Jak żyć - Magda Czapińska


Katarzyna Żak - Jak żyć?

Magda Czapińska

Z uśmiechem codziennie budzę się
Z uśmiechem zaczynam nowy dzień
Z uśmiechem do lustra mówię cześć
Witaj siostro, weź ty się w garść, no weź
Przed nami nowy, wspaniały, piękny dzień
Jak sen

A ona, ta z lustra, czyli ja
Na pamięć listę mych zmartwień zna
Niepewna jutra, wciąż waha się
Czy pod kołdrą bezpiecznie nie skryć się
Byleby jakoś przespać ten nowy dzień
Jak sen

Jak żyć? Pytam tak jak ty
Chociaż wiem, że nikt nie odpowie mi
Każdy musi sam rozgryźć sekret ten
By przeżyć dzień

Do życia, które melodią jest
Los pisze niezbyt udany tekst
Lecz mimo wszystko wciąż mi się chce
Śpiewać życie i nie pamiętać, że
Życie to chwila, więc tylko chwilę trwa
Jak ja

Jak żyć? Pytam tak jak ty
Chociaż wiem, że nikt nie odpowie mi
Każdy musi sam rozgryźć sekret ten
By przeżyć dzień, kolejny dzień...

Jak żyć? Pytam tak jak wy
Chociaż wiem, że nikt, nikt nie odpowie mi
Każdy sekret ten musi rozgryźć sam
Parampampam... Jak żyć?...

Śni mi się jakiś inny pan - Magda Czapińska

Katarzyna Żak
Śni mi się jakiś inny pan

Magda Czapińska

Tobie zupy gotuję, tobie łóżko ścielę
Z tobą spędzam dni szare i szare niedziele
Dbam o ciebie jak umiem, jeszcze kocham, chwalę
Z tobą jest mi tak dobrze, ale

Śni mi się jakiś inny pan
Niepodobny zupełnie do ciebie
Co to za pan, kto to ten pan
Nie dręcz, nie pytaj – ja nie wiem, nie wiem

Miły to gość, czasu ma dość
Więc śnił mi się aż do rana
I tylko żal, że budzę się
I jestem znowu sama

Cóż, że w kółko powtarzam
Sen mara, Bóg wiara
Czytam Freuda po nocach
I nie śnić się staram

Lecz złożona jest dziwnie natura kobiety
I choć bardzo się staram, niestety

Śni mi się jakiś inny pan
Niepodobny do ciebie, mój złoty
Śni mi się wciąż, jak gdyby nic
Innego nie miał do roboty

Zjawia się nocą z pękiem róż
I bywa taki czuły
A jak się śni, a jak się śni
Zostawmy te szczegóły

Z tobą, jakby nie było, spędziłam pół życia
I gdy nic się nie zmieni spędzę drugie tyle
Będę zupy gotować i różne takie inne
I niejedno wytrzymam, byle

Śnił mi się jakiś inny pan
Niepodobny zupełnie do ciebie
Czemu on właśnie, a nie ty
Nie dręcz, nie pytaj – ja nie wiem, nie wiem

On tylko śni się, więcej nic
Więc małą słabość wybacz
I nie dziw się i nie złość się
Że lubię długo sypiać

Bo śni mi się jakiś inny pan
Niepodobny zupełnie do ciebie
Co to za pan, kto to ten pan
Nie dręcz, nie pytaj – ja nie wiem, nie wiem

Miły to gość, czasu ma dość
Więc śni mi się aż do rana
I tylko żal, że budzę się
I jestem taka sama, sama...

