Cztery prośby - Tadeusz Misiak


Jerzy Połomski - Cztery prośby

Tadeusz Misiak

Poezjo ukryta w prozie naszego życia
Od czasu do czasu na chwilę wyjdź z ukrycia
Zakwitnij w doniczce egzotycznym kwiatem
Kropelką miodu osłódź nam herbatę
Okruszkiem drobnym bądź w codziennej chleba pajdzie
Ten nawet, kto nie szuka, niech cię i tak odnajdzie
Niech cię, poezjo, odnajdzie

Muzyko ukryta w zgiełku naszego życia
Od czasu do czasu na chwilę wyjdź z ukrycia
Załkaj nam w duszy melodią zapomnianą
Pozwól się wzruszyć, gdy radio gra za ścianą
Ożywczym tchnieniem bądź w głuchej, martwej ciszy
Ten nawet, kto nie słucha, niech cię i tak usłyszy
Niech cię, muzyko, usłyszy

Wiaro ukryta w zwątpieniu naszego życia
Od czasu do czasu na chwilę wyjdź z ukrycia
Błyskiem pociechy rozświetl otchłań smutku
Wybacz nam grzechy i uchroń od ich skutków
Prowadź do celu, lecz pozwól trochę błądzić
Ten, kto cię głosić nie śmie, niech cię i tak posiądzie
Niechaj cię, wiaro, posiądzie

Prawdo ukryta w kłamstwie naszego życia
Od czasu do czasu na chwilę wyjdź z ukrycia
Choćby przed sobą daj przyznać się do winy
Połącz na nowo efekty i przyczyny
Broń się skutecznie przed fałszem i oszustwem
I pozwól nam spojrzeć ci w oczy przed lustrem
Spojrzeć ci w oczy przed lustrem

Poezjo ukryta w prozie
Muzyko ukryta w zgiełku
Wiaro ukryta w zwątpieniu
Prawdo ukryta w kłamstwie
Odwago ukryta w trwodze naszego życia

Obrazy: Angela Betta Casale

Wkrótce świt - Zofia Kierszys


Jerzy Połomski
Wkrótce świt

Zofia Kierszys

Tak, za dużo było smutków
Które noc, noc bez snu wiodła w mrok
Tak, za dużo było mroków
Które osaczyły, zatrzymały wzrok
Lecz wciąż płynie czas, nieznużony czas

Wkrótce świt, nowy świt
W ciszy dotknie
Chłodnych szyb, czarnych szyb
W moim oknie
Szara stanie się czerń
A potem rozsrebrzy się
I pierzchnie noc, i mrok, i cień

Spojrzę wprost w nowy świt
Jaśniejący
Tam, gdzie mrok nocy znikł
Wstanie słońce
W blasku szyb, złotych szyb
Ulecą ostatnie mgły
I będzie dzień, a dzień to ty

Tak, bo przecież przyjdziesz do mnie
Dasz mi dzień, nowy dzień, pełen barw
Tak, bo przecież zmienisz w pewność
To, co było dotąd smutnym domkiem z kart
Już się kończy noc, ciemna, długa noc...

To niemożliwe - Nina Pilichowska


Mina – Non sei felice
Jerzy Połomski - To niemożliwe

Nina Pilichowska

Poczekaj jeszcze chwilę
Jedno pytanie, nic więcej
Powiedz mi szczerze, proszę cię
Czy ty bardziej go kochasz
Bardziej niż mnie kochałaś

To niemożliwe
By ktoś inny ci szczęście dał
To niemożliwe
Ja przecież cię dobrze znam
Mnie nie okłamiesz
Choć milczysz i uśmiechasz się
Oczy twe mówią
Że ci beze mnie źle

To niemożliwe
Żebyś była szczęśliwsza z nim
To niemożliwe
Ja wiem, choć nie mówisz nic
Nim stąd odejdziesz
Pamiętaj, że będę wciąż czekał cię
Gdy zechcesz wrócić
Tu do mnie w któryś dzień

Odeszłaś wtedy tak nagle
Nie mówiąc nawet dlaczego
Twój krótki list wyjaśnił mi
Że już nie wrócisz do mnie
Jak mogłaś tak uczynić

To niemożliwe...

