Jestem u siebie - Jonasz Kofta


Jerzy Połomski
Jestem u siebie


Jonasz Kofta

Za dniem dzisiejszym każdy z nas
Nadąża tak, jak umie
I rzadko kiedy mamy czas
By siebie samego zrozumieć

Przez moje miasto płynie rzeka
Spokojna, szara zazwyczaj
Na naszych zegarach
W sekundach czas ucieka
A Wisła odmierza czas życia

Gdy Powiślem się zamyślę
Kiedy w dół do rzeki zbiegam
Odnajduję na bulwarach
Żal po niegdysiejszych śniegach

Roztajały w tyle wiosen
Popłynęły przez ulice
Ulicami tymi niosę
Swe radości i gorycze
Szczęścia, szczęścia
Niespełnienia życzeń
Wszystkie swoje tajemnice

Gdy Powiślem się zamyślę
Nogi same mnie tam niosą
Przez ulice, co przyjazne
Moim myślom, moim losom

Znowu przeżyłem jeden dzień
Co niesie jutro? Nie wiem
Ale i chandry znosić lżej
Bo przecież jestem u siebie

Nietrudno smutki swe utulić
Bo gdy mi pech i deszcz dopiecze
Zgubię się
Pośród znajomych, dobrych ulic
Siebie odnajdę przy rzece

Warszawski kalendarz - Wojciech Mann


Jerzy Połomski
Warszawski kalendarz

Wojciech Mann

Letnie kartki w kalendarzu szybko się skończyły
Słońce za chmurami coraz częściej kryje się
Znowu w deszczu mokną ludzie za oknem
Lecz choć to jesień, uśmiechają się

Bo Warszawa wdzięk swój ma
Optymizmu mikroklimat
Choćby nie wiem co się działo
Świat się walił, ziemia drżała
Promień słońca swój zatrzyma

I choć może będziesz sam
Zagubiony wśród kłopotów
Sny niedobre spłoszy nocą
Krople łez zamieni w złoto
Czy chcesz czy nie - z tobą jest

Mróz zamienił w biały witraż zamarznięte szyby
Z ciepłych barw jesieni nie zostało nic, już nic
Wiosna wciąż daleko, zamarzła rzeka
A jednak wszyscy uśmiechamy się

Bo Warszawa wdzięk swój ma...

Nowy Rok już się przywitał z ludźmi na ulicach
Wiosnę znów obiecał najpiękniejszą wszystkim dać
Ale jeśli nawet trochę przesadził
To przecież znowu uśmiechniemy się

I choć może będziesz sam
Zagubiony wśród kłopotów
Sny niedobre spłoszy nocą
Krople łez zamieni w złoto
Czy chcesz czy nie - z tobą jest...

Z dawnych dni sen się śni - Wanda Chotomska


Jerzy Połomski
Z dawnych dni sen się śni

Wanda Chotomska

Z dawnych dni sen się śni
Warszawskie zegary cofnęły bieg
Szeptem mów, nie płosz snów
Nie pytaj nikogo, jaki to wiek

Katarynka gra na Rynku
Więc chciejcie posłuchać, proszę
Jak powraca to, co było
W piosence tej za dwa grosze

Kto tu był, kto tu żył
Ten schodzi nad Wisłę z niebieskich gwiazd
W ulic szum, w gwarny tłum
Wracają jak ptaki do swoich gniazd

Z dawnych dni sen się śni
Z przekupką na Rynku kłóci się paź
W gronie dam z dworskich bram
Karetą przez miasto jedzie król Staś

Katarynka gra na Rynku
Więc chciejcie posłuchać, proszę
Jak powraca to, co było
W piosence tej za dwa grosze

Kto tu był, kto tu żył
Ten nutę serdeczną w piosenkę wniósł
Z dawnych dni walczyk brzmi
Dla miasta i ludzi, wśród których rósł...

