Piosenka o mojej Warszawie


Albert Harris, Jerzy Połomski
Piosenka o mojej Warszawie

Albert Harris

Jak uśmiech dziewczyny kochanej
Jak wiosny budzącej się wiew
Jak świergot jaskółek nad ranem
Młodzieńcze uczucia nieznane

Jak rosa błyszcząca na trawie
Miłości rodzącej się zew
Tak serce raduje piosenki tej śpiew
Piosenki o mojej Warszawie

Warszawo kochana, Warszawo
Tyś treścią mych marzeń, mych snów
Radosnych przechodniów twych lawą
Ulicznym rozgwarem i wrzawą

Ty wołasz mnie, wołasz, stęskniona
Upojnych piosenek i słów
Jak bardzo dziś pragnę zobaczyć cię znów
O moja Warszawo wyśniona

Jak pragnąłbym krokiem beztroskim
Przemierzyć przestrzeni twej szmat
Bez celu się przejść Marszałkowską
Na Wisłę napatrzeć się z mostu

Dziewiątką pojechać w Aleje
Krakowskiem i przez Nowy Świat
I ujrzeć, jak dawniej, za młodych mych lat
Jak do mnie, Warszawo, się śmiejesz

Ja wiem, żeś ty dzisiaj nie taka
Że krwawe przeżywasz dziś dni
Że rozpacz, że ból cię przygniata
Że muszę nad tobą zapłakać

Lecz taką, jak żyjesz w pamięci
Przywrócę ofiarą swej krwi
I wierz mi, Warszawo, prócz piosnki i łzy
Jam gotów ci życie poświęcić...














Chcecie to wierzcie


Chór Czejanda, Jerzy Połomski - Chcecie to wierzcie

Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień

Wszyscy za złe mają mi
Wszyscy wytykają mi
Że po nocy się wałęsam
I że jestem jak nie ten sam
Że każde słowo mi się zmienia w rym
Zamiast chodzić - fruwałbym
Zamiast mówić, ale mniejsza
Najważniejsza jest jedna rzecz

Chcecie, to wierzcie
Chcecie, nie wierzcie
A ja się kocham, kocham i już
I nie w dziewczynie
A w pewnym mieście
Powiecie: wariat - trudno, cóż

A stało to się w dzień lipcowy
W środę, czy w piątek
Mniejsza z tem
Wychodzę sobie z Koszykowej
I nagle patrzę - MDM

I chcecie, wierzcie
Chcecie, nie wierzcie
Lecz to jest radość moich dni
Bo zakochałem się w moim mieście
I z tą miłością dobrze mi

Tyle dziewcząt człowiek zna
Tylko wybrać ta, czy ta
Każda serce odda chętnie
A ja jakoś obojętnie

No trudno
Chociaż, co się tyczy mnie
Zasadniczo, czemu nie
Lecz na razie, lecz chwilowo
Daję słowo, to śmieszna rzecz

Chcecie, to wierzcie…

I chcecie, wierzcie
Chcecie, nie wierzcie
Że z tą miłością kłopot mam
Bo zakochałem się w moim mieście
Lecz nie ja jeden - nie ja sam










Jak cię odnaleźć - Wojciech Młynarski


Jerzy Połomski
Jak cię odnaleźć


Wojciech Młynarski

Chyba pół miasta wsiadło w ten autobus
Taki był tłok
Za tobą posuwałem się do przodu
Byłaś o krok
Ktoś łokieć w żebro mi pakował
Ktoś mnie gryzł
Znosiłem to bez słowa
Bo nie czułem nic
Istniałaś dla mnie tylko ty

Warszawskich ulic, placów sto
Jak co dnia ogarniał mrok
Weszliśmy razem w barwny tłum przechodniów
Byłaś o krok
Czekałaś na zielone światło
Wszystko miało pójść tak łatwo
Lecz doprawdy nie wiem, jak to stało się
Doprawdy nie wiem, jak to stało się
Przecieram oczy, patrzę, szukam - zniknęłaś gdzieś

Już Marszałkowska światła swe zapala
W krąg hałas, gwar
Setką neonów rybna lśni centrala
I mleczny bar
I tak się dłuży każda chwila
Wciąż mnie mija dziewczyn tyle
I patrzę za każdą, myśląc, że to ty
Patrzę za każdą, myśląc, że to ty
I jedno wiem - odnaleźć muszę cię jeszcze dziś

