Jest tyle światów nieodkrytych - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska 👉👉
Jest tyle światów nieodkrytych

Wojciech Młynarski

Liliowe zmierzchy, srebrne świty
Wciąż otaczają mnie
Jest tyle światów nieodkrytych
Które poznawać chcę

W krąg tyle reguł i schematów
Lecz mało o to dbam
Jest nieodkrytych tyle światów
Na które chętkę mam

Chcę znaleźć cię pierwsza
I sens ich uchwycę
W milczeniu i w wierszach
W miłości, w muzyce

Opiszę dokładnie
Materię zazdrosną
Bo miłość to kosmos
Muzyka to kosmos

Ujrzeć te światy w jaskrawości
Mieć w tym zasługi łut
To moja oda do radości
Z mych własnych skromnych nut

Są mądre prawdy, piękne mity
Ja o nie mało dbam
Jest tyle światów nieodkrytych
Dlatego ku nim gnam

I to mnie porywa
I to mnie zachwyca
Bo w światach nieznanych
Wciąż tkwi tajemnica

A to, co odkrywam
Nie daje mi zasnąć
Że mam to na własność
Że mam to na własność

Ujrzeć te światy w jaskrawości...

Siła przebicia - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska 👉👉
Siła przebicia

Wojciech Młynarski

Tak już jest
Że mi w życiu siły przebicia brak
Gdzieś się zapodział gen
Od przebojowych scen w mym życiu
I nieraz już myślałam
Czy go kiedykolwiek miałam
Myślałam tak, myślałam tak
I nie wiem wciąż, ale to fakt, że

Szans mam sto
Lecz niestety siły przebicia brak
Jak ją wykształcić, jak
Poznać wygranej smak
Tracić szans wciąż co dnia
Nie potrafił nikt jak ja

Skąd ten pech, a może szukam źle
Nie do tych pukam drzwi
Pod złym adresem
I wierzę wciąż, wiem, że gdzieś są
Takie drzwi co się odemkną
Leciutko tak

Znajdę tam
Ludzi, którym siły przebicia brak
I nie będziemy w głos
Na nasz się żalić los
Tworząc tu niszę lub
Inny ekskluzywny klub

Lecz choć wciąż
Nie wiem jak zmienić styl
Jak znaleźć ważne drzwi
I pukać mocno
I chociaż szans wciąż nie mam
Lecz teraz już za smutku mgiełką
Światełko mam

Uśmiech mam
Ludzi, którym siły przebicia brak
I rozumiemy się
I w końcu nie jest źle
Nie jest źle, co tu kryć
W dobrym towarzystwie być

Tak już jest

Komp. Włodzimierz Nahorny 👉👉

Blues o życiu moim - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska 👉👉
Blues o życiu moim

Wojciech Młynarski

Gdy świt co mnie budzi
Żałosnym jest tłem
Gdy zmykam od ludzi
W kąt ciemny, to wiem
Gdy samotności nic nie koi
I ścieka łza do ust
To wiem, że blues o życiu moim
To nie najweselszy blues

Gdy życie wciąż nudniej
Coś truje baj, baj
Gdy dłużą się grudnie
Nie cieszy mnie maj
Gdy saksofonu nikt nie stroi
Gdy nie wiem co to luz
To wiem, że blues o życiu moim
To nie najweselszy blues

Czy tak smutna jazda
Czy tak smutna pieśń
W najzimniejszych gwiazdach
Gdzieś wpisana jest
Czy ją przerwać mogę
I się zdarzy cud
Że pognam ku szczęściu na skrót

I rośnie pokusa, i tak wiedzieć chcę
Czy wciąż czuję bluesa i blues czuje mnie
Bo gdy nas w gwiazdy się nie stroi
Nie świeci Wielki Wóz
To wiem, że blues o życiu moim
To nie najweselszy blues

Czy tak smutna jazda...

I może się zdarzyć, jak w banku to masz
Gdy do mojej twarzy swą przybliżysz twarz
Gdy twoja czułość mnie ukoi
Podpowie mi jak żyć
To może blues o życiu moim
Najweselszym bluesem być

Proszę, daj mi czas - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska 👉👉
Proszę, daj mi czas

Wojciech Młynarski

Proszę, daj mi czas,
czas spokojny daruj mi,
czas wieczornych gwiazd,
czas porannej białej mgły,
by pośpiech już nie dzielił nas,
podaruj mi szczęśliwy czas.

Odwzajemnię to
i ci też daruję czas,
cenniejszego nic
nie ma przecież żadne z nas
i niech się jak szczęśliwy rym
twój złączy czas z czułym czasem mym.

Ty
inną miarę masz,
widząc mnie,
mało o to dbasz,
że co dzień ci daję znak,
znam taki czas przecudowny tak,
co naszą miłość ocalić może,
i nada życiu niepowtarzalny smak...

