Męska rozmowa... - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Męska rozmowa z telewizorem

Jan Wołek

Za wszystkie gadające głowy
Za akrobatów intelektu
Za kaznodziejów od pogody
Za inżynierów od podszeptu
Za wszechobecne okrucieństwo
Za miałkie sądy i opinie
Że mówisz o mnie „społeczeństwo”
Choć mam nazwisko i mam imię

Chodź no tu kurwa na słówko
Ty kolorowa żarówko

Za to, że jesteś idiotka
Za kit, bezguście i za banał
Za to, że staje ci do środka
I że co kanał, to jest kanał
Że dajesz wikt nieudacznikom
Stawiasz pomniki z garści piachu
Że jesteś wielką republiką
Stołków, co trzęsą się ze strachu

Chodź no tu...

Ja jestem cały czarno-biały
Cud niedoróbki i fuszerki
Powodów raczej brak do chwały
Więc wciąż przepraszam za usterki
Ale nim powiem, to pomyślę
A prawdę ważę tak jak złoto
Choć niezbyt biegły na umyśle
Ale nie jestem idiotą!

Chodź no tu...

Za proszki, łupież i podpaski
Nadszczerość, która nie zna miary
Za te potwornie chude laski
Że muszę wkładać okulary
Za to, że karmisz się padliną
A kiedy wzdychasz to z promptera
Ambitne (twoim zdaniem) kino
Teatr, co wygrał się do zera

Chodź no tu...

Tango Orangutango - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Tango Orangutango

Jan Wołek

Inaczej się postrzega cały świat
Gdy na Borneo człek wspomnieniem znów zagości
Gdzie w malezyjskiej dżungli stanu Sarawak
Orangutany żyją całkiem na wolności
Ogromna ruda małpoluda pośród lian
Z inteligentnie niebezpieczną iskrą w oku
W swój narkotycznie-neurotyczny wchodzą tan
Zdolny zakłócić tej planety święty spokój

Rudego Piasta protoplasta vis a vis
To być musieli przecież nasi antenaci
Myślę przed lustrem goląc znany sobie pysk
Rudawy, krępy, z błyskiem w oku i bez gaci
Ten widok gnębi mnie i wręcz odrzuca w tył
Może pod łóżko, albo schować się do szafy?
Jeszcze próbuję walczyć wątłą resztką sił
Lecz już wygina moje członki w paragrafy

I oto tango, Orangutango
Które po głowie i po łydkach tnie jak bicz
W którym się splata tego świata cała dzicz
I oto tango, Orangutango
To jest zdziczenia ta odmiana niesłychana
Co każe nogi z dupy wyrwać za banana
I każdy opór zdusi
Bo co to znaczy, że się nie chce tańczyć, gdy się musi

Noc jak w tropiku i rudawy drzemie cieć
Świat podkulony ciągnie ogon jak kometa
Porasta miasta kołtuniasta ruda szczeć
I nawet nocą nie uświadczysz już bruneta
A brzaskiem z wielkim wrzaskiem zejdą z drzew
Aż ziemia ugnie się pod nimi jak pod sztangą
Gdy zabulgocze w małpich żyłach dzika krew
I bez pamięci i rozumu ruszą w tango

I oto tango...

Życie się toczy i minęło parę lat
I na Borneo człowiek myślą znów zagości
Gdzie ponoć żyje w dżungli stanu Sarawak
Inteligentów małe stadko na wolności

I oto tango...

Fest, że się jest - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Fest, że się jest

Jan Wołek  👉👉👉

Nie potrzeba mieć, starczy byle śmieć
Byle się uśmiechał do nas świat
Nie potrzeba mieć
Żółto kwitnie mlecz, mlecz to fajna rzecz
Mlecze zawsze z wiosną za pan brat
Żółto kwitnie mlecz
Piwka złoty ciek wolno włazi w łeb
Piwka złoty ciek i zapada ciepły zmrok
Dobrych kumpli cały blok mam o krok
Dobrych kumpli cały blok mam o krok, kumpli blok

Tu każdemu z nas wolno ciecze czas
I nie świszcze nam przy dupie bat
Wolno ciecze czas
Mamy słońca blask, całe kolie gwiazd
Wszelkich skarbów nieprzebranych skład
Mamy słońca blask

Bo naprawdę fest jest to, że się jest
Tak naprawdę fest, tak naprawdę fest...
Jest to, że się jest, że się jest
Bo naprawdę fest jest to, że się jest
Tak naprawdę fest, tak naprawdę fest
Że się jest ❗❗❗

Tu każdemu z nas wolno ciecze czas...