Najpierw będzie długi spacer
Przez Nowy Świat
W jadłodajni Matysiaków
Drób à la carte
Dla ciebie na ulicy kupię
Najpiękniejszych kwiatów bukiet
Włosy będzie ci rozwiewał wiatr
Warszawski wiatr

A w noc lipcową, w noc bezsenną
Niejeden raz
Polskie tango będziesz ze mną
Tańczyć en face
I nie będziemy się umawiać
Bo i tak bez słów
Wiemy, że się jutro tutaj
Spotkamy znów

Warszawskich ulic, placów sto, jak co dnia
Ogarnie mrok
Wejdziemy razem w barwny tłum przechodniów
Będziesz o krok
Więc powiedz mi, jak cię odnaleźć
Bo zielone światło już się pali
Najpiękniejsze z miast - Warszawa - woła nas

Tutaj w Warszawie - Roman Sadowski


Jerzy Połomski
Tutaj w Warszawie

Roman Sadowski

Codziennie, niezmiennie
Od świtu do nocy dzień się starzeje
Codziennie, niezmiennie
Chmurami, gwiazdami niebo siwieje
Codziennie, niezmiennie
Wciąż dłuższa i dłuższa staje się zima
Codziennie, niezmiennie
Sam siebie pytam: "Co mnie tu trzyma?"

Chociaż patrzyłem przez bielmo okien
Chociaż widziałem rude rynsztoki
Tutaj zostałem
Chociaż widziałem obłudne lata
Z niebem żebraczym w dziurach i łatach
Tutaj zostałem

I kiedy później czarne plakaty
Strzelały każdej nocy do kwiatów
Tutaj zostałem
I kiedy później, w gniewie i męce
O broń wołały rozpaczy ręce
Tutaj zostałem

I choć tak wiele jest we mnie cienia
I miłość swoją, i swe marzenia
Tutaj zostawię
Kiedy - być może - kogoś zasmucę
Nigdzie nie pójdę, nigdzie nie wrócę...
Tutaj zostanę, w mojej Warszawie

Codziennie, niezmiennie
Przechodzą, odchodzą twarze stygnące
Codziennie, niezmiennie
Wciąż niżej i niżej idę za słońcem
Codziennie, niezmiennie
Próbuję rozplątać ręce związane
Codziennie, niezmiennie
Wiem, że na pewno tutaj zostanę...

Diewczyna z Warszawy


Jerzy Połomski
Dziewczyna z Warszawy

Henryk Gaworski

Zakochana w muzyce i w ciuchach
Niespokojna, kapryśna jak wiatr
Na warszawskich asfaltach i brukach
Zbudowała swe życie i świat

Czasem stoi w kolejce po mięso
I w tramwaju się tłoczy jak my
Ale słońce przenosi pod rzęsą
W niespokojne dziewczęce swe sny

Dziewczyna z Warszawy
Dziewczyna z Warszawy
Dziewczyna jak kaprys, jak żart
Jej uśmiech cię zgubi
I znowu cię zbawi
Jeden uśmiech, a tyle jest wart

Dziewczyna na co dzień
Dziewczyna od święta
Dziewczyna jak światło
Jak oddech, jak chleb
O wszystkim zapomnisz
Lecz zawsze będziesz pamiętał
Jej spojrzenie, jej szept
O wszystkim zapomnisz
Lecz zawsze będziesz pamiętał
Dziewczynę, dziewczynę z Warszawy...

Idą wiosny, jesienie i zimy
Nieraz oczy wyblakną od łez
Za zwyczajne warszawskie dziewczyny
Wznieśmy dzisiaj jak toast tę pieśń

A gdy znów się kwiatami rozświeci
Jakiś kwiecień, czy lipiec, czy maj
Kup czerwonych fiołków bukiecik
Kup bukiecik fiołków i daj...

Dziewczynie z Warszawy
Dziewczynie z Warszawy
Dziewczynie jak kaprys, jak żart
Jej uśmiech cię zgubi
I znowu cię zbawi
Jeden uśmiech, a tyle jest wart

Dziewczyna na co dzień...

