Hotel Europa - Wojciech Młynarski

Wojciech Młynarski
Hotel "Europa"


Drogę mi wskazał ruchem dłoni
Jakiś przechodzień, kawał chłopa
I z mroku neon się wyłonił
Hotel „Euro…”, skrót od „Europa”
Recepcjonista dał mi blankiet
I obserwując mnie spod rzęs,
Wolno, z godnością żuł kaszankę
Za kęsem kęs, za kęsem kęs
A potem zatłuszczoną dłoń
O kontuaru wytarł kant
A nad głową miał slogan
„Visitez la Pologne
Pays, pays, pays des avantures passionantes”
Slogan popełnił ktoś w euforii
A ja myślałem, tak to jest
Hotel jest trzeciej kategorii
Slogany – kategorii S

Kelner z „Europy”, do którego
Wystartowałem jak bohater
Rzekł, że nie poda mi niczego
Bo właśnie kończy liczyć plater
Wiesz Pan, proszę Pana
Plater liczę, bo jak z kuchnią
Zacznę załatwiać byle zraz
Z mety z plateru coś mnie dmuchną
A mam tu komplet, jak w sam raz
Pan takie sytuacje zna
A co szanowny Pan chce zjeść
No to dobra, spójrz Pan na plater
A ja skoczę raz dwa
Tylko sam Pan nie dmuchnij
Bo zabiję i cześć

Na plater więc nie bez cykorii
Patrząc myślałem, tak to jest
Hotel jest trzeciej kategorii
Ryzyko, kategorii S
A potem jeszcze, nie wiem po co
Gdy noc zgęstniała w gwiazd kieliszkach
Zaniosło mnie w „Europie’ nocą
Na mini rewię „Biała Myszka”
Wszystkie numery panna dziarska
Anonsowała po i przed
A w kącie sali przez sen parskał
Z Zachodu gość, pijany Szwed
Wieczoru król, „Europy” król
Pijany, ale Szwed, no nie
Bulgotała mu w gardle polska wódka – bul, bul
Gdy zaś obudził się, usłyszał słowa te
Panienka prowadząca rewię powiedziała:
Mili Państwo, wyjątkowo ze względu na obecność na sali gościa z zagranicy
Pożegnam was w języku obcym
Ladies and gentlemen, thank you for coming for this evening
And I invite you from tomorrow night
Thank you, goodbye
Szwed tego słuchał w pełnej glorii
A ja myślałem, tak to jest
Hotel jest trzeciej kategorii
Lingwiści kategorii S

Powiedzcie, gdzie barwniejszych zdarzeń
Korowód spotkać wam się zdarzy
Oto jest teatr moich marzeń
I nigdzie piękniej się nie marzy
Niż tu, gdzie słońce sponad dachów
Ogarnia blaskiem w każdy świt
Moją Europę, ten mój Zachód
Moje marzenia piękne zbyt
A jaka treść jest marzeń mych
Ot czasem strzeli mi do łba
Że zmądrzeli tu ludzie, od piwnicy po strych
Tak, że straciła sens piosenka taka jak ta
Po takich marzeń trajektorii
Myślą szybuję, tak to jest
Hotel jest trzeciej kategorii
Marzenia kategorii S

Ułańska fantazja - Wojciech Młynarski

Wojciech Młynarski
Ułańska fantazja


A że nie lubię gdy z  piosenki
Gorycz wyziera ze zgryzotą,
Więc do Nastazji, mej panienki,
Myśl zwracam, bo mnie wzięła oto:

Ułańska fantazja,
Co rusza z kopyta i na oślep rwie.
Ułańska fantazja,
Która przeszkód nie zna, nie!
Ułańska ochota,
Gdy serce jak trąbka gra, taba taba ta.
Ułańska tęsknota,
By miłować aż do dnia.

"A kto tam, Nastazja?"
"Ach, kot to, pani matko, kot!"
Ułańska okazja,
Umiem ją pochwycić  w lot

Nastazja, małmazja,
Altana i na niebie nów.
Ułańska fantazja,
Jak mnie chwyci, szkoda słów.

Niech tedy morał z tej piosenki
Przez myśli prześwituje płoche,
Że nic nie zdziałasz u panienki,
Gdy nie wykrzeszesz chociaż trochę:

Ułańskiej fantazji,
Co rusza z kopyta...

Niech płynie małmazja,
Niech Amor swój sposobi grot.
Ułańska okazja,
Więc ją chwytaj, chwytaj w lot.

Aż dziewka kochana,
W ramiona rzuci się raz dwa.
Innego ułana,
Co fantazję większą ma...

