Siedem dni tygodnia - Bułat Okudżawa

Bułat Okudżawa - Andrzej Mandalian

Семь дней недели - Жизнь охотника

Siedem dni tygodnia

1
Pierwszy dzień - największy dzień!
Wszystko piękne - dnia pierwszego
i na wszystkim następnego
dnia się kładzie krótki cień.

2
Drugi dzień - dzień spojrzeń jasnych,
łowów dzień, odkrycia świata...
Przekleństw nic nie zapowiada,
ani - niebios, ani - własnych.

Rzeczy mają sens bezsporny,
jest bezsporne słów znaczenie
i niesforny głos przekory
lekkomyślny jest jak szczenię.

3
Trzeci dzień - dzień szczęsnych godzin,
cud nie do wypowiedzenia,
gdy w powodzi powodzenia
tak powodzi się nad podziw.

Nikt na ucho ci nie szepcze
słów przestrogi czy pogróżki...
I zły los - gdy obok drepcze
ma gliniane krótkie nóżki.

Łowy łatwą wróżą zdobycz,
nie znasz troski ni kłopotów
i kolejna kropla potu
boskiej ma ambrozji słodycz.

4
Czwarty dzień. Wzrok wbity w ścianę,
osowiały i leniwy...
Jakoś przygasł nasz myśliwy,
Jakieś w oku ma wahanie.

Jakieś mu się plączą słowa
o istnieniu niezgłębionym...
Pot jest coraz bardziej słony,
coraz wstrzemięźliwsza mowa.

Ciesz się snem, pogodna łani!
Ciesz się życiem, ptaku w niebie!
Zatopieniśmy w dumaniu
o dobroci, prawdzie, chlebie...

Rozłupano łuk na drzazgi,
strzelba wisi gdzieś bezczynna.
Co zdawało się drobiazgiem -
główną staje się przyczyną.

5
Piąty dzień. Znów na rozstaje
po roztopach zima wraca.
Już po łowach! - praca, praca...
Z potu tylko sól zostaje.

Nie okupił życia tanio...
Czym się przejął - Rzeczą którą?
Wczoraj diabła miał za skórą,
refleksyjny dziś jak anioł...

Czyżby w nagłym objawieniu,
lata własne licząc skrzętnie,
dostrzegł naraz w dniu powszednim
więcej sensu niż w zbawieniu?

Czyżby zgadł, że sadząc w pędzie,
raz na czele, raz na przedzie -
jak nikogo nie dopędził,
tak niczego nie wyprzedził -

Wszystko w końcu się sumuje -
pnie się kto, czy upadł nisko,
znów się pnie, czy rezygnuje -
w końcu się sumuje wszystko.

6
Szósty dzień. Od dawien dawna
z drzwi tajemnych spadła kłódka:
droga tam - nad wyraz krótka;
rzecz bolesna i zabawna.

Wszystko sprawdza się tu niczym
pożegnalny krzyż na drogę.
Chwila - i po tajemnicy,
no i dobrze, dzięki Bogu.

Wyruszymy bez gadania,
bez biletu (ujdzie płazem!)
i obejdzie się tym razem
bez walizek pakowania.

Wyruszymy bez bagaży,
nie za wolno, nie za prędko,
byle jak - i uśmiech twarzy
będzie nam jak trzcinka w ręku...

Niech się głupcy bawią w sądy:
czy nadejdą chwile w dziejach,
kiedy dusz zetlałe lonty
buchną ogniem lub od frontu
zakołacze w drzwi nadzieja!

Lżyj czy chwal! przeklinaj! módl się!
Wczoraj, jutro, dziś, pojutrze!
Nie skrojono nic na miarę:
życie dłuższe jest nad wiarę,
ale od miłości - krótsze.

7
Siódmy dzień. Wyjściowy dzień.
Wolna droga. Masz wychodne!
Bram przechodnich czeka sień...
Pożegnajmy się - przechodnie!

