Ranek - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka - Ranek

Oko mi do snu płacze,
ciężko powiekę dźwigam,
już do mych drzwi kołacze
słońce, jak stary Cygan.
I wali, wali, wali
w okna żółtymi pięściami.
I... "otwórz, bo mi się pali!" -
I pcha się chudymi łokciami.
"Ustaw mi szafy - jedną, drugą -
bym mogło na nich kłaść się smugą,
na parapetach koty złóż,
bym mogło wbić w nie złoty nóż,
i spójrz mi w oczy - dobry żart -
jeżeli boli - tynfa wart".

Przesuwam szafy
koty znoszę,
a kat mój syczy
- proszę, proszę -
Zmęczenia ptak nad moją głową,
trwa ta robota długo - długo,
czy jestem w domu tym królową,
czy tylko sługą, sługą, sługą? -

Mój zwierzyniec
(Poemat w sześciu piosenkach)
Piosenka druga

Piosenka pierwsza - Czarny dwór
tutaj:

„Przekrój” 20/1967

Tylko, że ja na morzu - Agnieszka Osiecka


Piotr Piksa
Tylko, że ja na morzu

Agnieszka Osiecka

Strachy dzisiaj mniej straszne się stają
(te nocne i te dzienne)
Gdy moich rąk dotykają
Twe włosy jeszcze senne

Niech to się już nie odstanie
Niech to się nam nie zachmurzy
Tylko, że ja na morzu, kochanie
Tylko, że ja – w podróży

Już mnie nie karcą anieli
Za grzech niepopełniony
Odkąd przy mojej pościeli
Twój bucik porzucony

Niech to się już nie odstanie
Niech to się nam nie zachmurzy
Tylko, że ja na morzu, kochanie
Tylko, że ja – w podróży

Śmierci się tak już nie lękam
(Tego ciemnego pokoju)
Gdy twoja miłość klęka
Przy moim niepokoju

Za twoje dobre czekanie
Radbym cię kochać najdłużej
Radbym cię umieć na pamięć
Tylko, że ja – w podróży

„Przekrój” 19/1969

Przedmioty - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka - Przedmioty

Nie chciałam jechać, Bóg mi świadkiem,
nie chciałam, chociaż lipiec wrzał.
Robiłam wszystko, by ukradkiem
z mazurskiej szosy zbiec na aut.
Lecz znam tę drogę i na ślepo
na pamięć znam ją, niech to szlag,
więc mnie przygnało z Bógwiekąd,
więc mnie przywiało nie wiem jak...
Bezradnie znów do domu wracam,
gdzie mi przeminął czasu szmat,
i w przerażeniu klucz obracam
od czterech zim i pięciu lat.
I widzę w kącie piec zielony
i puszkę kawy Maxwell House
strzępy wakacji oddalonych
jak odgłos dzwonka z wielkich pauz.
Nad łóżkiem jeleń, choć umarły
niezmiennie patrzy w szary koc
na półkach kubki złe jak karły
pod oknem stolik – drzewa kloc.
Przy lampie ćma się tłucze wściekle
prawnuczka ćmy co znała mnie,
a ja już nie wiem, czy mi w piekle
tak gorzko będzie i tak źle.
Na sprzęty patrzę zbyt znajome
i widzę jak tu wszystko gra,
jakie to świetnie uzbrojone,
jakie to mocne zęby ma!
Nic nie umarło, hejże ha,
przedmioty skaczą mi do gardła
i nic nie wiedzą, że to ja,
że tylko ja – umarłam.

„Przekrój” 40/1967

Ciebie jednego opisać nie umiem - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
Ciebie jednego opisać nie umiem

Umiem opisać niebo,
kiedy na zimę blednie,
umiem opisać drzewo
kiedy pod wieczór westchnie,
umiem opisać burzę,
letnią zabawę w Sztumie,
Drzazgę, kota i różę...
- Ciebie jednego opisać nie umiem.

