Czterdzieści kasztanów - Choiński i Gałkowski

Violetta Villas
Czterdzieści kasztanów


Bogusław Choiński, Jan Gałkowski

Rosną w lesie olcha, buk i klon
Sosen parasolki drżą
Cień brzozowy, jak zielony klosz
A tu są kasztany, och

40 kasztanów tu stoi pod rząd
Bo proszę panów aleje tu są
Pod każdym ławeczka i nie ma dwóch zdań
Miło tu siąść, proszę pań

A gdy obudzi wielkie piwonie
Radosny zgiełk słonecznych trąb
Każdy zakocha się nieprzytomnie
W kimkolwiek bądź, jak nie wiadomo kto

40 kasztanów przytuli ze sto
Par zakochanych, co wzdychać tu chcą
Gdy westchną porządnie, posypie się liść
Oj, mamo, ja chcę stąd iść

40 kasztanów zebrało się tu
Z sercem przebitym strzałami na pniu
I jęcząc żałośnie, aż strzępił się liść
Postanowiły stąd iść

I namówiły wielkie piwonie
Ażeby też odeszły stąd
W wiadomym celu, choć nieprzytomnie
Jakkolwiek bądź i nie wiadomo gdzie

40 kasztanów odeszło i co
Gdzie są aleje, aleje gdzie są
I choć na ławeczce przysiądzie tu kto
Oj, panie, to już nie to

Marianna ruda - Choiński i Gałkowski

Irene Sheri
Violetta Villas - Marianna ruda

Bogusław Choiński, Jan Gałkowski

Mieszkanie, klatka z kanarkiem, numer 10
Łazienka, woda, gaz, centralne, dzwonek
Porządne lustro, przed którym się uczeszesz
Telefon dziesięć - zero - sto siedem
Kanarek i altówka i wisi wizytówka

Marianna ruda, imię na początku
Dalej po porządku cała reszta
Marianna ruda
Rano świt i szyby
Różowieją niby, że to słońce
Marianna ruda

Ona żarzy się
Ona ruda jest nad wszystko
Zaraz się czerwienisz, mój drogi
Tak jakbyś siadł przy ognisku

Marianna ruda
Rano świt i szyby
Różowieją niby, że to słońce
Marianna ruda
Może ktoś się zajmie
Ale tak zwyczajnie tym adresem
Marianna ruda

Doniczki w oknie, petunie, kaktus, fikus
Alpejskie fiołki z kokardami życzeń
Fortepian taki, że chyba nie udźwigniesz
Dywany, widok na okolicę
Kanarek i altówka i wisi wizytówka

Marianna ruda, dzień jak pajęczyna
Koty na kominach, mokre dachy
Marianna ruda
Może ktoś się zajmie
Ale tak zwyczajnie tym adresem
Marianna ruda

Zegar z kukułką - Adam Hosper

Violetta Villas
Zegar z kukułką


Adam Hosper (Jacek Bocheński)

Stary zegar z miną mądrą
Ma na wszystko mądry pogląd
Wskazówkami, jak wąsami
Rusza sobie tylko tak
Tiku tak, tiku tak

Stary zegar z mądrą miną
Liczy chwile, które płyną
Póki z głowy zegarowi
Nie wyskoczy nagle ptak
Mały ptak, mały ptak

A wtedy, kuku kuku, zegar kuka
I diablik w jego oczach gra
I w rytmie kuku, kuku drży peruka
Drżą wąsy, które zegar ma
I nawet kuku, kuku drżą na sznurkach
Ciężarki, bokobrody dwa

Stary zegar czerwienieje
Bo się zeń piosenka śmieje
Więc do głowy zegarowej
Wraca zawstydzony ptak
Mały ptak, mały ptak

I już zegar z mądrą miną
Liczy chwile, które płyną
A wąsami, wskazówkami
Rusza sobie tylko tak
Tiku tak, tiku tak.

Aż nagle, kuku, kuku, znowu kuka
I diablik w jego oczach gra
i w rytmie kuku, kuku drży peruka
Drżą wąsy, bokobrody dwa
A dla każdego mruka jest nauka
Niech no się też na żartach zna

Kto wymyślił madisona - Jadwiga Dumnicka

Violetta Villas
https://drive.google.com/open?id=0B8dAm5T66ZQqNWdFaFZCRkE0a2c
Kto wymyślił madisona?

