Tylko brać - Agnieszka Osiecka

Rafał Olbiński
Stanisław Sojka - Tylko brać

Agnieszka Osiecka


Jak pięknie jest rano,
gdy jeszcze nie wszystko się stało,
i wszystko może się stać,
tylko brać.

Jak pięknie jest wiosną,
gdy jeszcze nie wszystko wyrosło,
i wszystko może się stać
tylko brać, tylko brać...

Jak pięknie jest w maju,
Gdy ryba się kąpie w ruczaju
i wszystko może się stać,
tylko brać.

Jak pięknie bywa na wiosnę,
gdy ziarnko bawi się w sosnę,
kamień pod łodzią, łódź z powodzią,
koza się śmieje z osłem...

Sing Sing - Agnieszka Osiecka

Maryla Rodowicz - Sing Sing

Agnieszka Osiecka


Sing Sing nazywają go,
bo ma w oczach coś takiego, same zło,
nie hoduje zbóż, ma w kieszeni nóż,
a ja nie wiem - po co?

Sing Sing pokochałam go,
popłynęłam jak za lordem aż na dno,
cały dzień by spał, nocą w karty grał,
a ja nie wiem - o co?

No, czy ja nie jestem lepsza niż,
cała reszta pań, cały babski wyż?
Gdy mnie widzisz, czemu wołasz SOS?
Na mój widok SOS! SOS!

Sing Sing ma koleżków trzech,
takich spotkać na ulicy - to jest pech,
zbyt nerwowi są, grzeszą, kiedy śpią,
a ja nie wiem - po co?

Sing Sing czasem prosi mnie,
bym schowała to czy tamto gdzieś na dnie.
Wezmę grosz czy dwa, on pretensje ma,
a ja nie wiem - o co?

Sing Sing nagle w oczach schudł,
i wyczuwam w jego głosie jakiś chłód.
Słabo w karty gra, może kogoś ma,
a ja nie wiem - po co?

Sing Sing skowroneczku mój,
gdzie się podział nienaganny urok twój?
Co też ci się śni, o co chodzi ci,
powiedz, powiedz - o co?...

Nie ma jak pompa - Agnieszka Osiecka


Maryla Rodowicz
Nie ma jak pompa

Agnieszka Osiecka


Nie ma jak pompa,
marmury, wielki dzwon,
nie ma jak pompa,
purpura, góra, tron,
nie ma jak pompa,
fanfary, czary
nie ma, o nie…

Nie ma jak pompa,
doroczny bal u wód,
nie ma jak pompa,
salony Hollywood,
nie ma jak pompa,
grande valse i rewia mód - ósmy cud.

Panie i panowie,
gorsetów biel,
chrapy i hrabiowie,
zalotów cel,
szampan i jałowiec,
słowiczy trel.

Ja uwielbiam wielką skalę
i La Scalę i bal.

Nie ma jak pompa,
dekolty a la carte,
nie ma jak pompa,
"maleńka, to był żart".
Nie ma jak pompa,
szalone usta i nocy czar, nocy czar.

Tipu, tipu, tipu taj,
ty mi tu tulipany daj,
kormorany, ty mi, ty mi, ty mi daj!
Tipu, tipu, tipu taj,
ty mi tu tulipany daj,
nenufary, ty mi, ty mi, ty mi daj!

Dobrzy ludzie mówią mi - kobito,
ach, na co ci to,
kompoty warz!
A ja pragnę choćby incognito
pokazać szyk,
wszędzie być,
ach, być, wszędzie być, ach, być...bum, bum, bum!

Kurna chata owinięta w dym,
"Trędowata" przy łóżeczku mym,
nie poradzisz nic,
ja kocham pic,
a prosty wic - to nie ja!

Kobito, ach na co ci to, ach na co mi
Quara, Quara, tak już jest.

Tipu, tipu, tipu taj,
ty mi tu tulipany daj,
krokodyla, ty mi, ty mi, ty mi daj!
Tipu, tipu, tipu taj,
ja nie dam nic,
a ty mi daj uśmiech Brylla, ty mi, ty mi, ty mi daj!