Kokoszka smakoszka - Jan Brzechwa


Krystyna Sienkiewicz
Kokoszka smakoszka

Jan Brzechwa


Szła z targu kokoszka-smakoszka,
Spotkała ją pewna kumoszka.
"Co widzę? Wątróbka, ozorek?
Ja do ust tych rzeczy nie biorę!"
Kura na to: "Kud-ku-dak,
A ja - owszem! A ja - tak!"…

"No, co też paniusia powiada!
A taka, na przykład, rolada?
Toż nie ma w niej nic oprócz sadła,
Już ja bym rolady nie jadła!"

"Lub weźmy, powiedzmy, makaron
Czy gulasz, czy rybę na szaro,
Czy jakieś tam flaki z olejem...
O, nie! Takich potraw ja nie jem!"

"Są ludzie, paniusiu kochana,
Co jajka już jedzą od rana.
Nie dla mnie są takie rozkosze,
Bo jajek po prostu nie znoszę!"

Kariera Marysi - Andrzej Waligórski


Krystyna Sienkiewicz i Barbara Wrzesińska
Kariera Marysi

Andrzej Waligórski


Po szumiącym pięknym lesie
Idzie dziewczę, koszyk niesie.
Niesie dziewczę kosz z grzybami,
Przekomarza się z ptaszkami.
Siedzi czyżyk na patyku:
- Co tam niesiesz w tym koszyku?
Może rybki albo pipki?
- Nie, mój ptaszku, niosę grzybki!

Będą dobre niesłychanie,
Gdy uduszę je w śmietanie!
Zajrzał lisek przez paprocie:
- Jakie grzybki niesiesz, trzpiocie?

Borowiki, czy rydzyki?
- Nie, mój lisku, sromotniki.
Będzie dużo śmiechu w chacie,
Gdy je ugotuję tacie!

Wylazł wilk, drżą pod nim udka:
- Maryś, dyć żeś to jest trutka,
Może z tego być ambaras,
Bo ci tatko kojfnie zaraz...
Toż powali nawet byka
Taka porcja sromotnika!
Roześmiała się dziewczyna
Jak ten strumyk, jak kalina...

- Toć wszystkiego jeść nie musi,
Gdyż połowę dam mamusi!
Załkał gorzko jesion dumny:
- Hej, porobią ze mnie trumny!

Nie bądź Maryś, taki psotnik,
Wyrzuć żeś won ten sromotnik!
Duma Maryś, drapiąc nogę:
- Choćbym chciała, to nie mogę,

Nie chcę robić wszak awarii
Pani Konopnickiej Marii,
Dzięki niej mam szanse duże
Znaleźć się w literaturze,

A w tej całej polityce
Przeszkadzają mi rodzice...
Tu tupnęła z mazowiecka,
Zafurczała za nią kiecka,

Pomarszczyły się pończochy
I pobiegła w stronę wiochy.
...a las cały szemrał słodko:
- Z Bogiem, Marysiu Sierotko...!

Fot. Andrzej Waligórski

Taka mała


Krystyna Sienkiewicz - Taka mała
Lucienne Vernay - Si petite

Wg Mariana Hemara

W twych ramionach pragnę być taka mała
Żebyś mógł w nich mnie zamknąć na klucz
Przecież mało, tak mało brakowało
Żebym nieraz wyrwała się już
Więc mnie trzymaj, choć czasem bym chciała
W ramiona innego wpaść
Ale później pewnie bym żałowała
Więc mnie trzymaj, utrzymaj w sam raz

Gdy wracasz do domu zmęczony tak pracą
Że padasz na nos
I nie masz już siły na kino czy spacer
Gdy boli cię coś
Gdy rano cię budzę, bo kawa już zimna
A ty jeszcze śpisz
To myślę czasami, że zmądrzeć powinnam
Lub mi się śni

Że ja jestem w twych ramionach taka mała
Myszka Miki to przy mnie duży słoń
Jestem słaba, zmęczona dzień cały
A ty zdrowy i silny jak koń
Więc ja padam w twe ramiona omdlała
Ty mnie trzymasz, utrzymujesz sam
Bo ja jestem w twych ramionach taka mała
Skąd ja takie śmieszne teksty dzisiaj znam