Wróżba - Bułat Okudżawa

Bułat Okudżawa - Примета
Piotr Kajetan Matczuk - Piramidy - Wróżba

Jerzy Czech


A jak w górze krąży kruk,
Wojnę nam wypowie wróg.
Zabić kruka — prosta rzecz,
To i wróg odejdzie precz.
A kto chciałby strzelić doń,
Musi załadować broń.

A jak trafi broń do rąk,
Rychło przyjdzie dalszy ciąg:
Dość wypalić, bracie mój,
Żeby kul zaświstał rój.

A tym kulom nie żal nas,
Więc trafiają co i raz,
Czy to w głowę, czy to w brzuch,
Wszystko jedno — wróg czy druh.

Wszystko jedno — wróg czy druh.
Wszystko rozniesione w puch,
Tylko w górze krąży kruk,
Któż by go tam trafić mógł!

Nigdy, ależ skąd, nie bujałem - Bułat Okudżawa


Я никогда не витал...
Bułat Okudżawa - Wiktor Woroszylski

Nigdy, ależ skąd, nie bujałem
w obłokach, w których, nie, nie bujałem,
i nigdy, ależ skąd, nie pijałem
z dzbanów, z których, nie, nie pijałem.
I nigdy, ależ skąd, nie, nie słuchałem,
dzwonów, których, nie, nie słuchałem,
i nigdy, ależ skąd, nie kochałem
kobiet, których, nie, nie kochałem.

Więc na cóż odważę się? Cóż potrafię?
Czy tylko to, czego nie potrafię?
I czy na pewno już nigdy nie trafię
w sedno, w które nigdy nie trafię?
I czy na pewno już nie pokocham
kobiet, których już nie pokocham?
I czy na pewno już nie zaszlocham
nad tym, nad czym już nie zaszlocham?
I czy nigdy się nie ułożę,
z tym, z czym nigdy się nie ułożę,
w pieśni, której, wiem, nie ułożę,
w pracy, do której się nie przyłożę,
w polu, w którym głowy nie złożę?...

Kiedym na carskim siedział tronie - Bułat Okudżawa

Bułat Okudżawa
Как я сидел в кресле царя

Kiedym na carskim siedział tronie
https://drive.google.com/open?id=0B7fLbPFkiXkdTXMxLVNrdDRfdlk
Ryszard Marek Groński

Wiek XVIII.
Trawy zieleń
I pudrowanej sali gwar.
Na tronie - jedno z władzy wcieleń:
Ja - Paweł I! Rosji car.

Polonezowe chłonę dźwięki,
Głowę w koronie kłonię w takt
I władczy jest gest mojej ręki,
A przecież chciałbym krzyczeć tak:

"Dość już błazenad i maskarad!
Zbrzydł mi obcasów kruchy stuk
I broni szczęk na placu parad...
Chcę, by dziś każdy wlać się mógł.

Kto z kim chce,
niech zamienia żony,
By jawnie kochał, jawnie czuł!
Hola! Moj Jaśnie Oświecony,
Dokąd?
Rubelki syp na stół!"

I już mam złotą szpadę wznosić
Jużem na gardzie dłoń swą wsparł,
Wtem - pryska czar.
Jam car Wszechrosji.
Nie może buntu wszczynać car...

Dźwięk poloneza uszom miły...
Do gardła znów podjeżdża krzyk:
"Ano, dziateczki,
zbierzcie siły,
Niechaj nie zwleka dłużej nikt!

Pora znieść carat, twór zbrodniczy!
Żandarmów - w diabły posłać czas...
Ja sam dość mam żandarmskiej dziczy,
Ja sam na bój powiodę was!"

I już chcę złotą szpadę wznosić,
Jużem na gardzie dłoń swą wsparł,
Wtem - pryska czar.
Jam car Wszechrosji.
Nie może buntu wszczynać car...

Polonezowe chłonę dźwięki...
Chwila - i z gardła buchnie krzyk:
"Za wasz katorżny trud i męki
Siebie w ofierze dam na stryk!

Sędziów - na drugą suchą gałąź,
Inaczej dla was skręcą sznur.
Wiem to, bo widzę przyszłość całą
I słyszę skrzyp wyrocznych piór..."

