Bubliczki - Andrzej Włast

Бублички - - Barbara Rylska, Danuta Stankiewicz
Bubliczki

Jakow Jadow - Andrzej Włast

Zapadła noc głucha
W latarnie wiatr dmucha

Kto pieśni mej słucha
Czort chyba sam
Idę gdzie los gna mnie
Choć miasta pól zna mnie
Nie patrzy nikt na mnie
Ni na mój kram

Ach, kupcież bubliczki
Gorące bubliczki
Gdy macie rubliczki
Nakarmię was
Tę prośbę mam jedną
Nim gwiazdy w krąg zbledną
Wspomóżcie mnie biedną
Choć jeden raz

Kto papa mój, mama
Ja nie wiem dziś sama
Dziewczyna, nie dama
Mam od was mniej
Lecz żal mój jest krótki
Wypiję trzy wódki
I idą precz smutki
Przy pieśni tej

Ach, kupcież bubliczki
Gorące bubliczki
Gdy macie rubliczki
Nakarmię was
Tę prośbę mam jedną
Nim gwiazdy w krąg zbledną
Wspomóżcie mnie biedną
Choć jeden raz

A jak w tej złej dobie
Zarobię coś sobie
To wielki bal zrobię
A ze mną wy
Noc całą, bez zmiany
Od ściany do ściany
Harmonia i tany
Wciąż będą szły

Ach, kupcież bubliczki
Gorące bubliczki
Gdy macie rubliczki
Nakarmię was
Tę prośbę mam jedną
Nim gwiazdy w krąg zbledną
Wspomóżcie mnie biedną
Choć jeden raz...

Serce - Józef Lipski

Leonid Utiosow - Сердце
Chór Dana - Serce

Józef Lipski

Serce, ty życie w bajkę umiesz zmienić
Serce, jak dobrze jest na świecie żyć
Życie tysiącem blasków mi się mieni
Dzięki ci, serce, że o miłości umiesz śnić

Przemija w życiu wiele szarych lat
Odchodzą w dal bez treści dni
I serce smutek toczy
Bo w twym życiu brak uroczych chwil
Zły wtedy świat

Lecz nagle czujesz w sercu słodki znak
Miłości głos się w serce wdarł
I smutek nagle znika
Upojenia cię przenika czar
I śpiewasz tak

Serce, ty życie w bajkę umiesz zmienić...

Lunnaya rapsodiya - Rapsodia księżycowa

Leonid Utisow - Лунная рапсодия

Был вечер ясный, был тихий час.
Одна луна, как верный страж,
Оберегала в парке нас,
В тени ветвей пел соловей,
И песнь лилась, и ночь была ясней
От блеска ясных глаз.

Я помню лунную рапсодию
И соловьиную мелодию,
Твой профиль тонкий, голос звонкий,
Твои мечты. Но где же ты?
Звучи же, лунная рапсодия,
Твой голос слышу в каждой ноте я.
Твои улыбки — в звуках скрипки,
Поют альты — я слышу: ты.

Счастья я не ищу теперь иного,
Вечер мне повторить бы лунный снова.
Сыграй мне лунную рапсодию,
Я напою тебе мелодию.
Хочу, как прежде, жить в надежде,
Что будут петь нам соловьи.

Не знаю, где ты, и где твой дом,
И как найти тебя
На шумном нашем шаре на земном,
Встает заря, и мне пора
Забыть о том, что, может быть,
Меня и вспомнишь ты с трудом.

Obraz: Paula Belle Flores

Mne beskonechno zhal'

Jewgienij Mukownin

Iwan Szmielow
Мне бесконечно жаль

Boris Timofiejew

Я понапрасну ждал
Тебя в тот вечер, дорогая.
С тех пор узнал я, что чужая
Ты для меня.

Мне бесконечно жаль
Своих несбывшихся мечтаний,
И только боль воспоминаний
Гнетет меня.

Хотелось счастье
Мне с тобой найти,
Но, очевидно,
Нам не по пути.

Мне бесконечно жаль
Своих несбывшихся мечтаний,
И только боль воспоминаний
Гнетет меня.

Niech żyje miłość - Tymoteusz Ortym

Марш веселых ребят - Marsz wesołych rebiat
Leonid Utiosow, Mieczysław Fogg, Piotr Leszczenko

Tadeusz Faliszewski
Niech żyje miłość

Tymoteusz Ortym

Dlaczegoś smutny
Rozpogódź swe czoło
Zrzuć z serca smutki
Tęsknoty i łzy
Patrz świat się śmieje
Radośnie, wesoło
Do stóp ci rzuca
Złociste słońca skry

Niech żyje miłość, dziewczęta
Młodzieńczy śpiew
Niech piosnka dźwięczy
Wśród pól, łąk i drzew
Gdy świat się śmieje
Miej w sercu nadzieję
Bo pieśń miłości
Rozpali w żyłach krew...