Na fot. Kaktarzyna Żak, Kıvanç Tatlıtuğ

Bardzo przyjemnie jest żyć - Jan Wołek


Katarzyna Żak
Bardzo przyjemnie jest żyć

Jan Wołek


Bardzo przyjemnie jest żyć…

Szczęśliwi, weseli
Wśród zdarzeń kipieli
My, to my
Przez życia nurt gładko
To kraulem, to żabką
Dni, w te dni cudne
Bębenek rytm tłucze
Więc pumeks pouczeń
Precz, od nas precz, bo dla nas
Zabawa – konieczność
I kontrakt na wieczność
A reszta - niedorzeczność

Bardzo przyjemnie jest żyć…

W uśmiechach ze spiżu
W szczerości negliżu
Świat się toczy
I żadnych wyrzeczeń
I chleb się sam piecze
I wciąż płoną oczy
Jest ścianka, fotograf
Dla fana autograf
Niech sobie ma człeczyna
Bębenek rytm wali
Nie mieści się w skali
Oto my - niebywali

Książęta życia
Crème de la crème
Nic do ukrycia
Życie to sen
Bo nie naszą jest to jest sprawą
Nie bawi nas
Żeby zderzyć się z jawą
I raz!!!

Bardzo przyjemnie jest żyć…

Czas płynie radośnie
Ciśnienie wciąż rośnie
Nam totalnie
Nie widzi już tłuszcza
Że tłuszczę opuszcza
Ktoś nieodwracalnie
Gdy siwa kostucha
Mu syczy do ucha
Ciebie twój czas odszukał
W ciszy ze srebra
Bęben już nie gra
Bo swoje już odstukał

Książęta życia...

Fot. Katarzyna Żak

Serca na odwyku - Jan Wołek


Katarzyna Żak
Serca na odwyku💔
💔💔


Jan Wołek

Ja żyję twoim dniem
Ty żyjesz moim dniem
Choć, to co łączy nas
To już sen, przeszły czas...
W naszych domach sufity ze szkła
Widzisz mnie, ciebie ja
To my: nóż o nóż - obcy już

Ja żyję życiem twym
Ty żyjesz życiem mym
Chociaż pozostał z nas
Szary dym, chłodny blask...
Powiedzieliśmy sobie już dość
W chińskie supły splątał się los
Wokół wszystko - pogorzelisko

W ciszy arktycznej czy w gniewie
Próbujemy odwyknąć od siebie
By z miłości wyplątać się wnyków – kochany
Oto my – serca dwa, serca jak dwie rany

Tu nie ma prostych dróg
Nie ma powrotnych dróg
Cud żaden ani lek
Ani Bóg, ani człek...
Co się miało dokonać, to jest
Zimne „żegnaj” i sztuczny gest
Świat płonie - to właśnie koniec

W ciszy arktycznej czy w gniewie...

Nie ma nas, nie ma szans, nie ma winnych
Trzeba dać sercom przestrzeń dla innych
I z miłości wyplątać się wnyków
Oto my - serca dwa, serca na odwyku
To my

Fot.1. Katarzyna Żak

Zmęczona miłość - Jan Wołek


Łucja Prus
Zmęczona miłość


Jan Wołek

Powiedzieliśmy dość zbyt szczerych słów
Patrzysz z okna na płot i lichy krzak
Miało trwać, tak mówiłeś, aż po sam grób
Sam widzisz, chyba nie potrwa
Nie, choć przeżyło parę lat

Nie mam żalu o nic, ty pewnie też
Wyrzuć pety, już proszę drugi dzień
Wyrośliśmy z żalu, przecież dobrze wiesz
Że możesz zostać lub odejść
A zresztą zrobisz to co chcesz

Zmęczona miłość w powszednim dniu
Zmęczona miłość, scukrzony miód
Zmęczona miłość, bez wiary w cud
Zmęczona miłość, scukrzony miód

Nie zaprzeczaj, to już jest owczy pęd
Teraz pięścią o stół, skądś znam ten greps
Mógłbyś być mniej banalny
Białych groszków pęk przyniesiesz
Wścibski ogrodnik plotkę rozniesie
Że znowu z nami gorzej jest

Potem będą pozory, znów chłodny tak
Do obłędu poprawny różaniec zdań
Potem w lustra zasadzce wysłużona twarz
I wreszcie nieme pytania
No, kto zawinił, ty czy ja