K. Sienkiewicz - fot. Zofia Nasierowska

Ryby, żaby i raki - Jan Brzechwa


Krystyna Sienkiewicz
Ryby, żaby i raki

Jan Brzechwa


Ryby, żaby i raki
Raz wpadły na pomysł taki,
Żeby opuścić staw, siąść pod drzewem
I zacząć zarabiać śpiewem.
No, ale cóż, kiedy ryby
Śpiewały tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Karp wydął żałośnie skrzele:
"Słuchajcie mnie przyjaciele,
Mam sposób zupełnie prosty -
Zacznijmy budować mosty!"
No, ale cóż, kiedy ryby
Budowały tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Rak tedy rzecze: "Rodacy,
Musimy się wziąć do pracy,
Mam pomysł zupełnie nowy -
Zacznijmy kuć podkowy!
No, ale cóż, kiedy ryby
Kuły tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Odezwie się więc ropucha:
"Straszna u nas posucha,
Coś zróbmy, coś zaróbmy,
Trochę żywności kupmy!
Jest sposób, ja wam mówię,
Zacznijmy szyć obuwie!"
No, ale cóż, kiedy ryby
Szyły tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Lin wreszcie tak powiada:
"Czeka nas tu zagłada,
Opuściliśmy staw przeciw prawu -
Musimy wrócić do stawu."
I poszły. Lecz na ich szkodę
Ludzie spuścili wodę.
Ryby w płacz, reszta też, lecz czy łzami
Zapełni się staw? Zważcie sami,
Zwłaszcza że przecież ryby
Płakały tylko na niby,
Żaby
Na aby-aby,
A rak
Byle jak.

Aria z płaczem - Jacek Janczarski


Krystyna Sienkiewicz
Aria z płaczem

Jacek Janczarski


O matko moja miła, dlaczegoś mnie rzuciła
Dlaczego dnia pewnego odeszłaś w siną dal
O matko, nierządnico, odeszłaś w dal ulicą
Me oczy cię nie widzą, pozostał tylko żal

O ojcze mój nieznany i tylko domniemany
Dlaczego dnia pewnego nie wrócisz z bylekąd
Wysłuchaj mego łkania, zapukaj do mieszkania
I już bez ociągania ucałuj córkę swą

O wuju mój jedyny, dziś twoje imieniny
Lecz w inne ty krainy odszedłeś w tamten czas
O wuju z Ameryki, choć miałeś ty wybryki
Ja jednak w sposób dziki wspominam cię nie raz

O wuju, wuju...

O matko, wuju, ojcze, niech płacz mój do was dotrze
Wspomnienie to najsłodsze rodzinnych więzów krwi
Powróćcie w nasze strony, porzućcie wasze domy
Bo czas nieunikniony, by umrzeć w stronach swych

Matko, wuju, ojcze...

Wesołe żale - Andrzej Jarecki


Krystyna Sienkiewicz
Kabaret Olgi Lipińskiej
Wesołe żale (Umarł ci on, umarł)

Andrzej Jarecki


Wszędy ptaszków słodki świergot
Pachnie wonne kwiecie
A mojego najmilszego
Nie ma już na świecie
Rzeki prąd go porwał szybki
Już go znają tylko rybki
Już go tylko woda głaszcze
Śmierć zamknęła swoją paszczę

Umarł ci on, umarł, zabity okrutnie
A ja nieszczęśliwa, a ja nieszczęśliwa
O nim śpiewam smutnie

Gdyby tego dożył i gdyby to zoczył
To zaraz by ożył, do góry podskoczył
Cieszyłby się, że jest nieodżałowany
Ucałowałby mnie, poszlibyśmy w tany
Hopla, hopla...

Niech mi zaraz zrobią trumnę
Z ciosanego drewna
Bo ja umrę, bo ja umrę
Jestem tego pewna
Skoro on się nie uchował
Nikt nie będzie mnie całował
Ani stary, ani młody
Niech mnie wrzucą też do wody
Hopla, hopla...

Idź na spacer alegorio


Pieśń o zbytecznych alegoriach
Idź na spacer alegorio

Ziemowit Fedecki, Andrzej Jarecki

Idź na spacer alegorio
Pozwól nam spokojnie żyć
Nam przykazał ojciec Goriot
Pieśni śpiewać, wino pić

Wreszcie ujrzeliśmy śmierć
Gdy sztormy waliły w morskie odmęty
Zajęła miejsce na brzegu stromym
Licząc tonące okręty

Było ich wiele pod różną flagą
Na rafy zagnanych nagle
Bronił się każdy, walczył z odwagą
Lecz na dno runął jak Hamlet

Więc rzekliśmy śmierci – to ładne, lecz
Porzuć te swoje prace
Śmierć, to jest dla nas za mocna rzecz
Lepiej idź sobie na spacer

Idź na spacer alegorio…

A mną nie chce poniewierać nikt - Wojciech Młynarski


Krystyna Sienkiewicz
A mną nie chce poniewierać nikt

Wojciech Młynarski


Często z bólu kraje mi się serce
Kiedy panie w pralni, czy w salonie
Rozmawiając o swej poniewierce
Załamują zrozpaczone dłonie
Jeden żonę z trojgiem dzieci rzucił
Inny znów na bazar wyniósł futra
Jeszcze inny się po sądach włóczył
No i jak tu ma mi nie być smutno

Bo mną nie chce poniewierać nikt
Do mnie po pijanej nocy nikt nie wraca
Ani forsy skąpi mi na wikt
I w mieszkaniu moim mebli nie przewraca
A mnie życia złamać nie ma kto
Mnie do sądu na rozprawy nikt nie wzywa
Czy bez końca będzie trwało to
Tak bym chciała być przez kogoś nieszczęśliwa
Za nikogo dziś mi nie jest wstyd
I sąsiadów nie mam co o pomoc prosić
Bo mną nie chce poniewierać nikt
Moich futer nikt na bazar nie wynosi

