gdzie los cię niósł
I chociaż wziąłeś ze sobą płaszcz
To w ścianie był jeszcze gwóźdź

Przez lata mgła i wiatr, i deszcz
Ze sobą niosę swój chłód
W moim domu gorzej niż źle
Ze ściany wyjęto gwóźdź
Przez lata mgła i wiatr, i chłód
Nie było jeszcze najgorzej tak
Bo choć ze ściany wyjęto gwóźdź
Pozostał mi po nim ślad
Aż wreszcie ślad bezpowrotnie znikł,
Gdy przykrył go nowy tynk
Została pewność, że gwoździa ślad
Przedwczoraj jeszcze tam był

Tak bałeś się miłości mej
A ja kochałam cię mniej
Wystarczył mi twój uśmiech i
Obecność, i więcej nic
Nastawić twarz na serdeczny wiatr
I słyszeć cichy gitary śpiew
A co ja z tego wszystkiego mam
Kochany, nie twoja rzecz

Słoneczniki - Jonasz Kofta

Jonasz Kofta
Słoneczniki

Kocha malarstwo jakiś bogacz
Przez chwilę cały świat był zdziwiony
Kupił Słoneczniki van Gogha
Za funtów 22 miliony

Van Gogh niestety nic z tego nie ma
Żył krótko, w biedzie, rudzielec głupi
I myśl ta nie na temat
Bo co finanse mają do sztuki

Geniusze rzadko są bogaci
Jak umrą, kiedyś ich kupicie
Bo na tym świecie zawsze się płaci
Jedni pieniędzmi, drudzy życiem

Vincent van Gogh - Słoneczniki - 1888

Ognisko - Jonasz Kofta

Bernard Ładysz
Ognisko

Jonasz Kofta

Wypaliło się ognisko
Siwy popiół ostygł już
Ciemne chmury płyną nisko
Do minionych tęsknią burz

Byłaś wtedy przy mnie blisko
Błyskawico moich dni
Rozpalałaś wokół wszystko
I był ogień, i był dym

Byłaś jak radości iskra
Moja smagła, moja zła
Nie rozpalę już ogniska
Cygan jest na świecie sam

Opium - Jonasz Kofta

Robert Doisenau

Jonasz Kofta - Opium

Śpimy pod mostem
Życie jest proste
Na wino zawsze starcza nam
Żyjemy obok
Jesteśmy sobą
Czy wiecie, kto to jest kloszard?
Kloszard to człowiek
Co rzekł raz sobie
Że chce być wolny, wolny jak ptak
Przestał się spieszyć
Życie go cieszy
Na grzbiet wystarczy kilka szmat

Byłem bankierem
Ja, profesorem
Lecz chore wokół wszystko jest
Na co nam fikcja
Ważna pozycja
W śmietnikach znajdziesz
Co tylko chcesz
Wschodnie trucizny
To wszystko kpina
Jakby we Francji zabrakło wina
Co ich popycha?
Jaka przyczyna?
Jakby we Francji zabrakło wina
Jaka przyczyna?
Jaka cholera?
Powiem ci. Pycha albo kariera

Za życia kłamstwo
Zawsze się płaci
Biedni oszuści, degeneraci
Żyją nerwowo
Czy też za łatwo
Jakby we Francji wina zabrakło
Palą te różne wschodnie koszmary
Nam to nie grozi
Nie grozi, stary
Śpimy pod mostem
Życie jest proste
Niczego nie potrzeba nam
Kawałek chleba
Kawałek nieba
Kloszard to jest największy pan

Kloszard to człowiek
Co rzekł raz sobie
Że chce być wolny
Wolny jak ptak
Przestał się spieszyć
Życie go cieszy
To nic trudnego, spróbuj tak

Olśnienie - Jonasz Kofta

Misha Lenn

Halina Kunicka
Olśnienie

Jonasz Kofta

Olśnienia płomieniem i walcem
Największa zaczęła się gra
Karnawał królował na salce
Jak morze otaczał nas walc

