Marianna Wróblewska
Otwórz okno, spójrz na świat
Marek Dutkiewicz
Patrzysz, lecz nie widzisz, słuchasz, lecz nie słyszysz
Jesteś, jaka jesteś, inni zbawią świat
Czas zmieni w dmuchawce żółte kulki mleczy
Ciągle nie chcesz liczyć twoim latom lat
Tylko jeden raz na dzień słońce wschodzi
Otwórz okno, spójrz na świat - no, nie zwlekaj
Otwórz okno, spójrz na świat - co ci szkodzi
Wiatr chodnikiem liście gna, czas ucieka
Możesz ruszyć w podróż nieodkrytym szlakiem
Już na ciebie czeka malowany wóz
Lecz zostaniesz w domu, nie wyjdziesz na drogę
A w ogrodzie kwiaty znowu zwarzy mróz
Tylko jeden raz na dzień słońce wschodzi
Otwórz okno, spójrz na świat - no, nie zwlekaj
Otwórz okno, spójrz na świat - co ci szkodzi
Wiatr chodnikiem liście gna, czas ucieka
Mądry tak zdaje się świat
A w nim ciągle widać tyle wad
Kiedy więc mnie znuży to
Metodę mam od dawna swą
Zamiast w humor zły dziś wpaść
Z szafy mej wyciągam stary płaszcz
I wyruszam w burzę, w deszcz
I coś mi mówi, i coś mi mówi
I coś mi mówi, że
Najlepiej kochać cały świat
Wtedy łatwiej, wtedy prościej jest nam żyć
Najlepiej kochać cały świat
Bo wtedy można najszczęśliwszym być wśród ludzi
Najlepiej kochać cały świat
To tak jakbyś wszystkie serca w sercu miał
Najlepiej kochać cały świat, twój świat
Wtedy człowiek już nie będzie nigdy sam
Z ręki ktoś wywróżył ci
Że nastaną teraz chmurne dni
Róże zerwał ktoś i zbiegł
I gdzie go teraz szukać, gdzie?
Sąsiad bajki swe znów plótł
I w ogóle brak już czasem słów
Nie, nie musisz biadać, skąd
Bo przecież możesz, bo przecież możesz
Metodę przyjąć mą
Przyrzekałam ci na radość i żal
Zaklinałam cię na burzę i wiatr
Namawiałam cię na słodycz i ból
Mocą słów, wiarą swą
Nie wiedziałam, co mam zrobić, byś szedł
Nie umiałam tego sprawić, byś biegł
Nie zdążyłam przybiec w porę do ciebie
Dziś już sama nie wiem - żart, nie żart
Dziś już sama nie wiem, czemu tak
Kołysałam ciebie w łodzi mych snów
Wędrowałam alejkami wśród bzów
Rozmarzałam tym, co miało się stać
Mocą słów, wiarą w nas
Nie szczędziłam mego serca i sił
Nie wiedziałam, co mam czynić, byś był
Jeszcze wczoraj miałam pewność, że jesteś
Dziś już sama nie wiem - żart, nie żart
Dziś już sama nie wiem, czemu tak
Nauczyłam się milczenia i łez
Wiem, że pustkę mogę także już znieść
I choć przyszło to, co miało się stać
Umiem żyć, umiem trwać
Rozpływają się wspomnienia wśród dni
Nie obawiam się powrotu złych chwil
Usłyszałeś moją prawdę w tym śpiewie
Dziś już sama nie wiem - żart, nie żart
Dziś już sama nie wiem, czemu tak
Marianna Wróblewska
Tak jest zapisane w gwiazdach na niebie
Marek Dutkiewicz
Jeszcze niczego nie przeczuwasz
Gdy mnie spotykasz na ulicy
Wiatr tylko zna nasze imiona
Pomiędzy nami morze ciszy
Jeszcze się wcale nie domyślasz
Że mnie na rękach będziesz nosił
Że będziesz pisał głupie wiersze
I o spotkania będziesz prosił
Ale gwiazdy mówią, że idzie czas
Taki, w którym znajdziemy siebie
Nie wierzysz? - popatrz w górę
Tak jest zapisane w gwiazdach na niebie
Jeszcze nie było pierwszej kłótni
Po to, by zaraz się pogodzić
Słowa, co będą między nami
Czekają, żeby się narodzić
Na mapie czasu jest gdzieś miejsce
W którym się przetną nasze drogi
Ty tego nie wiesz, mój kochany
Ty jeszcze nie wiesz nic, mój drogi
Zbyt wiele rzek między nami
I za wiele między nami gór
Trzeba by mosty przerzucić
Albo jasnej tęczy kruchy łuk
Zapalona świeca w oknie jak co noc
Pokazuje drogę do mnie poprzez mrok
Może w słotny przyjdziesz czas
Nagle staniesz w drzwiach
Załopoce tętnem skroń
Wypełnisz znowu ciepłem dom
Otworzysz furtkę dniom
Promiennym dniom
Zbyt wiele snów między nami
I za wiele między nami mgieł
Trzeba by wiatru zapytać
Kiedy wreszcie sny rozwieją się
Zapalona świeca...
