Najbardziej lubię z tobą ranki - Krzysztof Logan


Irena Santor, Jan Kociniak
Najbardziej Lubię z tobą ranki

Krzysztof Logan Tomaszewski

Już ranek masz na twarzy
I dzień zaczyna bieg
Znów w kuchni kawę parzę
Przecieram z powiek sen
W pośpiechu czeszę włosy
I szminką zdobię twarz
Okruchy naszej nocy
Wciąż jeszcze płoną w nas

Gdy słońce nad chmurami
Rozpina jasny dach
Znów biorę cię w ramiona
Próbuję wstrzymać czas
I w chmurach z tobą fruwam
Na jawie tak się śni
Za szybą monotonnie
Codzienność pisze list

Najbardziej lubię z tobą ranki
I niecierpliwość twoich ust
Gdy na dzień dobry delikatnie
Całujesz, mówiąc, wstawaj już
Najbardziej lubię z tobą ranki
Zacisze kuchni, wanny śpiew
Gdy czajnik płynie w kłębach pary
A ty się jeszcze tulić chcesz

Jak dobrze jest w szlafroku
Połazić z kąta w kąt
Przerzucić ogłoszenia
Przeczytać Film i Sport
McEnroe znów zwyciężył
Tym razem przegrał Lendl
Fellini w Rzymie kręci
Swój obsesyjny sen

Lecz życie nie jest filmem
I ciągle spieszę się
Ty jesteś moją gwiazdą
Filmową gwiazdą - wiesz
Więc póki jeszcze mamy
Dla siebie parę chwil
Do kosza wrzuć gazetę
I prędko do mnie przyjdź

Najbardziej lubię z toba ranki...

Fot. Irena Santor, Ryszard Szeremeta

U twego boku - Wojciech Jagielski


Irena Santor - U twego boku

Wojciech Jagielski

U twego boku żyłam dotąd jak cień
Gniazdko ci wiłam i pieściłam co dzień
Wybij sobie z głowy to, oj wybij to
Nie ma mowy o tym, bo to nie jest to

Nie będę chodzić na paluszkach jak mysz
Ćwierkać i szeptać ci do uszka, gdy śpisz
O pieniążki skamlać na ostatni ciuch
Żebrać, wzruszać, biadać, padać u twych nóg

Taki piękny jest świat, ach jak piękny jest świat
Tyle tylko, że ja się czuję w nim jak zdechły ptak
Byłeś oschły i mdły, tak okrutny i zły
Że ze szczęścia o mało mi się odechciało żyć

Taki piękny jest świat, ach jak piękny jest świat
Tak bym chciała się poczuć wreszcie w nim jak wolny ptak
Bez marsowych twych min, żalów, smutków i drwin
Gdybym tylko umiała właśnie tak bym chciała żyć

O co ci chodzi skarbie, masz czegoś chciał
Od dziś okazji szkodzić nie będziesz miał
Wybij sobie z głowy to, oj wybij to
Nie ma mowy o tym, bo to nie jest to

Nie mam ochoty ciągle czekać na cud
Płakać, narzekać, znosić duszy twej chłód
Mnie od życia również coś należy się
Jakiś bliski sercu ktoś tuż obok mnie

Taki piękny jest świat...

Obrazy: Josef Kote

Słodkie "tak" - Ewa Żylińska


Irena Santor - Słodkie "tak"

Ewa Żylińska

Kiedy powiedziałam pierwszy raz
Cichutkie „tak”, nieśmiałe „tak”
Zaraz się zjawiłeś w moich drzwiach
Pojaśniał mrok, zwariował świat
To jedno małe słowo - „tak, tak, tak, tak, tak"
Magiczną siłę w sobie ma, i wdzięk, i blask
Nieważne kto powtarza z nas, czy ty, czy ja
Kochany, mów każdego dnia - „tak, tak, tak"

Dopóki słyszę słodkie „tak”
Niewinne twoje, słodkie „tak”
Mój świat jest pewny jak szwajcarski bank
Ocean śpiewa w cieniu palm
Ogrody jeszcze kwitną w nas
Dopóki słyszę twoje słodkie „tak”

Kiedy jesteś nastroszony, zły
I marszczysz brwi, i szczerzysz kły
Niby się uśmiechasz, ale drwisz
I nie chcesz znów ustąpić mi
To jedno twoje gorzkie - „nie, nie, nie, nie, nie"
Do szału doprowadza mnie, do łez, do łez
Nieważne już, kto rację ma, czy ty, czy ja
Kochany, mów mi tak co dnia – „tak, tak, tak"

Dopóki słyszę słodkie „tak”...

