Ciasne sukienki - Andrzej Sikorowski

Maja Sikorowska
Ciasne sukienki

Andrzej Sikorowski

Dokoła pachnie pomarańczą
I noc przeciąga się nad miastem
Wszystkie sukienki ze mną tańczą
I nagle robią się za ciasne

Dziewczyny z dworca mówią wierszem
I pod latarnią jest najciemniej
I wszystko staje się piękniejsze
Kiedy się tak wpatrujesz we mnie

Spojrzenie, spojrzenie
Ponoć umie zamieniać w kamienie
Albo skałę twardą rozkruszyć
Spojrzenie - dowód na istnienie duszy

Kiedy patrzysz tak na mnie kochany
To już wiem że się biedzie nie damy
Jesteś moją radością i siłą
Gdy masz w oczach coś więcej niż miłość

Dokoła pachnie...

Więc je zdejmuję bez pośpiechu
I leciuteńko się rumienię
I wiem ,że nawet z morza grzechów
Jednym wyłowisz mnie spojrzeniem...

Jaśminowy zawrót głowy - Andrzej Sikorowski

Maja Sikorowska
Jaśminowy zawrót głowy

Andrzej Sikorowski

W fotelu u fryzjera zasiadam jak królowa
I nagle się otwiera komnata jaśminowa
I lecę wśród zapachów, o których nikt nie słyszał
Pode mną morze dachów, nade mną wielka cisza

I nigdy tego dosyć i ciągle krzyczę jeszcze
A moje włosy spadają złotym deszczem
I niech tę burzę włosów nad miastem każdy widzi
To uśmiech losu, że można się nie wstydzić

A potem leciuteńka powracam na ulice
I ktoś przede mną klęka, bo skrywam tajemnicę
Zamkniętą w perfum flakon otworzę go w potrzebie
I spłynie na nasz balkon i pewnie też na ciebie

I nigdy tego dosyć i ciągle krzyczę jeszcze
A moje włosy spadają złotym deszczem
I jeśli w noc lipcową napotkasz tę ulewę
To daję słowo wyrośniesz nowym drzewem...

Sprawa rodzinna - Andrzej Sikorowski

Andrzej Sikorowski, Maja Sikorowska
Sprawa rodzinna

Kolejna nocka zarwana
znowu wypiłeś za wiele
oj nie ucieszy się mama
tą defiladą butelek

W jedzeniu nie znasz umiaru
oglądasz się za paniami
i ciągle idziesz na całość
z najwierniejszymi kumplami

Zbytecznie sobie zawracasz głowę
i twoje troski córko daremne
życie ogólnie jest niezdrowe
ale cholernie przyjemne

To nie jest żadne odkrycie
i za to Nobla nie dają
ale gdy kiedyś o świcie
stanę na wielkim rozstaju
to zlekceważę przestrogi
jakby ich nigdy nie było
i tam poniosą mnie nogi
gdzie jadło, trunki i miłość

A ja bez zastanowienia
ruszę za tobą po cichu
bo przecież od urodzenia
w jednym mówimy języku

Więc próżno sobie łamiemy głowę
i wszelkie troski daremne
życie ogólnie jest niezdrowe
ale cholernie przyjemne

Piosenka dla Figi - Andrzej Sikorowski

Pod Budą
Piosenka dla Figi

Andrzej Sikorowski

Powiedział kiedyś mądry facet
I ja to dzisiaj także wiem
Że nie ma jak daleki spacer
Daleki spacer z psem
Są durnie, którzy wielbią pracę
Nie wiedzą co to znaczy tlen
A mnie najbardziej kręci spacer
Daleki spacer z psem

Wiernym pilnuje mnie spojrzeniem
Zna każdy gest i każde słowo
I to co w nim najbardziej cenię
Że nie chce bawić mnie rozmową
Zawsze znajduje smycz i miejsce
Na wiatr i jesień czasem szczeka
I najważniejsze, najważniejsze
Nie jest podobny do człowieka

Powiedział kiedyś mądry facet
I ja to dzisiaj także wiem
Że nie ma jak daleki spacer
Daleki spacer z psem
Za nic mam dwory i pałace
I życie jak różowy krem
Dla mnie się liczy tylko spacer
Daleki spacer z psem

Wiernym pilnuje...