Jadwiga Dumnicka

Madison kto go wymyślił, skąd się wziął
Czy go wynalazł Edison, nie to nie był on
O, madison, to Mona Lisa klaszcząc w dłoń
Do Leonarda krokiem tym szła przez gwarny Rzym

Nie, nie, nie, znacznie wcześniej
W Warszawie, bo nie w Grecji
Tak, tak, tak, na Olimpie tańczyli Sobiszewscy
O madison, czy to potrawa czy to zwierz
Diogenes w beczce smętnie rzekł, nie wiem co to jest

Madison, kto go wymyślił, skąd się wziął
Czy go wynalazł Edison, nie to nie był on
O madison, sam król Salomon odkrył go
Z królową Sabą dreptał król, klaskał w dłonie dwór

Nie, nie, nie, znacznie wcześniej
Bad Wisłą w dziewcząt kole
Tak, tak, tak, iskrą słońca się bawił jaskiniowiec
O madison śpiewało słońce, śmiejąc się
Zbudzony mamut wołał w głos, nie wiem co to jest

Czy pani tańczy twista - Choiński i Gałkowski


Tadeusz Woźniakowski, Violetta Villas
Czy pani tańczy twista

Bogusław Choiński, Jan Gałkowski

Ten pan mnie śledzi nieustannie
Pewnie już wypieki mam
Dlaczego nie zatańczy ze mną
Chyba mu odwagi brak
To aż nie do wybaczenia
Czy można się lękać tak
Jak dać mu do zrozumienia
Żeby zgadł

Ta pani tak spogląda na mnie
Jakbym się podobał jej
Dlaczego znaku dyskretnego
Nie da, nie uśmiechnie się
Aż wstyd, nie wiem co czynić
Jak się zachować mam
Chyba zatańczę z nią
Gdy zaczną grać

To przecież nie ma sensu
Wciąż naprzeciw siebie stać
Zaczyna mnie to męczyć
O, już orkiestra gra

Czy pani lubi tańczyć twista
Jeśli pan nauczy mnie
Jak dotąd źle się dzisiaj bawię
Wcale nie zdziwiłem się

A noc, ciepła i pogodna
Czy lubi pan taką noc
O, tak, ale jeszcze bardziej
Pani głos

Czy pan mnie peszyć nie przestanie
Proszę już odwrócić wzrok
A pani nie chce patrzeć na mnie
Nie podoba mi się to

Już dość, pan jest nieznośny
Zarozumiały też
Proszę nie mówić nic
Bawimy się

Ta noc się spieszy tak okropnie
Jakby ją poganiał ktoś
Ten taniec rozpiął miedzy nami
Pierwszych uczuć kruchy most

Już świt, słoneczny promień
Rozprasza ranne mgły
Jutro zatańczę znów, a ze mną ty


Let's Twist Again - Tak "twistowało" się na prywatkach mojej młodości

Koguty i gołąbki - Kaszkur i Zapert

Tadeusz Woźniakoski, Violetta Villas
Koguty i gołąbki


Zbigniew Kaszkur, Zbigniew Zapert

Czy są gdzie ludzie tacy, jak ja i ty
Kłótliwi i pyskaci, jak ja i ty
Jak ty i ja, koguty dwa

Czupurne dwa koguty, jak ja i ty
Co górne pieją nuty, jak ja i ty
Wciąż dręczą się zagadką tą
Czy jeszcze tacy ludzie są

Lecz jak mucha
Brzęcząca koło ucha
Myśl krąży ta
Trudno przecież
By jeszcze ktoś na świecie
Tak czulił się jak ty i ja

Więc nie ma ludzi takich, jak ja i ty
Zaciętych i pyskatych, jak ja i ty
To dobrze, że koguty dwa
To właśnie tylko ty i ja

Czy są na naszym globie
Ach powiedz mi
Tak zakochani w sobie
Jak właśnie my
Jak ty i ja, gołąbki dwa

Gołąbki dwa szczęśliwe, jak ja i ty
Miłości ciągle chciwe, jak ja i ty
Wciąż dręczą się zagadką tą
Czy jeszcze tacy ludzie są

Lecz jak mucha
Brzęcząca koło ucha
Myśl krąży ta
Trudno przecież
By jeszcze ktoś na świecie
Tak kochał się jak ty i ja

Więc nie ma na tym globie
Wśród naszych dni
Tak zakochanych w sobie, jak ja i ty
To dobrze, że gołąbki dwa
To właśnie tylko ty i ja

Czego trzeba do szczęścia - Mirosław Łebkowski


Tadeusz Woźniakowski
Czego trzeba do szczęścia


Mirosław Łebkowski

Nie mam Fiata, ani Skody
Nie przyjeżdżam samochodem pod twój dom
Chociaż kwiaty lubisz bardzo
Nie stać mnie na róże w marcu - no bo skąd❓
Mam podrzędne stanowisko
I pensyjkę dosyć niską - tysiąc sto
Podniszczone mam ubranie
Nikt mi pierwszy się nie kłania - no to co❓

