Na tych samych ulicach - Janusz Kondratowicz

Jerzy Grunwald
Na tych samych ulicach

Janusz Kondratowicz

Niebo nad rzeką, niebo w rzece
Pamięć rysuje każdy ślad
Ile jest takich ulic na świecie
Ile jest ulic, tyle miast

Na tych samych ulicach szczeniak buty zdzierałem
Na tych samych ulicach zostawiałem swój ślad
Tu uczyłem się życia po raz pierwszy na pamięć
By nie zgubić, nie stracić, nie zmarnować swych szans

Wtedy niosłem do domu swoje pierwsze marzenia
By je potem rozmienić byle jak, byle gdzie
Tu dziewczynie z podwórka darowałem pół nieba
Nie przyjęła, no trudno, może lepiej, że nie

Różnie się żyło, gorzej, lepiej
Ostro za rokiem gonił rok
Czasu szmat człowiek chcąc nie chcąc przebył
Znalazł swe miejsce, własny kąt

Na tych samych ulicach tam gdzie buty zdzierałem
Na tych samych ulicach syn mój znajdzie swój ślad
Tu nauczy się życia po raz pierwszy na pamięć
By nie zgubić, nie stracić, nie zmarnować swych szans

Stąd doniesie do domu swoje pierwsze marzenia
By je potem rozmienić byle jak, byle gdzie
Tu dziewczynie z podwórka podaruje pół nieba
Czy je przyjmie, sam nie wiem, może tak, może nie

Siwe konie, kare konie - Janusz Kondratowicz

Adam Zwierz
Siwe konie, kare konie

Janusz Kondratowicz

Czerwone połoniny na samym progu nieba
Czerwone połoniny, gdzie tylko sięgnie wzrok
Niełatwa tutaj służba, a jednak żalu nie mam
Że właśnie tu granicy już drugi strzegę rok

Siwe konie, kare konie
Znają każdą ziemi piędź
Niemal wszystko tu znajome
Tyle wspomnień, ile miejsc

Tyle wspomnień, ile śladów
Na bezdrożach górskich dróg
Ile w końskich grzywach wiatru
Ile w moich listach słów

W dół spadają strumienie
Kipi woda przejrzysta
A ja piszę do ciebie
Moja bliska, najbliższa

Siwe konie, kare konie
Niesie echo ciszy krzyk
Kiedy jesień znów zapłonie
Będę z tobą, ze mną ty

Czerwone połoniny goreją w ogniu lata
Czerwone połoniny, a wyżej tylko wiatr
Strażnicę las otoczył zieloną smugą światła
I tylko przez nią słońce przebija się lub ptak

Siwe konie, kare konie
Znają każdą ziemi piędź...

Nie patrz w lustro - Janusz Kondratowicz

Jacek Lech
Nie patrz w lustro

Janusz Kondratowicz

Nie patrz w lustro wieczorami, nie patrz w lustro
Ptaki wspomnień nie powrócą jeszcze raz
Nikt nie przyjdzie - sama widzisz, wokół pusto
Nawet gwiazdy utraciły dawny blask

Nie patrz w lustro wieczorami, nic nie zmienisz
W pustych słowach niepamięci ukryj żal
Nie odnajdziesz, nie odnajdziesz tej jesieni
Którą ktoś niedawno jeszcze w oczach miał

Nie patrz w lustro, nie patrz w lustro wieczorami
To już przecież obce oczy, inna twarz
Słyszysz - gdzieś w zaułku nocy okrzyk zamilkł
Bo naprawdę cud się zdarza tylko raz

Nie patrz w lustro wieczorami, nic nie zmienisz...

Obraz: Andrei Markin

Po ulicy chodzę - Józef Lewiński

Filipinki - Po ulicy chodzę

Józef Lewiński

Po ulicy chodzę
Starym tu przedmieściem
Każdy opowiada
O zamku królewskim

Wśród murów złocistych
Żyją nasze myśli
Wspólnie odbudować zamek
Chcemy wszyscy...

Od placu Zwycięstwa
Aż w głąb Wyobraźni
Gdzie zamek powstaje
Jak zrodzony z baśni

Wśród murów złocistych
Żyją nasze myśli
Lampy rozjaśniają
Błękitny brzeg Wisły...

Wzdłuż marzeń idę
Na zamek królewski
Fruną jasne ptaki
W pejzaż staromiejski

Wśród murów złocistych
Świeci błękit jasny
Lecą tak jak myśli
Gołębie nad miastem...

