Jeszcze kochasz mnie - Andrzej Mogielnicki


Irena Santor
Jeszcze kochasz mnie


Andrzej Mogielnicki

Jeszcze kochasz mnie
Tak jak nigdy nikt
Jeszcze płomień drży
Ja i ty
Za ten losu dar
Świat byś oddać chciał
Byle tylko czas
W miejscu stał

Wszystko płynie, ja wiem
Wszystko minie jak sen
I odleci jak ptak
Ot tak, ot tak
Wszystko zginie we mgle
I to piękne i złe
I zamieni się w dal
I śmiech i żart

Jeszcze kochasz mnie
Wieczna wiosna trwa
Tyle znaczy wciąż
Ty i ja
Ciągle mamy nas
Mówisz, kiedy już
Czas zaciera ślad
Naszych stóp

Życie wciąż ma gest - Andrzej Mogielnicki

Jean Beraud

Irena Santor
Życie wciąż ma gest


Andrzej Mogielnicki

Nie liczysz chwil ani nawet dni
Które jak śnieg, jak śnieg topnieją
Tyle ich masz, ile w niebie gwiazd
A wszystkie są nadzieją

Twój czas - tak ci się zdaje
Niezmiennie trwa
Ten skarb, który dostałeś
Wciąż nie ma dna

Codziennie masz całą górę spraw
Które na zaś od lat odkładasz
Nie widzisz jak w pełnym blasku dnia
Za tobą cień się skrada

Gdy coś dzisiaj nie wyszło
Nie martwi cię
Twój los, jasny jak kryształ
Przed tobą jest

Życie wciąż ma gest
Życie wciąż ma gest
Tyle wciąż go jest
Tyle wciąż go jest
Tyle go jest...

Uparcie młodzi - Andrzej Mogielnicki


Irena Santor - Uparcie młodzi

Andrzej Mogielnicki

Dokąd w nas nadziei cień
Póki ona trwa
Póki wciąż ciekawość jest
Następnego dnia

Póki nie dopełnił się
Naszych losów krąg
Dokąd snów i marzeń w nas
Nie zamknięto ksiąg

Nie raz, nie dwa
Przyjdzie wiosna i siłę nam da
Nie dwa, nie trzy
Na werandach zakwitną bzy

Póki wciąż jest w żaglach wiatr
A za wodą ląd
Póki nie ogarnie nas
Nieczułości krąg

Nie raz, nie dwa…

A my tak uparcie młodzi
Czas nie szkodzi nam
A my, jak na wielkiej łodzi
Czas nie liczy się tam

Nie raz, nie dwa…

Dokąd nas jałowych dni
Nie uwięzi sieć
Wszystko ma wciąż dalej sens
Póki chce się chcieć...

Obrazy: Irene Sheri

Jak fart to fart - Andrzej Mogielnicki

Irena Santor - Jak fart to fart

Andrzej Mogielnicki

Na fali i w okolicach dna
Życie nas uczy, że
Nigdy nie jest w nim
Aż tak dobrze nam
Ani do końca źle

Mówią, żebyś szczęścia
Swym kowalem był
Jak królika gonił je
A tymczasem to przypomina dym
I wędruje dokąd chce, dokąd chce
I wędruje tam, dokąd chce...

Jak fart, to fart obraca w żart
Prostuje wszystkie twoje losy złe
Jak pech, to pech, to jak twój grzech
Kiedy dopadnie cię

I nie marudź, że tak już musi być
Coś na dobre i na złe
Niezamknięte jest ostatecznie nic
Póki życie dzieje się, dzieje się
Póki życie wciąż dzieje się...

Walc w tonacji blue - Andrzej Mogielnicki


Irena Santor
Walc w tonacji blue


Andrzej Mogielnicki

Rozkołysz mnie, ukołysz mnie
Już słychać dźwięk niebieskiego walca
Znów cały świat obróci się
Za chwilę świt rozbieli noc
Ostudzi ją całą aż do krańca
Aż spotka nas, ciebie i mnie
Niebieski walc, dzień i noc
Niebieski rytm, nieziemska moc

Zapomnieć o wszystkim
Dalekim i bliskim
Wirować bez tchu
W tonacji blue
Wśród gasnących gwiazd
Pokochać ten czas
I ulec mu
W tonacji blue

Rozkołysz mnie, ukołysz mnie
Bo życie to wieczne wirowanie
Tak zatańcz jak natura gra
Obroty ciał, obroty sfer
I letnich traw miękkie falowanie
Szczęśliwy, kto tę prawdę zna
Niebieski walc, dzień i noc
Niebieski rytm, nieziemska moc

Moulin Rouge - Andrzej Mogielnicki


Irena Santor - Moulin Rouge

Andrzej Mogielnicki

W mieście Paryżu ten wiatrak, czy młyn
Świeci już lat ponad sto
W samej nazwie ma kolor i smak
Wina z Bordeaux
Kiedy zapada już zmierzch nad Montmartre
Wzgórzem malarzy i muz
On ożywa i rusza przez noc
Jak Wielki Wóz