A teraz idź już, proszę
Nie znajdziesz na mej twarzy łez
To nie łzy - to deszcz

Czas nas zmienia - Jacek Cygan

Fulvio De Marinis
Jerzy Połomski
Czas nas zmienia


Jacek Cygan

W letnią noc na Mariensztacie
Pierwszy raz ujrzałem ją
Była jak na plakacie filmu
Co tytuł wziął stąd
Kwitły bzy na Saskiej Kępie
Przeszło gdzieś niemało lat
Włosy jej lśniły pięknie
Pomyślałem więc tak

Czas nas zmienia bez wątpienia,
A marzenia są lekarstwem na czas

Wczoraj znów pod Szopenem
Zobaczyłem w słońcu ją
Wierzcie mi, że milczenie
Złotem niesłusznie zwą

Czas nas zmienia bez wątpienia
A marzenia są lekarstwem na czas
Czas nas zmienia bez wątpienia
Na wspomnienia zawsze będziesz mieć czas

Każdy ma takie słowa, które komuś chciał dać
Ale w sobie je schował, no a teraz żal

Magdalena, bez wątpienia,
We wspomnieniach zawsze będzie już trwać

Czas nas zmienia bez wątpienia,
Na wspomnienia jeszcze będziesz mieć czas...

Co ma być odnajdzie cię - Jacek Cygan


Jerzy Połomski
Co ma być odnajdzie cię

Jacek Cygan

Co ma być, nadciągnie
Choćbyś tamę wzniósł
Jak wielki ptak opadnie w dół
Nim myśl się zdąży wzbić
I twarze znów zapełnią dom
Gdy w progu będziesz stać
Nadziei twarz i marzeń twarz
Z odcieniem sierpniowych gwiazd
I twarze miejsc, gdzie lubisz bywać
Wisły brzeg i Mona Lisa
Gorzkich słów i pragnień blada twarz

Co ma być, odnajdzie cię
W cieniu zwykłych spraw
Spotka cię w zaułku dnia
I głos twój pozna tam
I twarze kobiet, twarze miast
Pożegna skryta twarz
Otoczą cię zwyczajnie, gdy
Pomyślisz, że wracać czas
I twarze miejsc...

Co ma być, dogoni cię
W biegu dotknie stóp
Choćbyś szedł po chmurach lub
Ten sam wciąż deptał bruk
I nagle gdzieś w kolejnym z miast
Gdy życie zbudzi cię
Zobaczysz twarz sprzed wielu lat
I w myślach uśmiechniesz się
I twarze miejsc, gdzie lubisz bywać
Wisły brzeg i Mona Lisa
Przejrzą się w ognikach oczu twych...

Prywatne życie - Andrzej Jarecki


Jerzy Połomski
Prywatne życie

Andrzej Jarecki

Gdzieś tam jest świat, cokolwiek dalej
Bariera, ściana, mur, kurtyna
I choć was nie potępiam wcale
Nie ganię, choć rozumiem, ale
Nic się dwa razy nie zaczyna
Toteż nie szarpię modnej bródki
Gdzieś wre zabawa, huczą bale
Ja siedzę nad kieliszkiem wódki

Prywatne życie, życie prywatne
Tu się nie zgubię, tu się nie natnę
Stół, tapczan, szafa, fotele dwa
Nie grozi gafa, pogoda zła
Nieważny przerób i zadań stan
Chcesz - rób, chcesz - nie rób, wykonasz plan
Okrywam się kocykiem w kratkę
Soplicy łyk w kieliszku mam
Cóż jeszcze trzeba mi? Herbatkę
Też zrobię sobie sam

Lecz zdarza się, że w sen zapadnę
I wtedy śnię obrazy ładne
Wesołych ludzi tłum, dziewczyna
A że to nie ty - twoja wina
I kocham świat, i lubię ludzi
Byle się tylko nie obudzić
A gdy się ocknę, mam swe własne
Choć nie na miarę, chociaż ciasne

Bogate życie, życie bogate
Na święta w góry, jeziora latem
Światło, centralne, woda i gaz
Emerytura? Jeszcze nie czas
Radio stereo, kolor TV
To ci dopiero - każdy by chciał
Okryję się kocykiem w kratkę
Soplicy łyk w kieliszku mam
Cóż jeszcze trzeba mi? Herbatkę
Też zrobię sobie sam

Gdy przyszłość się wynurzy z cienia
Czy znajdę odpowiednie słowa
Jakie życzenia i marzenia
Dyktuje serce, jakie głowa
Sobie? Wszystkiego najlepszego
Niech mi się darzy - spojrzę w lustro
Lecz jakieś cienie tam się lęgną
Pytają: "Mów, co będzie jutro?"

