Byłam ptakiem - Jacek Korczakowski

Ewa Śnieżanka
Byłam ptakiem

Jacek Korczakowski

Byłam ptakiem, śpiewem samym
Struną w dłoniach twych rozedrganą
Po najgłębszy ton rozkochaną
Byłam lekka tak, jakbym śniła
Byłam

Drewnem skrzypiec połamanych
Skargą cichą i łzą daremną
Cieniem, kiedy się wtapia w ciemność
Czymś tak pustym, jak sama przestrzeń
Jestem

Nic się nie zmienia, nic oprócz lat
Nie zmienia Ziemia swych dróg wśród gwiazd
I ludzie biegną tam, dokąd biegli
I nic nie wiedzą, nic nie spostrzegli

Nic się nie zmienia w porządku dnia
Nas tylko nie ma, lecz wszystko trwa
Nas tylko nie ma, nic się nie stało
Świat o tę stratę mało dba

Płoną róże, lasy trwają
A pociechę w tym znaleźć trudno
Przemijając dziś, mówić - jutro
Wierzyć, kiedy w nas cichnie wszystko
W przyszłość

Nie ma kwiatów, zwiędły słowa
Nic z miłości twej nie zachowam
Oprócz żalu, co wciąż od nowa
Każe wracać mi stromą ścieżką
W przeszłość...

Obrazy: Loui Jover

Brak mi kogoś - Jacek Korczakowski

Ewa Śnieżanka - Brak mi kogoś

Jacek Korczakowski 👉👉👉

Brak mi kogoś, na piątek i niedzielę
Brak mi kogoś, z kim byłoby weselej
Brak mi kogoś, do kogo śmiać się mogłabym
Serdecznie

Brak mi kogoś, na wiosnę i na jesień
Brak mi kogoś, kto dobrze zimę zniesie
Brak mi kogoś, by nigdy się nie nudzić z nim

Pogodna jestem już z natury i
Śpiewająco mijają mi dni
Lecz czasem niż, a czasem chmura łez
Bardzo smutno, dlaczego tak jest

Brak moi kogoś, kto miałby na to sposób
Brak mi kogoś, na niepogodę losu
Brak mi kogoś, z kim byłoby ją łatwiej znieść

Brak mi kogoś, na piątek i niedzielę
Brak mi kogoś, z kim byłoby weselej
Kto w bukiecie z uśmiechem każdy kwiat by splótł
Serdecznie

Brak mi kogoś, kto by zaśpiewał ze mną
Brak mi kogoś, kto głos by miał przyjemny
I w duecie nie zbłądziłby z właściwych nut

Przyjaciół wielu mam i wrogów dość
Niech się wadzą ze sobą od dziś
A po mnie niech nareszcie przyjdzie ktoś
Kto już dawno mi przyszedł na myśl

Brak mi kogoś, jak rymu do piosenki
Brak mi kogoś, z kim mogłabym bez lęku
Każdą drogą o każdej porze śmiało iść

Oto - Jan Pietrzak

Ewa Śnieżanka - Oto

Jan Pietrzak

Jak kochać, co wiedzieć
Tęsknić za kim, o czym marzyć
Czy los nas nie zwiedzie
Czym życie obdarzy

Niezmienność, odmiana
Co pomiędzy niemi
Między krańcem nieba
A osnową ziemi
Skąd my tu i dokąd
Zmierzamy w rozterce
Co z umysłu siły
A co z woli serca

Wszystkie kolory ujrzeć
Poznać wszystkie kwiaty
Smak każdej wody znać
Każdej ziemi zapach
Widzieć, słyszeć, wiedzieć, czuć
Najgłębiej, najdalej
Innym cząstkę siebie móc
Ofiarować w dani

Mądrych otoczyć sławą
A szlachetnych troską
Słabych, ubogich strzec
Na pohybel łotrom
Marzyć, tęsknić, wierzyć, śnić
Najszczerzej, najpełniej
Przeżyć wszystkie swoje dni
Do końca, do głębi

