Irena Santor
Dzień ostatni między nami Stefan Mrowiński
W dłoniach miałam twoje włosy
W oczach cień znużenia
Długo we mnie dojrzewały
Owoce pożegnań
Miałam sady rozłożyste
Soczyste uśmiechem
Dzisiaj tylko krucha brzoza
Karmi sen wspomnieniem
Przemów do mnie jeziorami oczu
Dotknij świtu uśpionego w trawie
Ramionami ucisz krzyk żurawi
Przemów do mnie pierwszej burzy wiosną
Odwróć smutek pociemniały łzami
Ciepłym zmierzchem otul dzień ostatni
Dzień ostatni między nami
Miałam śnieg i zieleń miałam
Smukłym ptakiem byłam
Deszczem płacze noc samotna
Drżą uśmiechy z zimna
Może wróci dzień słoneczny
Może będzie lepszy
Między nami noc kołysze
Do snu młode wierzby
Lidia Stanisławska
Jest takie szczęście
Anna Bernat
Kiedy wieczory są deszczowe
Ulice błyszczą niespokojnie
Wtedy na przekór noszę głowę
Przed siebie idę jak najwolniej
Jest takie szczęście, może wśród nocy
Co czeka na mnie na mojej drodze
Jest takie szczęście pod sennym niebem
Co jeszcze milczy dobre i piękne
Jest takie szczęście, może już blisko
Może się skrada do mnie wśród ciszy
Jest takie szczęście, co mi się śniło
Lecz wiem, że kiedyś będzie prawdziwe
Wielu potrzeba będzie zdarzeń
By znaleźć ciebie w obcym mieście
Wszystko się zmieni we mnie, dla mnie
Gdy wreszcie powiem tobie - jesteś
Jest takie szczęście, tu na tej ziemi
Od ciebie przyszło by mieszkać we mnie
Jest takie szczęście pod jasnym niebem
Gdy je znalazłam zostanie przy mnie
Kawalerowie
Jeszcze nie wiem nic o tobie
Janusz Kondratowicz
Jeszcze nie wiem nic o tobie
Nic mi nie powiedział wiatr
A jednak twoim śladem
Od dawna już idę przez świat
Szukam ciebie w rozgwarze miast
Szukam ciebie w uśmiechu dnia
Szukam ciebie w ognikach gwiazd
Szukam właśnie ja, a jednak nie wiem
Nie wiem, nie wiem, nie wiem, czy cię znajdę
Dzisiaj jeszcze nie wiem
Może jesteś tylko wiatru śpiewem
Może znam cię tylko z własnych marzeń
Ze wspomnień, których nie pamiętam już
Wiktor Zatwarski
Miłość woła cię po imieniu
Marek Dutkiewicz
Kiedy pejzaż za oknem znów moknie
Dzień jest nocą, a światło jest cieniem
Ktoś w pamięci rysuje twój portret
Ktoś do ciebie powraca wspomnieniem
Jeszcze niebo faluje chmurami
Szyby jeszcze wilgotne po burzy
Noc rozkłada swój stragan z gwiazdami
Nagle zawoła cię ktoś
Miłość woła cię po imieniu
A głos ma czysty tak jak krople rosy
Jakby nagle zaśpiewał srebrny dzwon
Miłość woła cię po imieniu
Kwiat nadziei wpina ci we włosy
Niech się miłość rozpali w płomień
Niech się miłość rozpali w płomień
Niech cię prowadzi
Zapomniałaś, jak pachnie po deszczu
Ziemia, która zaczyna oddychać
Zapomniałaś, że jeszcze w twym sercu
Drzemie na dnie nadziei muzyka
Nie wierzyłaś, że także dla ciebie
Słońce swoją piosenkę zanuci
Popatrz, ptaki żeglują po niebie
Z daleka woła cię głos
Izabela Trojanowska
Mało siebie znam
Andrzej Mogielnicki
Nie wypytuj mnie
Kim mogłam być przedtem
Nim znałam ciebie
Nie pytaj, co działo przedtem się
Bo sama nie wiem
Czy się śmiałam wtedy często
Czy nudziłam
Czy tam komuś byłam wierna
Czy zdradziłam
Czy w ogóle kiedykolwiek
Przedtem żyłam raz
Nie wypytuj mnie dziś
Jaka byłam w złe dni
I od święta
Kiedy i jak - choćbym chciała
I tak nie pamiętam
Przypadkowych spotkań
Twarzy roześmianych
Nocy aż do świtu czasem przehulanych
Wielkich barów, losów
I nieplanowanych strat
Nie pytaj o nic - sensu w tym brak
Nie pytaj o nic - nie powiem ci i tak...