I już mam złotą szpadę wznosić,
Jużem na gardzie dłoń swą wsparł,
Wtem - pryska czar.
Jam car Wszechrosji.
Nie może buntu wszczynać car.

Spod fali spalin na ulicy - Bułat Okudżawa

Spod fali spalin na ulicy

Witold Dąbrowski

Spod fali spalin na ulicy,
gdzie uskrzydleni śmiertelnicy
dążą do raju, są już w drodze,
dźwięczy jakowaś struna drżąca,
Bóg raczy wiedzieć, kto ją trąca,
kto tu jest grajkiem - w to nie wchodzę.

Jakiś słowiczy głosik krzyczy,
nie liczy się, jak dzieciak, z niczym,
dufny, że prawdę w krzyku zawrze:
"Na świecie tym na przemian gości
władztwo ciemności i światłości.
A śmierci  -  nie ma. Tak jest zawsze."

Ptaszę, oschłego wieku dziecię,
słowik miast ludnych jak stulecie
pojmuje wszystko serio, szczerze:
To dom. To próg. A tam, za progiem,
tłum. Tłum się korzy przed prorokiem.
I prorok teraz głos zabierze.

Mrok. Światłość. Prosty spór tych potęg!
Przez rozum czy też przez głupotę
dobrze, że z dawna się nań godzę.
Choć, gdzie nie spojrzysz, gdzie nie staniesz -
proroctwa i prorokowanie.
Kto tu prorokiem - w to nie wchodzę.

Jazzmani - Bułat Okudżawa

Джазисты уходили в ополченье... - Jazzmani

Bułat Okudżawa - Jerzy Litwiniuk

Jazzmani pożegnali muszle w parkach
I szli na front w cywilnych marynarkach.
Puzonów namiestnicy, władcy tang
Dystynkcji nie dostali ani rang.

Szli klarneciści niby królewicze,
Saksofoniści, których nie policzę,
I ci, co mieli boski rytm we krwi,
Po chwiejnych deskach estrad wojny szli.

Zapominali o swoich problemach,
Bo inną próbę im sądzono przejść,
Skrzypkowie kładli się przy cekaemach
I ciężkie kolby ich waliły w pierś.

Lecz jakąż szansę mieli w tym zawodzie,
Gdy szturmy zamiast pieśni były w modzie?
Któż mógł ich męstwo pod uwagę wziąć,
Gdy ginąć wypadało, bądź co bądź?

Nim pierwszy dym się rozwiał nad drogami,
Leżeli nieruchomo szeregami,
Jakby dla żartu przyodziani w swój
Maskaradowy, przedwojenny strój.

Malały ich szeregi z każdą zmianą.
Zakopywano ich. Zapominano.
A jednak pamięć o nich po dziś dzień
Przetrwała pośród innych Ziemi brzmień -

Kiedy na placach, na ulicznych brukach
Zagrzmi majowy, orkiestrowy tusz
Para za parą obcasami stuka
Za odpoczynek ich.
Za spokój dusz.

Cygańska wróżba

Jacek Lech - Cygańska wróżba

Marcela Karszowa

Cyganka kiedyś tak rzekła mi
Napotkasz dziewczynę w życiu swym
W jej oczach swoje wyczytasz sny
I słowa zmienią się w czyn

Już gwiazdy wiedziały, że
Gdzieś na pewno spotkam cię
I że wróżby z dawnych dni
Nie spełni nikt - tylko ty

Dziewczyno, widzisz los sprawił tak
Że nasze drogi spotkały się
Więc uwierz, proszę, w ten losu znak
Los wszystko najlepiej wie

Już gwiazdy wiedziały…

Daj rękę, chodźmy, gdzie pachnie kwiat
Patrz, wspólnym rytmem krew tętni nam
Chcę z tobą razem iść w życie, w świat
Z tobą nie będę już sam

Halo, jak się masz - Andrzej Bianusz

Ada Rusowicz, Niebiesko Czarni
Halo, jak się masz

Andrzej Bianusz

Halo, jak się masz
Skąd się wziąłeś tu
Halo, co za traf
Że cię widzę znów

Doprawdy dziwny traf
Szczęście do mnie masz
Powiedz, powiedz

Jeszcze nie wiesz sam, co powiedzieć
Może lepiej skłam, pal sześć
Ja się na tym znam, znam cię przecież
Może lepiej skłam i cześć