Dzisiaj znów przychodzę
By popatrzeć z bliska
Jak za tym klejnotem
Płynie szara Wisła

Wśród murów złocistych
Żyją nasze myśli
Odrodzony zamek
Pod niebem przejrzystym

Przez marzenia - Józef Lewiński...

Irena Santor
Przez marzenia

Józef Lewiński, Andrzej Zaniewski

Wśród wysokich murów miasta
Chodzą w nocy zakochani
Każdy nowy dom wyrasta
Coraz wyżej - właśnie dla nich

Przez marzenia, Wisły brzegiem
Pośród legend świętojańskich
Jak za kwiatem, jak za szczęściem
Zakochani patrzą w gwiazdy

Wśród pomników swego miasta
Idą dzielni, młodzi, piękni
Coraz dalej w jasnym blasku
Wars i Sawa - jak z legendy

Przez marzenia idą prosto
Noc ich wzywa fantastyczna
Własne myśli ich unoszą
Jak unosi wianki Wisła...

Obraz: Loui Jover

Daj mi zachować wspomnienia - Roman Sadowski

Katarzyna Bovery
Daj mi zachować wspomnienia

Roman Sadowski

To już tyle dni i nocy złych
Tyle gdzieś już chwil pogubił czas
W lustrze tamtych lat są tylko mgły
Ale pośród nich wciąż widzę nas

Daj mi zachować wspomnienia
O każdym naszym dniu
Daj mi ocalić złudzenia
Że stale jesteś tu
Że byłeś tu wciąż i zawsze ten sam
Na zawsze ten sam, tylko mój

Daj mi zachować wspomnienia
O nocach pełnych gwiazd
Daj mi ocalić złudzenia
Że ktoś zatrzymał czas
Od lat wołam cię, od lat widzę cię
Choć wiem, że to twój tylko cień

Gdybyś wrócił tu, to już nie ten
Jak już nie ten sam jest wiosną liść
Daj więc wierzyć w to, co niesie sen
Daj uwierzyć w to. co trwa do dziś

Daj mi zachować wspomnienia...

Żeby kwitły wszystkie kwiaty - Roman Sadowski

Trubadurzy, Wiktor Zatwarski  👉👉👉
Żeby kwitły wszystkie kwiaty

Roman Sadowski

Żeby kwitły wszystkie kwiaty
Wszystkie kwiaty wszystkich łąk
To dla ciebie, miła
To dla ciebie, miła
Żeby kwitły u twych rąk

Żeby rosły wszystkie drzewa
Wszystkich lasów wielki las
To dla ciebie, miła
I w głębokim lesie
Żebyś niosła oczu blask

Żeby strumień płynął rwący
Rwący strumień wszystkich rzek
To dla ciebie, miła
To dla ciebie, miła
Żeby cię przytulił brzeg

Żeby ci świeciły gwiazdy
Żeby księżyc wszystkie zwiózł
To dla ciebie, miła
Żeby całowały
Uśmiech twoich drogich ust

Żeby ci śpiewały ptaki
Wszystkie ptaki wszystkich drzew
To dla ciebie, miła
To dla ciebie, miła
Żebyś miała w sobie śpiew

Żeby kwiaty, gwiazdy, ptaki
Żeby strumień, żeby las
To dla ciebie, miła
Maszeruję co dzień
Maszeruję raz i dwa...

Niebieskooka - Roman Sadowski

Czerwone Gitary
Niebieskooka

Roman Sadowski

Przyjdę do ciebie niebieskooka
Przyjdę do ciebie, gdy będzie świt
Żeby się upić błękitem chabrów
Żeby zrozumieć błękitne sny

Bo moje oczy są granatowe
Bo w moich oczach jest jeszcze cień
Który mi kiedyś dziad mój zostawił
Gdy rozstrzelany był każdy dzień

Przyjdę do ciebie niebieskooka
Przyjdę do ciebie w rozkwicie dnia
Żeby popatrzeć w zwierciadło nieba
Żeby dosięgnąć błękitu dna

Bo moje oczy są granatowe
Bo w moich oczach jest ciemność drzew
Którą mi kiedyś dziad mój zostawił
Gdy musiał nosić w plecaku gniew

Przyjdę do ciebie niebieskooka
Przyjdę do ciebie w pogodny czas
Żeby zrozumieć, że tam wysoko
Może być miliard zwyczajnych gwiazd

Bo moje oczy są granatowe
Bo w moich oczach granatów pęk
Które mi kiedyś dziad mój zostawił
Bym nigdy nie znał, co znaczy lęk