Przywrócić wartość słowom
Godność, miłość, dobroć
Niech nasz znudzony świat
O nich nie zapomni
Kochać, śpiewać, tańczyć, żyć
Najmocniej, najładniej
Naszych złudzeń niechaj nikt
Bezkarnie nie kradnie
Nasze miejsce po stronie
Odwagi bezbronnej
Naszej wiary znicze płoną
Niegasnącym ogniem
Naszych sumień nie pogrąży
Srebro ani złoto
Oto nasza pieśń serdeczna
Oto, oto, oto, oto

Zrozumieją nas tacy jak my - Anna Markowa

Ewa Śnieżanka
Zrozumieją nas tacy jak my

Anna Markowa 👉👉👉

Nasze drogi nie były asfaltowe i proste
Raz się było pod wozem, raz się było na wozie
Raz się było pod mostem, raz się było na moście
Raz na słońcu gorącym, raz na deszczu i mrozie

Więc śpiewajmy o tym najprościej
Jak się śpiewa o pierwszej miłości
Niepotrzebny nam patos, niepotrzebne nam łzy
Zrozumieją nas tacy jak my, jak my

Nasze dni były znojne, nasze noce upalne
Nasze chleby razowe, nasze słowa zwyczajne
Wszystko, co nas łączyło, było w nas i przed nami
I dźwigaliśmy ziemię niesprawnymi rękami

Więc śpiewajmy o tym najprościej…

Nasze świty i mroki, i marzenia, i pieśni
Dla tych, którzy nadejdą, dniom jutrzejszym rówieśni
Nasze głowy szalone i marzenia tak duże
Przy nas lasy płonęły, dzisiaj czas chronić róże

Więc śpiewajmy o tym najprościej….

Śpiewaj Warszawo - Piotr Łosowski

Ewa Śnieżanka
Śpiewaj Warszawo

Piotr Łosowski

Uwielbiamy wędrówki
Ulicami Starówki
Choć i inne dzielnice kochamy
Niechaj wie, kto ciekawy
Tu jest serce Warszawy
Więc tu swojej stolicy śpiewamy

Śpiewaj z nami, Warszawo, śpiewaj z nami
Sław swe życie wciąż nowymi piosenkami
Niech je niosą w nieba błękit
Śmigły wiatr i lot gołębi
Nad Starówką i nowymi dzielnicami

Śpiewaj z nami, Warszawo, śpiewaj z nami
Witaj pieśnią czas idący ulicami
I niech rodzą się najszczersze
Nowe nuty, książki, wiersze
O tym wszystkim, czym żyjemy, co kochamy

Zamek, Piwna i Rynek
Śpiewna gra katarynek
I dorożka na wąskiej ulicy
Piękne jest Stare Miasto
Znamy bramę tu każdą
I śpiewamy swojej stolicy

Śpiewaj z nami, Warszawo…

Plakat: Wiesław Walkuski
Obraz: Władysław Chmieliński

Tylko wśród ludzi - Ryszard Skalski

Ewa Śnieżanka
Tylko wśród ludzi

Ryszard Skalski

Samotni na ziemi
I w tłumie zgubieni
Wiarą podszyci
Trwają pod niebem
Samotni i niemi
Zgubieni w przestrzeni
W sobie ukryci
Gonią za chlebem

Tylko wśród ludzi można żyć
Tylko wśród ludzi
Tylko wśród ludzi można być
I się zagubić
Tylko wśród ludzi można być
Tylko wśród ludzi
Tylko wśród ludzi można śnić
I się obudzić

Tylko wśród ludzi można kpić
I nic nie znaczyć
Tylko wśród ludzi można pić
I za to płacić
Tylko wśród ludzi można śnić
I być powietrzem
Tylko wśród ludzi ukryć twarz
I szeptać: "Nie chcę!"

Nieufni w swym życiu
Samotni w przestrzeni
Słońcem ogrzani
Trwają bez końca
Zgubieni na ziemi
Pragną coś zmienić
W górę wpatrzeni
Nie widząc słońca

Tylko wśród ludzi można żyć...

