Zaśnij - Roman Sadowski


Regina Bielska, Sława Przybylska - Zaśnij

Roman Sadowski

Zaśnij, swe oczka zmruż i cicho zaśnij
Bo już za oknem słonko gaśnie
W łóżeczku z piórek snu
Nie płacz, no, cicho już, maleńki, nie płacz
Bo z łez powstanie smutna rzeczka
Lusterko dla chmur

Śpij, maleńki, o, śpij, maleńki
Ja będę tu przy tobie, mój maleńki
Odpędzę hen za góry
I burze, i wichury
I wszystkie niedobre sny

Śpij, maleńki, o, śpij, maleńki
Ja zawsze będę czuwać, mój maleńki
Byś nie znał nigdy smaku
Bezdomnych lotu ptaków
I co to prawdziwe łzy

Księżyc wychylił twarz zza chmury, księżyc
Na czubie drzewa jak na wieży
Zapalił lampki gwiazd
Patrzy, w łóżeczko wciąż zagląda, patrzy
Czy ty, maleńki, już nie płaczesz
Bo zasnąć już czas

Śpij, maleńki, o, śpij, maleńki
Byś zdrowy był i silny, mój maleńki
Byś w każdej mógł potrzebie
Odnaleźć zawsze siebie
Wśród wielu zawiłych dróg

Śpij, maleńki, o, śpij, maleńki
Byś mógł być kiedyś wielki, mój maleńki
A jeśli tak nie będzie
To przecież tu i wszędzie
Ty zawsze, ty jesteś mój

Obrazy: Steve Hans, Junko Ono Rothwell

Mam już tego dość - Roman Sadowski


Regina Bielska
Mam już tego dość

Roman Sadowski

Czas się snuje samotnie
W ciszy błąka się pustej
Plącze chwile bez sensu
Niepotrzebne, jak ja
Dni wciąż płyną i płyną
Dni podobne do luster
Złych, bo w nich się przegląda
Tylko jesień i mgła

Mam już tego dość
Nie chcę tej samotności
Nie chcę pustych dni
Ani liści jesieni
Mam już tego dosyć
Słyszysz, dosyć już mam
Kroków snujących swój cień
Pośród cieni

Mam już tego dość
Chyba możesz zrozumieć
Nic nie powiem ci
Nawet słowa wyrzutu
Miły, ty przecież
Chyba wiesz dobrze sam
Jak źle jest bardzo
Gdy nic już nie ma prócz smutku

Wiem, że byłam niedobra
Wiem, że byłam nieznośna
Wiem, że trudno ci było
Każdy kaprys mój znieść
Ale przecież kochałam
Przecież była to miłość
Zła - lecz jednak nie można
Ot tak obok niej przejść...

Obrazy: Solly Smook

Dziewczyno - Roman Sadowski

Elżbieta Brożek

Andrzej Bogucki, Henryk Rostworowski Dziewczyno

Roman Sadowski

W zadumie mrocznej ciszy
W tęsknocie smutnych gwiazd
Wsparte o nocy niszę
Drzemią ulice miast

W jakimś dalekim mieście
W ulicy cichych snów
Czekasz ode mnie wieści
Na moich kilka słów

Dziewczyno, cóż mogę ci powiedzieć
Dziewczyno, że wrócę kiedyś znów
Że znów będziemy razem przez wiosny słońce szli
I żal uleci z serca wśród jaśminowych dni

Dziewczyno, cóż mogę ci powiedzieć
Prócz kilku takich prostych, zwykłych słów...

Na małej uliczce - Roman Sadowski


Maria Koterbska - Na małej uliczce
Jan Danek - Piosenka o mojej uliczce

Roman Sadowski

Na uliczce kulawych akacji
Na uliczce sklepików brodatych
Stary Mendel codziennie rozstawiał
Wspaniałości, cudowne jak kwiaty

Słój karmelków pachnących słodyczą
Kosze jabłek, uparcie brzęczące
Wodę z sokiem i ciastka jajeczne
I lizaki ogromne jak słońce

Na mojej uliczce, na małej uliczce
Gdzie uśmiech szedł chyłkiem
Jak złodziej wśród mgły
Na małej uliczce, na mojej uliczce
Gdzie częściej od słońca świeciły łzy


Stary Mendel zachwalał swe cuda
Czasem oczy spłowiałe przymykał
Kiedy chłopak się skradał łakomy
Żeby ukraść dwa jabłka z koszyka

A gdy wieczór nakładał już myckę
I rozwieszał swój smutek jak chałat
Księżyc świece zapalał świąteczne
Księżyc złoty, złociutki jak chała

Na mojej uliczce…

Czasem idę na tamtą ulicę
Zbieram skrawki rozbitych koszyków
I okruchy ze słojów stłuczonych
I wspomnienia brodatych sklepików

Wiem, że nigdy już jabłek Mendlowi
I nie wezmę i nigdy nie oddam
Czas pogubił nas wszystkich w podróży
Tylko żal mi jest czegoś i szkoda...

