Kuplety
I znaleźliśmy się w wieku, trudna rada,
że się człowiek przestał dobrze zapowiadać.
Ale za to, z drugiej strony, cieszy się,
że się również przestał zapowiadać źle.
Starsi Panowie, Starsi Panowie,
Starsi Panowie dwaj!
Już szron na głowie,
już nie to zdrowie,
a w sercu – ciągle maj!...
I ta trwoga, i ta trwoga, trudna rada,
że się nie wie, czy się człowiek dla dam nada…
Ale, z drugiej strony, chwili takiej wdzięk,
gdy rozwieje dana dama taki lęk…
Starsi Panowie…
Za granicę raczej nikt już nas nie wyśle.
Zostaniemy, trudna rada, my przy Wiśle.
Ale, z drugiej strony, też się cieszy człek,
z geografii znając gorszych parę rzek…
Starsi Panowie…
Nie liczymy, trudna rada, też z kolegą,
by na Marsa via sputnik się wtentego…
ale, z drugiej strony, czy na Marsie gra,
gdy w ankiecie się „Ziemianin były” ma?
Starsi Panowie…
W wolnych chwilach hodujemy sobie kwiatki
- pelargonie czy begonie, czy bławatki –
z drugiej strony na uwadze mając to,
by nie kwitło więcej kwiatków nam niż sto!
Starsi Panowie…
Trudna rada, jeśli chodzi o karierę,
to nie będzie, już nie będzie się premierem.
Ale, z drugiej strony, weźmy, co tu kryć,
jak to długo tym premierem trzeba być!...
Tu Kabaret Starszych Panów
Walczyk pana Lannera*
Gallikates*
Powrót taty*
Herbatka
Tango Rzepicha
Pa! Pa! Pa! Kuplety pożegnalne
Pa! Pa! Pa!
Na dziś już chyba dość!
Pa! Pa! Pa!
Nie czyńmy więc na złość.
Chęć ukróćmy
i uśmiech rzućmy,
choć trochę ściska nas tu…
Bo, kochani,
ten wieczór z wami
naprawdę był très doux....