Halo, jak się masz
Skąd tak wracasz, co
Halo, co za traf
Znowu byłeś z nią

Kropelka wspomnień - Andrzej Bianusz


Ludwik Sempoliński
Kropelka wspomnień

Andrzej Bianusz

Chociaż wszyscy tłumnie
Krzykniecie mi, że nie
Lecz świat dawniej umiał
Weselej bawić się

Owszem, dobrze wiem
Że świat zmienił się
Że dziś jest inaczej
Lecz wiem też, że znikł
Dawny wdzięk i szyk
Ten uroczy smaczek

Gdzież są dzisiaj ludzie
Co w tany wiedli nas
Dziś w drewnianej budzie
Do tańca drze się jazz

Na parkietach tłok
Cha-cha, twist czy rock
Owszem, proszę pana
Nie są niczym złym
Ale kudy im choćby do kankana

Wstąpić kroków parę
Starczyło byle gdzie
Szampan, czy kabaret
Muzyczką witał cię

Przed kurtynką wnet
Pojawiały się
Rozkoszne pieszczoszki
Ach, ten nóżek rząd
Ten po grzbiecie prąd
Te czarne pończoszki

Płynie czas jak woda
Człek patrzy w lustra szkło
Już nie ta uroda
I zdrowie już nie to

Jeszcze wigor ma
Jeszcze coś w nim drga
Gdy ujrzy dziewczynkę
Lecz już woli człek
Dni wolniejszy bieg
I ciepłą pierzynkę

Gdzież są czasy sławy
Gdym pierwszy sunął w tan
Dzisiaj na zabawę
Przychodzi starszy pan

Wciąż bym jeszcze mógł
Techniką swych nóg
Imponować damie
Ale puszczać w ruch
Biodra oraz brzuch
To już dziś nie dla mnie

Tak mnie to przeraża
I tak się martwię tym
Że świat się zestarzał
I że ja razem z nim

To znów myślę, że
Nie będzie tak źle
Trzeba czekać ufnie
To zwyczajna rzecz
Starszy jestem, lecz
Taki stary znów – nie

Dajcie mi szampana
Niech młoda wróci myśl
Od starszego pana
Uczcie się tańczyć dziś

Niech zagrają mi
Coś z dawniejszych dni
Niech maestro ton da
Taneczny bon-ton
Shimmy, charleston
Spójrzcie, jak wygląda

Te wężowe ruchy
Ta donżuana krew
Kapelusza uchyl
To tańczy dawny lew

Tarara…. – stop muzyka
Wcale nie mam dość
Tylko znów mnie coś
W kręgosłupie strzyka

Merci bien, maestro
Graj dalej swą cha-cha
Bawcie się z orkiestrą
Jak dawniej mogłem ja

Wspomnieć choćby raz
Swej młodości czas
To przyjemne, n’est pas
Amusez-vous bien
Czyli bawcie się
Ja idę się przespać

Obrazy: Ernesto Garcia Cabral

Charlie - Andrzej Bianusz


Ludwik Sempoliński
Charlie


Andrzej Bianusz


W małym kinie podmiejskim
Było zawsze najpiękniej
Charlie Chaplin szedł któryś tam raz
Mała sala kinowa przyjmowała nas chętnie
Przytulała do siebie nas
Pośród tłumu obcego ogarniała nas ciemność
Sami byliśmy tylko i on
Śmieszny cień na ekranie swą miłością daremną
Mocniej zwierał splot naszych rąk

A na ekranie Charlie – clown
Tragicznie kochał swą dziewczynę
I grał fortepian, ach jak grał
Jego piosenkę, ach, Titine

A na ekranie Charlie – clown
Za wielkie buty miał i serce
I razem z nim melonik grał
Laseczka, kwiat w butonierce

