Do dna - Agnieszka Osiecka


Marek Richter
Do dna

Agnieszka Osiecka


Nie cierpię swego pyska
o czwartej nad ranem,
gdy krwawe oko błyska
po nocy pijanej.
Po nocy pijanej
ręka drży, anioł śpi.
Nocny diabeł -
czarna się zaczyna gra:
łap za flaszkę i do dna,
i do dna!

Do dna, do dna, do dna -
za naszych kobiet posiwiałe sny,
do dna, do dna, do dna -
za podłe noce i podlejsze dni,
do dna, do dna, do dna -
za jeszcze jeden ordynarny świt,
do dna, do dna, do dna -
za jeszcze jeden chmurno-durny beat.

Dopóki śpią upiory
karetka nie wyje
i lis pilnuje nory
i kruk wciąga szyję,
i kruk wycina szyje.
Ręka drży, anioł śpi.
Nocny diabeł -
czarna się zaczyna gra:
łap za flaszkę i do dna, i do dna!

Do dna, do dna, do dna!

Parademarsz - Agnieszka Osiecka


Katarzyna Groniec
Marek Richter - Parademarsz

Agnieszka Osiecka

Parademarsz, parademarsz
Wszystko dobre, co się dobrze zaczyna
Parademarsz, parademarsz
Tygrys łasi się i pachnie padlina
Parademarsz, parademarsz
Niech nas zachwyca morda księżyca nalana
Niech w górę strzelają korki szampana
Allez!

Parademarsz, parademarsz
Niech burzy się stara krew naturze wbrew
Parademarsz, parademarsz
Niech bawią nas hordy mew, furda plew

Parademarsz, parademarsz
Elementarz i cmentarz – na dłoni
Hordy mew, furda plew
Parademarsz, parademarsz
Jedno kończy się, a drugie - w pogoni
Już taśma życia przez Akustyka przegrana
Niech w górę strzelają korki szampana
Allez, allez, eins zwei drei!

Zoo - Agnieszka Osiecka


Marek Richter - Zoo

Agnieszka Osiecka

Tam na progu w zoologu
Hipopotam grał na rogu
Małpa mówi, panie kolego
Dosyć tego dobrego

Bo życie jest takie a nie inne
Dziurawe jak szwajcarski ser
Raczej nieczynne, niż czynne
Zgubiony klucz do dwóch zer

W zoologu przy niedzieli
Tygrys w paski się ocielił
Małpa mówi – to już przesada
To już tak nie wypada
O, o póki co każdy więzień tańczy wkoło
Małpa płacze – panie kolego
Dosyć tego wszystkiego

Bo życie...

Ech w niewoli, ech w niewoli
Nikt nikogo nie pierdoli
Małpa mówi – marsz do roboty
Dosyć bracia tej niecnoty
Jedzie królik na króliku
Bo królików jest bez liku
Małpa mówi – głupi królik
Nie zabiorę go na kulig

Bo życie....

Jedno zwierzę drugie zjada
Nikt nie gada przy obiadach
Małpa mówi – co za nuda
Z nudów bolą mnie już uda
Zwierzę duże, zwierzę małe
Za kratami już na stałe
Małpa krzyczy het na strychu
Bo wymiera się po cichu

Bo śmierci są takie a nie inne
Przychodzą po nas, kiedy chcą
Raczej niewinne niż winne
Pod nosem z życia drwią...

Wybacz mamasza - Agnieszka Osiecka


Marek Richter
Wybacz, mamasza

Agnieszka Osiecka


Jutro cię wezmę ze szpitalnych sal,
jutro, mateczko, wyprawimy bal.
Strach, co serce dławi,
w kącie się postawi,
jeszcze się rozbawi
mama ma...

Wybacz, mamasza,
przepraszam
za nie zjedzonych,
odtrąconych śniadań moc,
za przepłakany ranek,
za zmarnowaną noc.
Przepraszam,
wybacz, mamasza...