Prawdziwe życie, życie prawdziwe
Byle normalne, byle godziwe
Czyste powietrze, zielony las
Niebo się przetrze może choć raz
Poda ci rękę życzliwy ktoś
Nie trzeba więcej - wystarczy, dość
"Niech żyje!" i "Hura!" nie krzyczę
Życzenie ciche w duszy mam
I tylko tego sobie życzę
A przy okazji wam

Fot. 2 - Antoni Kopff - Kompozytor

Piosenki radzieckie - Podmoskiewski zmierzch

Muslim Magomajew - Подмосковные вечера
Jerzy Połomski - Podmoskiewski zmierzch

Michaił Matusowskij - Mirosław Łebkowski

Śpi wiśniowy sad
Zasnął nawet wiatr
W okwieconych gałęziach drzew
W dal odpłynął dzień
Już rozścielił cień
Ciepły zmierzch,
Podmoskiewski zmierzch

Ukołysał nas
Rzeki cichy szmer
Księżyc srebrzy ją łuską fal
To rozbrzmiewa pieśń
To przycichnie gdzieś
Z dali leci, ulata w dal

Czemu patrzysz w bok
Czemu kryjesz wzrok
Czemu smutno tak wzdychasz wciąż
Próżno milczysz dziś
Próżno chciałabyś
W sercu skryć tajemnicę swą

Oto wiśni kwiat
Do stóp naszych spadł
Na pamiątkę go z sobą weź
Gdy odjedziesz w świat
Wspomnij cichy sad
I ten zmierzch podmoskiewski zmierzch

Fotografie: Life is photo 

Piosenki radzieckie - Schastlivaya kolybelnaya


Lidia Klement, Jerzy Połomski
Счастливая колыбельная


Wiktor Orłow


Ночью звезды стоят над крышей
всем счастливым они видны
спит любимый и тихо дышит
верно видит хорошие сны

Пускай тебе звезды светят
и ветер ночной поет
как это просто встретить
счастье свое
где двое не нужен третий
оставте двоих вдвоем
дайте счастливым встретить
счастье свое

Пусть сегодня любой прохожий
добрый дом свой найдет вдали
если люди на нас похожи
значит счастливы люди Земли...

Piosenki radzieckie - Nocne słońca

Jennifer Diehl

Jean Tatlian - Уличные фонари
Jerzy Połomski - Nocne słońca

Wiktor Maksymkin

Dzień z wolna zgasł i zapada już mrok
A wokół nas latarnie lśnią
Palą się po to, by nocą nie błądził nikt
Światła wędrówki cel wskażą ci...

Tysiącem gwiazd rzeki mieni się nurt
I ciszy nic nie mąci tu
Okna ogarnął cień, nocnym snem miasto śpi
Latarnie świecą w noc aż po świt...

Tak bliskie mi ciepłe światło tych lamp
Tak bliskie mi jak uśmiech dnia
Niech ludziom cały czas w drodze świeci ich blask
Niech nocne słońca lśnią pośród miast...

Piosenki radzieckie - Pięć minut


Ludmiła Gurczenko - Пять минут
Jerzy Połomski - Pięć minut

Minie wnet pięć minut, a piosenki treść
Powie, co minuty mogą z sobą nieść
Niech więc piosnka mknie po świecie
Niechaj wszędzie dziś doleci
Bo za chwilę skończy się już pieśń

Minie wnet minut pięć
I odezwą się zegary
Minie wnet minut pięć
Niech ustaną wszelkie swary
Minie wnet minut pięć
Gdy przed tobą ważne cele
Nawet w krótkich minut pięć
Możesz zrobić bardzo wiele
Minie wnet minut pięć
I odezwą się zegary
Niech ustaną wszelkie swary

W ciągu pięciu minut możesz powziąć plan
Że najlepszy w życiu kawalerski stan
Lecz minuta, fakt to znany
Może zmienić wszystkie plany
Chociaż tak króciutko, zda się, trwa

Minie wnet minut pięć
I odezwą się zegary
Minie wnet minut pięć
Niech ucichną wszelkie swary
Minie wnet chwilka znów
Powiedz, co twe serce kryje
Na co dotąd brakło słów
Nie odkładaj, raz się żyje
Minie wnet minut pięć
I odezwą się zegary
Niech ucichną wszelkie swary

Niech podchwycą piosnkę moją tu i tam
Tę piosenkę, którą śpiewam tutaj wam
Ale śpiewu takie skutki
Że minęły już minutki
Nowy Rok - zegary mówią nam