Obrazy: Henry Weiss

Zielona piosenka - Roman Sadowski


Maria Koterbska
Zielona piosenka

Roman Sadowski


Zieloną drogą, zielonym szlakiem
Piosenka leci i lecą ptaki
I niosą w dzióbkach wiosenne listy
Zielone listy do swoich bliskich

W zieloną skrzynkę na rogu Alej
Wrzucają uśmiech i lecą dalej
I lecą dalej, hen, ulicami
Zostawić radość i wiosnę z nami

Zielono w głowach mają drzewa
W zieleni nowe domy rosną
I całe miasto wiosną śpiewa
I całe miasto jest już wiosną

Zielone oczy noc otwiera
Księżyc zielone niesie sny
Cóż więc powiedzieć mam ci teraz
Zielone oczy masz i ty

W zieloną skrzynkę na rogu Alej…

Pastuszek i gąski - Roman Sadowski

Jurij Macyk

Tadeusz Chyła
Silna Grupa pod Wezwaniem
Pastuszek i gąski


Roman Sadowski

Chodzi pastuszek za gąseczkami
A ma ich razem siedem
Chodzi pastuszek za gąseczkami
Ja tam za tobą nie będę

Mariollo, Mariollo
Moja dollo i niedollo

Pasie pastuszek gąseczki pasie
A bąk mu buczy na basach
Pasie pastuszek gąseczki pasie
Ja tam nie będę cię pasał

Mariollo, Mariollo
Moja dollo i niedollo

Skubie pastuszek gąseczki z piórek
Toć z nudów trzeba coś dłubać
Skubie pastuszek gąseczki skubie
Ja tam nie bede cię skubał

Mariollo, Mariollo
Moja dollo i niedollo

Pędzi pastuszek do domu gąski
Bo już mu w nosku zakrzepło
Pędzi pastuszek do domu gąski
A mnie tam zawsze jest ciepło

Mariollo, Mariollo
Moja dollo i niedollo

Płacze pastuszek za jedna gąską
Bo gdzieś przepadła bez wieści
Płacze za jedną, a ja nie będę
Toż tyle jeszcze jest gęsi

Mariollo, Mariollo
Moja dollo i niedollo

Niebieskooka - Roman Sadowski


Czerwone Gitary
Niebieskooka

Roman Sadowski


Przyjdę do ciebie niebieskooka
Przyjdę do ciebie, gdy będzie świt
Żeby się upić błękitem chabrów
Żeby zrozumieć błękitne sny

Bo moje oczy są granatowe
Bo w moich oczach jest jeszcze cień
Który mi kiedyś dziad mój zostawił
Gdy rozstrzelany był każdy dzień

Przyjdę do ciebie niebieskooka
Przyjdę do ciebie w rozkwicie dnia
Żeby popatrzeć w zwierciadło nieba
Żeby dosięgnąć błękitu dna

Bo moje oczy są granatowe
Bo w moich oczach jest ciemność drzew
Którą mi kiedyś dziad mój zostawił
Gdy musiał nosić w plecaku gniew

Przyjdę do ciebie niebieskooka
Przyjdę do ciebie w pogodny czas
Żeby zrozumieć, że tam wysoko
Może być miliard zwyczajnych gwiazd

Bo moje oczy są granatowe
Bo w moich oczach granatów pęk
Które mi kiedyś dziad mój zostawił
Bym nigdy nie znał, co znaczy lęk

Kochaj mnie... - Roman Sadowski


Krzysztof Cwynar
Kochaj mnie choć kilka chwil

Roman Sadowski


Nie chcę, nie mów, nie przekonuj mnie
Żadna miłość nie trwa przecież wiek
Słowa bledną, blaknie gdzieś ich sens
Proszę więc o jedno

Kochaj mnie choć kilka chwil
Ale tak jak nigdy nikt
Ale tak jak w pięknym śnie
Tak bardzo kochaj mnie

Kochaj mnie aż zniknie czas
Aż się gdzieś zagubi w nas
W dzień i w noc, i w noc i świt
Tak kochaj mnie choć kilka chwil

Ja te chwile wezmę z sobą w świat
I podzielę je przez wiele lat
I pomnożę je przez życie swe
Więc cię bardzo proszę

Kochaj mnie choć kilka chwil...