Więcej miłości - Ryszard Czubaczyński

Ewa Śnieżanka
Więcej miłości

Ryszard Czubaczyński

Na pewno to serce czasami przesadza
Za mocno w nim bije tęsknota i rzewność
Na pewno
Na pewno nie zawsze najlepiej doradza
Lecz w jednym ma rację, że pragnie miłości
Ma rację, na pewno

Więcej miłości dla bliźnich, co błądzą
Więcej miłości dla wielkich, co rządzą
Dla biednych i słabych, pragnących obrony
Dla piękna, co ginie w bezdusznej pogoni
Więcej miłości, bo stale jej braknie
A tam gdzie się zjawia, to wszystko jest łatwe

Na pewno to serce nie wszystko potrafi
I głupstwo czasami popełnia niejedno
Na pewno
Na pewno ulega i strzela wciąż gafy
Lecz w jednym ma rację, że pragnie miłości
Ma rację, na pewno

Więcej miłości dla bliźnich, co błądzą
Więcej miłości dla wielkich, co rządzą
Dla biednych i słabych, pragnących obrony
Dla piękna, co ginie w bezdusznej pogoni
Więcej miłości, bo stale jej braknie
A tam gdzie się zjawia, to wszystko jest łatwe

To żywioł uczuć - Andrzej Bianusz

Ewa Śnieżanka - To żywioł uczuć

Andrzej Bianusz

Nasza miłość się odwleka
Skuta lodem uczuć rzeka
Jeszcze nie znasz jej
Jeszcze wokół wieje chłodem
Fala uczuć skuta lodem
Nie zna siły swej
Jeszcze senna zda się wszystkim
Ale moment jest już bliski
Bliski jest już czas
Kiedy z więzów wyzwolona
Rzeka uczuć porwie nas

To żywioł uczuć
To nie pierwsza lepsza z rzek
Z jednego brzegu
Ledwie dostrzec mógłbyś ten drugi brzeg
Lecz by na brzegu zostać
Mniej masz szans
Wciąż mniej i mniej
Wciąż mniej i mniej
Bo ja cię porwę w samą głębię jej

Nie utrzymasz już dystansu
Pękły lody konwenansu
Już nie wstrzymasz mnie
Jeśli fali plusk o burtę
Zda ci się łagodnym nurtem
Bardzo mylisz się
Żywioł porwie nas i wessie
Nieraz to widziałam we śnie
A więc daj mi dłoń
Popatrz tylko na ten bezmiar
To jest namiętności toń...

Dla kogo płonie dom - Andrzej Bianusz

Ewa Śnieżanka 👉👉👉
Dla kogo płonie dom

Andrzej Bianusz

Dla kogo płonie dom
W tym czerwonym słońcu, gdy
Schodzi zmierzch
Dla kogo nieba krąg
Co dzień na dół spada, by
Zapadać gdzieś

Dla kogo dzwonu ton
Kogo wtedy wzywa dzwon
Pośród pól i łąk
Na kogo woła dzwon
Komu w słońcu płonie dom
I nieba krąg

Wszystko wiemy, wszystko znamy
Póki nie zapadnie zmierzch
Nasz świat inny jest nocami
Inny w białym słońcu jest

Dniem jest wszystko złem i dobrem
Obdzielone pół na pół
Lecz świat płonie żywym ogniem
Kiedy słońce idzie w dół

I znowu nieba krąg
Chyli się przez zmierzchu blask
W nocy dno
I znowu płonie dom
I znów nikt nie odgadł z nas
Dla kogo to

A potem cichnie dzwon
I przestaje płonąć dom
Jest nam trochę wstyd
Więc że wzruszyły nas
Dzwonu dźwięk i zmierzchu czas
Niech nie wie nikt

Bo umiemy wszystko wiedzieć
Póki dzień dokoła trwa
Świat jest nocą inny przecież
Inny w białym słońcu dnia

Dniem jest góra i dolina
Sprawiedliwie, pół na pół
Lecz niepokój się zaczyna
Kiedy słońce idzie w dół...

To nie był nasz ostatni walc - Andrzej Bianusz

Ewa Śnieżanka
To nie był nasz ostatni walc

Andrzej Bianusz

Światła znów jasno rozbłysły
Cienie się nagle rozprysły
Partner się skłonił i odejść ma już
Walc ten tak nierzeczywisty
Ta burza uczuć wspaniała
Tyle trwać ledwie by miała
Gdy we mnie wszystko zawołać chce: Nie
Ach nie, ja nie tak bym chciała

Nie, to nie był wcale nasz ostatni walc
Nie ostatni raz trzymałeś mnie w ramionach
Mogło ci się może nawet wydać tak
Lecz tak nie jest - wkrótce o tym się przekonasz
Nie, to nie był wcale nasz ostatni walc
Walc jedyny - przez to tak niezapomniany
Zatańczysz ze mną jeszcze go nie raz
O, mój kochany

Światła znów jasno się palą
Nad białą, pustą już salą
Partner się skłonił i odejść ma już
Obcy wahaniom i żalom
Zniknął w formule ukłonu
Na progu dnia i bon tonu
Takie dla niego dziś prawa ma walc
Takie są prawa salonu

Nie, to nie był wcale nasz ostatni walc...