Dla kogo płonie dom - Andrzej Bianusz

Ewa Śnieżanka 👉👉👉
Dla kogo płonie dom

Andrzej Bianusz

Dla kogo płonie dom
W tym czerwonym słońcu, gdy
Schodzi zmierzch
Dla kogo nieba krąg
Co dzień na dół spada, by
Zapadać gdzieś

Dla kogo dzwonu ton
Kogo wtedy wzywa dzwon
Pośród pól i łąk
Na kogo woła dzwon
Komu w słońcu płonie dom
I nieba krąg

Wszystko wiemy, wszystko znamy
Póki nie zapadnie zmierzch
Nasz świat inny jest nocami
Inny w białym słońcu jest

Dniem jest wszystko złem i dobrem
Obdzielone pół na pół
Lecz świat płonie żywym ogniem
Kiedy słońce idzie w dół

I znowu nieba krąg
Chyli się przez zmierzchu blask
W nocy dno
I znowu płonie dom
I znów nikt nie odgadł z nas
Dla kogo to

A potem cichnie dzwon
I przestaje płonąć dom
Jest nam trochę wstyd
Więc że wzruszyły nas
Dzwonu dźwięk i zmierzchu czas
Niech nie wie nikt

Bo umiemy wszystko wiedzieć
Póki dzień dokoła trwa
Świat jest nocą inny przecież
Inny w białym słońcu dnia

Dniem jest góra i dolina
Sprawiedliwie, pół na pół
Lecz niepokój się zaczyna
Kiedy słońce idzie w dół...

Powracająca melodyjka - Andrzej Bianusz

Krystyna Konarska, Irena Santor
Powracająca melodyjka

To ja sprawiłam, że za tobą chodzi w ślad melodyjka ta
To ja na twoich ścieżkach wciąż ją gram
La, la, coś z nas obojga teraz w sobie ma melodyjka ta
La, la...

To ja nuciłam ją niebacznie tego dnia, pamiętnego dnia
Gdy świat nam dwojgu nagle do stóp spadł
Już nic z tych dni nie pozostało, ale trwa melodyjka ta
La, la...

Mijają dni, upływa czas, a nutki te zostają w nas 
By kiedyś znów połączyć nas
To ja sprawiłam, że za tobą chodzi w ślad melodyjka ta
La, la...

Andrzej Bianusz (9.05.1932 - 21.11.2018)

Kiedy nareszcie - Kazimierz Winkler

Danuta Rinn i Bogdan Czyżewski
Kiedy nareszcie

Kazimier Winkler

To jak na złość
Gdy mam czasu dość
To ty właśnie dziś
Do sklepów stu musisz iść
Gdy mnie dręczy coś
Gdy drwi ze mnie los
To ty śpiewać chcesz jak ptak

Kiedy nareszcie przyjdzie ten czas
Gdy się spotkamy nocą wśród gwiazd
I uzgodnimy rytm naszych serc
Któż to wie, któż to wie

Ja zmierzch, ty świt
Ja znów koncert z płyt
A ty wolisz wiatr
I tak to trwa już od lat
Ja tak, a ty tak
I wciąż zgody brak
Już dość mam tej gry - a ty?

Kiedy nareszcie przyjdzie ten czas
Gdy się spotkamy nocą wśród gwiazd
I uzgodnimy rytm naszych serc
Któż to wie, któż to wie

O jest taki ktoś
Dwóch serc wspólny gość
Co wie, więcej wie niż my...

Ile dróg, tyle stron - Janusz Kondratowicz

Danuta Rinn
Bogdan Czyżewski
Ile dróg, tyle stron

Janusz Kondratowicz

Ile dróg, w tyle stron
Mógłby mnie nieść mój koń
Po co koń, cóż on wart
Czy nie lepiej iść przez świat

W biały dzień, w ciemną noc
Czeka mnie przygód moc
Taki już trampa los
Trzeba śmiać się ze swych trosk

Nawet tam, gdzie złe śpi licho
Nawet tam, gdzie rośnie pieprz
Gdzie są drogi aż donikąd
Tam ja bywam, bywam też...

Ile dróg, w tyle stron
Woła mnie rzeki toń
Woła mnie letni wiatr
Gdy za szczęściem idę w świat

Domem mi nieba strop
Znam sto dróg, ścieżek sto
Budzi mnie leśny świt
Nie odnajdzie mnie tu nikt...