Ja się zmienię,
świat się zmieni,
będzie lato.
Zaśpiewamy z całych sił.
Tak jak ty śpiewałaś z tatą,
dopóki tata nami był.

On też przepraszał -
wybacz, mamasza,
za nie zjedzonych,
odtrąconych śniadań moc,
za przepłakany ranek,
za zmarnowaną noc.
Przepraszał -
wybacz mamasza...

Danse macabre - Agnieszka Osiecka

Magdalena Korzeniewska - Danse macabre

Marek Richter
Danse macabre 

Agnieszka Osiecka

Miałeś chłopcze papugi, papugi
Ptasi żywot niedługi, niedługi
Kot je pożre rzecz jasna, rzecz jasna
Bo nie lubi kot ciasta, kot ciasta

To śmiertka idzie, to śmierć...

Czarnogęba, czarnosina
Bardzo pięknie się wygina
W czarnej wodzie nogi myje
Na dansingach czarnych wyje
To danse macabre....

Miałeś koty przecudne, przecudne
Kocie życie za trudne, za trudne
Hycel długie ma kije, ma kije
Kij wyciąga już szyję, już szyję

To śmiertka idzie to śmierć...

Czarnogęba, czarnosina....

Miałeś chłopcze babunię, babunię
Czarny anioł już frunie, już frunie
Choć robiła skarpety, skarpety
Nie masz babki niestety, niestety
To danse macabre...

Stworzył anioł potwora, potwora
Każda dusza jest chora, już chora
Pora kończyć i znikać i znikać
Pora teatr zamykać, zamykać...

Deus ex machina - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
Deus ex machina

Daj mi panie rozpoznanie
Bym wiedziała co jest co
Czy mam wszystko mówić mamie
Czy zachować to i to
To i to, ta i ta
Deus ex machina...

Daj mi panie rozpoznanie
Kim ja jestem kim ach kim
Czy ma zostać leśnym drwalem
Czy z wojskami iść na Rzym

Daj mi panie rozpoznanie
Czy ja z dobrych czy ze złych
Czy to twoje jest rozdanie
Czy mam karty w rękach swych

Daj mi Panie rozpoznanie
czy mam oddać się na złom,
czy dostawszy tęgie lanie -
jeszcze nie pchać się na prom

Daj mi panie rozpoznanie
Czy szaleństwo jest tuż, tuż
Czy to tyś miał panie w planie
Żeby nie żałować róż

Daj mi panie rozpoznanie
Czy zaryczy ranny łoś
Kiedy przyjdzie już konanie
Czy zapali światło ktoś

Daty polskie - Agnieszka Osiecka

Dorota Stalińska - Daty polskie

Agnieszka Osiecka


Pan mnie pyta, czy ja zawsze byłam sama...
Mój Ty Boże, ile to już lat.
Nie, nie jestem, proszę pana, pijana,
ja tylko nie mam głowy... nie mam  do tych dat.

W październiku byłam jeszcze zielona,
no, a w marcu - już matka i żona,
gdzieś tak w sierpniu - wziął walizkę...
i ot wyszedł -
śmieszny gest ...
a od grudnia czy od stycznia - to już jest,
tak jak jest.

Pan mnie pyta, czy ja czasem brałam udział,
czy pamiętam, co to znaczy szach i mat,
nie... nie trzeba tak od razu buzi i brudzia -
ja tylko nie mam głowy... nie mam głowy do tych dat.

Pan mnie pyta, czy ja jeszcze pragnę dzieci,
pan mi mówi, że przede mną cały świat,
o, autobus..osiemnastka.  Niech pan leci,
ja nie mam... nie mam głowy do dat.

Proszę pana, pan tak nagle się  zasmucił.
Ona wróci, to jest tylko kwestia lat.
Pan jest miły, jak tak można pana rzucić?
Przepraszam, nie mam głowy
do tych polskich dat!

