Za nami śnieg - Jan Zalewski


Ямщик, не гони лошадей
Rena Rolska - Za nami śnieg

Jan Zalewski

Przez noc, pośród drzew, poprzez śnieg
Jak w śnie płozy sań niosą nas
I płonie pochodnia wśród gwiazd
A wiatr będzie z nią drogą biegł

Za nami jest mgła, śnieżny kurz
Na ustach mych cień twoich ust
A słowa na wietrze jak skry
W tę noc zapadają jak my

Już czas zdobi noc w barwę snu
A my jeszcze w saniach bez tchu
Tak kulig dopełnia nasz los
Gdy miłość i sanna, i noc

Rozpala się śnieg w ogniu gwiazd
I nagłym nawrotem przez las
Powrócił jak cień refren ten:
Jamszczik, nie goni łoszadiej...

Obrazy: Adolf Baumgartner, Piotr Gruzinskij

W niebie gwiazdy - Ryszard M. Groński


Rena Rolska
W niebie gwiazdy

Ryszard Marek Groński

Gwiazdy lśnią na nieba szkle
Srebrzy się gołoledź
Ach, mój miły, porwij mnie
W niebo ze mną poleć

Tam polećmy, gdzie gwiazd moc
Świeci wśród obłoków
Gdzie dwunastą trąbi noc
Na księżyca rogu

Sypie się Dróg Mlecznych pył
Gwiazdy lśnią w uprzęży
W niebo się nasz zaprząg wzbił
Coraz bliżej księżyc

Coraz dalej ty i ja
Od człowieczych gromad
Ech, wypijmy aż do dna
Chwili tej aromat

Nieś, bułany koniu, gdzie
Straszne i nieznane
Ech, pocałuj, miły, mnie
W ciszy srebrnych planet

Usta nasze złączył mróz
Kto się w tym rozezna
Gdy czort jakiś zaprząg niósł
Tam, gdzie pustka gwiezdna

Kiedy już wrócimy z gwiazd
Spytam się zwierciadła
Czy naprawdę para z nas
Co z księżyca spadła

Piosenki radzieckie - Koronki szronu


Iosif Kobzon - Седая старина
Rena Rolska - Koronki szronu

Ryszard Marek Groński

Gwiazdy wzeszły już i mrużą oczy
Spadł błękitny kurz, miasto zamroczył
Cichnie ulic gwar szalony
Zapalają się neony

Domu ciemna sień, przed którym staję
Już odjechał dzień nocnym tramwajem
Mrok rozwiesza snów plakaty
W górze płoną tamte światy

Ja wiem, że dziś to śmiesznie brzmi
Że kogoś zdziwi mój sentyment
Lecz świat chcę ujrzeć dawnych dni
W koronkach szronu ruską zimę

Chcę w saniach gnać przez biały świat
Niech parska koń, zawodzi wiatr
Niech trojka gna, wiruje śnieg
I mija nas dwudziesty wiek
I gitar dźwięk, i dzwonków głos
Ach, co za pęd, ach, co za pęd
Dalej, dalej...

Wzdłuż zamkniętych bram gasnące echa
Już nie wrócę tam, zaprząg odjechał
Stoją drzewa, czarne wdowy
Chrzęści lodem mrok zimowy

Nim tramwajów zgrzyt zadzwoni rdzawo
Nim mleczarze świt przy drzwiach postawią
Zanim dzień obudzi miasto
Pragnę przeżyć jeszcze raz to...

Piosenki radzieckie - Ręce


Rena Rolska - Ręce - Kławdia Szulżenko, Natasza Zylska
Edyta Piecha - Руки


Ryszard Marek Groński
❤
Nie, nie twych oczu blask
Wspominam od miesięcy
I nie twój głos, gdy zamknął się dni krąg
Bizancjum rąk pamiętam, z ikon twoje ręce
Powracasz do mnie znów dotykiem rąk
❤
Ręce, ich stromy lot w miłości błękit
Jak białe ptaki tak wirowały wokół mnie
Ręce ze wszystkich gwiazd zbierały dźwięki
By tę melodię grać w moim śnie
❤
Na klawiatury biel wbiegają smukłe palce
Na pamięć znam dźwięk każdy, każdy ton
Gdy słyszę, jak ktoś gra niemodne, stare walce
Nie umiem żyć bez twych gorących rąk
❤
Ręce, ich stromy lot w jesiennym świecie
Jak białe ptaki tak wirowały wokół mnie
Ręce, jak można dziś mnie tak odlecieć
I żal zostawić na serca dnie