Czerwień róż - Jan Zalewski

Rena Rolska - Czerwień róż

Jan Zalewski

Nie zakwitnie różą
Nie przekwitnie bzem
Miłość nasza, okruch czasu
Między dniem a dniem

Nienazwana, dokonana
Ulotna jak motyl
Zwykła, prosta i dorosła
Bez lęków i odkryć

Miłość nasza, klęska nasza
Trwanie letnich burz
Bez zaklęcia, bez pojęcia
Bez czerwieni róż

Nigdy nie trwa dłużej
Od najkrótszych słów
Miłość nasza, echo czasu
U rozstajnych dróg

Nieporadna, biedna, żadna
Przelotna jak dotyk
Zwykła, prosta, niedorosła
Bez lęków i odkryć

Miłość nasza, klęska nasza
Trwanie letnich burz
Lęk przesłonił dobry płomień
Czerwień, czerwień róż

Lęk przesłonił, wstyd zabronił
Chrońcie czerwień róż

Obrazy: Emilia Wilk

Nie traćmy ani chwili - Andrzej Jastrzębiec-Kozłowski

Irena Santor
Nie traćmy ani chwili

Andrzej Jastrzębiec-Kozłowski

Gdy pośród wielu dróg zawiłych
Szukamy tylko jednej z nich
Nie omijajmy trudnych godzin
Nie omijajmy żadnych dni

Nie traćmy ani chwili
Nie traćmy ani dnia
Gdy coraz inne niebo
Gdy coraz inny świat

Nie traćmy ani chwili
Nie rozrzucajmy w krąg
Nie przegrywajmy swego życia
W pustym geście rąk

Nie traćmy ani chwili
Nie traćmy ani dnia
By został gdzieś za nami
Choć jeden nikły ślad
By został gdzieś za nami
Choć jeden nikły ślad

A kiedy wieczór nas obejmie
Nad ciemną wodą wszystkich rzek
Popatrzmy dobrze, czy za nami
Nie został tylko chłodny brzeg...

Jakże możesz mi zabronić - Roman Sadowski

Irena Santor
Jakże możesz mi zabronić

Roman Sadowski

Gdy stoimy nad strumieniem
Nad strumieniem, nad płynącym
Nie zabronisz strumieniowi patrzeć w słońce
Nie zabronisz na strumienia
Na strumienia wodzie czystej
Pisać ptakom swoje długie, śpiewne listy
Nie zabronisz kwitnąć kwiatom
Ani ludziom iść przez lato
Ani smugom gwiazd opadać w studni noc
Nie zabronisz wiać wichurze
Ani ludziom iść przez burzę
Ani studni bić w księżyca głuchy dzwon

Choćbyś nawet bardzo pragnął
Choćbyś nawet bardzo chciał
Nie zawrócisz nigdy wiatru
Nie odwrócisz biegu dnia

Gdy stoimy nad strumieniem
Nad strumieniem zamyśleni
Nie zabronisz stać tak razem naszym cieniom
Nie zabronisz im tak razem
Im tak razem iść daleko
Nie rozdzielisz ani górą, ani rzeką
Nie zabronisz nawet w niebie
Rosnąć drzewom obok siebie
Obok siebie otulonym w jeden cień
Nie zabronisz nigdy marzeń
Nie zabronisz, bo i jakże
Jakże możesz mi zabronić kochać cię

My nieznajomi - Janusz Kondratowicz

Stenia Kozłowska
My nieznajomi

Janusz Kondratowicz

Za nami noc, przed nami noc
Początku brak i końca
Ogniki gwiazd wieczorny wiatr
Znad horyzontu strąca

W półmroku chwil zaginął sens
I słowo słowu przeczy
Szukamy się, gubimy się
Dalecy tak, dalecy

Nie patrzymy sobie w oczy

Mówić już nie mamy o czym
Nieznajomi
Nie czekamy na nic więcej
Nie trzymamy się za ręce
Nieznajomi

Nie chodzimy z głową w niebie
Nie śmiejemy się do siebie
Nieznajomi
Nie dzielimy swoich marzeń
Przechodzimy obok zdarzeń
Nieznajomi

Zapatrzeni w własne sprawy
Nie liczymy strat
Nie szukamy we wspomnieniach
Wczorajszego dnia

Nie czekamy dniem i nocą
Nie dzwonimy już, bo po co?
Nieznajomi
Odchodzimy w różne strony
Obcy już i nieznajomi
Nieznajomi...

