Czarne wnętrze maków - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar
Czarne wnętrze maków

Poznał ją
z ciemnym dnem
traw
z nocną głębokością
pszenic
z czarnym wnętrzem
maków

Szła w mrok
za jego dłonią
jak za białą gwiazdą
przez próg
którego nigdy nie przestąpiło
słońce

Do spłowiałych ścian
umierających lamp
zasłon
spinanych
agrafką lęku

Obca ciemnościom
poruszała się
jak kalekie zwierzę

Wyprowadzona
na słońce
oślepła
dla niego

Nie przenika
ślepej skóry
światło
jego palców

Obraz: Raul Villalba

Twoje ręce - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar
Twoje ręce

Twoje ręce

bezpieczna kryjówka
dla mojej głowy
schronisko przed ciemnością
rozścielające
ciepłą pościel
podające dzban
z gorącym mlekiem
pożądania

Twoje ręce
pełne żaru
przynoszące słońce
żółtą dynię
w nich
dojrzewają winogrona
moich piersi

Twoje ręce
ciepłe gniazdo
dla zmarzniętych stóp
lampa
czuwająca w nocy
złota miska
czułości
im powolne
moje ciało

Twoje ręce
przeprowadzające
przez głęboki rów
który oddziela noc
od dnia
ściągające z krawędzi
samotności
przywracające zmysł
równowagi
budujące wysoką wieżę
cierpliwości
niweczące każdą pustynię
zobojętnienia

Twoje ręce
młot
do ścian
których nie mogę
przebić głową
nóż
do ślepego kartofla
mojej wyobraźni

Twoje ręce
zdolne
do wszystkiego
gotowe na wszystko
Twoje ręce
uległe
moim rękom

Opatija - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar
Opatija

Opatija
to śpiew ptaka

Opatija
to kamienie
gorące
jak twoja skóra

Opatija
to cykady
wrzeszczące
twoje imię

Opatija
to piasek
w nim chowam
spragnione ciało

Opatija
to słońce
żółta miska
samotności

Opatija
to morze
zielony ogień
który nas rozdziela

Z podróży do Chorwacji
Fot. Hanka O.

Split - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar - Split

Uciekła przed nim

do miasta

białego

jak obłok

Biegła ulicami

wąskimi

jak pióro ptaka

Czekał na nią

pod każdym słońcem

przed każdą bramą

Zasłaniała uszy

mówiła

nie

Zasłaniała oczy

A on

wciąż szedł

do niej

pełnymi deszczu

ulicami

w kraju dalekim

w mieście odległym

nad wielką rzeką

Split

Łąka - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar

Łąka

Amarantowa
od kwitnącej smółki
faluje
po rozległej równinie
jak woda gorejąca

Nadzy
na jej dnie
wilgotnym i ciepłym
niecierpliwymi rękami
odnajdujemy siebie
a ona zmywa z nas
wszystko
co nieczyste i przeszłe
wszystko
co nie jest tobą
wszystko
co nie jest mną

Z zeszytu Hanki O.

Gniazdo - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar
Gniazdo

Zasypiała
w bezpiecznym gnieździe
jego ramion
broniącym dostępu
drapieżnym ptakom
samotności

Odnajdywał ją
wśród czarnych gałęzi
snu
żeby powiedzieć
ze jest
dla niej

W noc
najciemniejszą
odeszła
z bezpiecznego gniazda
jego ramion
i zabłąkała się
w mroku

Teraz
wśród nocnych drzew
śpiącym kawkom
gniazd ciepłych
zazdrości

Obraz: Igor Rutter

Z zeszytu Hanki O.

Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar

Chwila

Zgasła na oknie pelargonia

Palił się tylko nade mną
twój oddech

Z głową przechyloną
przez krawędź księżyca
spadłam na dno nocy

Poziomka

Gdybyś był blisko
dałabym ci
tę pierwszą poziomkę

Mówiłabym
Weź najmilszy
to jest kropla słońca

Ty jesteś daleko
a poziomka ma kształt
łzy

Z zeszytu Hanki O.

Nigdy się nie dowiem - Małgorzata Hillar

Małgorzata Hillar
Nigdy się nie dowiem

Nigdy nie dowiem się
czy widzisz
tak samo jak ja
żółty łubin

Czy tak jak ja
czujesz
jego aksamitny zapach

Nie przekonam się
czy tak samo
słyszysz
szelest skrzydeł sowy

Nie sprawdzę
czy odczuwasz
to samo co ja
głaszcząc
kosmatą owcę

Nigdy nie dowiem się tego
choćbym oglądała twoje palce
pod słońce
albo dotykała ich
wargami

Z zeszytu Hanki O.