Przeszły lata i miłość odpłynęła ode mnie
Świat już inny wydaje się nam
I jakiegoś powrotu dziś by czekać daremnie
Tylko Charlie jest wciąż taki sam
A do kin zakochani wciąż przychodzą po nocy
By dla siebie mieć parę tych chwil
Przytulają się w mroku i kochają tym mocniej
Im śmieszniejszy jest stary ten film

A na ekranie Charlie – clown
Tragicznie kocha swą dziewczynę
I gra fortepian, tak jak grał
Jego piosenkę, ach, Titine

A na ekranie Charlie – clown
Za wielkie buty ma i serce
I śmieją się, gdy wielka łza
Pada na kwiat w butonierce

Kim mógłbym być - Andrzej Bianusz


Czerwone Gitary
Kim mógłbym być


Andrzej Bianusz

Kim mógłbym być
Bez twoich kłamstw
Kimś takim co
Jest zawsze sam.

Kim mógłbym być
Gdyby nie ty
I nie to
Co mówisz mi

Że jestem śmieszny dość
Zgubiony w świecie
Ale przecież lepszy
Niż chcę się przyznać

To nie jest tak
Lecz nie wiem sam
Co robiłbym
Bez twoich kłamstw

Że jestem inny, lecz
Sam o tym nie wiem
I że ciebie, ciebie
Kocham naprawdę

To nie jest tak
Lecz nie wiem sam
Co robiłbym
Bez twoich prawd

Czereśnie, wiśnie - Andrzej Bianusz


Jacek Lech
Czereśnie, wiśnie

Andrzej Bianusz

Czereśnie, wiśnie i dziewczyny, jak ze snu
Najdłuższe w świecie lato bywa właśnie tu
Kotlina i czerwonej połoniny skraj
Beskidzki kraj, beskidzki kraj

Czereśnie, wiśnie i dziewczyny słodkie tak
Przez cały rok ci potem będzie tego brak
Czereśnie słodkie, usta słodkie ponad raj
Beskidzki kraj, beskidzki kraj

Ja ich smak pamiętam nawet we śnie
Słodkie i soczyste są tuż
Gdzie są wiśnie, gdzie czereśnie
Gdzie do nich droga wśród zielonych wzgórz…

Obraz: Vincente Romero Redondo

Mój, tylko mój - Andrzej Bianusz


Anna Jantar - Mój, tylko mój

Andrzej Bianusz

Wzrok rozbawiony, uśmiechnięta twarz
Masz tyle dla mnie, co dla innych masz
Mijasz mnie nie patrząc, a to źle
Raz się obejrzyj, zobacz mnie

A będziesz mój, mój
Ty jeszcze nie wiesz o tym, że
A będziesz mój, mój
I tak się stanie, chcesz czy nie
Chcesz czy nie, będziesz mój, mój
Jeszcze możesz dziś przejść obok, dalej pójść
Już nie będziesz dla nikogo, będziesz mój
Nie znasz chwili ni dnia, jeszcze dzień, jeszcze dwa

A będziesz mój, mój
Ani się nie obejrzysz jak
Będziesz mój, mój
I sam się zdziwisz, że aż tak, że aż tak, tego chcesz
Ty, ty, co dzisiaj tak nie patrząc, mijasz mnie
Popatrz wreszcie, raz obejrzyj się

Oczy zapłoną jak płomyki świec
Wszystko porzucisz, żeby do mnie biec
Serce zacznie bić na samą myśl
Mógłbyś domyśleć się już dziś

A będziesz mój, mój
Wciąż jeszcze nie wiesz o tym, że
A będziesz mój, mój
Kto patrzeć umie, ten już wie
Dawno wie, ale ty, ty
Musisz się o drzewo huknąć któryś raz
Nim spostrzeżesz, że przed tobą gęsty las
Raz rozumiesz, raz nie
Lepiej zostaw to mnie

A będziesz mój, mój
Ani się nie obejrzysz, jak
Będziesz mój, mój
I sam się zdziwisz, że aż tak
Że aż tak tego chcesz
Ty, ty, co dzisiaj tak nie patrząc, mijasz mnie
Jeszcze nie wiesz, jeszcze dzisiaj nie

Jeszcze nie, jeszcze nie...