Obrazy: Antoni Uniechowski

Targ na Mariensztacie - Jerzy Ficowski


Jerzy Połomski
Targ na Mariensztacie

Jerzy Ficowski

Moja babcia ma pamięć wspaniałą
Taka pamięć jak babci, to skarb
Za jej czasów inaczej bywało
To był świat, ten sprzed lat, tysiąc razy więcej wart
Wtedy babcia lubiła przechadzki
Z moim dziadkiem szarmanckim i chwackim
Gdy na rynku był targ Mariensztackim
No to szli, razem szli na ten targ

Targ na Mariensztacie, targ na Mariensztacie
Ech, minęło bracie jakby z bicza trzasł
Tutaj rudy Wicek, tu kulawy Maciej
W połatanej szacie szli przez Nowy Zjazd
Tutaj stary Abram grywał na cymbałach
Dawne melodyjki, ach to była gra
Tu na Mariensztacie nutka pozostała
Oj diridi-ridi, oj diridi-ra, oj diridi-ridi-ra

Ale kiedy nam gwiazdy zaświecą
Kiedy cienie przystaną u bram
Jeszcze znajdzie się dla nas coś niecoś
Kiedy noc, letnia noc na spotkanie wyjdzie nam
Bo powiedział mi księżyc koleżka
Co na lewo za oknem mym mieszka
Bym odwiedził raz nocą Mariensztat
Bo dziś jest wielki targ, właśnie tam

Targ na Mariensztacie, targ na Mariensztacie
Tu nam noc sprzedaje pełne korce gwiazd
Tu przemyca srebro księżyc nasz przyjaciel
Targ na Mariensztacie nie zawiedzie nas
Tutaj za pól darmo wiatr od Wisły macie
Gdy swą czarną giełdę noc otwiera wam
Targ na Mariensztacie, targ na Mariensztacie
Oj diridi-ridi, oj diridi-ra, oj diridi-ridi-ra

Obraz: Antoni Uniechowski 
Targ na Mariensztacie

Dziewczęta z Nowolipek złych - Jerzy Ficowski


Jerzy Połomski
Dziewczęta z Nowolipek złych

Jerzy Ficowski

Dziewczęta z Nowolipek złych
Błądzące po mieście
Dziewczęta z Nowolipek złych
Gdzie dziś jesteście

Już zatarł czas wasz drobny ślad
Łzy dawne wyschły
I tylko stary kumpel - wiatr
Gwiżdże znad Wisły

I kładzie między książek karty
Cienie sprzed lat
I wraca z sercem swym rozdartym
Ten dawny świat
I stara piosnka się zaczyna
I śpiewa w głos
I niesie Bronka i Kwiryna
Swój gorzki los

Dziewczęta z Nowolipek złych…

Nadzieje dawne czas wam skradł
Kto da wam nowe
Chyba ten stary kumpel - wiatr
Nad Muranowem

Błądzimy z wami
Choć was nie ma i tu, i tam
Po Muranowach, MDM-ach
Gdzie w cieniu bram
Z gitarą Artur, Michał - skrzypek
Zagrają znów
Po przeprowadzce z Nowolipek
Do naszych snów

Menuet dla króla Stasia - Jonasz Kofta



Jerzy Połomski
Menuet dla króla Stasia

Jonasz Kofta

Jak od lat z zachodzącym słońcem
Gdy dozorca zagra na trąbce
Gdy ostatnie wycieczki
Wezmą śmiechy i teczki
Do hotelu pójdą spać
Kiedy brama w Łazienkach zamknięta
Kiedy noc już dnia nie pamięta
I sen zieleń poczernił
Kiedy senny odźwierny
Cały park ciszą zasiał
Menueta dla króla, menueta dla Stasia
Coś po chmurach zaczyna grać

Najjaśniejszy Panie, ta noc ma piękny ton
Najjaśniejszy Panie, już sezon, róże są
Koło oranżerii kwitną od niedzieli
Niech Pan spojrzy na nie przez lorgnon

Niech Wasza Wysokość raczy spojrzeć tam
Złotem cieszy oko, pałac wciąż ten sam
Wiele huraganów, wielu różnych panów
Ale stoi, przypomina króla nam

Nagle atłasu błysk w salonach
Jakaś świeca już zapalona
Zaszeleści jedwabiem
Pluśnie karpiem na stawie
Coś się tam musiało stać
To król Staś znowu w Warszawie
To król Staś znowu w Łazienkach
Pozytywkę trzyma w rękach
Coś w koronkach i dźwiękach
Coś z piosenki słyszeć da się
To menuet dla Stasia, to menuet dla króla
W kuluarach i chmurach gra