Obrazy: Carine Bouvard

Wierna pamięć ze mną jest - Ewa Żylińska

Connie Chadwell

Irena Santor
Wierna pamięć ze mną jest

Ewa Żylińska

Fotografie już pokrył szary kurz
Czy ta mała w rogu to ja sprzed wielu lat
I z bukietem róż w białej sukni trwam
Chociaż się nie sprawdził ten pan co obok stał

I tylko wierna pamięć tłucze się
Jak ćma wśród kolorowych szkieł
I tylko wierna pamięć ze mną jest
W szczęściu i w godzinie złej

Lustro zmienia twarz, co dzień inną mam
Choć nie zauważam na pozór żadnych zmian
Krąg przyjaciół wciąż kurczy się od lat
Choć nie zauważam obrotu przykrych spraw

I tylko wierna pamięć...

Kiedy złoty klucz do znajomych bram
Nie pasuje wcale, gdzie ludzi szukać mam
Tych sprzed wielu lat, których porwał czas
Tylko wierna pamięć ich zna

Nasz prywatny film - Magdalena Wojtaszewska


Irena Santor
Nasz prywatny film

Magdalena Wojtaszewska

Skąd tu nagle w tłumie
Ten znajomy uśmiech
Prawie zapomniany
Bliski dawniej
Odnajduję w sobie
Ledwie kilka wspomnień
Jakże w nas zostało mało

Miałam twoją miłość
Wielką i prawdziwą
Taki w starym stylu
Nasz prywatny film
Romantyczną, wierną
Niespełnioną, piękną
Taką, jakiej nie miał dotąd nikt

Potem w swoją stroną
Poszło każde sobie
Nagle obcy, chłodni
Wrażeń głodni
Dawno już za nami
Wzloty i upadki
Jakże w nas zostało mało

Miałeś moją miłość
Wielką i prawdziwą
W takim starym stylu
Nasz prywatny film
Romantyczną, wierną
Niespełnioną, piękną
Taką, jakiej nie miał dotąd jeszcze nikt

Miałam twoją miłość
Miałeś moją miłość
Taki w starym stylu
Nasz prywatny film
Romantyczną, wierną
Niespełnioną, piękną
Taką, jakiej nie miał dotąd nikt

Najpiękniejsi są kochankowie - Krzysztof Logan


Irena Santor, Jan Kociniak
Lidia Stanisławska, Krzysztof Cugowski
Najpiękniejsi są kochankowie


Krzysztof Logan Tomaszewski

Pamiętasz, jak przyszłam po raz pierwszy do ciebie
Zatelefonowałeś, a ja, choć się wahałam, przybiegłam
Tak, tego się nie zapomina
Zaczęło się lato, upalne, sypiące dmuchawcami
Lato, w którym wszystko może się zdarzyć

Ulica, przy której mieszkałeś, biegła w dół, ku rzece
W ogrodach kwitły dzikie róże
Wstawał dzień, straciłem już nadzieję
Patrzyłem w okno, gdy nagle usłyszałem dzwonek
To byłaś ty

Gdy stanęłam pod twymi drzwiami
Tak mocno biło mi serce
Stałaś w korytarzu smukła, długowłosa
W błękitnej sukience i wydawało mi się
Że widzę ciebie po raz pierwszy

Mówiłam coś bez sensu, żeby ukryć zakłopotanie
Pamiętasz, ująłeś moją dłoń, przytuliłeś do swego policzka
Pamiętam wszystko
Słońce zaczęło tańczyć bossanovę na firance
I nagle najzwyczajniej w świecie wziąłem cię w ramiona

Najpiękniejsi są kochankowie
W San Francisco, w Paryżu, w Krakowie
Najpiękniejsi są kochankowie
Nawet umrzeć z miłości gotowi

Najpiękniejsi są kochankowie
Bowiem nigdy nie gaśnie w nich płomień
Najpiękniejsi są kochankowie
Bezimienni życia królowie

Zrozumiałam, że poza tobą nic się nie liczy
Wszystko jest nieważne, że jesteś mi najbliższy
Powtarzałem twoje imię, czułem, że mogę dokonać wielkich rzeczy
A pustka, którą nosiłem w sobie przez wiele lat gdzieś zniknęła
Po raz pierwszy w życiu
Chciało mi się śmiać i płakać jednocześnie - dzięki tobie
Powiedziałaś mi, że mnie kochasz
Mówiło mi to wiele kobiet
Lecz dopiero ty sprawiłaś, że uwierzyłam w to

Najpiękniejsi są kochankowie...