Tewje mleczarz - Ryszard M. Groński


Artur Barciś, Bohdan Łazuka
Tewje mleczarz

Ryszard Marek Groński

Kiedy tak patrzę na to wszystko, co mnie otacza
Przypomina mi się historyjka o Żydzie, który umarł

Najpierw obejrzał sobie niebo
Aniołowie, anielice, pieśni chóralne, wierne żony
Potem pokazali mu piekło: światełka mrugają
Staruszkowie podściskują takie różne huryski
Baletniczki fikają nóżkami

Żyd tak popatrzył na to wszystko i zdecydował
"Chcę do piekła!" - Wtedy światełka wygasły
Za to pojawił się kocioł z pryskającą smołą
"Co to jest, co to ma znaczyć? Ja się inaczej umawiałem!
Gdzie te śliczne widoczki, gdzie te piękne huryski?"
Wtedy starszy diabeł kolnął go widłami i rzekł:
"Przed chwilą był pan tu jako turysta
A teraz już pan jest mieszkańcem"

Czy mieszkaniec nie może żyć jak turysta?
Muszę o tym wszystkim porozmawiać na stronie z Panem Bogiem
A tak, tak - myśmy wolne soboty i konsultacje
Załatwili sobie z górą sześć tysięcy lat temu

Panie Boże, co na ziemię patrzysz chmurnie
Przez niebieskie teleskopy śledząc ją
Powiedz, proszę, skąd się wzięli na niej durnie
Nie zaprzeczaj, Panie Boże, durnie są

Promień słońca brzeżek szaty Twojej złoci
I anielskich skrzydeł w górze słychać szum
Powiedz, Boże, a skąd wzięli się idioci
Tych na ziemi, bez uroku, mamy tłum

Woda w rajskim jadłospisie i miód pszczeli
A na deser albo cymes, albo cud
Panie Boże powiedz, skąd się głupcy wzięli
Bo na ziemi głupców także dzisiaj w bród

Czy to prawda, spytać o to Ciebie muszę
Powiadają, że gdy świat stworzyłeś już
Anioł zebrał na Twój rozkaz durniów dusze
W wielkim worze zamknął setki głupich dusz

Miał je przenieść w ciszę planet, na skraj świata
Żeby mądrych nie zagłuszał głupców chór
Kiedy anioł nad chmurami sobie latał
Z rąk mu wypadł i rozwiązał się ten wór

W dół runęli imbecyle i mętniacy
Za kretynem i matołem leci kiep
Panie Boże, to wypadek był przy pracy
Ale czemu oni spadli nam na łeb

Obrazy: Olga Magazanik

Jak już, to już - Ryszard M. Groński

Halina Kunicka
Jak już, to już

Ryszard Marek Groński

Kiedy na trwogę serce dzwoni
Jak nastawiony budzik
I mam już dość twej ironii
Twój dowcip nudzi mnie
Odpowiem jasno – chcesz, to idź
Skreśliłam cię na zawsze dziś

Jak już, to już
Nie kupuj dla mnie róż
Ani goździków w celofanie
Jak już, to już
Rusz śmiało w życia kurz
Znajdź panią miłą niesłychanie

Jak już, to już
Sprzed stóp jej ścieraj kurz
We własnościowej kawalerce
Jak już, to już
Niepokój w sobie głusz
Złam innej pani czułe serce

Mam to za sobą, na szczęście
Od dziś z kim innym przyszłość wróż
Jak już, to już…

Jak już, to już
Sprzed stóp jej ścieraj kurz…

Zwykle dzień rozstań bywa łzawy
I taki rzewny jak Asnyk
Lecz stokroć gorsze obawy
Że wróci własny mąż
Prosiłam: "Z życia mego idź"
On na to, że chce wrócić dziś

Jak już, to już
Nie kupuj dla mnie róż
Ani storczyków aż z Egiptu
Jak już, to już
Znów przy mnie siądź tuż, tuż
I do herbaty cukier wsyp tu

