Spacer z niekochanym - Agnieszka Osiecka


Marta Gordyńska
Spacer z niekochanym


Tak już dawno nie dzwonił,
dawno listów już brak,
bezlitośni znajomi
patrzą jakoś nie tak...
Już was razem nie spotka
i konduktor i gość,
wtedy myślisz: - Idiotka -
robisz wszystkim na złość.

I na spacer z niekochanym
wychodzisz w południe,
wędrujecie roześmiani,
samotni okrutnie.
I trzymacie się ze ręce,
czy słońce, czy deszcz,
nie potrzeba wam nic więcej,
ty wszystko już wiesz...

Nie, to nie jest ten dzień,
nie, to nie są te słowa,
to nie twoje uśmiechy,
a te twoje ktoś schował...

Od spacerów z niekochanym
milkną oczy, usta,
całe miasto już za wami,
a przed wami - pustka.

Macie nowych znajomych,
przyzwyczaił się pies.
Nie, to nie był zły pomysł,
przecież jakoś tam jest.
Przecież są inne kwiaty,
na cóż róże sprzed lat?
Tamten pan już żonaty,
nie zawalił się świat.

Na spacery ...

Nie, to nie jest ten dzień...

Od spacerów z niekochanym
milkną oczy, ręce
i nic nie ma między wami,
są słowa, nic więcej...

Przybądź i bądź - Jan Pietrzak


Jan Pietrzak
Przybądź i bądź

Bądź moją przyjemnością
Wśród nieprzyjemnych postaci
Bądź moją cierpliwością
Kiedy aż korci by skarcić
Bądź moja moralnością
Gdy chcę postąpić wątpliwie
I bądź moją wątpliwością
Kiedy mnie nic już nie dziwi

Przybądź skąd bądź...
I nie błądź a bądź
No bądź

Bądź moją majętnością
Bo w karty grywam namiętnie
Bądź moją namiętnością
W porze wieczornej najchętniej
Bądź moją lojalnością
Gdy wkoło inne panienki
I bądź moją upadłością
Najlepiej to na czymś miękkim

Przybądź skąd bądź…

Bądź moją możliwością
Kiedy już wszystko przepadnie
Bądź moją przypadłością
Jeśli już cierpieć to ładnie
Bądź moją domyślnością
Gdy cię prowadzi pan pewien
I bądź moją samotnością
Kiedy pożegnam już ciebie

Odejdź gdzie bądź...
I zabłądź i zbądź…

Melodia złudzeń - Agnieszka Osiecka


Andre Ochodlo
Melodia złudzeń

Agnieszka Osiecka

Wystarczy połączyć, wystarczy połączyć
powiedział jeden z was.
Pęknę ze śmiechu, pęknę ze śmiechu,
pękam cały czas.
Wystarczy pokochać, wystarczy pokochać
powiedział jakiś gość.
Pęknę ze śmiechu, pęknę ze śmiechu,
nigdy nie mam dość.

Zagram ci lepiej melodię złudzeń
jak sympatyczny kat.
Słuchaj i ucz się melodii złudzeń,
bo w takt się toczy świat,
bo tak się toczy świat.

Wielkie mosty są jak zwierzęta,
oddychają ciężko we mgle.
Wielkie drogi są jak powrozy,
one złączą ciebie i mnie.
Obce kraje są jak lodowce,
one zgubią ciebie i mnie.
Zapłaczesz ty, zapłaczę ja,
a Pan Bóg cha cha cha...

Życiorys - Agnieszka Osiecka


Łucja Prus - Życiorys

Agnieszka Osiecka


Urodziłam się przed wojną pod jesień
Nie pamiętam jak wyglądał ten wrzesień
Ojciec się trudnił, matka przy mężu
Bladzi i smutni, Hitler zwyciężył

W okupację jadłam brukiew
Nie stać było nas na cukier
Potem płomienie, strach, dużo krzyku
Front, wyzwolenie, nie ma już fryców

Szkoła zwykła, szkoła średnia
To jest kułak, to jest biedniak
Agitowanie, wiejskie zespoły
Kątem mieszkanie, przerwane szkoły

Chodził ze mną chyba z miesiąc
Wtedy wrócić miał na trzecią
Teraz jest w Kielcach, listów nie pisze
Już nie pamiętam, chyba miał Rysiek

Ze spółdzielni mnie wylali
Zalegałam ze składkami
Jestem zamężna, on jest urzędnik
Ani za biedni, ani za piękni

Mam na poczcie pracę w Nakle
Zmierzch zapada tu zbyt nagle
Mamy świetlicę, szachy i bilard
Tylko tak myślę, że cała mijam

Niepokój - Agnieszka Osiecka


Ewa Błaszczyk, Mirosław Czyżykiewicz - Niepokój

Agnieszka Osiecka


Zaniosę mój niepokój do ciemnego baru
Tam, gdzie nie widać oczu
Zaniosę mój niepokój do chmurnego nieba
Tam, gdzie nie widać myśli
Zaniosę mój niepokój do ciemnego domu
Pełnego sztychów i map
A ty, przechodniu, a ty, przechodniu
A ty, przechodniu się gap

Stoisz przy drodze
Na jednej nodze
To się przyglądaj mi
Stoisz przy drodze
Na jednej nodze
La la la li li li li

Zaniosę moją biedę za zielone mosty
Tam, gdzie nie widać życia
Zaniosę moją biedę za spienioną rzekę
Tam, gdzie nie widać śmierci
Zaniosę moja biedę do chmurnego domu
Pełnego sztychów i map
A ty, przechodniu, a ty, przechodniu
A ty, przechodniu się gap!