Obrazy: Jean-Gabriel Domergue

Agata-sałata - Agnieszka Osiecka


Skaldowie - Agata-Sałata
Louis Treserras

Agnieszka Osiecka

Spotkanie w środku lata,
Przy białej drodze chata,
Przed chatą jakby mata,
Na macie zaś Agata,
Na rękach stojąc, śpi.

Agata, Agata,
Na głowie sałata,
A w głowie tra ta ta ta...
Agata, Agata,
W twym sercu komnata,
Komnata, komnata pełna snów.

Spotkanie w środku wiosny,
Nad rzeką cztery sosny,
Na czole czarny kosmyk,
Agata, czy to ty?

Agata, Agata...

Spotkanie w środku zimy:
W tej sali, gdzie tańczymy,
Ktoś tuli nos do szyby,
Przez okno łowi ryby:
To ona, wierzcie mi!...

Nie zabijaj mnie powoli - Agnieszka Osiecka

Natalia Iwanowa
Nie zabijaj mnie powoli

Agnieszka Osiecka


Gdy mnie będziesz już miał dosyć,
to wystarczy mnie wyprosić,
raz pokazać drzwi.
Tylko, jeśli Bóg pozwoli,
nie zabijaj mnie powoli,
zrób to raz, dwa, trzy,
zrób to raz, dwa, trzy.

Gdzieś ładniejsza jest dziewczyna,
gdzieś pełniejsza szklanka wina
i weselszy ptak.
A więc, jeśli Bóg pozwoli,
nie zabijaj mnie powoli,
zrób to raz, dwa, trzy,
zrób to raz, dwa, trzy.

Są kobiety wampiryczne
i są światy bardziej śliczne
niż na przykład ja.
A więc, jeśli Bóg pozwoli,
nie zabijaj mnie powoli,
zrób to raz, dwa, trzy,
zrób to raz, dwa, trzy.

Skoro wiem, że nie ma piekła,
będzie dobrze, bym uciekła,
byle z kim i byle gdzie.
A więc, jeśli Bóg pozwoli,
nie zabijaj mnie powoli,
zrób to raz, dwa, trzy,
zrób to raz, dwa, trzy.

Gdy mnie będziesz już miał dosyć,
to wystarczy mnie wyprosić,
raz pokazać drzwi.
Tylko, jeśli Bóg pozwoli,
nie zabijaj mnie powoli,
nie zabijaj mnie powoli,
nie zabijaj powoli tak.

Miedziane mieszkanie - Agnieszka Osiecka


Teresa Budzisz-Krzyżanowska
Miedziane mieszkanie

Agnieszka Osiecka


Małe mieszkanko na Bożym Świecie,
zielony fotel, zielone drzwi,
za oknem słońce
wesoło świeci,
wieczorem księżyc wesoło lśni.

To zielone mieszkanie,
panowie i panie.
na starej fotografii śpi...

Drugie mieszkanie,
mieszkanie z miedzi,
miedziany fotel, miedziane drzwi,
za stołem żonka wesoło bredzi,
a jej kochanek wesoło drwi.

To miedziane mieszkanie,
panowie i panie,
ma zdartej fotografii śpi...

Trzecie mieszkanie,
mieszkanie czarne,
fotele czarne i czarne drzwi,
poranki parne i noce parne,
a dni już nie ma.
Bo po co dni?

To ostatnie mieszkanie,
panowie i panie,
najbardziej odpowiada mi...

Na fot. T. Budzisz-Krzyżanowska

Nad Warszawą - Agnieszka Osiecka

Grażyna Orszt-Alber
Nad Warszawą


Taka dal, że już dalej tylko dal.
Taki dzień, jak ze szkła.
Taki dzień, fotografia innych dni,
Dumnych dni, których żal.

Nad Warszawą plamką żwawą płynie ptak.
W białej chmurze, jak na murze będzie znak.
Lecz, kochanie, co zostanie
Z naszych lat, tamtych lat?
Jeden pacierz, jeden taniec.
Nie, nas nie zmiecie wiatr!