Nie ma szatana - Agnieszka Osiecka

Skaldowie
Nie ma szatana

Agnieszka Osiecka


Oj, dana, dana,
nie ma szatana,
a świat realny jest poznawalny.
Oj, dana.

Życie jest formą istnienia białka,
ale w kominie coś czasem załka.
Czasem coś świśnie, czasem coś gwiźnie,
coś się pokaże w samej bieliźnie.
Oj, dana.

Księżyc zachodzi, a Ziemia wschodzi,
wszystko to wiemy, nic nam nie szkodzi.
Lecz kiedy mysza piśnie na dachu,
wtedy krzyczymy z wielkiego strachu.
Oj, dana.

Jeżeli miłość jest - Agnieszka Osiecka


Magda Umer, Ewa Błaszczyk - Jeżeli miłość jest

Agnieszka Osiecka


Na naszą słabość i biedę
niemotę serc i dusz
na to że nas nie zabiorą
do lepszych gór i mórz
na czarnych myśli tłok
na oczy pełne łez
lekarstwem miłość bywa
jeżeli miłość jest
jeżeli jest możliwa

Na ludzką podłość i małość
na ostry boży chłód
na to ze nic się nie stało
a zdarzyć miał się cud
na szary mysi strach
bliźniego wrogi gest
lekarstwem miłość bywa
jeżeli miłość jest
jeżeli jest możliwa

Tu kukły ludźmi się bawią
tu igra z nami czas
tu wielkie młyny nas trawią
i pył zostaje z nas
na to, że z pyłu pył
i za początkiem kres
ratunkiem miłość bywa
jeżeli miłość jest
jeżeli jest możliwa

Na krajów nędzę i smutek
na okazałość państw
policję, kłamstwo, nudę
potęgę małych draństw
na nocny serca ból
że człowiek żył jak pies
ratunkiem miłość bywa
jeżeli miłość jest

Obrazy: Taras Loboda

Goń latawce - Agnieszka Osiecka


Anna Serafińska
Goń latawce

Agnieszka Osiecka

Za cieniem latawca swego
po niebie goń,
za śladem latawca swego
po ziemi goń.
Czy żagiel to, czy ptak,
czy dobry losu znak,
nie daruj go,
nie zagub go,
bo ważne by gonić...

Ani rąk, ani nóg nie żałuj,
chociaż on i tak nie będzie twój
na zawsze,
warto ścigać go.
Hej o hej, hej o hej!
za chmurą goń,
za majakiem goń.
Swojej prawdy i tęsknoty broń.

Za prawdą, za prawdą swoją
po niebie goń,
za prawdą, za prawdą swoją
po ziemi goń.
Gdy prawda znika hen,
ty nie mów, że to sen -
lecz za nią goń
jak śmigły koń,
bo w końcu naprawdę
znajdziesz prawdę.
Hej, o hej!
póki jeszcze serce bije mocno.
Hej, o hej!
Goń latawce,
goń latawce.
Hej, o hej!
Czy to ważne jak latawce nazwę -
ważne jest
gdzie na niebie powstał ślad.

Nie wybaczaj - Agnieszka Osiecka


Tadeusz Woźniak
Nie wybaczaj

Agnieszka Osiecka


Złotousta, złotowłosa
Sama nawet i w niedziele
Przy miłości jak przy krosnach
Gdy mnie toczy szał
Nie wybaczaj mi tak wiele
Nie wybaczaj mi tak wiele
Choćbym nawet chciał

Tej zabawy w niebo-piekło tak już nienawidzę
Że sam nie wiem czy to wściekłość
Czy się miła wstydzę

Zagubiona, zapomniana
Choć nam kos wyciągał trele
Wtedy też zapracowana
Gdy już księżyc spał
Nie wybaczaj mi tak wiele
Nie wybaczaj mi tak wiele
Choćbym nawet chciał

Tej zabawy w niebo-piekło tak już nienawidzę
Że sam nie wiem czy to wściekłość
Czy się miła wstydzę