W Nowy Rok pierwszy krok
Z Nowym Rokiem
Z szczęściem nowym
Biegnie czas w Nowy Rok
Już o starym nie ma mowy
Niechaj w krąg zabrzmi pieśń
Dźwięczny śmiech niech dzwoni wkoło
Przecież na to Nowy Rok
Żeby bawić się wesoło
Pierwszy krok w Nowy Rok
Już o starym nie ma mowy
Z Nowym Rokiem
Z szczęściem nowym

Tłum. Alicja Maliniak


Карнавальная ночь - Noc sylwestrowa - 1956

Zupełnie Nowy Rok - Jeremi Przybora


Jeremi Przybora, Jerzy Wasowski
Zupełnie Nowy Rok

Jeszcze tylko parę kroków
I już próg Nowego Roku
Więc nadzieja barwi liczka
Jak zaliczka

Pewno lepszy zrobi się klimat
Niedźwiedź słodko zimę przekima
Perspektywa stworzy się wiośnie
A tu krzywa nam rośnie

Latem urlop, szorty i sporty
Jesień niesie miasta komforty
Wydajemy pensję niecałą
Reszta leży w PeKaO

Ach, co nam niesie ten rok
Ten rok, ten rok
Ach, co nam niesie ten rok
Ten zupełnie nowy rok

Czy ubranko ma i butki nowy roczek
Czy golutki
Kierujemy wzroczek w mroczek
Na ten roczek

Pewno więcej będzie imienin
Dużo gęstszy ząb u grzebieni
Bardzo wierne będą dziewczyny
A szkodników – wykpimy

Kury większym jajem się zniosą
Częściej chwila będzie podniosłą
Pomożemy tez raz na tydzień
Wdowie lub inwalidzie

Ach, co nam niesie ten rok…

Jeszcze tylko czasu krzynka
I podnosi się kurtynka
A on, idąc nam na rękę
Wszedł na scenkę

Chęć na pewno buchnie do bytu
Marny będzie los pasożytów
Szczaw jak nigdy kraj nam porośnie
I przyrośnie nam w sośnie

Kwiaty będą szerzyć zapachy
Od ubawów zmęczą się pachy
A tu wiercąc trafia ktoś w ropę
I podnosi nam stopę

Ach, to nam niesie ten rok
Ten rok, ten rok
Ach, to nam niesie ten rok
Ten zupełnie nowy rok

Znowu mija rok - Andrzej Kuryło


Teresa Tutinas

Znowu mija rok

Andrzej Kuryło

Nim biały obrus wyjmę z szafy
Świąteczny nim zakwitnie stół
Do wielkich porządków zabieram się co tchu
I z serca też, jak ze zdjęć, ścieram kurz

Chcę znów przywitać cię na progu
Z prezentem, co rozświetla twarz
Znów słyszę, jak dźwięczą dzwoneczki srebrnych sań
Już jedziesz, jedziesz, to zegar tak gra

Znowu mija rok, idzie pora Świąt
Coraz krótszy jest każdy dzień
Znowu mija rok, idzie pora Świąt
Czasu mam trochę mniej, trochę mniej

Nim bliscy zjadą się z daleka
Nim stanie w drzwiach spóźniony gość
Do góry nogami przewracam cały dom
Zgubione rzeczy znajduję co krok

Nim zaczną spełniać się życzenia
Niejeden znów poprószy śnieg
Gdy ludzie powiedzą, że już po Świętach jest
Mądrzejsza będę o wszystko, co wiem...

Co nam ten rok zabierze - Agnieszka Osiecka

Sam Cannon
Maryla Rodowicz
Co nam ten rok zabierze

Agnieszka Osiecka


Pytają przy deserze
I u piekielnych bram.
Co nam ten rok zabierze
A co daruje nam

Kobieta grzechy pierze
A Bóg zamyka kran
Co nam ten rok zabierze
A co daruje nam

Zielonej stratosferze
Przybyło kilka plam
Co nam ten rok zabierze
A co daruje nam

Czernieją miejskie wieże
Nie widać pan czy cham
Co nam ten rok zabierze
A co daruje nam

Rogata młodość znika
Nadchodzi szary czas
Nieczęsto już muzyka
Do tańca budzi nas

Już pokolenie młode
Dobiera nowy ton
I jutro pójdzie w szkodę
U boku nowych żon

Robimy się jak skała,
Każdy jest w nocy sam
Co nam ten rok zabierze
A co daruje nam

Za nasze polskie życie
Za takie, jakie jest
Wypijmy wódki łyczek
Z domieszką cichych łez...