Więc gdy mówisz mi, że za mało ci
To mnie wtedy trafia szlag, że za mało ci
Zośka - ja życiowy wrak
Powiem tak
Zośka - Ja życiowy wrak
Powiem tak, powiem tak

Tak naprawdę fest...

Z pijanym, to nie - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Z pijanym, to nie

Jan Wołek 👉👉👉

Tutaj zawsze gwar, tańczy zawsze tyle par
By w pościeli skończyć taniec świętych krów
Ja przychodzę tu, tu kobieta z mego snu
Chcę się w tańcu otrzeć brzuchem o jej brzuch
U mnie z kasą źle, ale chlapnę wódki dwie
I odważniej wtedy widzę przyszłość swą
Chociaż słowa drżą, chociaż ręce drżą
Sztywny skłon...

Tylko nie mów mi, że
Z tym pijanym, to nie
Nie zatańczysz ni raz
Bo zasady swe masz
A ja widzisz tak mam
Że mi trzeba sto gram
By osiodłać tę dal
By roztopić tę stal
A więc nie mów mi, że
Moje słowa drżą
Chociaż słowa drżą...

I na sępa znów parę luf, parę luf
Do ciebie ruszam znowu jak na bój
Chwiejny krok i żart ciebie wart
Ja nie jestem, ale twój
Tak to widzisz jest, tak już jest
Ja jak pies
Ty na długość wideł trzymasz mnie
Chcesz, to rządź i błądź
Tylko bądź, tylko bądź
Bo jak jesteś, to naprawdę nie jest źle
Ja tę śpiewkę znam, torba – kij
Ktoś mi znowu strzeli w ryj
Wybaczenie, Boże, dać mu racz
Słyszy nocą park
Z rozwalonych płynie warg
Cichy płacz...

Proszę, nie mów mi, że...

Tylko nie mów mi, że...

Obraz: Mark Spain

Powiem Ci, że Cię lubię - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Powiem Ci, że Cię lubię

Jan Wołek  👉👉👉

Tu moje życie, tu mój czyściec
I znów gadali tu o Tobie
Ci, co Cię znają osobiście
I co kochają Cię nad zdrowie

Ja nie mam prawa do miłości
Kiepski na ciele i rozumie
Ale jak słyszę takich gości
To ja Ci powiem tak, jak umiem

Ja, który ciągle miewam w czubie
I przez to, żem jak kupa łajna
Powiem Ci tylko, że Cię lubię
Boś jest fajna

Te patrioty za pięć złotych
Te wszystkie sakramenckie buce
Co kłócą się po siódme poty
Sztandar Ci porwą na onucę

I wytłumaczą spraw zawiłość
A każdy z nich na swoje zerka
A ja Ci mówię, że ich miłość
To jest zwyczajna alfonserka

Ja, który ciągle miewam w czubie
I przez to, żem jak kupa łajna
Powiem Ci tylko, że Cię lubię
Boś jest fajna

I tocząc swoją kulkę gnoju
Ja – ledwie punkcik na wyborach
Rozmyślam czasem w wielkim znoju
Czyś Ty, kochana, nie jest chora

Moja tak samo, jak i czyjaś
I szczęścia życzę Ci na drogę
A jak obrażą, to dam w ryja
Bo to jest wszystko, co ja mogę

Ja, który ciągle miewam w czubie
I przez to, żem jak kupa łajna
Powiem Ci Polsko, że Cię lubię
Boś jest fajna

Pomiędzy łóżkiem a sufitem - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Pomiędzy łóżkiem a sufitem

Jan Wołek

Pomiędzy łóżkiem a sufitem
Mieszczą się cuda nieodkryte
I tutaj jak szlachetne zwierzę
Ja sobie leżę

Więc na granicy nieboskłonu
Nie próbuj stawiać mnie do pionu
Bo czy kto wierzy, czy nie wierzy
Mnie pion nie leży...

Ja sobie żyję tak, jak żyję
A ludzie sterczą jak te kije
Albo – że tak mi się zrymuje
Jak jakieś tuje

Więc na granicy nieboskłonu...