Jak już, to już
Do uczuć sięgnij złóż
Na znak, że skrucha twa jest szczera
Jak już, to już
Stałością swą się pusz
Bo powróciłeś jak bumerang

Wszystko przede mną, niestety
Znów ze mnie anioł twój i stróż
Jak już, to już…

Telegram miłości - Ryszard M. Groński


Irena Santor
Telegram miłości


Ryszard Marek Groński

Kiedy miłość twoją przegram
Zamiast grać komedię znów
Lepiej nadaj mi telegram
Abyś poznał cenę słów

Napisz na blankiecie
Adres dotąd znasz
Ułóż zdania, które przecież
Dawno już na pamięć znasz

Jedyna, jedyna, jedyna to ja
Wybiła godzina posępna i zła
By móc cię wspominać, odchodzę, więc pa
Mój krawat łzą skrop, kocham cię STOP
Muszę iść

Jedyna, jedyna, jedyna to ty
Nie moja to wina STOP winien los zły
STOP błagam, zaklinam na jawę i sny
By było nam lżej, cieplej

Zmienne uczuć są koleje
Jednak to potwierdza czas
Stara miłość nie rdzewieje
Ma szlachetnej stali blask

Kiedy chandra gniecie
W takt deszczowych gam
Czytam słowa, które przecież
Dawno już na pamięć znam

Jedyna, jedyna, jedyna to ja
Wybiła godzina posępna i zła
By móc cię wspominać, odchodzę, więc pa
Wtem dzwonek do drzwi, biegnę więc i
Słyszę głos

Jedyna, jedyna, jedyna to ty
Nie moja to wina STOP winien los zły
Chcę wrócić, zaklinam na jawę i sny
Cóż miałam rzec mu, chodź tu...

Fot. Benedykt Jerzy Dorys 👉👉👉

Sprzedaj mnie wiatrowi - Ryszard M. Groński

Bemibem
Sprzedaj mnie wiatrowi

Ryszard Marek Groński

Widzisz sam, że nam z sobą nie wyszło
Widzisz sam, ciemną chmurą jest przyszłość
Błyska się w tej chmurze, burzą grzmi
Cóż więc mam, cóż więc mam radzić ci...

Sprzedaj mnie wiatrowi na dobre i na złe
Sprzedaj mnie wiatrowi, sprzedaj mnie
Sprzedaj mnie wiatrowi
Chcę z wiatrem lecieć w świat
Niebo się różowi, wieje wiatr
A ja z nim, a ja tam gwiżdżę
Bo filozofię wiatru znam
Tak jak wiatr gwizdać chcę
Więc sprzedaj mnie wiatrowi
Sprzedaj mnie

Zamiast być cnót i zalet pomnikiem
Piszę list papierosa ognikiem
Wrzucam go w tę noc w skrzynkę z mgły
W liście tym radzę ci, radzę ci

Sprzedaj mnie wiatrowi...

Zaległy urlop - Ryszard M. Groński

Łucja Prus - Zaległy urlop

Ryszard Marek Groński

Kiedy młodość ucieka, tak jak złodziej o świcie
I zabiera kolory, cienie zdarzeń, snów światła
Gdy już wiesz, że przemijasz, że nie bawi cię życie
Bo niełatwo odnaleźć w nim sens

Zaległy urlop weź od siebie
Od zwykłych spraw, szarych dni
Zapomnij o daremnym gniewie
Wsłuchaj się w pośpiech własnej krwi

Przypomnij sobie słowa wierszy
I zapomniane ciepło łez
Bo nie jest ważna miłość pierwsza
Lecz ta ostatnia ważną jest

Ślady nasze nietrwałe wiatr rozwiewa, deszcz zmywa
Werble kropli zagłuszy bicie serca, krwi szelest
Z każdym dniem, każdą chwilą zmienia się perspektywa
Słów zbyt wiele, decyzji i zmian...