Obraz: Sera M. Knight

Jak dobrze żyć - Jan Zalewski

Ewa Śnieżanka
Jak dobrze żyć

Jan Zalewski

Był bal, był walc
Czyjś żal, czyjś płacz
Wśród nut pośród nocy się snuł
Spod rzęs czyjś wzrok
Półsen, półkrok
I świt, co noc przeciął na pół

To ty, to ja, to my - do dnia
Jak ćmy, którym ginąć już czas
I był w tym jakiś sens
Gdy nagle spod rzęs
Łzy odmieniły mą twarz

Jak dobrze żyć, trwać, myśleć, być
Gdy serce coś porusza
Gdy dzieje się dobre lub złe
Coś, co jest w nas i wzrusza

Ma tylko sens, co miało sens
Kruche, a przecież trwałe
Co żyło w nas, co było raz
Czego już nie zgubi czas

Bez łez, bez słów
Coś rwie się znów
Co wczoraj złączyło się źle
Spod rzęs czyjś wzrok
Półsen, półkrok
I świt niech przychodzi, gdy chce

To ty, to ja, to my - wśród dnia
Jak ćmy, którym ginąć już czas
I czy w ogóle jest sens
Gdy nawet spod rzęs
Łza nie wypływa na twarz...

Fot. 2 - Stefano Galuzzi

Nasz pierwszy sen - Jan Zalewski

Ewa Śnieżanka
Nasz pierwszy sen

Jan Zalewski

Znowu przyszedł świt
Zwiastujący dzień
Pierwszy ptaków krzyk
Zasypianie ciem
Na skraju snu
Rozstajem dróg
Odchodzi noc we mgle

Jeszcze tylko jest
Nieobecność twa
Oczekiwań sens
Wyobraźni gra
Że pierwszy brzask
Odnalazł nas
Zgubionych w jednym śnie

Że przyszedł sen
Nasz pierwszy sen, zmęczony sen bez snów
W spokoju rąk trwa zdarzeń ciąg bez słów
Jest tylko już wytchnienie ust nienasyconych

Sen
Spokojny sen, zwyczajny sen jak sen
Prowadzi nas przed siebie w mgły i cień
Do dnia, co razem z nami zbudzi się

Jeszcze jeden dzień
Jeszcze jedna noc
I rozpoczął grę
Swą ze szczęściem los
Spłoszony świt
W promieniach znikł
W ostatniej gwieździe zgasł

Rozjaśniły się
Białe lustra szyb
Echo twoich słów
Nie wie, co to wstyd
Dojrzały brzask
Rysuje nasW kolorze snu we mgle

Bo przyszedł sen
Nasz pierwszy sen, na jawie sen bez snów
W pragnieniu rąk trwa zdarzeń ciąg bez słów
Jest tylko już uległość ust nienasyconych

Sen
Nieznany sen, zwyczajny sen jak sen
Prowadzi nas przed siebie w mgły i cień
Do dnia, co razem z nami zbudzi się

Sentymentalny marsz - Jan T. Stanisławski

Ewa Śnieżanka
Sentymentalny marsz

Jan Tadeusz Stanisławski

Naturę taką śmieszną mam
Ze szczęścia płaczę - mówię wam
Nasz marsz przez życie
Tak wyglądał w skrócie
Ja płakałam - on się śmiał

Sentymentalny marsz
Sentymentalna twarz
Sentymentalne moje sny
Sentymentalny mrok
Sentymentalna noc
Sentymentalne całe dni

Sentymentalny śmiech
Sentymentalny płacz
Sentymentalne białe bzy
Sentymentalny marsz
Być może śmieszy was
Jak niepotrzebne babskie łzy

Tak śmiał się ze mnie parę lat
Za inną potem pognał w świat
Lecz tyle zyskał z nią
Że śmiać się przestał
Na co komu dziś się zda

Sentymentalny marsz...