Najjaśniejszy Panie, ta noc ma piękny ton
Najjaśniejszy Panie, jak Pan znajduje ją
Noc po tylu latach, tylu poematach
Niezmienioną jak ten stary dom

Najjaśniejszy Panie, znajomy alej bieg
Najjaśniejszy Panie, pan nimi często szedł
Jakieś piękne granie w zielonej altanie
Skąd te damy, kto tu dzisiaj przywiódł je

Najjaśniejszy Panie, toć to dwanaście Muz
Na Twe powitanie gra do pierwszych zórz
Ale już za chwilę skończą swoje tryle
Aby o północy zacząć znów

Najjaśniejszy Panie, już wstaje nowy dzień
Najjaśniejszy Panie, ukłonem żegnam Cię
Ale dziś wieczorem, w umówioną porę
Zacznie w parku znowu grać menuet ten

Zygmunt Vogel



Do zobaczenia na Trasie


Jerzy Połomski
Do zobaczenia na Trasie

Mirosław Łebkowski, Stanisław Werner

Do Olszynki Grochowskiej z Wilanowa daleko
Cały dzień by zajęło, gdyby jechać karetą
Ale obok Łazienek, poprzez Wisłę na wprost
Budują gościniec i most

Ta Trasa się panu spodoba
A na tych sprawach pan zna się
Będzie to miasta pańskiego ozdoba
Do zobaczenia na Trasie

Pan będzie zadowolony
Gościniec w pana jest guście
Do zobaczenia na trakcie zielonym
Panie Stanisławie Auguście

Z Czerniakowa na Kępę to daleka wyprawa
Ale jutro na wyraj pomknie cała Warszawa
Autobusem Beskidem, lecz tramwajem już nie
Czas idzie do przodu, pan wie

Ta Trasa się panu spodoba
A na tych sprawach pan zna się
Będzie to miasta pańskiego ozdoba
Do zobaczenia na Trasie

Pan będzie zadowolony
Gościniec w pana jest guście
Do zobaczenia na trakcie zielonym
Panie Stanisławie Auguście

W Warszawie zabawa - Wanda Sieradzka


Jerzy Połomski
W Warszawie zabawa

Wanda Sieradzka

Nad Wisłą Warszawa
W Warszawie zabawa
Warszawa śpiewa
Dziś tańczy stolica
Raz dwa trzy - walczyka
Po obu brzegach

Więc z życiem, psze państwa
Bo z biglem do tańca
Kapela gra
Noc toczy się jasna
Radosna, warszawska
Na sto dwa....

Nad Wisłą zabawa
Dziś tańczy Warszawa
Warszawa śpiewa
Dziś tłum rozbawiony
Girlandy, lampiony
Że wielkie nieba

A w tańcu wirują
I duma, i humor
Młodzieńczych par
Noc toczy się jasna
Radosna, warszawska
Na sto dwa...

Biała Warszawa - Jonasz Kofta


Jerzy Połomski
Biała Warszawa

Jonasz Kofta

Śnieg na miasto spadł
Jak biały motyl na nim siadł
Wstrzymał czasu bieg
Ukoił wszystko czuły śnieg

Pójdę byle gdzie
Warszawa taka inna jest
Chcę w najbielszy z dni
Pójść miastem i zabłądzić w nim

Chociaż znam tu każdy kamień
Każdy dom, park, czy skwer
Dzisiaj mnie zawiedzie pamięć
Bo tak chcę, bo spadł śnieg

Wśród twoich ulic zagubiony
Uciszę w sobie utracony czas
Przechodzień obcy i olśniony
W mym mieście będę pierwszy raz

Słychać murów szept
I dachów roziskrzony śmiech
Idę poprzez biel
Warszawa taka inna jest

W tę najcichszą z chwil
Odkrywam miasto, siebie w nim
Zatrzymał czasu bieg
Ukoił wszystko czuły śnieg...


Władysław Chmieliński