Zbyt wiele lat między nami
O, jak wielka między nami dal
Trzeba by słońce zagadnąć
Kiedy nam rozjaśni znowu świat
Zbyt wiele rzek między nami
I za wiele między nami gór
Chleb z niejednego pieca jadłam
Zwiedziłam miejscowości stówę
Poznałam liczne prześcieradła
I kilka mocno zgranych słówek
Byłam w trójkątach, sześciokątach
Znam smak pawlacza, auta, windy
Umiem rumienić się jak gąska
I kląć z rutyną starej pindy
Byłam w układach i zakładach
I choć wyglądam wciąż jak dziecko
Wiem, że króluje dzisiaj zasada
Pozbyć się złudzeń przed dwudziestką
O Mirabelle, o Mirabelle
Słówek obleśnych pozytywka
Dla wielu w grze chwilowy cel
Potem - bye bye, do domu, dziwka
Znam żigolaków z restauracji
I reżysera filmów porno
Paru facetów z dyplomacji
I tych, dla których pejcz jest normą
Nie ma mężczyzny mego życia
Mąż, mówiąc szczerze, jest koszmarem
Za to kobiety, nie chcę ukrywać
I powiem - znałam miłych parę
Co ja się przez ciebie nacierpiałam
Ile długich nocy nie przespałam
Co ja się za tobą natęskniłam
Ile spraw przez ciebie zawaliłam
Moje koleżanki doktoraty
Obroniły, pospłacały raty
Za segmenty oraz limuzyny
I choć zwykłe tak jak ja dziewczyny
Każda ma już gniazdko i posadkę
A ja się uganiam za gagatkiem
Za nic mam karierę i ambicję
Chcę przy tobie tylko jakąś mieć pozycję
Ja chcę z tobą być, z tobą być
O każdej godzinie
Ja chcę z tobą być, z tobą być
Na jeziorach i w kominie
W kuchni, w kinie, na Riwierze
W wodolocie, na rowerze
W jakimkolwiek charakterze
Byle z tobą być
Ja chcę z tobą być, z tobą być
Wyłącznie, jedynie
Ja chcę z tobą być, z tobą być
Już mi nigdy to nie minie
Na dancingu, na kuracji
W jakiejkolwiek sytuacji
Ja chcę z tobą być, tylko z tobą być
I na razie więcej nic
Ileż ja się nie nawygłupiałam
I ze skóry nie nawyłaziłam
Gdzie ja oczy, gdzie ja rozum miałam
Jaka ja naiwna, głupia byłam
Gdybyś nie był w złości mnie zostawił
Z tym kolegą, twym Grzegorzem Peckiem
Po dawnemu by się miały sprawy
Dalej byś się bawił mną jak dzieckiem
A ten Grześ - "Ty masz - powiedział cicho
Nie wiem czy w spojrzeniu, w minach, gestach
Ty masz - mówił - coś, że niech cię licho"
Że podobam mu się taka, jaka jestem
Chcę więc sobą być, sobą być
O każdej godzinie
Ja chcę sobą być, sobą być
Na jeziorach i w dolinie
W kuchni, w kinie, na Riwierze
W wodolocie, na rowerze
To mi leży w charakterze
Żeby sobą być
Ja chcę sobą być, sobą być
Wyłącznie, jedynie
Ja chcę sobą być, sobą być
Już mi nigdy to nie minie
Na dancingu, na kuracji
W jakiejkolwiek sytuacji
Ja chcę sobą być, tylko sobą być
I na razie więcej nic
Wieczory są trochę długie jak na M2
Wzdłuż czterech ścian kroków pięć
W programie masz dzisiaj wieczór samotnych pań
I chłodną noc, chcesz czy nie, chcesz czy nie
Ktoś zapuka w twoje drzwi
Przypadkowy sygnał da
I o wszystkim serca rytm
Powie ci, będzie tak
Wyrywa cię z marzeń ostry czajnika gwizd
Kolacja ma nudny smak
Na klatce gdzieś ucichł windy powolny skrzyp
Ucichła znów jedna z szans
Ktoś zapuka w twoje drzwi...