Wolny stan - Janusz Weiss


Andrzej Dąbrowski
Wolny stan

Janusz Weiss

Od czarnych kaw i ciemnych spraw
Życiowych raf, tanich braw
Od nagłej klęski uchroń mój męski
Wolny stan ponad stan

W powodzi słów, przydługich mów
Gubię się znów, ciężko, uff
Czuję, że bez pani dłużej ani-ani
Niech mi pani serca już nie rani

Pani wie, że ja chcę
Ale pani na złość mówi "nie"
Pani musi zmienić zdanie
A ja zmienię go przy pani

Taki pan jak ja sam
Chce dla pani zmienić wolny stan
Moim zdaniem zmiana stanu takiemu panu
To zapowiedź wielu zmian

Zmieniłem stan, chciałem, to mam
Miałem ten gest, dobrze jest
Tylko czasami, tak między nami
Goni mnie czort wie gdzie

Do czarnych kaw i ciemnych spraw
Życiowych raf, tanich braw
Staram się jak mogę, lecz wciąż mylę drogę
Więc powtarzam sobie jak przestrogę

Pani wie, że ja chcę
Lecz coś we mnie na złość mówi "nie"
Pani musi zmienić zdanie
Ja nie zmienię się przy pani

Taki pan jak ja sam
Ponad wszystko ceni wolny stan
Jednym zdaniem: zmiana stanu już w takim panu
Nie wywoła żadnych zmian

Już przyszedł dzień - Jan Zalewski


Andrzej Dąbrowski
Już przyszedł dzień

Jan Zalewski

Budzę cię, zagubioną w śnie
Jak ptaka krzyk w rannej mgle
Budzę cię, otuloną w sen
Jak drzewo w cień, w ciszę las
W mroki sień, w światło blask
Już przyszedł dzień

Budzę cię, we włosach masz
Babie lato snu cały czas
Budzę cię, tak wpisaną w sen
Jak gwiazda w noc, smutek w tren
Życie w los, chabry w len
Już przyszedł dzień

Niech wrócą znów z niepamięci
Oddane nam godziny
Ta noc bez snu, czas, co pędził
Bo serca go płoszyły...

Obraz: Hanna Fideli Nordqvist

To przejdzie mi - Maria Czubaszek


Andrzej Dąbrowski
To przejdzie mi

Maria Czubaszek

To zaczęło się banalnie
Wino piłem sam w kawiarni
Gdy nagle weszłaś ty
Mocniej mi zabiło serce
Tylko przy mnie było miejsce
Więc zaprosiłem cię

Zamówiłaś małą kawę
Na mnie nie spojrzałaś nawet
Czy pamiętasz to
Patrząc na zegarek stale
Rozglądałaś się po sali
Dziś pamiętam to

On nie przyszedł, zdarza się
I wtedy zobaczyłaś mnie
Pewnie trochę mu na złość
Spędziłaś ze mną tamtą noc
Powtarzałaś: "Chcę się upić
Raz się żyje, nie bądź głupi"
Ty mówiłaś to

Byłaś tak na niego wściekła
Przez to jeszcze bardziej piękna
Dziś pamiętam to
W nocy piłaś u mnie koniak
Rano byłaś zawstydzona
I spuszczałaś wzrok

A ja zrozumiałem, że
Już w tobie zakochałem się
Że zatrzymać muszę cię
Że zrobię wszystko to, co chcesz
Lecz ty chciałaś pójść już sobie
Usłyszałem już na schodach: "Cześć"

Potem były telefony
Moje listy, twój żal po nim
Bo wciąż kochałaś go
Ale jego już nie było
Więc przystałaś na mą miłość
Dziś zrozumiałem to

Byłem wściekle zakochany
Lecz łudziłem się czasami
Że to przejdzie mi
Wszystko mogłaś ze mną zrobić
Ale tłumaczyłem sobie
Że to przejdzie mi

Byłem jak twój wierny cień
Przy tobie w nocy, z tobą w dzień
Choć on w myślach twoich był
Ja odejść wciąż nie miałem sił
Mijał tydzień za tygodniem
Pocieszałem się jak mogłem
Że to przejdzie mi

Już w niejednej przecież pani
Byłem wściekle zakochany
I to przeszło mi
Nieraz było tak jak z tobą
Że na zawsze, że do grobu
I to przeszło mi

Więc choć tak kochałem cię
Łudziłem się, że przyjdzie dzień
Gdy ci powiem: "Chcesz, to idź
Już dłużej z tobą nie chcę być"
Tak łudziłem się jak dziecko
No i dziś znienacka przeszło mi