Obrazy: Montserrat Gudiol

Musisz mnie kochać - Jadwiga Urbanowicz


Łucja Prus
Musisz mnie kochać ❤

Jadwiga Urbanowicz

Nie potrzeba nam wielkich słów
I przyrzeczeń nie trzeba żadnych
Jesteś tutaj, więc w oczy mi spójrz
Bo tylko to jest ważne, że

Musisz mnie kochać. to jedno wiem
Musisz mnie kochać, czy chcesz, czy nie
Może to dziwne, śmieszne, naiwne
Lecz tylko tego chcę

To nieważne, co się później stanie
Jaką drogę wyznaczy nam los
Żaden bunt tu nie pomoże na nic
Więc już się nie broń, nie broń się już

Musisz mnie kochać, sam o tym wiesz
Musisz mnie kochać, czy chcesz, czy nie
W burzy i w ciszy, przez całe życie
Musisz mnie kochać, musisz mnie kochać
Musisz kochać mnie

Wszystko może się skończyć dziś
Niebo, ziemia, nieważne wcale
Ja od ludzi nie żądam nic
Niczego nie chcę, ale ty

Musisz mnie kochać...

Musisz mnie znaleźć


Łucja Prus
Musisz mnie znaleźć

Mirosław Łebkowski, Stanisław Werner

Szukaj mnie, szukaj mnie
Dziewczynę w mieście znaleźć
Nie tak znów trudno
Szukaj mnie, szukaj mnie
Bo ciągle czekać nudno jest.

Szukaj mnie, szukaj mnie
To właśnie o mnie myślisz
Tak, tak, kochanie
Szukaj mnie, szukaj mnie
Jak słońce szuka rankiem dnia

A mówiono, że żołnierz nie gapa
I oczy bystre jak sokół ma
Umie trafić, gdzie trzeba, po śladach
Choć wicher na polu i mgła

Szukaj mnie, szukaj mnie
W sobotę weź przepustkę
Przyjdź tu pod kino
Boję się, boję się
Że znowu możesz minąć mnie...

Spotkanie z wiatrem - Jadwiga Has


Łucja Prus
Spotkanie z wiatrem  ❤

Jadwiga Has

Zaprosiłam dziś do siebie wiatr
Na spotkanie i na rozmowę
Chciałam by mi opowiedział świat
Potem zabrał mnie ze sobą w drogę

A on usiadł przy otwartym oknie
Krótką chwilę nieruchomy siedział
Potem nagle po włosach pogłaskał
I pofrunął i nic nie powiedział

Już go nie ma, więc zamykam okno
Ale słyszę rozmawia z drzewami
Które wtedy chylą przed nim głowy
I składają mu hołd gałęziami

Zaprosiłam dziś do siebie wiatr...

I Love You Baby - Anna Jakowska


Jan Danek - I love you baby - Paul Anka

Anna Jakowska

Często chcę kupić kwiaty
Lecz w kieszeniach pustki już
Gdy wiersz chcę napisać
Nie potrafię ani rusz
Jak wzruszyć dziewczynę
By stajało serce w niej
Najlepiej śpiewaj jej

O-o, o-o
I love you baby, ja kocham cię
O tobie marzę na jawie i we śnie
Przez całą noc, cały dzień
Powtarzam kilka słów
Że I-I-I love you

Choćbyś świat przewędrował
Tak i tak, wzdłuż i wszerz
To każda dziewczyna
Wnet zrozumie słowa te
Spójrz w oczy z uśmiechem
By stajało serce w niej
A potem śpiewaj jej

O-o, o-o…

Po francusku, po włosku
Spróbuj też nauczyć się
Nie trzeba zbyt wiele
Bo wystarczą zdania te
Je t'aime, ti amo
By stajało serce w niej
A potem śpiewaj jej

O-o, o-o…

Fot. Paul Anka

To o świcie - Henryk Rostworowski


Yves Montand - C'est à l'aube
Henryk Rostworowski - To o świcie

Flavien Monod - Henryk Rostworowski

To o świcie, to o świcie
Gdy już wstają ranne mgły
Gdy się nagle prześnią sny
Nieraz w oczach błysną łzy