Mnie wystarczy, że codziennie na tym placu
Spotykamy się pod księżycem
Mnie wystarczy, że prowadzą nas na spacer
Niekończące się ulice
Że już ciepło, że można iść bez płaszczy
Bzu ci kupię, bo będzie już tańszy
Choć niewiele tak, lecz przecież to wystarczy mi
Choć niewiele tak, to wystarczy mi

Z kalendarza kartki lecą
Włosów mi ubyło nieco, tyle lat
Człowiek trochę się postarzał
Oto klucze od garażu, a w nim Fiat
Ludzie wokół się zmienili
Tacy grzeczni, tacy mili - i to kto❓
Wychwalają mnie w gazecie
W tym miesiącu po raz trzeci - no to co❓

Wystarczyłoby jak dawniej na tym placu
Znowu spotkać się pod księżycem
Wystarczyłoby jak dawniej pójść na spacer
W niekończące się ulice
To niewiele, lecz kiedyś było szczęściem
Tak do świtu wędrować po mieście
Gdybym wiedzieć mógł, najmilsza, gdzie dziś jesteś ty❓
Gdybym wiedzieć mógł, wystarczyłoby...

Posłuchaj coś ci powiem - Krystyna Żywulska

Tom Lovell
Tadeusz Woźniakowski
Posłuchaj coś ci powiem


Krystyna Żywulska

Posłuchaj, noc nadeszła
Już ulica milczy pusta
Posłuchaj, oczy zamknij
Serce otwórz, podaj usta
Posłuchaj, idzie burza
Gdzieś w oddali wicher szlocha
Posłuchaj, jeszcze mocniej mnie obejmij
Ja cię kocham

Posłuchaj, fala uczuć
Jak w powodzi rzeką wzbiera
Posłuchaj, nasza miłość
Tak się rodzi i umiera
Posłuchaj, pieśń jak wino
Krąży we krwi, szumi w głowie
Posłuchaj, nim odejdziesz stąd dziewczyno
Coś ci powiem

Posłuchaj, słodkie ciepło
Nas otula coraz gęściej
Posłuchaj, tak powstaje radość w bólu
To jest szczęście
Posłuchaj, słyszysz z bliska i z daleka
Serca bicie
Posłuchaj, to przemija, to ucieka
Nasze życie

Zimowa herbatka - Andrzej Bianusz

Tadeusz Woźniakowski
Zimowa herbatka


Andrzej Bianusz

Dwoje nas i świeczek blask
I światła lśnią, drżą raz po raz
Za oknem mrok, za oknem biały mróz
Dwoje nas w zimowym tle
Tańczące szkła i świeczki w szkle
Przez szyby nam zagląda Wielki Wóz

Herbatka zimowa, herbatka we dwoje
Od chłodu zachowa, owieje nastrojem
Herbatka we dwoje, we dwoje herbatka
Pozwoli przeczekać mróz

Gdy zamieć na dworze, rzecz zimą nierzadka
Na pewno pomoże zimowa herbatka
Niesiona powoli, powoli niesiona
Dla dwojga spragnionych ust

Świeczek blask odmierza czas
I świec wciąż mniej, już płomyk zgasł
Dookoła mrok, a my tuż tuż o krok
Dwoje nas w zimowym tle i cisza trwa
I kto to wie, czy chwila to, czy cały minął rok

Herbatka zimowa, herbatka we dwoje
Zastąpi nam słowa, niepokój ukoi
Herbatka zimowa, zimowa herbatka
Pozwoli przeczekać mróz

Gdy w duszy zawieja, rzecz zimą nierzadka
Na pewno pomoże zimowa herbatka
Kropelka słodyczy, słodyczy kropelka
Dla dwojga spragnionych ust...

Dziś jest kto inny - Andrzej Bianusz

Rena Rolska
Dziś jest kto inny


Andrzej Bianusz

Śmieszne te nasze wspomnienia
To parę zaledwie tych dni
I nic się tu przecież nie zmienia
Czy dziś jesteś ty, czy nie ty

Dziś jest kto inny, tak jak ty
Jest zawsze przy mnie, tak jak ty
I w oczy patrzy, tak jak ty
Patrzy długo i nic nie mówi mi

Przychodzi nocą, tak jak ty
Nie mówi, po co, tak jak ty
Nie pyta o nic, tak jak ty
Nie wiem o nim właściwie nic

Od paru dni się znamy
Lecz właśnie to ma smak
Kto wie, czy się kochamy
Że nie, być może, a może tak

On na mnie patrzy, tak jak ty
Jest zawsze przy mnie, tak jak ty
Jest nawet miły, tak jak ty
Tak, to prawda, lecz to nie ty

Od tylu lat się znamy
A ciebie wciąż mi brak
Dziś już się nie kochamy
Że nie, być może, a może tak