Fot. Maria Czubaszek

Jeden dzień w marcu - Janusz Weiss


Andrzej Dąbrowski
Jeden dzień w marcu

Janusz Weiss

Entliczek-pentliczek
Zielony stoliczek
Fotelik się bieli tuż
W fotelu, aniele
Poduszka się ściele
I ziele, i płatki róż

Entliczek-pentliczek
Odepnij guziczek
Hafteczkę, wstążeczkę róż
Paciorek, wisiorek
Bieliznę, kolorek
Nie pognieć, równiutko złóż

Zaśnij, a ja cię otulę
Obejmę najczulej
Wychucham, ogrzeję
Słonecznym promieniem
Zaśpiewam najładniej
Jak tylko potrafię
Że kocham cię

A ja cię obronię
Przed zimnem i szronem
Przed deszczem i gradem
Sąsiadką, sąsiadem
Przed biedą - a jakże
Przed pierwszym, a także po

Entliczek-pentliczek
Nakryty stoliczek
W koszyczku bułeczka już
I mleczko, jajeczko
Szyneczki troszeczkę
Łyżeczka, widelec, nóż

Entliczek-pentliczek
Smacznego ci życzę
Ach, zostaw, posprzątam też
Pozmywam, przepiorę
Bieliznę, kolory
Odpocznij, spokojnie leż

Zaśnij, a ja cię otulę
Obejmę najczulej
Wychucham, ogrzeję
Słonecznym promieniem
Zaśpiewam najładniej
Jak tylko potrafię
Że kocham cię...

Obrazy: Katarzyna Kurkowska

Przechodnie niedzielni - Wojciech Młynarski


Andrzej Dąbrowski
Przechodnie niedzielni

Wojciech Młynarski

Przechodnie niedzielni
Z wielkich miast
Pod słońca patelnią
Tracą czas
Pogodni bezczelnie
Raz po raz
Co krok złoszczą mnie

Badacze subtelni
Błahych spraw
Panowie udzielni
Małych kaw
Przechodnie niedzielni
W życiu raf
Nie znają, o nie

A ja niedzieli
Już nie miałem od lat
Na karuzeli
Stu terminów i dat

A tutaj w kręgielni
Praca wre
Snajperzy niecelni
Wstydzą się
Przechodniów niedzielnych
W letni dzień
Przyjazny skrył cień

A mnie wciąż coś goni
Wciąż coś gna
Wymyka się z dłoni
Szansa ma
Nie umiem, jak oni
Tracić dnia
Choć może to błąd

Nie dla mnie mdły smak
Niedzielnych kaw
Mam jeszcze odkłamać
Parę spraw
Mam jeszcze przełamać
Sporo raf
Wędrując pod prąd

Lecz ciągle wierzę
Choć tak długo to trwa
Że swej niedzieli
Się doczekam i ja...

Fot. Wojciech Młynarski

Oddam wszystko - Wojciech Młynarski


Andrzej Dąbrowski
Oddam wszystko

Wojciech Młynarski

Jak pierwszy promień słoneczny
Z mroku wywodzi kształt rzeczy
Kwiaty w kolory obleka
Szybę muśnie i w dal ucieka

Tak mój każdy dzień
Zaczyna promień twego uśmiechu
Spokojny serca twego rytm
Rytm oddechu

Oddam wszystko to
Co się obija po bankach świata
Za małą chwilę, w której ty
Włosy splatasz, rozplatasz

Oto wreszcie i dla mnie zabłysła
Radości skra, szczęścia iskra
I przysięgam, że

Oddam wszystko to
Co się obija po bankach świata
Za małą chwilę, w której ty
Włosy splatasz

Niechaj każdy dzień
Nas łapie na gorącym uczynku
Goniących swoje szczęście bez
Odpoczynku...

Przywilej - Wojciech Młynarski


Andrzej Dąbrowski
Przywilej

Wojciech Młynarski

Tyle rad zna ten świat
Ale żadna z nich mnie nie przekona
Tylu ludzi już mówiło słowa "kocham cię"
I tylu je wypowie po nas

Lecz my, tylko my wiemy, jak
Jak tym słowom nadać blask najszczerszy
Ten przywilej przysługuje wszystkim ludziom
Co mówią te słowa, mówią je po raz pierwszy

Słuchasz mnie jak we śnie
Odgarniając włosów splot w milczeniu
Roziskrzony, roztętniony wielkomiejski zmierzch
Nie sprzyja twemu zamyśleniu

Lecz ty, tylko ty umiesz dać
W odpowiedzi uśmiech najpiękniejszy
Ten przywilej przysługuje wszystkim ludziom
Co słyszą te słowa, słyszą je po raz pierwszy