Pierwszy kąt, wymarzony wspólny kąt.
Polna Dwa, mały ląd.
Łodzią był, eleganckim barem, snem.
Pierwszy nasz pokój ten.

Nad Warszawą plamką żwawą płynie ptak.
W białej chmurze, jak na murze będzie znak.
Lecz, kochanie, jak ocalić myśli dwie, drogi dwie?
Kto zapisze nagłą ciszę?
Nie, nas nie zmiecie wiatr!
Ktoś zapamięta nas!

Lubię nas - Agnieszka Osiecka


Maryla Rodowicz
Lubię nas


Agnieszka Osiecka

W zielone popołudnia -
Lubię nas, o, lubię nas
I w noce granatowe -
Lubię nas, o luli,  luli laj.
Łagodni jak niedźwiedzie dwa
Witamy dzień,
Płyniemy rzeką dobrych słów
Jak w las.
Lubię, lubię nas.

Ołów nieba nad głową
Nie tak ciąży nam,
Nocne strachy już śpią,
Ze snu budujesz dom -
Lubię nas.
Ciche szepty oczu i rąk -
O, lubię nas.
Jak śpiewy lasu i bajki łąk,
Tygrysy wspomnień złych
Owieczkami są -
Lubię nas.
Nasze serca ciepłe jak chleb,
Jak ognia blask.
Mam warkoczyki ze starych łez
I sznur korali ze zgaszonych gwiazd.

Za noce ocalone -
Lubię nas, o, lubię nas,
Za świty wybielone -
Lubię nas, o luli, o luli laj.
Czułości naszej czółna dwa
Czuwają tu,
Płyniemy rzeką dobrych słów
Jak w las -
Lubię, lubię nas.

Obraz: Rafał Olbiński

Pożegnanie z Moskwą - Agnieszka Osiecka


Agnieszka Osiecka
Pożegnanie z Moskwą

W zimnych chmurach ptaki wiszą
i kołyszą się pod wiatr,
skrzydełkami listy piszą,
które strąca byle grad.

Tak nieczule mnie żegnałeś,
gdy mój pociąg ruszał w step,
nie wzdychałeś, nie wołałeś,
cóż – nie palnę sobie w łeb.

Przemarznięte kryłeś ręce,
oczy tarłeś, rad nierad,
gdy mój pociąg jak w piosence
w młodym śniegu rzeźbił ślad.

Z dwojga młodych i poważnych
tyś mądrzejszy był niż ja.
Co tu gadać, gdy na straży
stoi mróz: -32.

Prawie jak z końskiego pyska
bucha para z naszych słów.
Czy daleka ja, czy bliska?
Czy przyjadę kiedy znów?

Nawet serce półzamarłe,
oszroniały serca dzwon,
ale czemu – w takim razie –
tak mnie gna do twoich stron?

To nie dla nas nad potokiem
rude liście gubi klon,
ale czemu z moich okien
blisko tak do twoich stron?

Senne wozy jadą z targu,
czerwienieje nieba skłon,
a ja wciąż z tą samą skargą,
co mnie gna do twoich stron.

Cóż, że brzęknął ktoś gitarą,
znów szaleje wściekły świat,
a ja wciąż z tą samą wiarą,
co mnie gna do twoich chat.

Nie zaglądasz w moje kąty,
choć dojrzewa w polu plon,
a mnie rok już chyba piąty
tak coś gna do twoich stron.

Takich znam, co piją gorzej,
nie chce wracać się do żon,
a ja pójdę dziś na dworzec,
a mnie gna do twoich stron.

Pożegnany, zagubiony
w nieporządku naszych lat,
powiedz, czemu w twoich stronach
został mojej drogi ślad.

Ucz się polskiego - Agnieszka Osiecka

Ucz się polskiego


Agnieszka Osiecka


Nieraz już przebyłam drogę,
od grudnia do stycznia,
a nadziwić się nie mogę,
jaka moja mowa śliczna.
Czasem uczą się polskiego
Anglicy i Szwedzi,
ale nic nie pojmą z tego,
co w tej mowie siedzi.