Ktoś zapuka w twoje drzwi
Cichuteńko, raz po raz
Jakby już od dawna znał
Jakiś szyfr
Nieważne skąd zjawi się twój wieczorny gość, nie
Nieważne jak piętro zgadł, nie, nie, nie, nie, nie
Wyciągniesz dżem, trochę sera, pokroisz chleb
Z herbatą mu siebie dasz
Którędy trafię do ciebie
Skoro las zatarł ścieżki❓
Jak znajdę drogę na niebie
Skoro już zaszedł księżyc❓
W taką noc
Kto mi pokaże, gdzie twój dom❓
Choć jesteś tam
I czekasz na mnie, ale wiem
Nie spotkamy się dziś
Wiem, że jutro może być za późno
Lecz nic nie pomoże już
W taką noc
Choć dzwoni wicher wokół nas
To twoje imię śpiewa las
Wśród lasu gwiazdy świetlików
Może tam nasza ścieżka❓
Wśród lasu ptaka wołanie
Może on wie, gdzie mieszkasz❓
W taką noc...
Lecz którędy mam iść❓
Ktoś posadził między nami tysiące drzew
Wziął księżyca blask
Wiem, że dziś
Nie spotkam ciebie w taką noc
Choć twoje imię śpiewa las...
Malarz pewien dawno zmarły już
Namalował chciał ocean róż
Strawił życia pół
By oddać to, co czuł, ale
Trud, co wziął mu z życia tyle lat
Dał w efekcie jeden ledwie kwiat
Jeden ledwie pąk
Z dotknięcia ludzkich rąk
Zakwitł, mówię wam
Zakwitł tam, gdzie malarz śpi
Nad nim dziś kwitnie kwiat
Został róży kwiat po nim
Malarz nie dba dziś o nic już
Śpi w oceanie róż
Po co trudził się ze wszystkich sił
By ocean róż na płótnie był
Cel umykał mu
Jak znikający punkt, punkcik
Zamiar dawno rozwiał się jak dym
A ocean róż jest znowu z nim
Jest, jak miało być
Ten moment musiał przyjść
Zakwitł, mówię wam
Zakwitł różą poprzez śnieg
Biały śnieg, śnieżny puch
Żaden mróz go nie zwarzy
Zakwitł, by nam się marzył znów
Ten nasz ocean róż
Zakwitł, mówię wam
Zakwitł tam, gdzie malarz śpi...
Mam już domek, samochód mam
Mam pieniądze i dobry start
Jestem młoda i zdrowa też
A uroda nie grzech
Lubię tańczyć przez całą noc
Nie narzekam na własny los
Wszystko cieszy i bawi mnie
Lecz ja też czegoś chcę
Tylko jednego, tylko jednego
Mi do szczęścia brak
Twojej miłości, tej twojej miłości
Lecz nie tylko w snach
I twoich oczu, i twoich słów
Najczulszych twoich ciepłych ust
I twojej zazdrości, twojej miłości mi brak
Minie młodość, beztroskie dni
I o szczęściu przestanę śnić
Gdy urodę nadwątli czas
Zdrowia będzie mi brak
Patrząc wstecz na minione dni
Powiem: "Cóż mi z pieniędzy dziś?"
Gdy samotność dokuczy tak
Ciągle będzie mi brak
Już o tym wiem, że w życiu jest ci źle
I w ludzkim tłumie jesteś sam
Bo żona twa cię nie rozumie
Los dał ci w kość i świata masz już dość
Pokrzywdziło cię życie
Więc ze mną chcesz skrycie zmienić los
Ja to znam na pamięć
Każdy z was tak samo kłamie
Jeśli szczęścia chcesz mieć łut
To dlaczego kłamiesz tak jak z nut?
Ja to znam na pamięć
Nie oszukasz mnie, kochanie
Zawsze powiem ci to w twarz
Ale przecież drogę do mnie znasz
Ten, kto był sam, zrozumie też twój plan
Że szukasz domu, czterech ścian
I tylko ja mogę ci pomóc
Tu port chcesz mieć, zarzucasz na mnie sieć
Pragniesz cichą mieć przystań
Lecz ja nie skorzystam, żegnaj więc
Zagrajmy raz w otwarte karty
Spójrz prosto w twarz - i co tu kryć
Rachunek u mnie masz otwarty
Grajmy o wszystko lub o nic
Zagrajmy w miłość i nienawiść
Zmieszajmy obie - pół na pół
Spróbujmy z losem się zabawić
Żebyś żył i żebyś czuł
Dlatego
Dziś o wszystko, chłopcze, graj ze mną
Kto chce być bez jednej sam? - masz jedną
A gdy w rękach masz atuty już
Na jedną kartę wszystkie rzuć
To będzie gra o wielką stawkę
I kto mnie zna, ten o tym wie
Że jeśli kocham, to naprawdę
Choć trudno jest zatrzymać mnie
Licz na mnie w chwilach niepowodzeń
I kiedy ci nie wyjdzie gra
A jednak mnie zdobywaj co dzień
Bo znów ci odejdę w świat
Stworzyłam własny ład
Znalazłam własny styl
Nie słucham cudzych rad
I dobrze mi jest z tym
A jeśli czasem ktoś
Chce mówić o mnie źle
To śmieję mu się w nos
Po prostu sobie kpię
W żywe oczy lubię się śmiać
Lubię nawet śmiać się do łez
Wtedy do mnie śmieje się świat
No i dobrze jest
W żywe oczy lubię się śmiać
W żywe oczy, co ze mnie drwią
Lubię nocą śmiać się do dnia
To jest właśnie to
Czasami słaba płeć
Też lubi mocno żyć
Wiec mam to, co chcę mieć
I więcej nie chcę nic
O duże stawki gram
I każdy o tym wie
Niejeden zimny drań
Już na mnie sparzył się
W żywe oczy lubię się śmiać...