Весёлые ребята - 1934

Świat się śmieje

Piosenki radzieckie - Serce

Świat się śmieje - 1934

Leonid Utiosow - Сердце, тебе не хочется покоя
Mieczysław Fogg - Serce

Tymoteusz Ortym

Pytałaś, czemu w oczach moich blask
Świat pełen słońca, lśnień i prawd
Dlaczego pieśń rozbrzmiewa
I radośnie dźwięczy, śpiewa
W nas promienny czas

Dlaczego miłość otuliła świat
Ptak piosnki nuci, pachnie kwiat
Jest jedno małe słowo
Co zmieniło w baśń tęczową świat
Znasz słowo to

Serce, to najpiękniejsze słowo świata
Serce, to w życiu najcudniejszy skarb
Serce, miłości hymn, co w słońce wzlata
To baśń skrzydlata, to szczęście i zaklęty czar

Serce, płonący wiecznie w piersiach ogień
Serce, najcudowniejszy życia skarb
Serce, to czyjeś imię takie drogie
To szał i ogień, co niebo z ziemią splótł i zwarł

V dalekoy znoynoy Argentine - Le dernier tango

Michael Alford

Wadim Kozin - W dalekoj znojnoj Argientinie
(Последнее танго - Le dernier tango - Ostatnie tango)

Słowa: Isa Kremer

В далекой знойной Аргентине,
Где небо южное так сине,
Где женщины, как на картине,
Там Джо влюбился в Кло...
Лишь зажигался свет вечерний,
Она плясала с ним в таверне
Для пьяной и разгульной черни
Дразнящее танго.

Но вот однажды с маленькой эстрады
Ее в Париж увез английский сэр,
И вскоре Кло в накеповском наряде
Была царицей на Bataille de fleurs.
Ее лицо классической камеи,
Ее фигурку в стиле Tanagra
Знал весь Париж и любовался ею
И на gran prix, и в Opera.

В ночных шикарных ресторанах,
На низких бархатных диванах
С шампанским в узеньких стаканах
Проводит ночи Кло...

Поют о страсти нежно скрипки —
И Кло, сгибая стан свой гибкий
И рассыпая всем улыбки,
Идет плясать танго.

Но вот навстречу вышел кто то стройный...
Он Кло спокойно руку подает,
Партнера Джо из Аргентины знойной
Она в танцоре этом узнает...
Трепещет Кло и плачет вместе с скрипкой...
В тревоге замер шумный зал
И вот конец... Джо с дьявольской улыбкой
Вонзает в Кло кинжал.

В далекой знойной Аргентине,
Где небо южное так сине,
Где женщины, как на картине,
Про Джо и Кло поют...
Там знают огненные страсти,
Там все покорно этой власти,
Там часто по дороге к счастью
Любовь и смерть идут...

Na wzgórzach Mandżurii

On the Hills of Manchuria - Russian Records

На сопках Маньчжурии - Dmitrij Chworostowski

Tихо вокруг.
Сопки покрыты мглой.
Вот из-за туч блеснула луна,
Могилы хранят покой.

Белеют кресты —
Это герои спят.
Прошлого тени кружатся вновь,
О жертвах боёв твердят.

Тихо вокруг,

Ветер туман унёс,

На сопках манчжурских воины спят
И русских не слышат слёз.

Плачет, плачет мать родная,
Плачет молодая жена,
Плачут все, как один человек,
Злой рок и судьбу кляня.

Пусть гаолян
Вам навевает сны,
Спите, герои русской земли,
Отчизны родной сыны.

Вы пали за Русь,
Погибли за Отчизну.
Но верьте, мы за вас отомстим
И справим мы славную тризну.

Zmarł biedaczysko

Dziesięciu z Pawiaka - 1931

Marija Emskaja - Умеръ бедняга
Chór Dana - Zmarł biedaczysko

Henryk Liński

Zmarł biedaczysko w szpitalu polowym
Wczoraj był wojak, dziś trup
Czeka go pogrzeb z honorem wojskowym
Czeka gotowy już grób

A gdy opuszczał swą wioskę rodzinną
Matuś tonęła we łzach
A gdy się żegnał z kochaną dziewczyną
Ta rozpaczała, aż strach.

Już ciebie trębacz nie wezwie do boju
Nadszedł już cierpień twych kres
Jeno twa luba nie zazna spokoju
Matce nie otrze nikt łez

Krakowiak

Zofia Stryjeńska

Fokstrota z Krakowiaka?
Okazuje się można.
Orkiestra  Aleksandra Cfasmana - 1938 r.

Krakowiak

Krakowiaczek jeden
Miał koników siedem
Pojechał na wojnę
Został mu się jeden

Siedem lat wojował
Szabli nie wyjmował
Szabla zardzewiała
Wojny nie widziała

Krakowianka jedna
Miała chłopca z drewna
A dziewczynkę z wosku
Wszystko po krakowsku...