Umiem opisać sowę.
Cóż to za śmieszny krótkowidz!
Przechyla na ramię głowę:
- Czy słoń tu idzie? Czy słowik?

Umiem opisać bladą
pannę zgubioną w tłumie,
pociąg, wycieczkę pod Radom...
- Ciebie jednego opisać nie umiem.

Dałeś mi pióro do ręki
(nie takie znowu wieczne...)
i piszę — plotki, piosenki,
tu księżyc upchnę, tam rzeczkę...

Lepiej mi idzie i gorzej,
cichnę i znowu szumię
i tylko ze wszystkich stworzeń
ciebie jednego opisać nie umiem.

Złamałam dzisiaj grzebień,
kupiłam winogrona...
To przecież ja przez ciebie
jestem wymyślona.

"Przekrój" 48/1967

Obraz: Loui Jover

Opera spod ciemnej gwiazdy - Agnieszka Osiecka

Opera Spod Ciemnej Gwiazdy
"Przekrój" (43/1963)


Szanowny Redaktorze!

Na zamówienie organizatorów tegorocznej „Jesieni Jazzowej” napisałam libretto operowe „Opera Spod Ciemnej Gwiazdy”. Kompozytorem muzyk jest Adam Sławiński. Reprezentuje on „trzeci nurt”, który łączy elementy muzyki jazzowej z elementami współczesnej muzyki poważnej...

Libretto jest historią grupy „wagarowiczów”, którzy od drobnych wyczynów i rozróbek dochodzą do zbrodni. Ich przywódczynią jest „taka dziewczyna”. Właściwym jednak bohaterem utworu jest chór. Nazywam go „Chórem Przechodniów” lub „Chórem Gapiów”. Demonstruje on znaną chorobę społeczną: znieczulicę...

Partię solową („takiej dziewczyny”) zaśpiewa Anna Prucnal, pierwszy raz występująca w „swoim zawodzie”. W tym roku zdała dyplom w Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina...

Załączam małą próbkę swego tekstu.
Agnieszka Osiecka

Motto

Bez dogmatu,
proporca,
sztandaru,
nawet –
bez rozkładu jazdy:
opera z chaosu i gwaru!

A jak się opera rozwrzeszczy,
rozpłacze na cały głos,
jak tupnie,
huknie,
zatrzeszczy,
jak śmiechem parsknie ci w nos –
To cóż to będzie za skandal,
ile się razów nazbiera -
To ci dopiero granda,
To ci dopiero opera!...

Gdybym wiedział...- Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka - Gdybym wiedział...
(wyk Kalina Jędrusik i Wieńczysław Gliński)

Gdybym wiedział, że pani gdzieś jest,
to bym czekał na panią,
gdybym wiedział, że pani gdzieś jest,
to bym gonił wciąż za nią,
nie liczyłbym gwiazd,
nie zwiedzałabym miast
z nikim więcej...

Kwitów innym paniom
nie dawałbym,
życia innym paniom
nie łamałbym,
do żadnej innej pani
nie pisałbym,
przez żadną inną panią
nie cierpiałbym,
nie zatruwałbym się
myślami,
że jestem drań,
nie wprowadzałbym się
z rzeczami
do innych pań,
słowa innej pani
nie dawałbym,
szczęścia innej pani
nie pragnąłbym,
dla żadnej innej pani
nie śpiewałbym,
bo żadnej innej pani
ja nie znałabym –

Gdybym wiedział, że pani gdzieś jest,
To bym czekał na panią,
gdybym wiedział, że pani gdzieś jest,
to bym gonił wciąż za nią,
nie liczyłbym gwiazd,
nie zwiedzałabym miast
z nikim więcej, z nikim już...