Obraz: Loui Jover

Na Różyckiego - Roman Sadowski


Jarema Stępowski
Na Różyckiego

Roman Sadowski


Na Różyckiego, na Różyckiego
Skolko ugodno i tylko tu
Tu pucu ni ma, tu wszystko prima
Słowo kupieckie, skarz mnie Bóg

Ogóry jak szczury
Karliki jak byki
Jabłuszka-cacuszka
Najpierwsza klasa
Okonie jak konie
I szproty jak koty
I śledzie niedźwiedzie
Pod basa jak w sam raz

Tu manna jak panna
Czyściutka, świeżutka
Jak leci, dla dzieci
Nawet małych
Tu jaja jak strusie
Przebierać nie musiem
Bo kury ich z góry
Poprzebierały

Na Różyckiego, na Różyckiego
Tu się obsprawi nawet lord
Tu masz pepegi i maść na piegi
Wszystko legalne, prima sort

Koszula na króla
I gatki bez łatki
Paltocik od cioci
Aż z Ameryki
Dla sfery lakiery
Na śluby, pogrzeby
Na pierwsze potrzeby
Ze sznytem jak na bal

Tu rutka świeżutka
Na modny, wygodny
Do zdjęcia przez zięcia
Cud-wianuszek
Tu nieba jak trzeba
Dla hrabi z Dwa Pragi
Przechylę za byle
Pół kila gruszek

Panie szanowny, pan ma fart
W domu i w życiu, i do kart
Zrób pan początek, póki czas
Bo za sto lat nie będzie nas...

Na Różyckiego, na Różyckiego
Kiedy ciemnieje słońca blask
Kto chce, niech wierzy, bradiaga-księżyc
Taska na stragan worek gwiazd

Nie stójcie, kupujcie
Srebrzyste i czyste
Gwiazdeczki-laleczki
Zupełnie nowe
Są duże jak róże
I małe, i białe
A także, a jakże
Złowione z Wisły fal

Na pęczki, tuziny
Dla każdej dziewczyny
Dzwoniące, błyszczące
Gwiazdka w gwiazdkę
Prawdziwe, jak żywe
I zawsze szczęśliwe
I zawsze szczęśliwe
Bo to warszawskie

Panie szanowny...

Gdzie ta harmoszka - Roman Sadowski


Jarema Stępowski
Gdzie ta harmoszka

Roman Sadowski
  👉👉👉


To były czasy, pamiętam Rudy
Codziennie dzwonił w sztakany gwiazd
Nalewał Wisły do musztardówek
I razem z nami uderzał w gaz
To były czasy, a wtedy Antoś
Co Pelcowiznę jak swoją znał
Na brzegu nocy z kumplami siadał
I na harmoszce symfonię grał....

Wszystkie pary tańczą
Panie wybierają panów
Panów wybiera policja

Gdzie ta harmoszka, gdzie ta harmoszka
W której był cały warszawski świat?
Gdzie ta harmoszka, w której melodie
Gwizdał na palcach znad Wisły wiatr?

To były czasy, aż kiedyś szkopom
Spodobał bardzo się Wisły brzeg
Zaczęli włazić nam na Pelcówkę
Co było dalej, to każdy wie
A wtedy Antoś wziął swą harmoszkę
Nadwyrężoną i pełną dziur
I brzegiem nocy z kumplami poszedł
W podszyty wiatrem i hukiem bór

Gdzie ta harmoszka...

To były czasy aż kiedy musiał
Szarpany w ząbek na haimat wiać
Zaczęła wracać z karabelami
Powyszczerbiana Pelcówki brać
Wrócili kumple na Pelcowiznę
I tylko tamtej harmoszki brak
Harmoszki, w której gdzieś tam wśród lasów
Do dzisiaj może coś jeszcze gra...

Gdzie ta harmoszka...

Stefan Rembowski (kompozytor) 👉👉👉

Na zielonych Bielanach - Włodzimierz Ścisłowski


Jarema Stępowski
Na zielonych Bielanach

Włodzimierz Ścisłowski


Na Bielanach dębów zieleń
Na Bielanach Wisły nurt
Świerszczy koncert, żab kapele
A do tego ptaków chór
Wisły nurt, ptaków chór
I gonitwa białych chmur

Na Bielanach ważek balet
Na Bielanach pokłon traw
A tam dalej Wisły fale
A tam dalej żółty piach
Pokłon traw, żółty piach
I dmuchawców siwa mgła

Wsiądę w tramwaj czerwony
Co odgadnie mój zamiar
Będę z wiatrem się gonić
Po zielonych Bielanach
Wierzbom listki uczeszę
Wiśle rzucę pieniążek
Aby wrócić tu jeszcze
Gdzie kaczeńce na łące

Na Bielanach nasza miłość
Na Bielanach wyznań szept
Tu nam wszystko się wyśniło
Tutaj świadkiem rzeki brzeg
Wyznań szept, rzeki brzeg
I kwitnących tarnin śnieg

Na Bielanach dębów zieleń
Na Bielanach Wisły nurt
Gdy nadejdzie znów niedziela
Przyjedziemy razem tu
Wisły nurt, ptaków chór
Znowu nas powita tu...