Więc niech postawi wreszcie świat
Pełen oszustów oraz drani
Chociaż niewielki pomnik psa
Za to, że umie kochać za nic

Znaków szczególnych brak - Andrzej Sikorowski

Pod Budą 
Znaków szczególnych brak

Andrzej Sikorowski

Siedzę pod drzewem migdałowym
I sączę białe, białe wino
Mam oczy dookoła głowy
Przyglądam się dziewczynom
One zdobyły szturmem plażę
Od spojrzeń kipi, kipi woda
Z dumą obnoszą tatuaże
Bo taka teraz moda

Czerwona róża pod łopatką
Na brzuchu dwa splecione drzewa
Skorpion się wspina po pośladku
Dokąd, aż wstydzę się zaśpiewać
Ramię oplata liść laurowy
Łydkę aztecki bóg płodności
Na biuście ptaszek kolorowy
Jemu to tylko pozazdrościć

Siedzę pod drzewem migdałowym
I sączę białe, białe wino
Mam oczy dookoła głowy
Przyglądam się dziewczynom
Są cudnie wytatuowane
Ale nie dla mnie, wiem to przecież
Bo zakochałem się na amen
W czystej jak łza kobiecie

Znaków szczególnych nie posiada
Wiem to po wielu latach razem
Lecz kiedy smutek na mnie spada
Jest lekiem, dachem, drogowskazem
Ona nie nosi tatuaży
I w szarym tłumie ginie co dnia
Lecz jeden uśmiech na jej twarzy
To dla mnie lampa i pochodnia...

Lot 306 - Andrzej Sikorowski

Pod Budą - Lot 306

Andrzej Sikorowski

Odlotu przyszedł czas
W przedziale biznes class
Kazali zapiąć pas i pełny gaz
Gazety mętna treść
Jakoś to trzeba znieść
Za chwilę dadzą jeść - lot 306

I nagle cud, leje się miód
Bo stewardessa piękna stoi
Uśmiecha się i pyta mnie
Czy może pan się czegoś boi

Na taki rzeczy stan
Najlepszy Walker Jan
Na tacy właśnie mam 50 gram
A potem jeszcze raz
Już można odpiąć pas
Spokojnie mija czas
Podniebnych tras

Na miły Bóg dla takich nóg
Poleciałbym na koniec świata
Co zrobi pan gdy wiarę dam
I tak będziemy razem latać

Bo życie to jest rejs
To ciągła zmiana miejsc
To jest z busolą próba sił
Szukanie swoich gwiazd
I nienazwanych miast
I jeszcze kogoś, żeby był

Ląduje wielki ptak
Na szklance szminki ślad
I to jedyny znak, że mówi tak
Może się zdarzył gdzieś
Lot numer 306
A może to był sen
A czy ja wiem

Bo we śnie, ech
Grzeszyć nie grzech
Więc to nikogo nie zaboli
Że w nocnej mgle
Na serca dnie
Niewinny powstał rock and rollik

Nad rzeką jak Styks - Andrzej Sikorowski

Pod Budą - Nad rzeką Styks

Andrzej Sikorowski

Pewien gość z Casablanki
Miał hotele i banki
Ale smutny wciąż siedział
W swym pałacu do nieba
Choć dokoła jak miód Marokanki
Inny facet z Krakowa
W parku często nocował
Nie miał nigdy na wino
I na wieczór z dziewczyną
Lecz nad losem się swym nie litował

Bo tu w kraju nad rzeką jak Styks
Jest nadzieja i więcej nic
Każdy kieszeń dziurawą ma
Wiatr kościelną piosenkę gna
Jest nadzieja i więcej nic...

Gościu hen z Casablanki
Szanuj konta i banki
Wtedy w zamku do nieba
Ptak ci czasem zaśpiewa
I zakwitną poezją firanki
Mój sąsiedzie z Krakowa
Co zaczynasz od nowa
Niech cię w złotej karecie
Wożą z hukiem o świecie
I o przyszłość nie boli cię głowa

Bo tu w kraju nad rzeką jak Styks...

Bo w tym kraju nad rzeką jak Styks
Jest nadzieja i więcej nic
Bo w tym kraju nad Wisłą
Starczyć musi za wszystko
Ta nadzieja i więcej nic ...

Panowie do stołu - Andrzej Sikorowski

Pod Budą - Panowie do stołu

Andrzej Sikorowski

Panowie podano do stołu
A stół jest okrągły jak tort
Przejrzyjcie się w oczach rosołu
Zgadnijcie kto cymbał, kto lord

Panowie do stołu podano
Ostatnia okazja by jeść
Za naszą ojczyznę rumianą
Wypijcie, powstańcie i cześć

Rozejdziecie się po kościach
I nie spadnie żadna łza
Zatopicie się w szarościach
Których szarość tyle zna

Ledwie po was pozostanie
Na wideo jakiś ślad
Reszta pójdzie gdzieś w niepamięć
Która czasem pamięć ma

Panowie podano do stołu
Od potraw ugina się stół
Lecz życie jest gorzkie jak piołun
Gdy przyjdzie je przegryźć na pól

Zostało wam jeszcze cygaro
Cygaro zabytek sprzed lat
Pisanie dzienników na starość
Najlepiej bez nazwisk i dat...