Pióro - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
Pióro


Wiedz, że nie pragnę ciebie uwięzić.
Ani mi na to pycha pozwala,
ani czas...
(Chcesz -
dla wygody nazwiemy go Bogiem).
Znam też nieradość z więziennej tresury,
kie¬dy z owczarka owcę czynimy.
Zatem nie pragnę.
A jednak korci odwieczny handelek,
wymiana witamin między istotami.
Daj mi więc pióro,
gdybyś był ptakiem,
zadaj mi ranę,
jeśli się zwilczysz,
oszczędź mi prawdy,
choć skamlę o nią,
skąp obecności,
skoro tak trzeba,
zawieś koronę nad moją głową,
daj mi pół piekła
i ćwiartkę nieba.

Nasza miłość... - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka

Nasza miłość trwała jeden deszcz
(z rep.E. Czyżewskiej i Krystyny Sienkiewicz)

Mówione (parlando)
Jeden pan wyszedł z domu bez kapelusza
Śpiew:

Jedna pani wyszła z domu
i nie wzięła parasolki,
a tu krople po kryjomu
się zbierają jak fasolki...
A tu kropla wielka spada
jak patelnia,
już tych kropel jest gromada,
lub spółdzielnia.
Więc ta pani się schowała
tam, gdzie stał już ten pan,
który wyszedł z domu bez kapelusza.

I tak stali on i ona
w dobrym cieniu antresolki,
pędzą, dudnią deszczu grona
i nikt nie ma parasolki.
Popatrzyli się na siebie,
deszczu dużo było w niebie,
popatrzyli po raz drugi,
coraz większe deszczu strugi.
(Bo im bardziej się na siebie patrzyli,
tym bardziej padał deszcz).

Ale nagle coś się stało,
deszczu się zrobiło mało,
jakby zmarniał, jakby schudł,
jakby nigdy nie był tu.
Poszli każde w swoją stronę
i nucili tę canzonę
"Nasza miłość trwała jeden deszcz"...

"Przekrój" 51/1965

Obraz: Loui Jover

Piosenka o ostatnim Doboszu - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
Piosenka o ostatnim Doboszu

(z rep. Krystyny Sienkiewicz) 👉👉👉

Zniknął z ulicy tramwaj konny,
znikły dorożki przed operą,
przepadł niejeden stary pomnik,
inne buduje się dopiero.

Odeszły fraki i atłasy,
skończył się dziedzic, zmarniał proboszcz,
przeszły warszawskie stare czasy,
został nam tylko Andrzej Dobosz.

Może to już ostatni Dobosz w Warszawie,
tego się nie spotyka prawie,
chociaż ostatnich rzeczy w bród,
ostatni Dobosz to cud.

Ostatni walczyk,
ostatni monokl,
ostatni jamszczyk,
ostatni prorok,
ostatni lufick,
ostatni wąs,
ostatni buncik,
ostatni dąs.

Lecz choć ostatnich rzeczy w bród
ostatni Dobosz - to cud.

Mieszka na wieży pełnej ptaków,
zimą nierzadko ma anginę,
wróży z powieści i ze znaków,
kocha nieznośną colombinę.

Latem na Rynku sprzeda kwiaty
i smutną pannę rozweseli,
a cała rzecz polega na tym:
uczy ją grać na wiolonczeli.

Może to już ostatni Dobosz w Warszawie,
postawcie mu po małej kawie,
bo choć ostatnich rzeczy w bród,
ostatni Dobosz - to cud.

Jak widać piosenka poświęcona jest autentycznemu człowiekowi. Jest to świetny felietonista warszawski, mój kolega z uczelni, autor znakomitych opowieści i anegdot kawiarnianych.

Agnieszka Osiecka

Źródło: "Przekrój" 51/1965

To pan mi przynosi szczęście - Agnieszka Osiecka

Agnieszka Osiecka
To pan mi przynosi szczęście


Ludzie mówią – dobry znak,
u nas gniazdo uwił ptak.
Ludzie mówią – dobra wieść,
bo pająka widzą gdzieś.
Ten na jawie, ten we śnie
widzi dobre wróżby swe,
lecz nie dla mnie cały ten kram,
ja maskotkę inną mam.

