Nie ucz mnie pokornej ciszy w środku dnia
Nie ucz mnie oddzielnych słów, że ty, że ja
I nie mów mi, że to błąd
Gdy pochylam się do twych rąk
I noc wraca z dna słonecznego dnia
Nie ucz mnie spokoju serca, gładkich słów
Nie ucz mnie, bo znów zapomnę, zgubię znów
Twych dobrych rad znany sens
Zapatrzony w cień twoich rzęs
Zarys twoich ust i znów będzie tuż
Niezawiniona noc we dnie, dobra noc we dnie
Nie ucz mnie, czym różni się od nocy świt
Nie ucz mnie, co znaczy umiar, a co wstyd
Dopóki jest jeszcze w nas
W niepokoju serc zatrzymany czas
Nie nauczysz mnie, czy to noc czy dzień
Jak ciebie kochać, tego już nie nauczysz mnie
Gdy moja babcia miała naście lat
Kobietą stać się chciała póki czas
Na balach już tańczyła tu i tam
I ciągle flirtowała, nawet w snach
Na świecie walc królował, potem swing
Mijały modne style, nowe gry
Gdy boogie woogie tańczył wtedy świat
Ludzi ogarnął istny szał
Wszyscy tańczyli całą noc
Do upadłego, aż po świt
I o to właśnie wtedy szło
By nie zapomniał tego nikt
Wszyscy tańczyli całą noc
W blasku neonów, w świetle gwiazd
Karnawał trwał tak cały rok
Jakże był piękny, jakże był piękny świat
Gdy moja babcia za mąż wyszła już
Powiła czworo dzieci, istny cud
Największą jej ambicją stał się dom
Mieszczańskie podwieczorki i bon ton
A potem przyszły wnuki, siwy włos
I jeszcze jeden babci minął rok
Na drutach mi robiła ciepły szal
I wspominała pierwszy bal
Wszyscy tańczyli całą noc
Do upadłego, aż po świt
I o to właśnie wtedy szło
By nie zapomniał tego nikt
Wszyscy tańczyli całą noc
W blasku neonów, w świetle gwiazd
Karnawał trwał tak cały rok
Jakże był piękny, jakże był piękny świat
Harry Nilsson - Everybody's Talking
Andrzej Dąbrowski - Kiedy kowboj nie ma konia
Sławomir Wolski
Kiedy kowboj nie ma konia
Nagle nie wie, kim jest
Po co żyje, czego chce
Bez roboty wciąż się nudzi
Idź do miasta wielkiego
Więcej ludzi, weselej jest
Zaczynać tam od zera
Łatwiej niż tu
Tam łatwiej się pozbierać
Zaczynać znów
Szybciej wyjdziesz na swoje
Tam, tam, gdzie nie zna cię nikt
Tam bez koni kowbojom
Łatwiej żyć
Tam same nowe sprawy
Knajpa co krok
Jak ktoś jest za ciekawy
Miniesz go, miniesz go
Tu pytają sąsiedzi
"Ty, gdzie twój koń znikł?"
W mieście konno nie jeździ
Dawno nikt
Kiedy kowboj nie ma konia
Nie wie sam, kim jest
Po co żyje, czego chce
Do miasta musi iść
Wielkiego miasta
Tam łatwiej będzie żyć...
Zajęte — mówią — serce twe
Uśmiechy, szepty, noce, dnie
Więc artyście jedno wyjście pozostaje już
Wyśpiewać słów i nutek trochę
Jak cierpię, jak cię kocham
A tu mi jeszcze mówią, że
Zajęty tytuł „Kocham cię”
To pech, a już myślałem sobie
Że na rozpaczy mej zarobię
Płyńcie więc bez tekstu, nutki me...
I teksty marne niesłychanie
Znów będę pisał na kolanie
Chyba, że twe serce zwolni się
Gdy ci nie żal nóg,
kiedyś nudy wróg,
szlifuj ze mną bruk
do miasta Wszystko albo Nic.