Ale ty
niespokojny, zły,
czytasz czas nie tak,
jak ja go nie mierzysz,
ciągle wpadasz w złość,
żeś przegapił coś,
w prawdę słów,
moich słów nie wierzysz.
Nie myśl sobie, że to jakieś
babskie baju, baj,
daj za wygraną grudzień czy maj
i daj...

Proszę, daj mi czas,
czas spokojny daruj mi,
niech zaśpiewa las,
niech się iskrzą mroźne dni,
niech pośpiech nie dzieli nas,
podaruj mi szczęśliwy czas,
daj mi ten czas...

2012

Trudne równanie - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska 👉👉
Trudne równanie

Wojciech Młynarski

Nad niewysłanym listem
schyliłam się samotna,
swój los w poranek mglisty
próbując dojrzeć z okna,
czytałam znów i znów
niezgrabnych parę słów:

Dzień dobry, moje kochanie,
przed nami życia próg stromy,
miłość to trudne równanie,
co milion ma niewiadomych.

Ja sama go nie rozwiążę,
choćbym siedziała do nocki,
pomysłu nie mam – bo skądże,
jestem za słaba w te klocki…

Jedno jest tylko, kochanie,
jasne jak słońce na niebie,
że w moim trudnym równaniu
na pewno chodzi o ciebie…

Lecz listu nie skończyłam,
wsłuchana w noc wiosenną,
i taka smutna byłam,
a zegar gadał ze mną
i tykał: „To twój czas,
popróbuj jeszcze raz…”.

I nagle życie, kochanie,
błysło jak szczęścia reklama,
miłość to trudne równanie,
lecz rozwiązałam je sama.

Cyfry krążyły szalone,
aż dokonałam odkrycia
i stałeś się z niewiadomej
wiadomą na resztę życia.

Odtąd wśród losu kolei
liczę rocznice okrągłe
i wciąż dziękuję nadziei,
i wciąż dziękuję nadziei,
dziękuję nadziei,
że podrzuciła mi ściągę!

2011

Bądź moim Piazzollą - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska
Bądź moim Piazzollą

Wojciech Młynarski

Siądź nad akordeonem, siądź,
chwilę natchnienia złap i bądź,
bądź moim Piazzollą
i ogrzej mego serca chłód
w promieniach egzotycznych nut,
bądź moim Piazzollą.
Niech akordeon płacze, łka
i nagle milknie, i niech ma
swój wielki monolog,
ja na to nie odpowiem nic,
wysłucham cię jak wierny widz,
bądź moim Piazzollą!

Tango
niech mnie dopadnie,
tango
niech los mój zgadnie,
tango
niech w sercu na dnie
iskier zapali stos!

Tango
obietnic pomne,
tango
oszaleć skłonne,
tango
tak nieuchronne
jak mój nieznany los!

Klawiszy czarno-biały szyk
pomieszaj w lot i graj jak nikt,
bądź moim Piazzollą.
Będę Evitą pośród łez,
a ty mi wskaż, gdzie Peron jest,
bądź moim Piazzollą.
W muzyce tej jest tyle ról,
szczęśliwy śmiech i nagły ból,
to jest życia solą,
to wszystko wyczarować masz,
gdy księżyc mą oświetla twarz,
bądź moim Piazzollą!

Tango
niech mnie pocieszy,
tango
niech mnie rozgrzeszy,
tango
jak wielki zeszyt,
co los ukrywa mój!

Tango,
co mi nie skłamie,
tango
na wylot zna mnie,
tango,
gdy grasz je dla mnie
i zawsze będziesz mój!

2011

Na złamanie karku - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska
Na złamanie karku

Wojciech Młynarski

Odkąd Amor bóg,
Amor bóg,
przefruwając obok,
w moim sercu
swój umieścił grot,

Mego serca stuk
mówi mi,
że me życie z tobą,
me kochanie,
to jest na złamanie,
na złamanie karku lot!

Chór mentorów mi odradza,
bo rozsądek im przeszkadza,
by się odbić raz od ziemi
i pofrunąć
tak, jak my fruniemy!

Bo ja bardzo chcę,
chcę jak ty,
chmurom drogę przeciąć,
na złamanie karku
żyć, dopóki kocham cię!

Dogonimy piękne życie,
zatracimy się w błękicie,
zatańczymy wniebowzięci,
to mnie kręci,
ach, jak mnie to kręci!

Bo ja bardzo chcę,
chcę jak ty,
chmurom drogę przeciąć,
na złamanie karku
żyć, dopóki kocham cię!

2011

Miłość jest impresjonistą - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska
Miłość jest impresjonistą

Wojciech Młynarski

Twe życie nie jest śliczne,
logiczne i graficzne
i nic cię nie zaskoczy,
fantazji trochę brak.
I nie ma niespodzianek,
czy wieczór, czy poranek,
a ja ci spojrzę w oczy
i myślę sobie tak:

W twym czarno-białym świecie
nie ma mnie, bo
miłość jest impresjonistą
i ciepło, i chłód
mieszają się wśród
jej barw.

Kolory w jej palecie
nieostre są,
miłość pięknie z nich korzysta,
ma nastrój i gest,
niepokój w niej jest
i czar.