To pan mi przynosi szczęście,
jak innym siódemka czy as.
Ach, proszę przebiec mi drogę
codziennie choć jeden raz.
To pan mi przynosi szczęście,
bez pana nie wiedzie się nic.
To zdarza się coraz częściej –
bez pana nie sposób żyć.

Ludzie mówią – komet sześć,
pewnie się narodzi wieszcz...
Ludzie mówią – forsy stos,
bo sąsiadkę swędzi nos.
Ten na jawie, ten we śnie
widzi dobre wróżby swe,
lecz nie dla mnie cały ten kram,
ja maskotkę inną mam.

To pan mi przynosi szczęście,
bez pana nie wiedzie się nic.
To zdarza się coraz częściej –
bez pana nie sposób żyć.
Więc chciałabym pana prosić,
by los to ułożył tak prosto,
by przestał pan szczęście przynosić –
by szczęście mi pana przyniosło!

Wersja z rep. Krystyny Sienkiewicz

Pan się śmieje - a to fakt:
Pana spotkać - dobry znak!
Pan się dziwi? Szkoda, bo
przerwał pan mi passę złą!

To pan mi przynosi szczęście,
jak innym siódemka, czy as,
ach, proszę przebiec mi drogę
codziennie choć jeden raz!

To pan mi przynosi szczęście,
bez pana nie wiedzie się nic.
To zdarza się coraz częściej –
bez PANA nie sposób żyć!... itd.

"Przekrój" 51/1965

Irena Santor - Lata 2010-2016

IRENA SANTOR

JESZCZE (Reedycja) - 2016

Jak dobrze, gdy się wreszcie nic nie musi (R. Lipko - A. Mogielnicki)
Jeszcze kochasz mnie (R. Lipko - A. Mogielnicki)
Moulin Rouge (P. Kominek - A. Mogielnicki)
Tobie i nam (P. Kominek - T. Zeliszewski)
Walc w tonacji blue (R. Lipko - A. Mogielnicki)
Jak fart to fart (R. Lipko - A. Mogielnicki)
Uparcie młodzi (R. Lipko - A. Mogielnicki)
W podróżach serca (W. Trzciński - J. Wołek|)
Twarze, twarze (W. Trzciński - H. Wołek)
Pies Montenegro (P. Sot - J. Skubikowski)
Zaułek wspomnień (W. Trzciński - J. Wołek)
Słońce dla dwojga (R. Lipko - J. Wołek)
Dłoń na klamce (P. Kominek - J. Wołek)
Życie wciąż ma gest (R. Lipko - A. Mogielnicki)
Święta mojego dzieciństwa (P. Kominek - A. Mogielnicki)

PUNKT WIDZENIA - 2014

Profesorowie - W. Korcz /W. Młynarski
Siedzisz obok, pytasz grzecznie - J. Derfel /I. Iredyński
Starość to nie jest wiek - S. Krajewski / W. Młynarski
Dlaczego nikt nie napisał mi romansu - W. Korcz /W. Młynarski
Turnus pod Platonem - A. Zarycki /M. Rusinek
Zakochałam się w piosence - J. Sent /W. Młynarski
Nie przejmuj się wcale miłością - W. Korcz /G. Wasowski
O poezjo damskich torebek - W. Korcz /W. Młynarski
Jeśli - A. Zarycki /M. Partyk
Nie mam czasu - G. Turnau/G. Turnau
Zawsze może być piękniej - J. Derfel /W. Młynarski
Brak słów - A. Zarycki /M. Rusinek
Zielnik - C. Majewski /J. Cygan
O przepraszaniu - W. Korcz /M. Rusinek
Przeglądam się w lustrze - P. Rubik /J. Cygan
Wyczerpałam zasób snów - J. Derfel/I. Iredyński
Tabletki na miłość - W. Nahorny /K. Gucewicz
Niech zaczeka na mnie życie - K. Herdzin/E. Lipska