Moulin Rouge, Moulin Rouge
Raj dla oczu i zguba dla dusz
Moulin Rouge, Moulin Rouge
Przylądek sercowych burz
Moulin Rouge, Moulin Rouge
Płynie szampan od zmierzchu do zórz
Moulin Rouge, Moulin Rouge
Nie byłeś tam - no cóż

W mieście Paryżu, gdzie diabeł i Bóg
Jak nigdzie bawią się tu
W rytm kankana hulając po świt
Ostatkiem tchu
Kiedy słońce znów powie "bonjour"
Szczytom kościołów i wież
Świat na chwilę wytraca swój bieg
I wiatrak też

Moulin Rouge...

To i coś więcej
Obiecuje ci miasto-poemat
Jak w tej piosence
Zaśpiewaj sam

Moulin Rouge...

Obrazy:
Eugène Galien-Laloue
Daniel Authouart

Jak dobrze gdy się wreszcie nic nie musi - Andrzej Mogielnicki

Vincente Romero Redondo

Irena Santor
Jak dobrze, gdy się wreszcie nic nie musi

Andrzej Mogielnicki

Codziennie mama mówiła mi
Co robić mam, by posłuszną być
Wcześnie iść spać, do szkoły wstać
Przykłady brać

A w szkole znowu słyszałam chór
Musisz się uczyć, żeby na pamięć umieć
I zrozumieć każdy wzór

Jak dobrze, gdy się wreszcie nic nie musi
Gdy znika nagle ten zły sen
Chociaż coś zrobić jeszcze wciąż cię kusi
Możesz odpuścić sobie, kiedy chcesz...

Mijały lata jak jeden sus
Mijały lata, nie mijał mus
Na scenie stać, piosenki znać
Ludziom coś dać

Dziejowych zwrotów nie szczędził czas
I trzeba było każdy ominąć skokiem
Trochę bokiem, raz po raz

Jak dobrze…

Już nic nie musisz i czujesz jak
Jak słodki jest tej wolności smak
Można na tak, można na wznak
Można na wspak

Za oknem dalej historia wre
A tobie właśnie zdrzemnąć się chce
A B C D, tyle się wie
I nie jest źle...

Twarze, twarze - Jan Wołek

Michał Bajor, Irena Santor - Twarze, twarze

Jan Wołek

Czy w trwaniu, czy to we wrzątku zdarzeń
Twarze, twarze, wciąż widzę wasze twarze
Płyną tu, gdzieś z głębi wspomnień
Z otchłani snu idą nocą do mnie
Z jasnym śmiechem lub smutku makijażem
Twarze, twarze, wciąż widzę wasze twarze
W ciszy łąk i zdań różańcu
Twarzy krąg w niepowstrzymanym tańcu

Dzięki losie za to, żeś dał mi w darze
Twarze, twarze te bliskie twarze
Że mi dałeś tę jasną oczywistość
Im świat większy tym bliższa bliskość

Wśród marzeń rozwianych jak miraże
Twarze, zawsze życzliwe twarze
Czyjaś dłoń i ciepłe słowo
Trzymaj pion, zawsze będziemy z tobą
Słońca duszy, te oczy jak witraże
Twarze, co płoną jak lichtarze
W mroczny czas serc drogowskazy
Ja wśród was, twarz pośród innych twarzy

Dzięki losie za to, żeś dał mi w darze
Twarze, twarze te bliskie twarze
Że mi dałeś tę jasną oczywistość
Im świat większy tym bliższa bliskość

Czas toczy swe koła po zegarze
Prawda w oczy, kiedyś mnie Panie wskażesz
Skoro już, tak jak w walizkę
W pamięć włóż te wszystkie twarze bliskie
Z jasnym śmiechem lub smutku makijażem
Twarze, wciąż widzę wasze twarze
W ciszy łąk i zdań różańcu
Twarzy krąg w niepowstrzymanym tańcu

Dzięki losie za to, żeś dał mi w darze
Twarze, twarze te bliskie twarze
Że mi dałeś tę jasną oczywistość
Im świat większy tym bliższa bliskość...