Sentymentalny śmiech
Sentymentalny płacz
Sentymentalne białe bzy
Sentymentalny marsz
Mnie dzisiaj złości tak
Jak niepotrzebne babskie łzy

Kochaj mnie tak, jak ja Ciebie - Jan T. Stanisławski

Ewa Śnieżanka
Kochaj mnie tak, jak ja Ciebie

Jan Tadeusz Stanisławski

Kochaj mnie tak, jak ja Ciebie kocham tyle lat
Mów mi, że beze mnie smutny byłby cały świat
Patrz mi w oczy, tak jak w nocy gwiazdom się przyglądasz
Czy któraś z nich cię wygląda

Kochaj mnie tak, jak ja Ciebie kocham tyle lat
Mów mi, że pięknieje przy mnie najpiękniejszy kwiat
Patrz mi w oczy z całej mocy i jak na skinienie
Masz tamten dzień, twe marzenie

Wtem, niby jakiś grzmot
Jakby chór archanielskich trąb
Fanfar przeciągły krzyk
I jakby to był zew
Kotłów huk odpowiada skądś
Śpiew, słychać śpiew
Niech nam żyją, niech żyją
Niech żyją, niech żyją nam

Kochaj mnie tak, jak ja Ciebie kocham tyle lat
Mów mi, że beze mnie smutny byłby cały świat
Patrz mi w oczy z całej mocy i jak na skinienie
Masz tamten dzień, twe marzenie

Obraz: Loui Jover

Jedyna rada polubić - Stanisław Werner

Ewa Śnieżanka
Jedyna rada - polubić

Stanisław Werner

Chcesz wyjechać daremnie, daremnie
Nie uciekniesz ode mnie, ode mnie
Gdzie cię tak niesie kiedy po mieście
Jesienny hula wiatr
Mgła na lotnisku snuje się nisko
I wszystko jest nie tak

Jedyna rada polubić mnie
Właśnie mnie, tylko mnie
A jeszcze lepiej pokochać mnie
Właśnie mnie na dobre i na złe
A jeszcze lepiej pokochać mnie
Mnie, właśnie mnie
Na dobre i na złe

Chcesz zapomnieć daremnie, daremnie
Nie uciekniesz ode mnie, ode mnie
W każdej godzinie jesteś wciąż przy mnie
Czy tego chcesz czy nie
Słów nawet szkoda, musisz się poddać
Widocznie los tak chce

Jedyna rada polubić mnie...

Sen lalki - Tadeusz Urgacz

Ewa Śnieżanka - Sen lalki

Tadeusz Urgacz

Eliza śpi, piękna wciąż
I śni, że jej mąż
Jej klaun, jej pajacyk pstry
Jest z nią

Śpij, laleczko z dawnych lat
Może tam lepiej ci, kochanie
W sukienczynie pełnej łat
W świecie, który dawno zbladł

Tam kryształ rzek i śnieg aż po pas
I las, w którym wiedzie gil swój tryl

Eliza śpi, piękna wciąż…

Tak lalka śni w tę noc pełną mgły
W tę noc lalki mają sny jak my

Elizo, dość, odejdź stąd
Na strych, w ciemny kąt
Już dzień życie budzi tu ze snu

Śpij, laleczko z dawnych lat
Może tam lepiej ci, kochanie
Nikt nie wróci, nawet ty
Dni dzieciństwa, słodkich dni

Gwar, ulic szum i ruch, rojny tłum
Od lat taki teraz jest mój świat

Elizo, w nim, niby dym
I ptak cichy tak
Ten głos: Pajacyku pstry
Gdzie ty, gdzie ty?