Ballada o malinach - Wojciech Młynarski

Wojciech Młynarski
Ballada o malinach

Biały dwór, białe sioło
I gryka jak śnieg, biały śnieg,
Czarny bór szumi wkoło
Jak szumiał przez wiek, jak przez wiek.
Dwie dziewczyny - gołąbki dwie
Na maliny wybrały się, wybrały się.

Każda z nich piękna, młoda,
We dworze zaś pan, możny pan
Z hojną czeka nagrodą
Dla tej co mu da pełny dzban.
Rwą dziewczyny, z zapałem rwą
A maliny czerwone są, czerwone są.
Baj baj się baj, ballado ma:
No, która z nich dzban pierwsza da?
Dzban da...

Pierwsza zbiera uczciwie:
Dzban pełny ma już, pełny już.
Druga zła patrzy chciwie
I chwyta za nóż, ostry nóż.
Nóż do góry podnosi, a
Tamta na to wyciąga dwa, wyciąga dwa.
Baj baj się baj ballado baj:
Bo ta ma nóż, a tamta dwa.
Aż dwa...

Panna zła już ze dwora
Uciekła het precz, gdzie Rzym, gdzie Krym.
W borze zaś szumi morał,
Że kto człekiem złym, człekiem złym
Nóż mu jeden wystarczy, a
Uczciwemu potrzebna dwa, potrzebne

1971

Plakaty: Rafał Olbiński, Jan Lenica

Dlaczego Karolina - Janusz Kondratowicz

Tadeusz Woźniakowski
Dlaczego Karolina

Janusz Kondratowicz

Nie pytaj mnie
Gdzie poszła Karo- Karolina
Co robi Karo- Karolina
Już przecież zmierzchać się zaczyna
No to co?
Nie pytaj mnie
Gdzie szukać Karo- Karoliny
Ja przecież nie znam tej dziewczyny
I cóż obchodzi ona mnie?

Powtarzają wszyscy w mieście
Karolina
Na złe smutki trochę szczęścia
Karolina
Chciałbym uciec gdzieś daleko
I nie słyszeć tego więcej już
Karolina, Karolina, Karolina

No, powiedz sam
Dlaczego Karo- Karolina
Czy tylko Karo- Karolina
Na świecie jedna i jedyna
Bywa tak
Więc jeśli chcesz
Szukajmy Karo- Karoliny
Choć jeszcze nie znam tej dziewczyny
I chociaż znowu pada deszcz

Czy to ona, właśnie ona
Karolina
O, uśmiecha się już do nas
Karolina
Świat się mieni w stu kolorach
Choć był jeszcze wczoraj szary tak
Karolina, Karolina, Karolina

Nie pytaj mnie
Czy kocham Karo- Karolinę
Dlaczego Karo- Karolinę
Dlaczego właśnie tę dziewczynę
Czy ja wiem
No, bywaj zdrów
Już czeka na mnie Karolina
Po prostu Karo- Karolina
Ona też już kocha mnie

Nie wołaj dnia - Andrzej Kudelski

Jolanta Kubicka
Nie wołaj dnia

Andrzej Kudelski

Bezsenny mruczy czas
Pozwólmy słowom spać
Nie wołaj dnia…
Od świtu odwróć twarz
I nie gaś w oczach gwiazd
Nie wołaj dnia…

Nie ufaj oczom, że już dzień
To tylko naszych ramion biel
Jak długo jeszcze chcemy śnić
Tak długo dzień nie może przyjść
Daleko jeszcze nam do dnia….

Nie trzeba budzić słów
Za dużo ich i tak
Nie wołaj dnia…
Wyrzućmy świt za próg
I zatrzymajmy czas
Nie wołaj dnia…

Wszystkie słowa miłości - Wojciech Młynarski

Irena Santor
Wszystkie słowa miłości

Wojciech Młynarski

Wciąż dzień po dniu
Przez ten świat, piękny świat
Przeszłam już drogi szmat
I dzień po dniu jeden cel wciąż mam
Wracam tu, by wyśpiewać wam

Wszystkie słowa miłości
Zagubione w szarości dnia
Wszystkie słowa zachwytu
Powtarzane do świtu
Aż do świtu przez serca dwa

Czy w życiu mam
Szczęścia więcej, czy mniej
Wierna trwam prawdzie tej
Że znajdę wśród dobrych chwil, czy złych
Kilka nut, aby zamknąć w nich

Wszystkie słowa zwątpienia
Gdy twarz smutek ocienia
I koleje odmienia los
Wszystkie słowa nadziei
Że wśród losów kolei
Znów się serce zaśmieje w głos