Błękitu zenitem i walcem
Jedyna objęła nas noc
W tym rytmie burzliwym jak serce
W tym rytmie szalonym jak los

Melodia przycicha przejrzysta
Oddechów przycicha wiatr
A twoje ramiona to przystań
Do której płynęłam od lat

Olśnienia płomieniem i walcem
Jedyni wybrani wśród par
Jesteśmy złączeni na zawsze
Jak długo trwa miłość i walc

Błękitu zenitem i walcem
Jak szalem owinął nas mrok
I wiem, że się spełni, co zechcę
I wiem, że spotkało mnie to

Co czasem się zdarza wybranym
A dzisiaj nią jestem ja
Że ciebie znalazłam, kochany
To noc mi pomogła i walc

Olśnienia płomieniem i walcem
Już ciebie na zawsze mam
I czuję, jak bije ci serce
I nigdy nie będziesz już sam

Wygnanie z raju - Jonasz Kofta

Jonasz Kofta - Wygnanie z raju

Ziemio, ziemio do której nie wrócę
Ziemio pierwszej miłości
Pewnie cię bardzo zasmucę
Swoją nieobecnością

Będziesz samotny ogrodzie
Bez niej, beze mnie
Oślepły o wieczornym chłodzie
Już w moich oknach ciemno, ciemniej

Wesoły, złotooki chwast
Zatańczy sam na twoich ścieżkach
Ogrodzie, zapamiętaj nas
Już w moim domu nikt nie mieszka

Kto spłoszył te zielone ptaki
Uderzył skrzydła mokrym liściem
Twarz, gdy przedzieram się przez krzaki
Agresty wiszą uroczyście

Kto wolność dał dzikiemu winu
By oszalało w gestów gęstwę
Dzieciństwa namiot porozpina
By przypomniał, za czym tęsknię

Tu zostaniemy już na zawsze
Zamiast Ikara spadnie jabłko
I do wieczności się potoczy
Będziemy sobie patrzeć w oczy
Jesieni przysłonięte grzywą
A kiedy nam ta chwila umknie
Wtedy oparzę cię pokrzywą
W usta, chłopięcym pocałunkiem

W tym mieście ja się zwę – przechodzień
Ona odeszła dawno temu
Będziesz samotny, mój ogrodzie
Bo tam nie wraca się samemu

Ziemio, do której nie wrócę
Pozostań ziemią niczyją
Ogrodzie moich zasmuceń
Niech obcy gdzie indziej żyją
Niech drzewa twoje dziczeją
Niech cierpną twoje owoce
Trawa zarasta ścieżki, nadzieje
Świty, wieczory i noce...

Czas pożegnań - Jonasz Kofta

Paul Kelley

Jonasz Kofta - Czas pożegnań

Spokojny słońca czas
Szczęśliwy smutek sennych plaż
Wygrzany biały piach
A gdzie to jest...?
Dogasa w oczach blask
Jasnego dnia
Już jestem inna
Bo dzień jest szary
Jak świat
Już wiem
Będzie tak

Chwila milczenia
Jesień odmienia nas
Idzie czas
Pożegnań
Odejdą dziś
Tak jak lata dni
Pożegnań czas
Już nadszedł
Do zobaczenia!

To silniejsze niż my
Mgła napływa, gęstnieje jak dym
Szkoda
Na mnie czas
Na mnie czas
Odnajdziemy się może latem

Szkoda mi tych plaż
Których blask
W oczach chciałam nieść
I pod jesień zgubiłam je gdzieś
Bezpowrotnie

Odchodzę dziś
Tak jak lata dni
Pożegnań czas już nadszedł
Do zobaczenia!
Nic już nie wiem, gdzie ty, a gdzie ja
Przechodzi chłód, napływa mgła
Mgła napływa, gęstnieje jak dym
Wieje wiatr od pustych plaż
Nie ma nas, tam nie ma nas...