Warszawskie dziewczyny - Agnieszka Osiecka

Jerzy Połomski, Halina Kunicka
Warszawskie dziewczyny

Agnieszka Osieckia


Kiedy wyjdziesz na Nowy Świat
Na Krakowskie, na Rynek, na Freta
Choćbyś śpieszył się, złościł się lub jadł
Nagle stajesz się jak poeta
Nagle mylisz ulice, nagle gubisz godziny
Bo wszędzie dookoła warszawskie dziewczyny

Warszawskie dziewczyny
Od rana na szpilkach
Bo młodość jak chwilka
To każda z nich wie
Warszawskie dziewczyny
Wydają pieniądze
Tu fryzjer, tam kino
Nie zawsze najmądrzej
Wybaczcie dziewczynom
Warszawskim dziewczynom
Bo każda choć nic dobrego
Kocha tego jedynego, na dobre i złe

Gdy na niebie zbrakło gwiazd
Kiedy gruzy dymiły na Freta
Gdy nie było Warszawy wśród miast
Kiedy milczał jak głaz poeta
Znów ożyły ulice, kamienice, ruiny
Wróciły do miasta warszawskie dziewczyny

Warszawskie dziewczyny
Już teraz na szpilkach
Bo młodość jak chwilka
To każda z nich wie
Warszawskie dziewczyny
Tu kawa w Harendzie
Tam Fukier i wino
A chłopcy są wszędzie
Wybaczcie dziewczynom
Warszawskim dziewczynom
Bo każda choć nic dobrego
Kocha tego jedynego, na dobre i złe...

Fotografie:

Jerzy Baranowski - 1946
Z filmu "Lekarstwo na miłość" - 1966
Tadeusz Rolke - 1960

Preludium deszczowe - Wanda Chotomska


Jerzy Połomski
Preludium deszczowe

Wanda Chotomska

Najpierw były plakaty na mieście
Sto pięćdziesiąt, a może i dwieście
Na plakatach litery metrowe
Wielki koncert – Preludium Deszczowe

Ludzie stali, plakaty czytali
Nie pytali, gdzie będzie ten koncert
Tylko biegli pod pomnik Chopina
Do Łazienek, gdzie wierzby płaczące

Widzisz? – Widzę, klawisze grają
Słyszysz? – Słyszę, deszcz w liściach dzwoni
Pod wierzbami w Łazienkach Chopin
Krople deszczu kołysze w dłoni...

Tak się właśnie to wszystko zaczęło
Był pan Chopin na swoim cokole
A dokoła tłum ludzi ogromny
I wetknięte w ten tłum parasole

Widzisz? – Widzę, klawisze grają
Słyszysz? – Słyszę, deszcz w liściach dzwoni
Pod wierzbami w Łazienkach Chopin
Krople deszczu kołysze w dłoni...

Jestem u siebie - Jonasz Kofta


Jerzy Połomski
Jestem u siebie


Jonasz Kofta

Za dniem dzisiejszym każdy z nas
Nadąża tak, jak umie
I rzadko kiedy mamy czas
By siebie samego zrozumieć

Przez moje miasto płynie rzeka
Spokojna, szara zazwyczaj
Na naszych zegarach
W sekundach czas ucieka
A Wisła odmierza czas życia

Gdy Powiślem się zamyślę
Kiedy w dół do rzeki zbiegam
Odnajduję na bulwarach
Żal po niegdysiejszych śniegach

Roztajały w tyle wiosen
Popłynęły przez ulice
Ulicami tymi niosę
Swe radości i gorycze
Szczęścia, szczęścia
Niespełnienia życzeń
Wszystkie swoje tajemnice

Gdy Powiślem się zamyślę
Nogi same mnie tam niosą
Przez ulice, co przyjazne
Moim myślom, moim losom

Znowu przeżyłem jeden dzień
Co niesie jutro? Nie wiem
Ale i chandry znosić lżej
Bo przecież jestem u siebie

Nietrudno smutki swe utulić
Bo gdy mi pech i deszcz dopiecze
Zgubię się
Pośród znajomych, dobrych ulic
Siebie odnajdę przy rzece

Warszawski kalendarz - Wojciech Mann


Jerzy Połomski
Warszawski kalendarz

Wojciech Mann

Letnie kartki w kalendarzu szybko się skończyły
Słońce za chmurami coraz częściej kryje się
Znowu w deszczu mokną ludzie za oknem
Lecz choć to jesień, uśmiechają się