Dajcie nam trochę słońca - Andrzej Kudelski

Ewa Śnieżanka
Dajcie nam trochę słońca

Andrzej Kudelski

Żyjemy na świecie
I świat żyje z nami
My, ludzie bez serc, z konieczności
A jednak wciąż sami

Planety bez światła
Bez ciepła i słońca
Wciąż bardziej samotni
Błądzimy bez celu i końca

A przecież jedynie
Do szczęścia nam brak
By człowiek był znowu człowiekiem
I światem był świat

Dajcie nam trochę słońca
Dajcie nam trochę nieba
I pozwólcie ludziom kochać
Gdy miłości im potrzeba

Dajcie nam trochę słońca
Chwilę życia pogodną
Tylko to, czego ludzie
W głębi serca zawsze pragną

Dajcie nam trochę słońca
Trochę kwiatów na szczęście
I nie chcemy już nic więcej

Trochę słońca, trochę nieba
I pozwólcie ludziom kochać
Gdy miłości im potrzeba, potrzeba

Chodzimy po świecie
Samotne miliony
My, ludzie bez dusz, bez miłości
O sercach zmęczonych

Chodzimy po świecie
Bez celu i końca
Wciąż czegoś szukamy
I czego szukamy, nie wiemy

A przecież jedynie...

Obrazy: Cynthia St Charles

Patrzyliśmy na siebie

Ewa Śnieżanka
Patrzyliśmy na siebie

Jerzy Lewiński, Andrzej Zaniewski

Patrzyliśmy na siebie z daleka
Ty i ja, ty i ja
Więc czemu przed wspomnieniem uciekasz
Ty i ja, ty i ja

Przyjdź, proszę - tak mówiły twe oczy
Tańcz i baw, tańcz i baw
Chcę pośród gwiazd być z tobą tej nocy
Tańcz i baw, tańcz i baw

Dlaczego pijemy, dlaczego pijemy
Dlaczego kieliszek za kieliszkiem mknie
Dlaczego bezsenni, dlaczego bezsenni
Pędzimy zawrotnie przez wieczorną mgłę

Dlaczego samotni, dlaczego samotni
Dokoła wciąż radość, muzyka i szum
Pozornie beztroscy, pozornie beztroscy
Z uśmiechem wzniesionym ponad tłum

Marzyliśmy o sobie wśród życia
Trosk i dróg, trosk i dróg
Niedługo dzień nas nowy przywita
Przyjdź i mów, przyjdź i mów

Dlaczego więc patrzymy z daleka
Czemu tak, czemu tak
Dlaczego czas zawrotnie ucieka
Noc i dzień, noc i dzień

Dlaczego pijemy, dlaczego pijemy...

Obraz: Rob Hefferan

Lubię bajki - Nina Pilchowska...

Ewa Śnieżanka - Lubię bajki

Nina Pilchowska, Zbigniew Stawecki

Mówisz, że kochasz, że nikt, tylko ja
Baj baj, baju baj
Mówisz, że do mnie tęsknota cię gna
Baj baj, baju baj
Że mnie nie zdradzisz ni w myślach, ni w snach
Baj baj, baju baj
Wszystkie te bajki na pamięć już znam
Ale mów mi tak

Mówisz, że ze mną dzień każdy to raj
Baj baj, baju baj
Szczęście nas czeka i wszystko, co naj
Baj baj, baju baj
Nikt mnie nie będzie tak kochać jak ty
Baj baj, baju baj
Nowe love story szczęśliwe - to my
Więc mi baju baj

Powiem ci szczerze, bo po co tu kryć
Wiem, że minie maj
Ja ci nie wierzę, że ze mną chcesz być Ale baj mi baj
Jednak to piękne i słuchać się chce
Nawet cały dzień
Robisz to z wdziękiem i cieszy to mnie
Więc nie krępuj się...

Obrazy: Montserrat Gudiol

Kobiety - Zbigniew Stawecki

Jordanka Christowa - Аз съм сила и нежност 👉👉👉
Ewa Śnieżanka - Kobiety

Zbigniew Stawecki

Ja jestem tą
Co siłę ma i miękkość
Kolebką twą
Nadzieją i piosenką
To we mnie trwa
Twe dzieciństwo minione
Bo kobieta to ja
Wiele takich jak ja

Milion takich jak ja
Rodzi takich jak ty
I niezmiennie świat zna
Słowo "matka" i "żona"
Pośród nocy i dni
Nasze płyną imiona
Milion takich jak ja
Świat zagarnia w ramiona

Ja jestem tą
Co uczy pierwszych kroków
Co każe snom
Nadzieję nieść i spokój
Na straży trwam
Naszych dzieci i domu
Bo kobieta to ja
Wiele takich jak ja

Milion takich jak ja...