Orzeł, reszka rzuć,
sny spokojne skróć,
zacznij fale pruć
do miasta Wszystko albo Nic.
Przestań drżeć jak liść,
byle czym się gryźć
i przez życie iść
jak przypadkowy bierny widz.
Przestań w kąt się kryć,
staraj się tak żyć,
aby w drodze być
do miasta Wszystko albo Nic.
W miasteczku tym
ludzie zimnej obojętności nie znają
i kłamstwa dym oczu nie łzawi im.
W miasteczku tym
najprawdziwszej miłości ludzie szukają
i bywa, że ktoś szczęśliwy doczeka jej się.
I to jest zabawne, jest zabawne,
więc posłuchaj mnie.
I gdy ci nie żal…
Gdy ci nie żal nóg…
W miasteczku tym
proste słowa znaczenia swe odzyskują
i w chwilach złych z chęcią trzymasz się ich.
W miasteczku tym
ludzie mówią, co myślą, mówią, bo czują,
że od nich tu coś zależy, ich głos liczy się.
I to jest zabawne, jest zabawne...
Trwożne panny z wielkich miast
Lubią czytać horoskopy
Wróżą sobie niby dla żartu, ot tak
Ale wierzą, że wśród gwiazd
Śpią jutrzejsze ich kłopoty
Lub nadziei promyk złoty
Co ty, co ty, co tydzień
Panna swój horoskop czyta
I wie jak spełnić swój chytry plan ma
Gra na jedną kartę
W środę lub we czwartek
Bo to w tym tygodniu dobre dni
I ty byłaś jedną z tych
Panien, które z horoskopu lubią wróżyć
Niby dla żartu, ot tak
Choć się niby śmiałaś z nich
W nich widziałaś swe kłopoty
Lub nadziei promyk złoty
Co ty, co ty, co tydzień
Horoskopy swe czytałaś mi
Jakże wierzyć mogłem im skoro
Jeden znam horoskop
Latem, zimą, wiosną
Szczęście i nieszczęście me to ty
Trwożne panny z wielkich miast
Lubią czytać horoskopy
Wróżą sobie niby dla żartu, ot tak
Ale jedna z nich wśród gwiazd
Już nie szuka swych kłopotów
Bo jej cały kłopot i szczęście, to ja
Jeszcze raz zanuć mi to samo
Jeszcze raz zatańcz ze mną tak
To jest walc - prawda, mamo - to jest walc
Niech wiruje wokół nas, nim skończy się bal
Jeszcze raz zanuć mi to samo
Jeszcze raz zatańcz ze mną dziś
W sukni z gwiazd jesteś, mamo, lekka tak
Że chwilami boję się o ciebie, że cię porwie wiatr
Dla mnie dziś ty królową balu jesteś, uwierz mi
Nikt nie umie tańczyć tak jak ty
Gdzie ten walc, walc dla mojej mamy
Gdzie ten walc, taniec z dawnych lat
Woła mnie i na jawie, i we śnie
Wciąż wiruje wokół nas, choć skończył się bal
Jeszcze raz nucisz mi to samo
Jeszcze raz tańczysz ze mną dziś
W sukni z gwiazd jesteś, mamo, lekka tak
Że chwilami boję się o ciebie, że cię porwie wiatr
Tańczysz tak, że z zachwytu już oniemiał cały świat
Bo to przecież, mamo, jest twój walc, twój walc
Andrzej Dąbrowski Dom to jest ktoś Maria Czubaszek
Był piękny dzień kiedy dali nam klucz
Własny klucz do naszego M-3
Wniosłem cię więc pełen szczęścia przez próg
Parę dni nam nie chciało się wyjść
To było lat temu dziesięć lub sto
Może mniej, może więcej. kto wie
Dziś wiem już na pewno