Zaniosę moje diabły aż na koniec świata
Tam, gdzie nie widać oczy
Zaniosę moje diabły do samego końca
Tam, gdzie nie widać pana
Zaniosę moje diabły do ciemnego domu
Pełnego szmerów i snów
A ty, przechodniu, a ty, przechodniu
A ty, przechodniu je złów!

Obraz: Viktor Sheleg

Ten mały dreszcz zachęty - Agnieszka Osiecka


Ten mały dreszcz zachęty

Agnieszka Osiecka

Ten mały dreszcz zachęty
To jakieś takie coś
Ten uśmiech niezbyt święty
I niezbyt groźna złość
To w moich oczach płonie
To czyha na dnie słów
Pan ściska drżące dłonie
I błaga mnie: "ach mów"

A ja od stóp do rzęs
Miłością jestem
I jedynie to ma sens
I więcej nic
O tak! to tylko umiem
Dawać i brać
W miłosne szachy grać
I więcej, więcej nic

Pan w moich wątłych dłoniach
Po uszy chciałby tkwić
Rozniecać we mnie pożar
I w moim ogniu żyć
Lecz wybacz mi te słowa
I zdobądź się na gest
Zaczynać wciąż od nowa
To tylko piękne jest

W szufladzie z łakociami
Ukryjesz fotkę mą
Ukryta przed żonami
Wydzielać będzie prąd
A co było w sercach niemych
Co tkwiło na dnie ócz
My tylko dwoje wiemy
Szuflada i klucz

Wyk. Renata Zarębska

Obrazy: Konstantin Razumov

Żyj mój świecie - Agnieszka Osiecka

Maryla Rodowicz
Żyj mój świecie

Agnieszka Osiecka

Ocean ma brzeg czerwony od zórz,
maj czy grudzień.
Ocean ma sól, a cóż mają cóż,
biedni ludzie.

My mamy tylko świat,
chcę ocalić go od łez i od burz!
Od łez chrońmy ten świat,
tak tu pięknie.
Niech serce w nim gra,
niech nie pęknie...

Cecylia ma psa, cyrkowiec ma lwa,
Ala kota.
Skowronek ma głos, a bogacz ma trzos
pełen złota.

A ja mam tylko świat,
chcę ocalić go od łez i od trosk!
Od łez chrońmy ten świat,
tak tu pięknie.
Niech serce w nim gra,
niech nie pęknie.

Kto rządzi, ma broń, marzenia na złom
idą często.
Ja nie mam nic prócz mych oczu i rąk,
ale wiem to:

Mam tylko cały świat,
chcę ocalić go od łez i od lat!
Od łez chrońmy ten świat,
jak kto umie.
Żyj, mój świecie, żyj
w topól szumie.

Kiedy jeszcze byłem kotem - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
Kiedy jeszcze byłem kotem

Kiedy jeszcze byłem kotem,
Zapragnąłem być człowiekiem.
Miałem chęci szczerozłote,
Lecz niewiele przyszło z wiekiem.

Kiedy jeszcze byłem sową,
Zapragnąłem być człowiekiem,
Pan Bóg zaśmiał się nerwowo.
Diabeł ryknął he, he, he, he.

Czy to mądre,
Czy to śniące,
To kpiące.
Czy to drwiące,
Czy na stałe,
Czy chwilowo.

Przepłakałem nocy wiek
Nad tą straszną tajemnicą.
Czy ja jestem polne ziele,
Czy też jestem ośmiornicą.
Jestem złudą
Czy też faktem,
Ale dobry mam charakter.
Dam się lubić,
Daję słowo.

Władimir Rumiancew












<





Szaloną być - Agnieszka Osiecka

Violetta Villas
Szaloną być

Agnieszka Osiecka


Szaloną być,
absynt pić,
z czekoladką.
Nie być matką, nie być żoną,
być szaloną...
Z Tobą być...

Amor, po latach snu porywasz mnie.
Amor, w zapachach bzu zbudziłam się.
Szaloną być,
w życie iść.
Po królewsku,
i nie z łezką,
a z koroną.
Być szaloną...
Z Tobą być...

Amor, po latach snu porywasz mnie.
Amor, w zapachach bzu zbudziłam się.
Szaloną być,
prędko żyć...
Bal za balem, bal za balem,
otulona w morskie fale…
Z Tobą być...

Mechaniczna lalka - Agnieszka Osiecka


Violetta Villas
Mechaniczna lalka

Agnieszka Osiecka


Znów chcecie bawić się mną,
znów chcecie słyszeć mój głos.
Wiem, że laleczką mnie zwą,
cóż taki widać mój los.
I znów pięknie ubrał mnie ktoś.
Ktoś mnie nauczył dwóch zdań.
Cóż, być maskotką to dość,
dość dla mych panów i pań.