Ona jest mistrzem światłocienia,
w kropelce rosy drży,
a najpiękniejsze są marzenia jej
rzeźbione z mgły, błękitnej mgły…
Więc ucz się patrzeć,
bo gdy nie przyznasz, że
miłość jest impresjonistą,
to czeka cię kosz
i szans nie masz
choć za grosz!

Więc na kolory spójrz nieostre
i zachwyć się ich grą,
bo to jedyna prosta droga jest,
byś zdobył mnie i miłość mą…

Więc ucz się patrzeć
i powtarzaj mi, że
miłość jest impresjonistą,
powtarzaj mi to,
a szansę odzyskasz swą!...

2011

Obrazy: Loui Jover

Aż zakocham się szczęśliwie - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska
Aż zakocham się szczęśliwie

Wojciech Młynarski

Ludzie, tak myślę sobie,
mają przeróżne hobby
jeden latawce robi
inny do kina gna
a ja ze smutnym gestem
spoglądam w szarą przestrzeń
myślę w czym dobra jestem
i co potrafię ja?

Ja świetnie umiem
się zakochać nieszczęśliwie
ja jestem spec od takich hec
gdy się szczęśliwie
ktoś zakocha to się dziwię
ja muszę żal za sobą wlec

Ja świetnie umiem
źle uczucia ulokować
jak kulą w płot wpadka i krach
Ja świetnie umiem
w nieuczciwe wierzyć słowa
i witać świt we łzach

Ja mogę dawać wykłady
jak dobry zgubić trop
ja mogę dawać porady
jak się przegrywa, bo
Ja nie od dzisiaj
pilnie działam na tej niwie
rozsądek w kąt odrzucam precz
Ja świetnie umiem
się zakochać nieszczęśliwie
to dla mnie zwykła rzecz

Lecz którejś tam jesieni
być może coś się zmieni
pójdziemy przytuleni
są takie cuda są
i wiatrem gnane liście
otoczą nas rzęsiście
choć teraz oczywiście choć jak na razie wciąż

I zbędne będą wykłady
jak dobry zgubić trop
i zbędne będą porady
jak los swój przegrać bo

Chociaż normalnie
ja się temu bardzo dziwię
nie wierzę w blask szczęśliwych gwiazd
to może w tobie
ja zakocham się szczęśliwie
ten w życiu pierwszy raz
ty zostań ze mną
aż zakocham się szczęśliwie
ten w życiu pierwszy raz

2012

Tutaj mieszkam - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska
Tutaj mieszkam

Wojciech Młynarski

Często gorzko mi, lecz ja tutaj mieszkam
I mojego domu każdy kąt szepcze
Nie martw się, nie martw się, Agnieszko
Nie uciekaj nigdy stąd

Często złoszczę się, lecz ja mieszkam tutaj
Więc dość szybko mija mi ta złość
Szepcze ścieżka mgłą zasnuta
Tylko tutaj znaczysz coś

Niech tam ktoś inne drogi zna
Tysiąc adresów lepszych ma
A ja wiem, wiem, że tylko tu
Pokochać potrafię do utraty tchu

I tak lubię tu siąść w zielonym cieniu
Gdy dla listków wiatr znajduje rym
I od lat jestem po imieniu
Z każdym drzewem w parku mym

Niech tam ktoś inne drogi zna
Tysiąc adresów lepszych ma
A ja wierzę myślom mym
Że kochać potrafię tylko w kraju tym

Przez zielony maj i jesienią żmudną
Taka myśli moich biegnie nić
Jest kraj, czasem mi z nim trudno
Lecz nie umiem w innym żyć

Noce magiczne - Wojciech Młynarski

Agnieszka Wilczyńska
Noce magiczne

Wojciech Młynarski

Noce magiczne, poetyczne,
blask sierpniowych gwiazd
i czyjeś oczy takie śliczne
w kochania czas.

Miłości pierwsze, najpiękniejsze,
słony morski wiatr,
niezgrabne wiersze, śmieszne wiersze,
we włosach kwiat.

I jeszcze wiara żarliwa, że wśród
zwyczajnych dni może zdarzyć się cud,
że piasek ten nie dotyczy nas, nie,
który w klepsydrze przesypuje się!

Bo choć to całkiem nielogiczne,
zatrzymują czas
noce magiczne w blasku gwiazd,
do tańca prosząc nas!

Noce magiczne, poetyczne,
siostry marzeń twych,
los miewa smętny i pokrętny,
kto nie zna ich.

I kto – ujmując rzecz najprościej –
choć dokładał sił,
nie zaznał, co to smak młodości,
choć młody był.

Kto nie miał wiary żarliwej, że wśród
zwyczajnych dni może zdarzyć się cud,
że piasek ten nie dotyczy nas, nie,
który w klepsydrze przesypuje się!

Bo choć to całkiem nielogiczne,
zatrzymują czas
noce magiczne w blasku gwiazd,
i młodość mieszka w nas!

2011