Obrazy: Harding Meyer

Dłoń na klamce - Jan Wołek


Irena Santor - Dłoń na klamce

Jan Wołek

Znów nam się śni, pośród dni, burych dni
Zielony czas, ten miniony czas
Co w nas się wspomnieniem tli
Już teraz wiem, czysty sen, biały sen
W klekocie braw i w zgiełku spraw
Może tylko przyśnić się

Na klamce twoja dłoń
Wchodzisz w jakieś drzwi
Lub wychodzisz z nich
We framugi ramce twoja skroń
Białym srebrem lśni, stary sztych

Jest dobrze, lecz znowu zerkasz wstecz
To przecież tak oczywisty znak
Wieczność to jest boska rzecz
Bo co jest wart, cały nasz ludzki fart
Na serca dnie pojąłeś to
Że jedną chwilą kres i start

Na klamce twoja dłoń…

Znów w biały dzień wszedł w twoją sień
Ten smutku cień, ten smutku cień

Znów klamkę łapie dłoń
Wchodzisz w jakieś drzwi
Lub wychodzisz z nich
We framugi ramce twoja skroń
Białym srebrem lśni, stary sztych

Słońce dla dwojga - Jan Wołek


Irena Santor
Słońce dla dwojga

Jan Wołek

Na twarzach nam pierwszy raz położył dłonie
Zajączek słońca i w nas zapalił płomień
Choć nie wiem, o co szło, lecz trwa ten czar
Słońce dla dwojga to
Niezwykły dar, niezwykły dar

I razem u boku bok
I jednym głosem ja z nim
Choć cichcem toczą się w mrok
Korale wiosen i zim
I nie wiem, o co szło, lecz trwa ten czar
Słońce dla dwojga, to
Niezwykły dar, niezwykły dar

Jeszcze mamy czas, jeszcze mamy czas
Słońca zając w nas
Pali się, jarzy się słońca zając
Jeszcze mamy czas, jeszcze mamy czas
Słońca zając w nas
Pali się, jarzy się, toczy ciepły blask

I w splocie ramion i dusz
Tak brniemy przez czasu gąszcz
We włosach mam księżyc już
A w sercu słońce mam wciąż
I nie wiem, o co szło, lecz trwa ten czar
Słońce dla dwojga to
Niezwykły dar, niezwykły dar

Jeszcze mamy czas...

Zaułek wspomnień - Jan Wołek


Irena Santor
Zaułek wspomnień


Jan Wołek

Autobus moknie
Znów siedzę drżąca
I oczy mokną, trwam
Cień widzę w oknie
Jednym z tysiąca
Lecz ja to okno znam

Nie powiem nic
To jest zaułek wspomnień
Z tym trzeba żyć
Nie pukaj, nie wchodź do mnie
Tu ani wejść, ni wyjść

A ty, kochanie
Wpatrzony w ciemność
Spod ciężkich powiek w dal
Masz w duszy kamień
I twarz kamienną
Chcesz zabić w sobie żal

Nie powiem nic...

Obraz: Marta Orlowska

W podróżach serca - Jan Wołek

Tom Sierak

Irena Santor
W podróżach serca


Jan Wołek

Młodość bierze wszystko szybko i na kredyt
Młodość nie uznaje takich słów jak kiedyś
Bo im szybciej tym lepiej, gdy kupuje się w sklepie
Wymarzoną przed chwilą rzecz

Młodość ciągle żąda, to jej święte prawo
Aby każdy moment nową był zabawą
Kiedy zegar marudzi, człowiek prędko się nudzi
Stara, znana to prawda, lecz

W podróżach serca, gdy czas pozwoli
Jeżeli śpieszyć się, to powoli
Żeby smakować każdą z chwil do woli
Nie przełknąć byle gdzie i jak

Najlepsze takie są serc odyseje
W których z pozoru się nic nie dzieje
Bo miłość, kiedy już w nas dojrzeje
To wielka uczta, a nie BigMac

Dziwny urok mają w sobie te podróże
Że pięknieją zwykle, kiedy trwają dłużej
Coraz chętniej witane miejsca już odwiedzane
Kryją w sobie wciąż nowy czar...

Mogłoby zostać jak jest - Jan Wołek


Irena Santor
Mogłoby zostać jak jest 


Jam Wołek

Mogłoby zostać jak jest
W tle gdzieś czeremcha i bez
W liści witrażach niech trwa
Zielona msza

Płomyk wiewiórki wśród traw
Ludzi łagodność i spraw
Mogłoby zostać, jak jest
Jaśmin i bez

Bywa, że świat się nam łasi do nóg
Pewny znak, że gdzieś blisko jest Bóg
Więc codzienność jest dziś bardziej odświętna
Gdy znów, w dali wita nas świat
W takim świecie się nam daj zapamiętać
I kręć się powoli, byś żył, żeby starczyło ci sił

Czasie, pogromco nasz, hodowco wspomnień
Ten jeden raz, zapomnij o mnie
Mogłoby zostać jak jest
W tle gdzieś czeremcha i bez
W liści witrażach niech trwa zielona msza

Bo czasem świat nam się łasi do nóg
Pewny znak, że gdzieś blisko jest Bóg
Więc mi mądrzy i tak, zupełnie jak nie my
Pieśń w nas się rodzi i wiersz
I wierzymy znów, że spełniają się nam sny
A w tle czeremcha i bez
Mogłoby zostać jak jest
Ot tak, jak jest