Ucz, ucz, ucz, ucz się polskiego,
na łatwe i na trudne dni.
Cóż, cóż, cóż, cóż w tym jest złego?
Co złego to nie my, co złego to nie my.

Zanim obywatel Szopen
zasiadł do pianina,
to mu piękniej niż w Europie
polskie chrząszcze brzmiały w trzcinach.
Chociaż tańczy modne tańce
nasza młodzież cała,
w średniorolnym gospodarstwie
dzięcielina pała.

Ucz, ucz, ucz, ucz się…

Dziwią się zamorskie ludy,
czemuż to, panowie,
wielki Polak nie przez Polskę,
a przez Litwę tracił zdrowie.
A ja trzymam wróbla w garści,
na dwóch stołkach siedzę.
Kto mi mowę tę zachwaści,
przyjaciela pozna w biedzie.

  Ucz, ucz, ucz, ucz się…

Skocznie śpiewam czy też smutnie
- zawsze dla jednego:
On nastroił moją lutnię,
nie wiem - po co i dlaczego.
Porzucił mnie w rozmarynie,
bo byłam nie taka,
lecz on zawsze będzie przy mnie,
bo wziął serce do plecaka.

Ucz, ucz, ucz, ucz się…

Śpiewa Anna Żebrowska 👉👉

Człowiek piękny jest - Agnieszka Osiecka


Marek Richter
Człowiek piękny jest

Agnieszka Osiecka


Chociażby zdradził cię jak faszysta
Choć jego grzechów straszliwa lista
I choćby żył bez nieba
To krzyczeć nie trzeba
Człowiek przepiękny jest

Zmęczony ma wzrok
I w duszy ma mrok
To człowiek
A człowiek piękny jest

I żebrak i król
On w sercu ma ból
To człowiek
A człowiek piękny jest

Utoną morskie dna
utoną nieba dwa
A pamięć
Pamięć wiecznie trwa

Zmęczony ma wzrok...

Tango Warszawo - Agnieszka Osiecka

Stanisław Sojka - Tango Warszawo

Agnieszka Osiecka

Warszawo, pozwól się kochać,
Nie na przekór, nie na złość,
Jak panna w modnych pończochach,
Jak jakiś zwykły gość...

Spotkajmy się,
Kiedy lampa świeci łaskawie.
Spotkajmy się,
o 23 w Warszawie, na kawie...

Warszawa, da się nie lubić,
Ale czemu, po co tak?
Płonie w niej serce jak rubin,
Chociaż czasem serca brak...

Muzyk, muzyk - Agnieszka Osiecka


Urszula Sipińska
Muzyk, muzyk


Agnieszka Osiecka

Mój tatko chciał za mąż wydać mnie,
A ten pan to miał być inżynier dusz.
Ja na to zaś mówiłam: nie i nie!
Tatko mój, proszę cię, daj pokój już.

Bo tylko muzyk, muzyk,
Pasuje mi jak wianek z róż.
Bo tylko muzyk, muzyk,
Ma ten szpan i ten luz.

Łaskawy los wynagrodził mnie,
Miły mój dzień i noc do tańca gra.
Pociesza tych, którym w życiu jest źle,
Tyle nut, złotych nut na pamięć zna.

Ach, tylko muzyk, muzyk,
Tak bardzo w mą fantazję wrósł.
I tylko muzyk, muzyk,
A ten pan, ani rusz!

Za rok, za dwa może on zdradzi mnie.
Weźmie swych piosenek sto, Bóg wie gdzie.
A ja, no cóż, wspomnę może dwie,
W nocy zaś zamiast spać, pomyślę tak:

Że przecież muzyk, muzyk
Ruchliwy jest jak polny wiatr.
Że nawet muzyk, muzyk,
Powie ci szach i mat!

Lecz tylko muzyk, muzyk
Tak bardzo w mą fantazję wrósł.
Bo tylko muzyk, .muzyk
Ma ten szpan i ten luz.

I tylko muzyk, muzyk,
Pasuje mi jak wianek z róż.
A jednak muzyk, muzyk,
A ten pan ani rusz!

Obrazy: Chuck Weber