Przyjdę do siebie - Agnieszka Osiecka

Joanna Kaczmarek, Dorota Ślęzak
Przyjdę do siebie

Agnieszka Osiecka

Zobaczysz, zobaczysz,
jeszcze z tego wybrnę,
nie będzie dziury w niebie,
pamięć jak szybę wytrę...
Niech no tylko przyjdę do siebie...

Wystarczy jedna chwilka,
wystarczy jeden gest
i przyjdę, przyjdę do siebie...
Lecz gdzie to  to jest?
Lecz gdzie to? Gdzie to jest?

Zobaczysz, zobaczysz,
zajdę ja daleko -
we włosach złoty grzebień...
dłonie, jak białe mleko...
Niech no tylko przyjdę do siebie...

W jesieni lustrze bladym
zastygnie strużka łez
i przyjdę, przyjdę do siebie...
Lecz gdzie to jest?
Lecz gdzie to, gdzie to jest|?

Zobaczysz, zobaczysz,
jeszcze mnie zawołasz,
jak ja wołałam ciebie...
Przerwiesz daleki wojaż
za hamulec szarpniesz w potrzebie...

Wystarczy jedno słowo
wystarczy jeden gest
i przyjdę, przyjdę do ciebie
Lecz kto to jest?...

Ze zbioru "Żywa reklama" - 1985
Towary ze znakiem „ku!”

Szpan i luz - Agnieszka Osiecka

Dorota Ślęzak - Szpan i luz

Agnieszka Osiecka

Poważnych panów dziś na serio się nie bierze, 
dziewczęce serca dzisiaj rzuca się w ofierze
a taki pan jest w towarzystwie niby przykry guz,
bo liczy się, bo liczy się, tylko szpan i luz.

A co ma zrobić taki ktoś, kto nie ma luzu,
czy pośród gruzów ma życie wieść?!
Czy wśród pamiątek snów początek ma wspominać
i nie pić wina, i w ogóle cześć?

A co ma zrobić taki ktoś, kto nie ma szpanu,
czy według planu ma w kącie stać?
Może się znajdzie na wokandzie jakaś ona,
powiedzmy żona, co zechce nas?

Poważnych panien dziś na serio się nie bierze
i męskie serca dzisiaj rzuca się w ofierze
a taka panna jest w rodzinie niby przykry guz,
bo liczy się, bo liczy się, tylko szpan i luz.

A co ma zrobić taki ktoś, kto nie ma luzu...

A co ma zrobić taki ktoś, kto nie ma szpanu,
czy według planu ma w kącie stać?
Może się znajdzie na wokandzie chłopak taki,
co — choć ma braki — zrozumie nas?

Miłości wielkiej dziś na serio się nie bierze,
gorące sprawy się omawia, ot na spacerze, 
a jednak czasem być na serio to jest jakby plus,
gdy zmęczy nas i znuży nas — słynny szpan i luz.

Bo co ma zrobić taki ktoś, kto nie ma luzu...

Bo co ma zrobić taki ktoś, kto nie ma szpanu,
czy według planu ma w kącie stać?
Może się znajdzie na wokandzie jakiś obiekt,
powiedzmy człowiek, co zechce nas?
Może się znajdzie na wokandzie jakiś obiekt,
po prostu człowiek, co zechce nas?

Ze zbioru "Żywa reklama" - 1985
Towary przecenione, czyli Prze-boje

Fot. Dorota Ślęzak

Muszę coś zrobić z włosami - Agnieszka Osiecka

Dorota Ślęzak
Muszę coś zrobić z włosami

Irena Jarocka
Czy my się kiedy spotkamy?

Agnieszka Osiecka

Muszę coś zrobić z włosami,
muszę coś zrobić z oczami,
bo tak mi jakoś ciemno.
Chociaż tak mocno czekamy,
czy my się kiedy spotkamy,
ja z tobą, a ty ze mną?

Czarna woda między nami
i sokole oczy,
czyśmy sobie winni sami,
czy świat nas zaskoczył?

Muszę coś zrobić z listami,
muszę coś zrobić z myślami,
bo tak mi jakoś ciemno...
Chociaż tak mocno czekamy,
czy my się kiedy spotkamy,
ja z tobą, a ty ze mną?

Żywy ogień między nami,
wielki pożar ziemi...
Czyśmy sobie winni sami?
Czyśmy wymyśleni?

Muszę coś zrobić z rankami,
muszę coś zrobić z nocami,
bo mi tak jakoś ciemno...
Coraz to ciszej pytamy,
czy my się kiedy spotkamy,
ja z tobą, a ty ze mną?

Nie tak już nam bije serce,
rzadkośmy weseli,
czy nam ktoś zawiązał ręce,
czyśmy nie dość chcieli?

Obraz: Jeremy Mann

Nie zgadniecie - Monika Partyk

Dorota Ślęzak

🔊 Nie zgadniecie

Monika Partyk

Miała chłopca jak aksamit
Miała złoty róg
Jak pobiegnie teraz za nim
Kamień ma u nóg

Miała chłopca kochanego
Miała chłopca niestałego
Miała miłość jak baranek
Miała w duszy czarną ranę

Usta miała do kochania
Oczy miała do płakania
Oczy miała do zatraty
Do wyboru miała światy

Oj da dana, nie zgadniecie
Lepiej w tym, czy w tamtym świecie

Malowany dzbanek miała
Na nim malowana skała
Ale potłukł jej się dzbanek
No bo życie miał gliniane

Z dzbanka woda już przecieka
Szumi, szumi w dole rzeka
Kto poskleja taki dzbanek
Kto da maść na taką ranę

Oj da dana...

Kapie, kapie z dzbanka woda
Na nic, na nic jej uroda
Kto ją zechce z taką raną
Z taką duszą cembrowaną

Miała chłopca kochanego
Miała chłopca niestałego
Miała włosy ciężkie, bujne
Miała wiecznoszumną trumnę

Oj da dana...

Miała duszę jak jagoda
Miała złoty róg
A została tylko woda
I w sitowiu Bóg

Oj da dana...

Obrazy: Goyo Dominguez
Na fot. Dorota Ślęzak