Piosenka na mandolinę i flet - Andrzej Sikorowski

Pod Budą
https://drive.google.com/open?id=0B7fLbPFkiXkdNmh2WUhnaGk4eDQ
Piosenka na mandolinę i flet

Andrzej Sikorowski

Raz pewien artysta rękę
Do góry podniósł i rzekł
Napiszę jutro piosenkę
Na mandolinę i flet...

I zabrał się do dzieła
Co miało przetrwać wiek
Melodia popłynęła
Na mandolinę i flet...

A wokół była cisza
I nagle jakiś szept
Zaszeptał: tam do licha
To mandolina i flet...

I grały instrumenty
Muzykę co jak lek
Pod nieba firmamentem
Mandolina i flet...

Aż inny gość melodię
W paradny ubrał tekst
O tym co razem robią
Mandolina i flet...

O tym jak korzystają
Z życia przez duże Ż
O tym jak razem grają
Mandolina i flet...

Obrazy: Sergey Ivchenko

Prośba o buty siedmiomilowe - Andrzej Sikorowski

Pod Budą
Prośba o buty siedmiomilowe

Andrzej Sikorowski

Przepraszam świecie, przepraszam
Wiem, że zawracam ci głowę
Lecz prośbę pokorną składam
O buty siedmiomilowe

Dla ciebie przecież to fraszka
A dla mnie gratka nie lada
Przebiec się w takich kamaszkach
Pod oknem mego sąsiada

Zawinąć młynka na dachu
Zamętu w mieście narobić
Dziewczynom napędzić strachu
I zwiać każdemu stróżowi

Kotu popędzić kota
Tam wygrać wielkie zawody
I robić wszystko w podskokach
I jeszcze zbierać nagrody

I jeszcze jedno jest ważne
Gdy mi już bardzo dopieczesz
Gdy się naprawdę obrażę
Od ciebie uciec chcę świecie.

Jan Brzechwa - Siedmiomilowe buty

Etniczna - Andrzej Sikorowski

Marlina Vera
Pod Budą - Etniczna

Andrzej Sikorowski

Przyszedł prawy do lewego, wiarę daj
I wybrali się na Giewont, tak dla jaj
Usłyszeli na wirsyku w sercu gór
Farbowanych Janosików dziarski chór

Etniczne śpiewanie, śpiewanie dla mas
Co po nim nastanie gdy zmieni się czas

Caluteńka budowlanka głosi wieść
Zakochała się w Brathankach, no i cześć
A w pobliskim "mechaniku" tam jest cool
Bo słuchają Kubańczyków aż po ból

Jamajka, Bałkany to przecież jest raj
Landszafty kochamy, bo taki nasz kraj

Na Hawajach masz za darmo lasek tłum
Będą dawać ci pod palmą z colą rum
Jak zapłacisz abonament miły mój
To pokażą takie same w Lądku Zdrój

Mongolska biesiadna króluje we wsi
Aż gmina szkaradna pięknieje i lśni...

Walczyk na nowe Milenium - Andrzej Sikorowski

Pod Budą - Walczyk na nowe Milenium

Andrzej Sikorowski

Kiedy dobrze jest tak, że już lepiej nie może być
kiedy nie chce się spać, bo wystarczy, że rozum śpi
gdyśmy wreszcie bogaci i czyści
kiedy sen o wolności się ziścił
odmówiony różaniec i sumienia bielutkie jak śnieg
zaczynamy nasz taniec, by powitać kolejny wiek

Zakręcimy się cudnie dokoła
wodzireja kochani nam trzeba
wybierzemy nowego chochoła
on o świcie nas porwie do nieba
I tak wiatrem niesieni i kacem
popatrzymy na miasto hen z góry
pomyślimy, że bycie Polakiem
to jest sprawa szczególnej natury

Czasem fartu nie mamy i straconych okazji żal
ale bale kocham, bo na chandrę najlepszy bal
kotyliony, ostrogi, lampasy, kandelabry wysokie obcasy
i dlatego nie wierze pijanemu gościowi przy szatni
który nuci nieszczerze: "bal to jest nasz ostatni"...

Ballada o krawcu - Andrzej Sikorowski


Andrzej Sikorowski
Ballada o krawcu, którego nie było

Pan Józek miał zakład za rogiem
Otwarty od ósmej do ósmej
Pan Józek od mody był bogiem
Francuskiej, aha
Co nosić doradzał niewiastom
Choć ponoć je czasem rozbierał
I plotka leciała przez miasto
Generał, aha
Rozdarte serca pan Józek cerował
Bo wprawę miał w palcach, że hej
Aż żelazkom , którymi prasował
Na duszach robiło się lżej...

Pan Józek miał zakład za rogiem...

Aż kiedyś odleciał w nieznane
Gdzie igły w powietrzu fruwają
Podobno też zaszył testament
Szukają, szukają...