ZAMYŚLENIA - 2014

Chodź na kawę Warszawo - R. Lipko/J. Cygan
Chleb i szklanka wina - R. Lipko/A. Sikorowski
Kochaj ludzi, z rzeczy się śmiej - R. Lipko/J. Cygan
Kropla i morze - M. Stępień/J. Cygan
Prezent - R. Lipko/J. Cygan
Ile w nas - W. Trzciński/J. Cygan
Żółta róża - M. Jurecki/B. Olewicz
Życie to koncert - R. Lipko/A. Sikorowski
Puderniczka - R. Lipko/A. Sikorowski
Mały drink - Ł. Pilch/J. Bukowski
Zamyślenia - R. Lipko/J. Bukowski
Śnieżny Eden - R. Lipko/J. Holm

KRĘCI MNIE TEN ŚWIAT - 2010

Wakacje w Barcelonie (S. Krajewski – W. Młynarski)
Wiara, nadzieja i miłość (P. Rubik – J. Cygan)
Jeszcze jeden świt (S. Krajewski – W. Młynarski)
Szanowny Panie Balzak (J. Derfel – W. Młynarski)
Wiosna w Karolinie (W. Nahorny – W. Młynarski)
Nie narzekajmy na klimat /Piosnka/ (S. Soyka – A. Osiecka)
Mogłoby zostać jak jest (Z. Wodecki – J. Wołek)
Poduszka (C. Majewski – J. Wołek)
Nie przestanę wierzyć (S. Krajewski – W. Młynarski)
Na tej pożółkłej fotografii (S. Krajewski – M. Biszczanik)
Tylko nie ma tego czegoś (J. Kanty Pawluśkiewicz – L.A. Moczulski)
Mój uśmiech weź na drogę (S. Krajewski – W. Młynarski)
Póki słońce ma blask (C. Majewski – M. Robaczewski)
Śpiewam czyli jestem (J. Sent – W. Młynarski)

Pies Montenegro - Jacek Skubikowski


Irena Santor - Pies Montenegro

Jacek Skubikowski

Znano go od zawsze
Mieszka tam, tuż nad samą rzeką
Okryty płaszczem
Cały czas jest tak niedaleko

Czasem cukierki dzieciom daje
By się bawić, z psem przystaje
Z psem Montenegro
Ma też niemało przyzwyczajeń
Wśród nich to, że śpiewa stale
Piosenkę jedną

Patrz za siebie, prosto patrz
Tyle łez hen za sobą gdzieś już masz
Dobra miłość - znasz jej smak
Złote wino w jesieni czas trwa w nas

Kiedyś nadejdzie taki dzień
Że też znajdziesz nagle
Łagodny spokój jasnych chwil
Gdy siebie odgadniesz

Czasem pogładzić psa przystajesz
Psa Montenegro
Poznasz czar słodki przyzwyczajeń
Wiem to na pewno

Patrz za siebie, prosto patrz...

Patrz za siebie, żaden wstyd
Bo i tak sobą jesteś - to wciąż ty
Nie żal tego, co wziął pech
Jak daleki twej drogi szmat, kto wie...

Fot. Jacek Skubikowski, Irena Sntor

Tobie i nam - Tomasz Zeliszewski


Irena Santor - Tobie i nam
Tomasz Zeliszewski

Jesteśmy tu, wśród gwiezdnych dróg
Jak wszechświata grzech
Kochamy w dur, cierpimy w moll
I tak kręci się

Trzymaj mocno mnie, płonę jak pochodnia
Zostań jeszcze dziś, bo tu nasz dom

Kim jesteśmy? Kto wie
Płynąc razem na życia brzeg
Czy lawiną, czy miłością
Którą wiatr przyniósł tobie i mnie
Tobie i mnie

Jesteśmy tu, wśród łąk i pól
Czuli jak nasz sen
Niezwyczajni tak, czasem piękni tak
Jak miłosny wiersz

Rzeźba: Camille Claudel