Zaległy urlop - 1978

Cmentarzyk - Ryszard M. Groński


Jonasz Kofta - Cmentarzyk

Ryszard Marek Groński

W czerwonym słońcu pomidora
Nieutulony w smutku
Niby umarła metafora
Śpi cmentarz krasnoludków
Pospólstwo pokotem pod płotem
Pod płotem
Jak wierzby rosną tam pokrzywy
I łez zielonych słychać stuk
Gdy sunie kondukt frasobliwy
Karawan ciągnie gnojnik żuk
Maleńka wieczność się zaczyna
Niby futerko kreta czarne
Kwatery kostki od domina
Rozpacz przykrywa piasku ziarnem
Dmuchawiec chmurą płynie białą
Słonecznie prześwietlony
Niektórym spocząć się udało
W Alei Zasłużonych
Najmniejsi krasnale
Śpią w glorii i chwale
Sekundą ciszy ich żegnali
Łopotem flag, schyleniem głów
Za to, że byli tacy mali
Na miarę czynów swych i słów
Krasnolud, kiedy zbyt wysoki
Ma niską płacę, chore płuca
Po śmierci przerośnięte zwłoki
Na ludzki cmentarz się podrzuca

Bądź wierny - Ryszard M. Groński

Jan Pietrzak
https://drive.google.com/open?id=14CRcXkmVEAjsgc_ubFV7t_WygfpBhkEi
Bądź wierny

Ryszard Marek Groński
(20.02. 1939 - 24.12. 2018)


A kiedy wraca chandra
Zapachem dawnych deszczy
Sumienie jak Kasandra
Przestrzega i złowieszczy

Bądź wierny temu, co kochałeś
Choćby to były sprawy małe
Przecinek trawy, domu sień
Błękitne niebo w letni dzień
Czyjś uśmiech, który burzy sny
Do zdarzeń klucz na nitce mgły

Nie zawsze czerń jest czarna
Nie zawsze biel jest bielą
Kiełkują kłamstwa ziarna
Gdy ludzie prawdę dzielą

Bądź wierny temu, w co wierzyłeś
Pamięć tej wiary daje siłę
Że jednak warto co dnia znów
Znajdować sens w łupinach słów
I lampę długo świecić w noc
Gdy ludzki się rozstrzyga los

A gdy gęstnieją cienie
Nad armią dni pobitą
Po komercyjnej cenie
Zwyczajna przyzwoitość

Bądź wierny temu, o czymś marzył
Zachowaj twarz w ten czas bez twarzy
Daj swemu życiu godny kształt
Choć się odciska gwałtem gwałt
Nie zginaj karku nisko zbyt
W jutrzejszy musisz wierzyć świt

Sam odpowiadasz za swą twarz
Jeśli ją jeszcze, jeszcze masz

Kolęda wędrowna - Adam Ziemianin


Jacek Wójcicki

Kolęda wędrowna

Adam Ziemianin

Po lodzie, po lodzie póki duch w narodzie
Po śniegu, po śniegu, ale bez pośpiechu
Prowadź nas, prowadź nasza polska biedo
Dobrze, że nadzieja jest w tobie kolędo...

Po nocy, po nocy nikt nas nie zaskoczy
Po grudzie, po grudzie, potem będzie luźniej
Po lesie, po lesie, czasem coś nas zniesie
Po prośbie, po prośbie, kiedy w sercu mroźnie
Prowadź nas, prowadź...

Po pracy, po pracy wypić coś z rozpaczy
Po niebie, po niebie, gdy nasz dom w potrzebie
Powoli, powoli, bo już wszystko boli
Po trochu, po trochu do Nowego Roku
Prowadź nas, prowadź...

Nie bój się Anioła - Adam Ziemianin


Jacek Wójcicki
Nie bój się Anioła

Adam Ziemianin

Nie bój się Anioła ze złamanym skrzydłem
Który mocno krwawi, choć nie na niebiesko
Nie dziw się, że Anioł trzy dni niegolony
Nim zdążył się ocknąć, zaraz przyszło święto

Bo Poldek-kolędnik dobrze zna swą rolę
Właśnie wrócił natchniony z kolejnej wyprawy
Łupy strasznie ciężkie, bo celnie trafione
Teraz tylko je ukryć i lizać swe rany

Dobrze, że Śmierć zgubiła się gdzieś
A Diabeł, mówiąc szczerze, jest lekko zawiany
Trzeba spotkać się znów, gdyż takie są plany
U Heroda przy piwie, koło pierwszej zmiany...