To o świcie, to o świcie
Gdy już bledną blaski gwiazd
Nieraz się odezwie w nas
Coś, co łka

Gdy przed nami rozstaj dróg
Los nas jak śmiertelny wróg
W przepaść pcha
To o świcie, to o świcie
W progu dnia

To o świcie, to o świcie
Gdy świat w rannej tonie mgle
Potrafimy zaprzeć się
Zamiast "tak" powiedzieć "nie"

To o świcie, to o świcie
Serce nam wyziębia się
Nam jest źle i z nami źle
Powiał chłód

Nadto, blady blask już gwiazd
Żeby serce ogrzał w nas
Próżny trud
Bo o świcie, bo o świcie
Nie ma złud

Lecz o świcie, lecz o świcie
Rosną znów nadzieje w nas
I wierzymy jeszcze raz
Że to właśnie nadszedł czas

Lecz o świcie, lecz o świcie
W purpurowym blasku zórz
Chce się nam przez siedem mórz
Ruszyć w bój

W chwale wstającego dnia
Każdy z nas świat w rękach ma
Boże mój
To jest życie, to jest życie
Wielka gra

Fot. G. Becaud, H. Rostworowski

Panienka na huśtawce - Anna Jakowska


Yves Montand - Une demoiselle sur une balançoire
Jan Danek - Panienka na huśtawce

Jean Nohain  - Anna Jakowska

Ujrzałem raz, jak panienka cud
Stojąc, huśtała się przez kilka godzin
Spostrzegłem parę prześlicznych nóg
Które, niestety, krył spódniczki cień

Stróż, co huśtawek strzegł
Tak wrzeszczał ile sił:
"Proszę natychmiast zejść
Wystarczy już na dziś!
Pani tu skręci kark
Nie wolno na huśtawce stać!"

Lecz ta nieposłuszna panienka cud
Huśtała się odważnie coraz wyżej
I każdy człowiek by przysiąc mógł
Że jak na skrzydłach w niebo wzlecieć chce

Choć upierała się
W końcu musiała zejść
Gdy przeszła obok mnie
Podszedłem jak we śnie

I szepnąłem zachwycony:
"Pani ma anioła wdzięk!"
Poszedłem razem z nią
Proponowałem cyrk
Oraz tir aux pigeons...
Lecz to nudziło ją

Powiedziała więc: "Merci"
I szczerze oświadczyła mi
Że opuści teraz mnie
Bo woli huśtać się

I na huśtawce panienka cud
Huśtała się znowu przez kilka godzin
I oglądałem jej nóżki znów
Które, niestety, krył spódniczki cień

Stróż, co huśtawek strzegł
Znów wrzeszczał ile sił:
"Proszę natychmiast zejść
Wystarczy już na dziś!
Pani tu skręci kark
Nie wolno na huśtawce stać!"

Lecz ta nieposłuszna panienka cud
Huśtała się odważnie coraz wyżej
I każdy człowiek by przysiąc mógł
Że jak na skrzydłach w niebo wzlecieć chce

Choć upierała się
W końcu musiała zejść
Gdy była przy mnie tuż
Szepnąłem śmielej już:

"Chcę być z tobą całe życie!
Czy za męża pojmiesz mnie?"
Odpowiedziała: "Tak"
Urzędnik spisał akt
Potem poślubna noc...
Lecz to nudziło ją

Powiedziała więc: "Merci"
I szczerze oświadczyła mi:
"Ja opuszczę teraz cię
Bo wolę huśtać się"

I na huśtawce panienka cud
Leciała jak na skrzydłach coraz wyżej
I każdy człowiek by przysiąc mógł
Że los aniołem uszczęśliwił mnie!