Bo Warszawa wdzięk swój ma
Optymizmu mikroklimat
Choćby nie wiem co się działo
Świat się walił, ziemia drżała
Promień słońca swój zatrzyma

I choć może będziesz sam
Zagubiony wśród kłopotów
Sny niedobre spłoszy nocą
Krople łez zamieni w złoto
Czy chcesz czy nie - z tobą jest

Mróz zamienił w biały witraż zamarznięte szyby
Z ciepłych barw jesieni nie zostało nic, już nic
Wiosna wciąż daleko, zamarzła rzeka
A jednak wszyscy uśmiechamy się

Bo Warszawa wdzięk swój ma...

Nowy Rok już się przywitał z ludźmi na ulicach
Wiosnę znów obiecał najpiękniejszą wszystkim dać
Ale jeśli nawet trochę przesadził
To przecież znowu uśmiechniemy się

I choć może będziesz sam
Zagubiony wśród kłopotów
Sny niedobre spłoszy nocą
Krople łez zamieni w złoto
Czy chcesz czy nie - z tobą jest...

Z dawnych dni sen się śni - Wanda Chotomska


Jerzy Połomski
Z dawnych dni sen się śni

Wanda Chotomska

Z dawnych dni sen się śni
Warszawskie zegary cofnęły bieg
Szeptem mów, nie płosz snów
Nie pytaj nikogo, jaki to wiek

Katarynka gra na Rynku
Więc chciejcie posłuchać, proszę
Jak powraca to, co było
W piosence tej za dwa grosze

Kto tu był, kto tu żył
Ten schodzi nad Wisłę z niebieskich gwiazd
W ulic szum, w gwarny tłum
Wracają jak ptaki do swoich gniazd

Z dawnych dni sen się śni
Z przekupką na Rynku kłóci się paź
W gronie dam z dworskich bram
Karetą przez miasto jedzie król Staś

Katarynka gra na Rynku
Więc chciejcie posłuchać, proszę
Jak powraca to, co było
W piosence tej za dwa grosze

Kto tu był, kto tu żył
Ten nutę serdeczną w piosenkę wniósł
Z dawnych dni walczyk brzmi
Dla miasta i ludzi, wśród których rósł...

Obrazy: Antoni Uniechowski

Targ na Mariensztacie - Jerzy Ficowski


Jerzy Połomski
Targ na Mariensztacie

Jerzy Ficowski

Moja babcia ma pamięć wspaniałą
Taka pamięć jak babci, to skarb
Za jej czasów inaczej bywało
To był świat, ten sprzed lat, tysiąc razy więcej wart
Wtedy babcia lubiła przechadzki
Z moim dziadkiem szarmanckim i chwackim
Gdy na rynku był targ Mariensztackim
No to szli, razem szli na ten targ

Targ na Mariensztacie, targ na Mariensztacie
Ech, minęło bracie jakby z bicza trzasł
Tutaj rudy Wicek, tu kulawy Maciej
W połatanej szacie szli przez Nowy Zjazd
Tutaj stary Abram grywał na cymbałach
Dawne melodyjki, ach to była gra
Tu na Mariensztacie nutka pozostała
Oj diridi-ridi, oj diridi-ra, oj diridi-ridi-ra

Ale kiedy nam gwiazdy zaświecą
Kiedy cienie przystaną u bram
Jeszcze znajdzie się dla nas coś niecoś
Kiedy noc, letnia noc na spotkanie wyjdzie nam
Bo powiedział mi księżyc koleżka
Co na lewo za oknem mym mieszka
Bym odwiedził raz nocą Mariensztat
Bo dziś jest wielki targ, właśnie tam

Targ na Mariensztacie, targ na Mariensztacie
Tu nam noc sprzedaje pełne korce gwiazd
Tu przemyca srebro księżyc nasz przyjaciel
Targ na Mariensztacie nie zawiedzie nas
Tutaj za pól darmo wiatr od Wisły macie
Gdy swą czarną giełdę noc otwiera wam
Targ na Mariensztacie, targ na Mariensztacie
Oj diridi-ridi, oj diridi-ra, oj diridi-ridi-ra

Obraz: Antoni Uniechowski 
Targ na Mariensztacie