Odwrócona, spakowana,
Przeźroczysta jak powietrze
Chociaż serce jest jak rana, a na ranie kurz
Wybacz mi to jedno jeszcze
Wybacz mi to jedno jeszcze
Choć nie umiesz już

Tej zabawy w niebo-piekło tak już nienawidzisz
Że dziś nie wiesz czy to wściekłość
Czy się miła wstydzisz

Tej zabawy w niebo-piekło tak już nienawidzę
Że sam nie wiem czy to wściekłość
Czy się z bólu wstydzę

Obrazy: Eva Hauton

Noc z Renatą - Agnieszka Osiecka


Renata Zarębska 👉👉👉
Noc z Renatą

Agnieszka Osiecka


Czy to pan,
czy to pan mi się dzisiaj śnił?
Bardzo miły nawet był i dał mi cacko.
Czy to pan
tak cudowną posiada moc,
że smakuje nawet biednym ludziom noc?

Czy to pan,
czy to pan mi się dzisiaj śnił?
Gdy pamięcią sięgam w tył, to widzę pana.
Niby nic - jakiś brylant i perły dwie,
a ten drobiazg aż do rana bawił mnie.

Cały bym Paryż dał za tę noc z Renatą,
cały świat za tę noc z Renatą,
na loterię los i w San Francisco złoty most,
nawet bym księżyc dał za tę noc z Renatą,
cały świat za tę noc z Renatą...
Spakuj kufry swe
i jedźmy byle gdzie.

Czy to pan,
czy to pan mi się dzisiaj śnił?
I przystojny bardzo był w zielonym audi.
Proszę wpaść
i na jawie też coś mi dać,
a będziemy potem w nocnym kinie grać.

Złoty most też bym dał za tę noc z Renatą,
cały świat za tę noc z Renatą,
na loterię los i w San Francisco złoty most,
nawet bym księżyc dał za tę noc z Renatą,
cały świat za tę noc z Renatą...
Spakuj kufry swe
i jedźmy byle gdzie.

Oj, Renato, Renato, obudź się....

Cały bym Paryż dał....

Świat Ordonki - Agnieszka Osiecka

Hanka Ordonówna
Ewa Bem - Świat Ordonki

Agnieszka Osiecka


Nie najlepszy to był świat,
pełen drobnych i wielkich wstydów,
ta warszawka z dawnych lat,
te fałszywe etole z mitów.
Ale było kilka pań
cudownie sentymentalnych,
ale było kilka pań
prawdziwie niebanalnych.

Dziś miłość ci nic nie wybaczy,
za kłamstwo, alkohol i grzech
dziś przyjdzie ci słono zapłacić
i nikt nie zamieni ich w śmiech!
Gdy wrócisz pijany,
szczęśliwy czy zły,
czyjś głos ukochany
nie powie – to nic, to ty...
Bo miłość, miłość dziś nic nie wybaczy,
lecz wściekła pobiegnie do drzwi,
w dzisiejszych kochankach tak wiele jest z graczy,
a mało, tak mało z Warszawy i mgły...

Przeminęły czasy burz
i dziewczyny są wyższe i dłuższe,
świat Ordonki przykrył kurz
i kobiety dziś mają duszę.
Ale czemu nie ma pań
nieznośnie sentymentalnych,
ale czemu nie ma pań
prawdziwie niebanalnych?

Dziś miłość ci nic nie wybaczy,
za kłamstwo, alkohol i grzech
dziś przyjdzie ci słono zapłacić
i nikt nie zamieni ich w śmiech!
Gdy wrócisz pijany,
szczęśliwy czy zły,
czyjś głos ukochany
nie powie – to nic, to ty...
Bo miłość, miłość dziś nic nie wybaczy,
lecz wściekła pobiegnie do drzwi,
w dzisiejszych kochankach tak wiele jest z graczy,
a mało, tak mało z Warszawy i mgły...