Mało siebie wciąż znam
Chyba kłopot z tym mam
Nie ja jedna
Jest na to czas
Prawda bywa nieraz niepotrzebna
Czasem żyje się po prostu
Tak jak umie
Bez pamięci wczorajszego dnia
I w tłumie
Kiedyś może i ty także
To zrozumiesz sam
Siedem długich dni tygodnia
Przeszło obok mnie
Siedem zmierzchów bez nadziei
Na gwieździstą noc
Siedem długich dni
Wiszących kroplą u mych rzęs
Siedem ranków, które dotąd
Szpilką w sercu tkwią
Siedem śniadań
Których z nikim nie dzieliłam znów
Popołudni przechodzonych
Głupio z kąta w kąt
Pełnych dziwnej tej muzyki
Pękających strun
Których dźwięki aż do dzisiaj
Wciąż mi w uszach brzmią
Tydzień łez, oprócz nich
Nic już się więcej nie zdarzyło
Oprócz łez
Niczego więcej w nim nie było
Jeden długi w kalendarzu
Tydzień łez
Siedem długich dni tygodnia
Napotkało mnie
Słonych jezior przepłyniętych
Sama nie wiem jak
Siedem długich dni
Przez które trzeba było przejść
Które dotąd ciemną chmurą
Powracają w snach
Cokolwiek chcesz
Zrobię to, jeśli chcesz
Zrobię to właśnie tak, jak ty chcesz
Mogę stać, mogę siąść
Mogę siebie nożem pchnąć
Tylko bądź, tylko bądź, tylko bądź
Wskaż miejsce dla
Osób takich jak ja
Które to, bądź co bądź, tego chcą
Możesz spać, pić i kląć
Możesz wszystko z siebie zdjąć
Tylko bądź, tylko bądź, tylko bądź
Tak prywatnie
Dla mnie możesz mieć charakter
Całkiem zły
Po imieniu nazywając
Właśnie zły
Możesz miewać paranoje
I się staczać, zamiast piąć
Tylko bądź, tylko bądź, tylko bądź
Mów mi, co chcesz
Ja i tak swoje wiem
Ze mną to, z innym to - rób, co chcesz
Możesz mi wszystko zdjąć
Możesz wojnę ze mną wszcząć
Tylko bądź, tylko bądź, tylko bądź
Cokolwiek chcesz
Zrobię to, jeśli chcesz
Zrobię to właśnie tak, jak ty chcesz
Mogę ci sweter zdjąć
Mogę cię do łóżka wziąć
Tylko bądź, tylko bądź, tylko bądź
Tadeusz Ross
Za co ty mnie lubisz
Zbigniew Stawecki
Za co ty mnie kochasz, nie wiem sam
Więcej wad niż zalet w sobie mam
No gdzie tu, no gdzie tu jest sens?
Wierny ci nie jestem, znany fakt
Czemu się uparłaś na mnie tak
No powiedz, dlaczego aż tak?
Tylu w krąg tu chłopców kręci się, kusi cię
Kochać chcą, a ty bez pamięci mówisz "nie"
Żal mi cię, bo lubię cię trochę, więcej nic
Polub mnie, a przestań mnie kochać - choćby dziś
Za co ty mnie kochasz, nie wiem sam
Więcej wad niż zalet w sobie mam
O tak, ja wady to mam
Wreszcie zrozumiałaś, cieszę się
Właśnie tak, jak chciałem, lubisz mnie
Zaraz już, już łatwiej ci żyć
Komplikuje życie głupi seks
Można te problemy z głowy mieć
No widzisz, no widzisz, jak jest
Tyle w krąg jest par zakochanych, śmieszne to
Błędny wzrok, a uczuć wulkany serce rwą
Chodzą tak, jak gdyby to dla nich istniał świat
Karmią się dobrymi wróżbami swoich lat
Wreszcie zrozumiałaś, cieszę się
Właśnie tak, jak chciałem, lubisz mnie
No tak - i nie jest ci źle
Czemu mnie nie kochasz, czemu tak?
Przyznam, że mi właśnie tego brak
Widzę sam, jak bardzo mi brak
Byłem chyba ślepy tego dnia
Chciałem cię wyleczyć właśnie ja
Czemu ty słuchałaś mnie tak?