Że chcesz uciec ze mną, gdzieś hen, byle gdzie
Dość masz tych ścian i tych schodów,tych drzwi
Dusi cię nawet z okna woń bzów
Już nowy dom marzy ci się i śni
Byle gdzie, byle tylko nie tu
Wierzysz, że znów może pięknie nam być
Może tak jak przed laty, kto wie
To błąd jest niestety, nie będzie nam lepiej
Bo wiem dobrze, że
Dom to jest ktoś
Dom to ktoś, a nie gdzieś
Na świecie dość różnych miejsc
Lecz dom to ktoś
Dom to ktoś, a nie gdzieś
Rzym, Krym, Łódź, Płońsk sprawdza się
Gdy ktoś jest
Chcesz uciec stąd, tyle innych jest miast
Chcesz bym znów mógł cię przenieść przez próg
Chcesz wierzyć, że wróci miłość sprzed lat
Lecz nie tu, tu nie zdarzy się cud
Wierzysz, że znów może pięknie nam być
Może tak jak przed laty, kto wie
To błąd jest niestety, nie będzie nam lepiej
Bo wiem dobrze, że
Andrzej Dąbrowski Za spełnione wszystkie sny Maria Czubaszek
Nikt na kredyt nie ma szans
Przyjdzie kiedyś spłacić nam
Za stracone głupio dni
Za spełnione wszystkie sny
Za to co było i co będzie
Za naszą metę i za start
Za wszystko i za jeszcze więcej
Za nasze bistro, za nasz bar
Za te powroty gdzieś nad ranem
Za ten niezmiennie ślepy los
Za te dziewczyny zapomniane
Za tę upojną szczęścia noc
Nikt na kredyt nie ma szans...
Za te numery wykręcone
Za ten przespany pierwszy bal
Za żony i za narzeczone
Za te odjazdy w siną dal
Za naszą drugą młodość bzdurną
Za przepuszczony każdy grosz
Za chęci, za chęci dobre lecz za późno
I za to o co nam tak szło...
Nieraz to przychodzi na nas, nie raz i nie trzy
Tylko krok do zakochania, już jesteśmy i
Ten jeden krok robimy gdzieś w bok
Czekamy potem, aż przyjdzie to
To jest to, to jest to już nareszcie
Wszystko, co przedtem było, to nic
To jest to, co nazywa się szczęściem
Co tak rzadko niestety chce przyjść
Ale nam dziś się zdarzył ten cud
Nie wiem sam, czy wymarzyć
Bym mógł dzień ten znów
Taki dzień, taki dzień raz się zdarza
Śmieszył mnie zawsze banał tych słów
Przecież jest tyle dni w kalendarzu
To przypadek, że właśnie w tym dniu
Przyszłaś ty, przyszłaś ty
Mój świat zmienić tak i dziś wiem
Tylko raz zdarza się taki dzień
I dlatego nie pytaj mnie, nie
Czy to trwać będzie chwilę czy wiek
Kto wie?
To jest to, to jest to niewiadome
Dzisiaj wiem, że cię kocham jak nikt
Musi więc, musi starczyć dziś to nam
Nie wiem, ile przed nami jest dni
Może dzień, może wieczność lub rok
Jedno wiem dziś na pewno, że to — to jest to
W taki dzień, w taki dzień łatwo skłamać
W taki dzień tyle pięknych jest słów
W taki dzień wszystko jest proste dla nas
Wieczne szczęście i miłość po grób
Może chcesz, żebym też
Słów tych użył dziś, a ja wiem
Tylko raz zdarza się taki dzień
I dlatego nie pytaj mnie, nie
Czy to trwać będzie chwilę czy wiek
Kto wie?