Na moim podwórku - Włodzimierz Ścisłowski


Jarema Stępowski
Na moim podwórku

Włodzimierz Ścisłowski  👉👉👉


Na moim podwórku dzień płynął jak w raju
I był niemożebny harmider i gwar
Kto tego nie przeżył, to ciaptak i frajer
Bo urok tych wspomnień milionów jest wart

Na moim podwórku cwaniaki
Zdradzały talentów moc
Na moim podwórku pan fakir
Rozkładał spłowiały koc
Na kocu tym sztuki odstawiał
Aż brakło dzieciarni tchu
Gdzież mogła być lepsza zabawa
Kto brawa bił większe mu

Na moim podwórku kapela
Gdy grała, to cieć był rad
I wołał znów: "Bujaj się Fela"
I miotłą wybijał takt
Miedziaki sypały się z okien
Leciały do czapek wprost
Spaść chciało też słońce z obłoków
Jak wielki, miedziany grosz

Do dzisiaj mam w uszach tę ichnią muzykę
Do dzisiaj sztajerek wyciska mi łzę
Gdy siedzę nad piwem, to oczy przymykam
I widzę, i widzę dokładnie znów, że

Na moim podwórku pan Wacek
Rżnął w oko co dzień aż po zmrok
A potem pił likier strażacki
I wnet mu baraniał wzrok
Na moim podwórku Cyganka
Wróżyła każdemu z kart
A Cygan wciąż grał na organkach
Dziewczynom spojrzenia kradł

Na moim podwórku z dywanów
Unosił się złoty kurz
Na moim podwórku od rana
W "kopaną" się grało już
Klaskała publika z zapałem
I wielki powstawał krzyk
Gdy szyba pękała po strzale
A jednak nie pękał nikt

A w sierpniu pamiętnym też dotarł tu ogień
I był niemożebny rozgardiasz i huk
Chłopaki tu przyszły, by spotkać się z wrogiem
Więc każdy ich witał i wspierał, jak mógł

Na moim podwórku chłopaki
Zdradzały talentów moc
Na moim podwórku odwagi
Nie brakło co dzień i co noc
Na moim podwórku jak gdyby
I czas zaczął szybciej biec
Bo co dzień pękały tu szyby
Choć dawno się skończył mecz

Dziś nie ma mojego podwórka
Odmienił się całkiem świat
Dom stanął na moim podwórku
Gdzie ślady minionych lat
Gdy czasem przechodzę tu obok
Z wrażenia wstrzymuję dech
Bo chłopcy też piłkę dziś kopią
I dziewcząt znów słychać śmiech...

Romuald Żyliński - Kompozytor 👉👉👉

Bo to jest świat... - Krzysztof Logan


Jarema Stępowski
Bo to jest świat starszego pana

Krzysztof Logan Tomaszewski
  👉👉👉


Choć siwe skronie – sprężysty krok
I wiosna w sercu przez cały rok
Rano owsianka, sadzone dwa
Wieczorem ziółka i szafa gra

Bo to jest świat starszego pana
Nieco banalny i stateczny
Garnitur wciąż i parasol
Bo to jest świat starszego pana
Który uwielbia cierpkie wino
Lecz wraca z wiatrem bez dziewczyny

Piękne dziewczyny mają swój wdzięk
On jednak woli kolesiów trzech
Nalewkę z wiśni w zimowy czas
I wierną przyjaźń do późnych lat

Bo to jest świat starszego pana
Nieco banalny i stateczny
Może dlatego staroświecki

Nie znosi pozy dzisiejszych mód
Za to fantazji zawsze ma w bród
Choć staromodny, to fason ma
Zna pewna wdowę, co w kierki gra

Bo to jest świat starszego pana
Choć nierealny, lecz prawdziwy
A w duszy nastrój nieco ckliwy

Bo to jest świat starszego pana
Który uwielbia konwenanse
Lecz śnią mu czasem się romanse

Piękne dziewczyny mają swój wdzięk...

Leszek Bogdanowicz (kompozytor) 👉👉👉