Chcę żyć bez krótkich spięć
Nie cierpię długich mów
A gdy mam tylko chęć
Odchodzę - bywaj zdrów
Zamykam świat na klucz
I w dali znikam gdzieś
Lecz gdy zawołasz: "Wróć"
To przyjdę, kiedy chcesz
Kto ze mną był pośrodku nocy❓
Kto widział mnie w pełnym słońcu tylu dni❓
Kto zna dotyk moich dłoni❓
Pytasz mnie, a przecież wiesz
Że tylko ty, tylko ty
Kto z tobą był nad morzem w lecie❓
Kto z tobą szedł zimą w górach w bieli dnia❓
Kto wie, jak się umiesz cieszyć❓
Pytam cię, a przecież wiem
Że tylko ja, tylko ja
Dlaczego już pytamy dzisiaj❓
Czy jutro znów zobaczymy razem zmierzch❓
Kto wie, ile jeszcze pytań❓
Czeka nas - kto prawdę zna❓
Czy ty, czy ja, ty czy ja.❓...
Nie zawracaj głowy
Nie ma o tym mowy
Żebym z tobą poszła w świat
Już niejeden motyl
Się przekonał o tym
Że nie można ze mną tak
Za jakie grzechy masz mnie nudzić
Trzy po trzy plotąc jak na złość?
Wróć lepiej gdzieś pomiędzy ludzi
Jeżeli cię nie mają dość
Zmykaj póki czas
Dopóki nic nie łączy nas
Dopóki serce wolne masz
A każdy dzień to tysiąc szans
Za siebie nie oglądaj się
Nie tylko tobie mówię "nie"
Nie zmienisz świata ani mnie
Niech będzie tak, jak teraz jest
Chociaż zgodnie z planem
Nic nie było grane
Jednak coś zagrało w nas
Może maj przyczyną
Lub czerwone wino
Albo tajny układ gwiazd
I sama siebie nie poznałam
Jakby mnie zaczarował ktoś
I z przerażeniem zrozumiałam
Że do mnie się odnosi to
Zmykaj póki czas...
Lecz i sytuacja
Mieć zaczyna rację
Nie ma co o zaprzeczać jej
Zapamiętać warto
Myśl tę nieodpartą
I już wszystko jest OK
Przyczyna każda ma swój skutek
A skutek ma przyczynę swą
Jeżeli nie chcesz się oszukać
Zastanów się przed, a nie po
Zmykaj, póki czas...
Szeroka ziemia, wysoki nieba strop
Dlaczego mówisz "pas", dlaczego "stop"
Niech ludzie sądzą to co chcą
Ucieczka to nie zawsze błąd
Pomyśleć warto czasem rok
Nim zrobi się następny krok
Lubię ten świat, lubię ten świat
Chociaż kilka ma wad, ma zalety
Lubię szum dnia, lubię szum dnia
Gdy w błękicie wiosna, słońce świeci
Lubię ten świat, lubię ten świat
Choć nie zawsze jest tak jakbym chciała (chała)
Niech się dzieje, co chce, niech się dzieje, co chce
Byle tylko bym się zakochała
Lubię co dzień, kiedy spieszy mi się
Biec przez miasto
Lubię co noc, kiedy domy już śpią
Wpadać w nastrój
Lubię ten czas
Chociaż zawsze go tak mało miałam
Mogę jeszcze mieć mniej
Byle tylko bym się zakochała (ała)
Lubię ten czas, lubię ten czas
Chociaż zawsze go tak mało miałam
Mogę jeszcze mieć mniej
Mogę jeszcze mieć mniej
Byle tylko bym się zakochała
Cieszą mnie dni
Jakby każdy z nich był świętem wielkim
Śmieszą mnie ci
Którzy prawią mi wciąż komplementy
Może i ja
Rzucać słowa na wiatr bym umiała
Nie chcę mówić, że nie
Byle tylko bym się zakochała