Bardzo chcę kochać cię
Po ślub, aż po ślub i choć wiem
Tylko raz zdarza się taki cud
Chcę, by nam właśnie zdarzyć się mógł
Żeby nas nie rozdzielił ślub, nasz ślub
Powiedz sama, ile można chcieć
Życie-krupier wciąż podsuwa nowe karty
Niektórych cieszy jeszcze byle złoty śmieć
Kryształu dotyk, zamiast uczuć - sztuczne kwiaty
Monte Carlo naszych wielkich szans
Atlantyda naszych dawnych, zwykłych marzeń
Obrączka parzy, zobacz sama, nie ma sensu taka gra
Najsłodsze słowa gorzkiej kawy mają smak
Zapomnij mnie, już nie chcę kłamać
To wszystko, na co jeszcze dziś mnie stać
Zapomnij mnie, to żaden dramat
Za późno, żeby banał serio brać
Zamiast szczęścia - mały okruch szkła
Życie-krupier drogo bierze za swe asy
Minione chwile w dłoni ważę jeszcze raz
Niewiele tego, za to złudzeń pełne szafy
Zawsze byłaś mego życia snem
Kruchy klejnot wykradziony z sejfu nocy
I nim król Midas w złote cacko zmieni niepotrzebną łzę
Zapomnij o mnie, tylko tego jeszcze chcę
Spróbuj raz uwierzyć
Że wystarczy czekać
I mocno chcieć, bardzo chcieć
Życie pięknie przeżyć
Choć pod górę toczy się
Chociaż tyle jest niewidzialnych ścian
I choć dziś jesteś sam
Przyjdzie dzień spełnienia
I nadzieja da ci znak
Dobra wróżba spełni się
I nadejdzie taki dzień
W którym już nikt, nikt nie będzie sam
Wszyscy ludzie z wszystkich stron
W dom spokojny zmienią schron
Zbudzi się cały świat
Chociaż niebo milczy
Jesteś przecież dzieckiem
Tych jasnych gwiazd, dobrych gwiazd
Słuchaj szeptu ciszy
Na ucieczkę jeszcze czas
Chociaż dzisiaj świat w niepokoju śpi
I choć jest tyle mgły
Przyjdzie czas spełnienia
I nadzieja wejdzie w drzwi
W Squaw Valley nowy sezon
Zaprasza Sarajewo
Ogrzewa wełna skalpy
Z Miami prosto w Alpy
Wspaniały wielki szus
Bałwanów tłum na stokach
Tu Yeti, a tam foka
Bobsleje i slalomy
Nochale jak lampiony
Karnawał blisko już
Szał by night, barwny slajd
Winter party w śniegach Tatr
Pawie pióra, gna wichura
Honey moon, mocny rum
Wyleniałych morsów tłum
W koafiurach w zaspę nura
Chałupy oniemiały
Golasy stekstylniały
Do Turcji po kożuchy
ruszyły już spryciuchy
A na Krupówkach tłum
Przeżyła się kwarcówka
Opala Gubałówka
Na świecie mrozy dzikie
Od Burgas po Arktykę
Karnawałowy szum
"Dobranoc" nigdy nie mów mi
Na pożegnanie
"Dobranoc" wtedy nie mów mi
Bo tylko kłamiesz
Bo kiedy nocą tylko sny
Twój widzą obraz
"Dobranoc", proszę, nie mów mi
Bo noc niedobra
Choć powiesz mi "dobranoc"
Niedobra noc
Choć w oknie księżyc stanął
Niedobra noc
Choć tyle gwiazd na niebie
Niedobra noc bez ciebie
Bo nic o tobie nie wie
Niedobra noc
Niech już nie wraca do nas
Niedobra noc
Bezsenna, nieproszona
Niedobra noc
Gdy znów będziemy sami
Niech zamknie mroczny kramik
Ze swymi złymi snami
Niedobra noc
"Dobranoc" możesz mówić mi
Na powitanie
"Dobranoc" możesz mówić mi
Jeśli zostaniesz
I gdy oboje brzegiem snów
Pójdziemy w ciemność
"Dobranoc" wtedy do mnie mów
Gdy będziesz ze mną