Tylu w krąg tu chłopców kręci się, może nie?
Śmiejesz się, a ja bez pamięci kocham cię
Powiedz mi, czy możesz uwierzyć w prawdę słów
Tylko ty, od ciebie zależy szczęście znów
Powiedz, że mnie kochasz, powiedz mi
Niesie nowa wiosna piękne dni
To ja, a obok to ty
Jak rajski owoc kusi każdy dzień
Gdy ciebie blisko mam
Ktoś może myśli, że na jawie śnię
Co mi tam
Niech ludzie mówią, jeśli chcą
Że tylko siejesz wiatr
To co, że komuś w głowie szklany dom
Nam starczy domek z kart
O baby, baby, nazywaj mnie tak
Nieważne nic, ty jesteś wszystkim, co mam
O baby, baby, nie liczy się czas
Gdy miłość rodzi się w nas
O baby, baby, nazywaj mnie tak
Nieważne nic, ty jesteś wszystkim, co mam
O baby, baby, nazywaj mnie tak
Nazywaj mnie tylko tak
Tam, gdzie szczęśliwe gwiazdy w niebie śpią
Na rękach zanieś mnie
I kochaj mocno, aż się spali noc
To nie grzech
Niech sobie mówią, że to błąd
Nie żaden ósmy cud
Choć ludzie wokół tacy mądrzy są
Nie słuchaj innych słów
Marlena Drozdowska
Nie żałuję moich miłości
Jacek Korczakowski
Romanse są w tym życiu rzadkie
Poezji z nami nie po drodze
I ludzie niby, ot przypadkiem
Schodzą się, żyją i rozchodzą
Miłości wielkiej nie zna nikt, nikt prawie
Choć żaden grzech to, żaden wstyd
Kochałam - tak, nie raz, nie dwa
Jak ogień kocha nocna ćma
Jak wielkie słowa kocha wiatr
Do zatracenia zawsze tak
Kochałam zawsze pierwszy raz
Nie czynił mnie mądrzejszą czas
Niepokój nie opuszczał mnie
Kocha - nie kocha, nie chce - chce
W życiu się nie da poukładać
Osobno dobrych spraw i złych
By mieć porządek jak w szufladach
Do których nie zagląda nikt
I czasem się zaprzecza samej sobie
Nie wiedząc, czemu, kiedy ani jak
Zdradziłam, tak zdarzyło się
Nic przecież nie tłumaczy mnie
Los, wola boska, skrzypiec ton
Ni on nieważny, całkiem on
Zdradziłam i odkryłam, że
Stać mnie na kłamstwo - czemu nie
I jeśli przez to kłopot mam
To tylko z lustrem sam na sam
A kiedy przyjdzie czas rozliczeń
Przed którym wszyscy truchlejemy
Chętnie zapłacę za swe życie
Niczego nie chcę za pół ceny
Bo jeśli dobrze każdą łzę policzyć
To nie wypadnie aż tak źle
Żałuję? Nie, naprawdę nie
Co było złe, to było złe
Nic nieprzeżyte pół na pół
Wszystko prawdziwe aż po ból
Żałuję? Nie, wśród wielu dat
W kalendarzykach moich lat
Żal tylko mi tych pustych i
Niewartych dziś wspomnienia dni
Sączy się z głośników szmer
Spikera głos płoszy sen
Kroków stuk od drzwi do drzwi
Przeszkadza mi wszystko dziś
Za oknem moknie noc
Światła się tlą przyćmione we mgle
Dudni deszcz i spływa po szkle
Chcę uciec daleko gdzieś
Bywa czasami i tak
Że odpływam daleko we snach
Niby dziecko spokojnie śpię
A jestem Bóg wie gdzie
Na szczyty wbiegam i sfruwam z nich w dół
Jestem wolna, świat dzielę na pół
Kocham siebie i kocham ciebie znów
Tłukę się jak nocna ćma
Za dużo ścian ten pokój ma
Może to niepokój mój
Do wynajęcia jest - spójrz
W zasięgu ręki są
Krople na dzień, tabletki na sen
Gdyby tak przepisać mógł ktoś
Receptę na życia sens
Bywa czasami i tak...