A ja, ja mam dwie czułe ręce,
a ja, ja mam prawdziwe serce.
Mam sny, we snach ogrody widzę,
mych łez, mych łez ja się nie wstydzę.

Wy, co kłamiecie bez słów,
wy macie oczy bez łez.
Wy, choć żyjecie wśród psów
to pusto w domach wam jest.
I ja, co pocieszać was mam,
ja co mam służyć u stóp
Wiem, że nie wiedzie się wam,
wiem, że coś gracie bez słów.

Ach, gdyby tyś dziewczyno.
Żyć jak żyją żywi ludzie
I pić pachnące, wrzące wino,
mieć tysiące młodych złudzeń.

Znam zielonej łąki śpiew,
znam szlaki białych mew,
księżyców sto na wielkim niebie.
Ja znam upalny, jasny gwar,
sekrety młodych par
i tylko wciąż ja nie mam ciebie.

Ja znam uliczny ranny chłód,
znam siwe drogi chmur,
zapachów sto w gorącym chlebie.
Ja mam niejeden złoty szal,
niejeden miałam bal
i tylko wciąż ja nie mam ciebie.

Wy co kłamiecie…

Znów chcecie...
I wiem, że wybije mój czas,
wiem, nie wierzycie w me łzy.
Wiem nie przekonam dziś was,
że te maskotki to wy...

Melancholie - Agnieszka Osiecka

Violetta Villas
Melancholie


Melancholie, tym imieniem przyzywam cię,
melancholie, wiem jak bardzo kochałam cię.
Jak szary płaszcz, otuliła nas melancholia
i słyszę wciąż, jak romanse mi gra.

O, melancholie, świat się zmienił w dolinę łez.
Był domem mi, dzisiaj cierniem jest.
Tak bolą mnie, nie otarte łzy,
tak bolą mnie, nie wyśnione sny,
naszych krótkich dni.

Po drogach moich, będę chora na ciebie,
chora na ciebie o kochany mój.
Melancholie, wciąż bliżej do ciebie jest,
zaniosę ci, aż tam kolczyki z łez...

Kobiety, których nie ma - Agnieszka Osiecka

Anna Serafińska
Kobiety, których nie ma

Agnieszka Osiecka


Kobiety, których nie ma
od rana mówią prawdę,
kobiety, których nie ma
są zawsze takie ładne,
kobiety, których nie ma
od rana mają czas,.
kobiety, których nie ma
potrafią pojąć nas -
nas - niepojętych,
nas - wyklętych,
nas - zawziętych -
niezrozumianych - nas...

Kobiety, których nie ma
pieniądze mają własne,
kobiety, których nie ma
czekają aż ja zasnę,
kobiety, których nie ma
odchodzą zawsze pierwsze,
kobiety, których nie ma
czytują nasze wiersze.-
te - niepojęte,
te - wyklęte,
te - zawzięte,
niezrozumiane, niedocenione...Ech!...

Kobiety, których nie ma
są milsze od tych co - są,
kobiety, których nie ma
z poranną wstają rosą,
kobiety, których nie ma
trafiają prosto w serce,
kobiety, których nie ma -
wciąż więcej was i więcej -
tych wymarzonych,
tych upragnionych,
i tych wyśnionych -
was...

Francois Batet











Czantoria - Agnieszka Osiecka


Halina Kunicka (muz. Włodzimierz Korcz)
Joanna Lewandowska (muz. Jerzy Satanowski)
Czantoria

Agnieszka Osiecka


Nie pamiętam takiej zimy, jaka była wtedy
Ojciec kupił nam choinkę, wśród największej biedy
Lecz na próżno wyciągałam, ku choince ręce
Zbyt wysoko zawiesili, lukrowane serce
Więc nie stawiaj gór ogromnych, już na mojej ścieżce
Pójdźmy lepiej na Czantorię, pomarzymy jeszcze

Czan, czan, Czantoria zielony szczyt
Czar, czar mnie spowija, nadchodzi świt
Czan, czan, Czantoria cyt, cyt, cyt
Czar, czar mnie spowija, nie widzi nikt

Nie pamiętam takiej wiosny, jaka wtedy była
Ja mówiłam tobie miły, tyś powtarzał miła
Lecz na próżno wyciągałam, ku miłości ręce
Zbyt okropnie mi kłamało, ukochane serce
Więc nie stawiaj gór ogromnych, już na mojej ścieżce
Pójdźmy lepiej na Czantorię, pomarzymy jeszcze

Przystanęła raz kaczuszka, przed niebieskim tronem
Srogi Pan Bóg szuka w teczkach, drapie się w koronę
Wreszcie pyta tej kaczuszki, czego pragniesz mała
A ją bardzo bolą nóżki, wszystko zapomniała
Daj nam panie mniejsze góry i powietrze lżejsze
Ranek wzejdzie mniej ponury pomarzymy jeszcze