Obrazy: Loui Jover

Charleston - Jacek Korczakowski


Jan Danek - Charleston
Philippe Clay - Le danseur de charleston

Jacek Korczakowski

Już pusty jest nocny bar
Ucichł wieczorny już gwar
W szkle łamie się światło lamp
Przy barze tkwi starszy pan
Dziewczyna doń śmieje się
Pan utkwił wzrok w pustym szkle
Jakby zobaczył na dnie
Wspomnienia swe

Miałem kiedyś, wiesz, trzydzieści lat
Do mnie kiedyś, wiesz, też śmiał się świat
Za jeden uśmiech mój, zaręczam ci
W ogień chętnie by kobiety szły
Popatrz na mnie, no – co myślisz, mów
No tak, już wiem co, nie szukaj słów
A czy ty wiesz, jak ja tańczyłem kiedyś to
To, co grają – znasz? To charleston

Szkło strącił nagle za bar
Wstał, ciężko na nim się wsparł
Pieniądze rzucił na stół
Barman się zgiął przed nim wpół
W melodię wsłuchał się, aż
Uśmiech rozjaśnił mu twarz
"Pianisto, skąd ty to znasz?
To stara rzecz – to, co grasz."

La la la la-a, la la la. Titina, ach, Titina...
Nie Titina, nazywała się Totoche, Totoche.
To było w Cannes, nigdy tam pewno nie będziesz.
Któregoś dnia wyjechała. Ech, Totoche.
Nawet mi ją trochę przypominasz.
Miała taki pieprzyk, un grain de beauté
Też masz ten pieprzyk.
Całymi nocami tańczyło się charlestona.
Ja i Totoche w 1925.
Byłem czasem sauté, bez grosza
Ale czarny, smukły, błyszczący.
Piękny chłopak byłem, miałem 30 lat. Rozumiesz? 30 lat.
Pianisto, tempo!
Charleston to nie serenada dla księżniczki nieboszczki.
Głośniej graj!
Poczekaj, poczekaj, pokażę ci.

Popatrz na mnie, a – to jest ten rytm
Kto dziś zna ten krok? Na pewno nikt
A czy ty wiesz, jak ja tańczyłem kiedyś to
To był mody krzyk, to charleston

Wiatr na ulicy - Choiński i Gałkowski


Jan Danek - Wiatr na ulicy


Bogusław Choiński, Jan Gałkowski

Ulicę przebiega
Błękitny elegant
Ma trzcinkę, cylinder i frak
Dziwny to pan
Tak, tak, dziwny to pan

Ma uśmiech leciutki
Zmieszany ze smutkiem
Jak znawca romansów i serc
I pyta, czy tak
Czy wiesz, czy nie...

Że objąć cię pragnę
Na spacer cię wziąć
Trzepotać w kokardzie
I spłoszyć twój lok

Lecz słuchać mnie nie chcesz
I miłość na wietrze
Jest cieniem, co wiatru się zląkł

Chmury cień koło ust
Zaraz deszcz spadnie tu
Szary płaszcz włożysz znów
I odejdziesz ulicą

Błękitny elegant
Błękitny elegant
Znów płaszczem nakrywa swój frak
Deszczowy wiatr

Ulice już puste
Odchodzą w świat luster
Jak dzieci bawiące się w cyrk
Trzeba już iść
Tak, tak, już trzeba iść

Nie przyjdzie już dzisiaj
Zbyt późno, by przyszedł
Tak dobrze, że pada ten deszcz
Cieplutki jak szept
Jak cień i zmierzch

Ktoś objąć cię pragnął
Na spacer gdzieś iść
Tak jeszcze niedawno
Niedawno, a dziś...

Dziś w pustym ogrodzie
Samotny wiatr chodzi
I szary deszczowy ma płaszcz

Miłość, cóż, zwykła rzecz
Minie dzień, spadnie deszcz
Mało słów, wszystko wiesz
Już się wszystko skończyło

Deszczowy przechodzień
Deszczowy przechodzień
Zszarzały od smutku ma płaszcz
I szarą twarz

Obrazy: Justyna Kopania