Nasze słoneczniki

Halina Kunicka
Nasze słoneczniki

Agnieszka Feill, Artur Tur

Słoneczniki rosły w twoim ogrodzie
Małe słońca witające mnie co dzień
Jeden zerkał przez okno - milczący nasz widz
Choć na sprawach miłosnych sam nie znał się nic

Zazdrośniki - podglądały nas wszędzie
Zamiast skromnie rosnąć sobie na grzędzie
Bo wiedziały zapewne, że przyjdzie ten czas
I jesienny zły dzień rozłączy nas

Nadszedł potem koniec naszych wakacji
Stałam smutna przy pociągu na stacji
Jeszcze czar tego lata otaczał mnie w krąg
Kiedy pęk złotych kwiatów przyjęłam z twych rąk

Słoneczniki, które miałeś w ogrodzie
Będą ciebie przypominać mi co dzień
I choć zwiędną, wspomnienia nie skryją się w cień
Bo nadejdzie ten dzień, spotkania dzień...

Obraz: Kathwren Jenkins

Zapytaj się skowronka - Artur Tur

Dana Lerska
Zapytaj się skowronka

Artur Tur

Nie pytaj, dlaczego się kocha
I czemu wśród róż są ciernie
Dlaczego sami tak biernie
Zdajemy się na los

Zapytaj się skowronka
Czemu w błękicie śpiewa
I czemu w pędach drzewa
Rozkwita pąk

Dlaczego pachną kwiaty
Zapytaj bzów w altanie
I wrzosów na polanie
Zapytaj kwietnych łąk

Nie pytaj, dlaczego się płacze
Gdy kończy się to, co było
I czemu szczęście i miłość
Nie mogą wiecznie trwać

Zapytaj się żurawia
Co czuje przed odlotem
I liść niech powie o tym
Jak martwy spadł

Dlaczego zła szaruga
Zamienia jesień złotą
I czemu łka tęsknotą
Jesienny smutny wiatr

Biedroneczki są w kropeczki

Kasia Sobczyk, Danuta Rinn i Bogdan Czyżewski
Biedroneczki są w kropeczki

Artur Tur, Agnieszka Feill

Uskarżał się mały muchomor
Pod brzózką się tuląc do mamy
Dlaczego, choć piękny rzekomo
Czerwony kapelusz ma w plamy

Biedroneczki są w kropeczki
I to chwalą sobie
U motylka plamek kilka
Służy ku ozdobie
W drobne cętki storczyk giętki
Liliowe tuli płatki

Ty mój grzybku też masz łatki
I śliczny kapelusik
Więc niech wcale cię nie smuci
Ten drobny biały rzucik

Marysia błękitne ma oczy
I w bródce dołeczek uroczy
Lecz w sercu ma smutek po brzegi
Bo nosek Marysi jest w piegi

Biedroneczki są w kropeczki...

Bo na kropki widać moda
Więc trzeba dojść do wniosku
Że w tym właśnie jest uroda
Gdy piegi są na nosku...

Błękitna chusteczka

Kławdia Szulżenko - Синий платочек
Jerzy Połomski - Błękitna chusteczka

Artur Tur

Mała, błękitna chusteczka
Którą pamiętam sprzed lat
Moja dziewczyna i jej chusteczka
Mgłą przesłoniły mi świat

Czy tu, czy tam
Po świecie błąkam się sam
Tylko błękitną, małą chusteczkę
Jako pamiątkę dziś mam

Mała błękitna chusteczka
Mokra wciąż była od łez
Kiedym na wojnę
Z twego miasteczka
Odjeżdżał na świata kres

Czy tu, czy tam
Po świecie błąkam się sam
Tylko błękitną, małą chusteczkę
Jako pamiątkę dziś mam

Nie trzeba wracać do wspomnień
Ból serca ukoi czas
Pierwszej miłości gorący płomień
Dawno przeminął i zgasł

Czy tu, czy tam
Po świecie błąkam się sam
Tylko błękitną, małą chusteczkę
Jako pamiątkę dziś mam
Twoją błękitną, małą chusteczkę
Jako pamiątkę dziś mam

Tutaj z tekstem Stanisława Landaua

Marguerita

Giovanni Boldini

Rena Rolska, Cezary Fabiński - Marguerita

Agnieszka Feill, Artur Tur

Cyrkowy wóz, a w nim cały jest świat
Bo w rytmie kół pędzi życie od lat
Naprzód wciąż, do Barcelony czy Grenady
Tu czy tam, prowadzi ich wiatr

Co dzień tyle wiosek i miast
Co noc niebo błyszczy od gwiazd
Raz po raz niesie echo wśród drzew
Dziewczęcy śpiew i jej gitary dźwięczny ton

To piękna Marguerita piosenką ludzi wita
I wkrótce żegna z żalem, gdy trzeba jechać dalej
Don Pedro raz w Madrycie kwiat rzucił Marguericie
Czerwony kwiat to miłość, więc szczęście się wyśniło

Cyrkowy wóz jedzie dalej przez świat
W Madrycie ktoś kupił serce za kwiat
Czemu dziś tak smutna piękna Marguerita
Pierwszy raz, od wielu już lat

Co dzień w pięknych oczach ma łzy
Co noc kwiat czerwony się śni
Wrócił tam, gdzie uśmiechnął się los
I serca głos znów do Madrytu wzywa ją

Żegnaj - Andrzej Włast

Tadeusz Faliszewski
Żegnaj

Andrzej Włast, Artur Tur

Przy gitarze pieśni krwią pisane
Me ukochane, melodie znane
Gdzież jesteście, czemu nie dźwięczycie
By chwalić życie w zachwycie

Żegnaj, będę śnić w udręce
Że na skronie biedne, omdlałe
Znów kładziesz białe ręce
 
Żegnaj, cóż ci dać w podzięce
Prócz tej nocy aż do zórz
Prócz tych kilku zwiędłych róż
Zapomnianych dawno już

Nie proś
Nie pomoże nam już żaden targ
Nie płacz
Szkoda przysiąg, szkoda skarg

Żegnaj, w tej życiowej matni
Został bratni całus ostatni
Twoich kochanych warg

Śpiewaj mi gitaro o rozstaniu
O mem kochaniu i pożegnaniu
Słowa zwykłe, proste, nieuczone
Niech mkną stęsknione w twą stronę