To deszcz, bezsenność i łzy
Tak, tak, ten dzień, nasz dzień
Osobnym staje się, staje się
Irena Woźniacka 💙💙
Serce chore na miłość
Stefan Mrowiński
Spotkałam ją w odpływie dnia
W wybuchu gwiazd w noc szła przez świat
Płynęłam z nią przez przypływ miast
Gdzie był jej świt, gdzie zmierzch, tam ja
Spotkałam ją w ramionach rzek
W zieloność traw jej włos się piął
Tak pragnęłam, by mnie odmieniła
Tak wierzyłam, że mi będzie sprzyjać
Nie wiedziałam, że to ślepa siła
Zabłądziłam, nie znalazłam nic
Serce świata chore jest na miłość
Serce świata, splot słoneczny serc
W każdej chwili może nagle stanąć
Zdławione przez lęk
Serce świata chore jest na miłość
Serce świata, splot serdeczny krwi
W nocnej ciszy bije niespokojne
Samotne, samotne, samotne jak ty
Spotkałam ją o świcie dnia
Objawił się jej we mnie kształt
Nie wiedziałam, jak zatrzymać ją
Odeszła w ciszę innych rąk
Serce świata chore jest na miłość
Serce świata, splot serdeczny serc
W każdej chwili może nagle stanąć
W pełnym biegu, zdławione przez lęk
W nocnej ciszy bije niespokojne
Samotne, samotne, samotne jak ty
Serce chore jest na miłość
Serce świata, splot serdeczny krwi
Może właśnie ty
Jesteś miłość, jesteś miłość, jesteś...
Z wiekiem się zmienia swój punkt widzenia
Dystans się łapie
Człowiek wyrasta z nośnego hasła
I znaczka w klapie
Dziś kiedy w piersi serce mnie kłuje na stromych schodach
To ja nie wierszy dawnych żałuję tylko mi szkoda
Tamtej panienki, której nie tknąłem
Choć było wino i lampy krąg
I tylko struny gniotłem z mozołem
Śpiewając smętnyDylanasong
Tamtej panienki co rozpalona
Próżno czekała na jakiś gest
Gdy katowałemPaula Simona
I Garfunkela męczyłem też
Dziś gdy bez czapki marznie mi głowa, bo włosów brak
Wiem bardzo dobrze, czego żałować z tych głupich lat
Z wiekiem się ściera każda kariera jak marchew z chrzanem
Niech dzieci dręczy Maciej Maleńczuk z Jackiem Cyganem
Niech tam rozkwita w całym narodzie na sukces moda
Mnie już z tą modą iść nie po drodze tylko mi szkoda
Tamtej panienki co była chętna
Gdy nocny pociąg pędził na Hel
A ja śpiewałem Cata Stevensa
I już w zanadrzu czekał Jacques Brel
Tamtej panienki co w gęstej trawie
Miała ochotę na wstępną grę
Lecz serwowałem jej Okudżawę
Aż pękła struna a nawet dwie
Tamtych panienek, których nie miałem
Choć w nich ukryta drzemała chęć
Zamiast je tulić ja im śpiewałem
Wiersze Cohenaprzez godzin pięć
Tamtych panienek, których nie gryzłem
Gdy było na to miejsce i czas
Zamiast z nich zrywać białą bieliznę
Ja Wysockiego wyłem do gwiazd
Gdy pod schroniskiem na Maciejowej proszę o tlen
Wy mi nie mówcie czego żałować, bo ja sam wiem...
Kiedy płonę ty w strugi deszczu zmieniasz mnie
Kiedy pragnę ty zmieniasz mnie w twardy lód
Bo ty, ty lepiej wiesz, musi być jak chcesz
Twój rytm rządzi światem
Kiedy płaczę ty w mądre lustra zmieniasz świat
Kiedy tęsknię ty zwalniasz sekundom bieg
A gdzie życie i śmiech, łaski czułej gest
Czemu wciąż nas mija
Za to nie chcę cię znać
W czasie, w którym sny lubisz kraść
Nie chcę cię znać
W czasie, w którym łzy lubisz dać
Więc znam twoje sztuczki
Kreski na czole, które już nie zginą
Oczy bez cienia barw
Pośpiech u kresu tchu, bo może minąć
Niepewny kolejnych strat
Potem budzik znów wzywa do iluzji bram
Jeszcze wie, że ty strącasz mnie aż na dno
A gdzie życie i śmiech, łaski czuły gest
Czemu wciąż nas mija
Za to nie chcę cię znać...
Nie chcę cię znać
W czasie, w którym chcesz tylko brać
Chłonąć nas, chłonąć wszystko wokół