Lecz umiem kłamać, tak jak ty
Choć jestem sama, tak jak ty
Zupełnie sama, tak jak ty
Nigdy o tym nie powiem ci

Nie powiem ci nic
Jeśli gdzieś spotkam cię

Rausz - Zbigniew Stawecki

Rena Rolska - Rausz

Zbigniew Stawecki

Ty miałeś rację, ja na pewno pić nie umiem
Te trochę wina no i w głowie tak mi szumi
Twych kroków stuk na schodach ścichł
Już nic nie słychać
A z adaptera łka namiętnie stara płyta

Daj usta swe, co płoną tak i proszą jeszcze
W ramionach twych utonął świat, niech pęka serce
Banalny tekst w potokach łez, a tyle wspomnień
Przychodzi do mnie i muszę z nimi żyć

Ja wiem, to tylko rausz i głupie stare tango
To wszystko było dawno, więc czemu chodzi za mną
Gdy mnie całujesz, na wargach czuję płomień
I nieprzytomnie znów ci szepczę, kocham cię
Graj mi tango, tango mi graj

Pamiętam bal, cudowny bal, a potem dramat
Dziś dobrze wiem, nie lubił scen, zostałam sama
I taka biedna szłam po deszczu w strugach błota
Zgubiłam obcas i szpilki trafił szlag

Ja wiem, to tylko rausz wywołał te wspomnienia
Lecz wierzy się w złudzenia i płacze, gdy ich nie ma
Los oszukuje jak mąż, co przywiózł żonie
Z Paryża suknię, a to Cedet a nie Dior
Graj mi tango, śmieszne tango

To twoja wina, sam mówiłeś, wypij trochę
A teraz rausz i nie wiem już, czy ciebie kocham
Właściwie skąd ja ciebie znam, ach nie, nie pytaj
To tylko rausz, niech śpiewa stara płyta

Daj usta swe, rarirrari, rarirrara
W ramionach twych
To tylko rausz domieszał mi do wina wspomnień
Przybiegły do mnie, to tylko rausz

Ej , Piotr - Andrzej Bianusz

Clarence Underwood

Rena Rolska
Ej, Piotr


Andrzej Bianusz

W miasteczku małym mieszkał Piotr
Za laskiem z siedmiu brzóz
Od życia nie chciał wiele, ot
Brał, co dzień mu niósł
I miał Piotr oczy, jakich nikt
Nie widział tam od lat
Kochały się dziewczęta w nim
I mu śpiewały tak

Ej, Piotr, ej, Piotr, skąd ty masz te oczy
Ej, Piotr, ej, Piotr, tyś nas zauroczył
Mam w oczach łzy, to przez ciebie, Piotrze
No powiedz mi, kto mi te łzy otrze
Ej, Piotr, ej, Piotr, ej Piotr
Straszny z ciebie łotr

A Piotr się z takich dziewcząt śmiał
I w oczy patrzył im
A łajdak śliczne oczy miał
A w nich niebieski dym
Dziewczętom śmiał się Piotr na złość
Bo je drażniło to
Że w oczy te wpaść mógłby ktoś
A wciąż niczyje są

Aż raz się śmiał Piotr, tak jak zwykł
A obok przeszedł ktoś
I jeszcze z nas nie wiedział nikt
Że to jest właśnie to
A Piotr zrozumiał wszystko w lot
Nie minął dzień czy dwa
I każdy widział z nas
Że Piotr dziś inne oczy ma

Za horyzontem - Andrzej Bianusz

Rena Rolska
Za horyzontem


Andrzej Bianusz

Tam za horyzontem, gdzie kończy się świat
Gdzie tylko czasem ptak przeleci albo wiatr
Po tamtej stronie jest świat, który znam

Tam, byleby wiedzieć, którędy tam iść
A wszystko można pozostawić, choćby dziś
I ruszyć w świat, tylko jak trafić tam

Gdzie szczęście jest najlepszych twoich lat
Których szkoda
Deszcz zabrał je, zasnuła szarą mgłą niepogoda

A tam, bezchmurne niebo i słońce bez plam
Tam świat ten sam jest, ale nie jest już ten sam
Za horyzontem, to jest właśnie tam

Tam za horyzontem, gdzie kończy się świat
Gdzie tylko czasem ptak przeleci albo wiatr
Jest szczęście, światło z dawnych mych lat

Tam, gdzie ziemi z niebem zamyka się krąg
Są wszystkie lata, które nam umknęły z rąk
I szczęście, które zgubiło się tam

Gdzie, gdzie to jest
I jaką trafić tam ścieżką stromą
Kto powie nam
Kto drogę wskaże nam, nie wiadomo

Tam jest wszystko, na co czekałeś od lat
Twe wszystkie szanse i zgubiony szczęścia ślad
Za horyzontem, jeśli trafisz tam