Czasem czytam w jakimś serc kurierze
Jak panienka jakaś z miasta Łodzi
Opisuje i martwi się szczerze
Że z nią chodził ktoś a dziś nie chodzi
Że się ktoś tam nagle wyprowadził
Bo się winda otwierała trudno
Że ktoś kogoś zwiódł, oszukał, zdradził
Tylko mnie jest ciągle źle i nudno

Bo mną nie chce poniewierać nikt
Bo ode mnie to się nikt nie wyprowadza
Ani forsy skąpi mi na wikt
Mnie w służbowej delegacji nikt nie zdradza
A mnie życia nie ma złamać kto
Mnie do sądu na rozprawy nikt nie wzywa
Czy bez końca będzie trwało to
Tak bym chciała być przez kogoś nieszczęśliwa
Ale choć nie żądam wiele zbyt
Sytuacja wciąż kształtuje się niemrawo
Bo mną nie chce poniewierać nikt
Choć do szczęścia niby każdy ma dziś prawo

Wielkanoc Japończyka - Konstanty Ildefons Gałczyński


Krystyna Sienkiewicz
Wielkanoc Japończyka


Nieszczęsny Japończyka los,
gdy święto jest nad krajem,
bo ani szynki nie ma on,
kropidła ani jajek.

Chodzi w ogródku skośny, zły
i żółty, i zgryziony.
Nawet nie wyjdzie w żadnym z pism
artykuł "Biją dzwony".

Żadnego bicia, żadnych jaj
nawet za drogi piniądz,
a za to konkurs dręczy kraj:
"Śnieg pada przed świątynią".

Myśli Japończyk sobie ten:
"Gdyby nie kłopot z forsą,
zabrałbym sobie tysiąc yen
i machnąłbym to Warsaw.

Tam wódy w bród i dużo świąt,
i ludzie więcej marzą..."
Lecz tu go trącił senny prąd...
I usnął na wachlarzu.

Melania Szklarz - Konstanty Ildefons Gałczyński


Krystyna Sienkiewicz, Kabaret Olgi Lipińskiej
Melania Szklarz

Konstanty Ildefons Gałczyński

Pomiędzy dwiema akacjami
huśtawka huśta się,
a na huśtawce ślubny welon
już wiosny trzy, może dwie,

A pod welonem w sztucznym mircie
ach, jaka smutna twarz!
To huśta się kobiece życie,
panny Melanii Szklarz.

Chmura w Melanii oczach zwisła,
na trawę kapią łzy -
Hej, wyżej, wyżej... - szumi Wisła,
a z tyłu cerkiew lśni.

Jak od łez świec gorąco trawie,
jak śledź słone serce od łez,
bo hrabia przeszedł na prawosławie
i z inną żyje jak pies.

On inną teraz ramieniem otoczy,
na dancingu kotlety je...
bo Endele ma cudne oczy,
a Mendele mówi nie.

Po niebie leciał anioł
z wielką złocistą głową,
wyglądał na piękną panią
z szarfą dla biódr poziomkową,
z taką długą, z taką rozwianą szarfą -
a ta pani to była Greta Garbo.

Obraz: Mstislav Pavlov

Koteczku, pieseczku - Janusz Odrowąż


Krystyna Sienkiewicz
Mieczysław Czechowicz
Koteczku, pieseczku


Janusz Odrowąż

Koteczku, miau miau, koteczku
Pieseczku, hau hau, pieseczku
Dla ciebie, dla ciebie
Dla ciebie żyć i więcej nie chcę nic

Kto kocha jak ja pieseczka
Kto kocha jak ja koteczka
Ach, co to za szczęście
Że los mi cię dał
Pieseczku, koteczku
Hau hau, miau miau

Niektórzy powiadają
Że na tym świecie złym
Koteczki się zmieniają
Pazurki rosną im
Zostaje fałszywa, zła kotka
Przybywa jej wad z każdym dniem
Już nie jest przymilna i słodka
I ciągle wojuje z psem

Przypuśćmy, przypuśćmy
Że może tak być
Lecz u nas, lecz u nas
Nie zmieni się nic

Koteczku...

Niektórzy powiadają
Że w życiu tak już jest
Pieseczki się zmieniają
Zostaje zwykły pies
Zły pies, który warczy na panią
I wścieka się na cały świat
Przychodzi do domu nad ranem
I tylko by spał lub jadł

Przypuśćmy, przypuśćmy,
Ze może tak być
Lecz u nas lecz u nas
Nie zmieni się nic

Obrazy: Jurij Macyk