Ja pośród łóżka czterech kątów
W zgodzie z harmonią horyzontu
Się nie wywyższam, się nie jeżę
Zwyczajnie leżę

I o nic mnie nie boli czaszka
Łóżeczko, sufit, jakaś flaszka
Z pionów za oknem dwa jałowce
Dwa bezmózgowce

Więc na granicy nieboskłonu...

Czasem się przyśni tłum rodaków
Od Świnoujścia aż po Kraków
Lewitujących za mną gładko
Za panią matką

Piąte koło - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Piąte koło

Jan Wołek

Drogą prostą jak bas
Toczę się przez ten świat
Pod błękitem jak szkło
W bagażniku na dnie
Zawsze odnajdziesz mnie
Gdyby działo się co

Ja myśli mam wesołe
Dupsko gołe, pięknie jest
Cudnie być piątym kołem
Piąte koło - fajna rzecz

Ty się drogo ściel
Ty się myśli piel
W życiu tak już jest
Że ma pal i cel

Ja myśli mam wesołe...
Zwarty szyk czterech kół
Tyra za mnie jak wół
A ja leżę jak wór
Może zdarzyć się raz
Fucha na krótki czas
Czas by pozbyć się dziur

Lecz myśli mam wesołe
Dupsko gołe, pięknie jest
Cudnie być piątym kołem
Piąte koło - fajna rzecz

Ty się drogo ściel...

Mea dulcy z Toboso - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Mea dulcy z Toboso

Jan Wołek

Jest pusta szklanka
Kredyt we frankach
Mrukliwa żona
Wrzaskliwe dzieci
Nadzieja blada
Nerwów skakanka
I jakość leci

Roboty nie masz
Więc mózgu drenaż
I szlam istnienia
Napawa grozą
Freud cię nie wesprze
Ani Ojcze nasz
I Mea dulcy z Toboso

Niewierna franca
Mój Sancho Pansa
Uciekł cichaczem
I moja miła
Ja już nie taki
I moja lanca
Nie taka ostra jak była

Gdzieś od niebiosów
Don chichot losu
Zabrzmiał dyszkantem
Fałszywym tonem
Tajemne brzmienie
Naszych dwugłosów
Niestety Mea skończone

Choć ty mi, Mea, nie dulc do ucha
Nie ma przyszłości przed nami
Bo u mnie, Mea, taka posucha
Że drzewa gonią za psami...

Niewierna franca...

Niezatapialny pet- Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Niezatapialny pet

Jan Wołek

Jarał ojciec, jarał ja
Jaraliśmy obydwa...

Raczej już nie daję w gaz
Oficjalnie, jakiś czas
Już nie palę wcale, gdyż
Żona mnie zamienia w spiż
I zapewne w związku z tym
Ja jak marnotrawny syn
Co to wczoraj był na dnie
A dziś po pysku klepią mnie

Zły los pode mną jednak ryje wciąż jak wąż
Jak szpieg, jak wróg, a może jakiś kret
Bo w kiblu pływa jak zdechła ryba
Niezatapialny pet

Spuszczam więc wodę siódmy raz
Wiążę mu do szyi głaz
A on nieczuły na ten mord
Znów macierzysty wita port
Więc raczej już nie daję w gaz
I oficjalnie jakiś czas
Nie palę wcale, gdyż psia mać
O wizerunek trzeba dbać

Zły los...

Jarał ojciec...

Koza, rower i ja - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Koza, rower i ja

Jan Wołek

Cudzie kochany
Moje Bałkany
Po nogach całuj
Przyłóż do rany
Przez góry twoje
Przez twe ostoje
Nieświęta trójca
Idziem we troje
Koza, rower, no i ja...

Komu trzeba więcej
Niech urabia ręce
Niech się łasi ładnie
Albo zgrabnie kradnie
A jak ma ochotę
Niech się nażre złotem
Aż go weźmie niebo
I gówno mu z tego

Pod kocem nieba
O kromce chleba
Bałkany moje
Co więcej trzeba
Wiatr niosę w głowie
Ja – wolny człowiek
Koza i rower
Moi druhowie
Koza, rower, no i ja...

Komu trzeba więcej
Niech urabia ręce
Niech się łasi ładnie
Albo zgrabnie kradnie
A jak ma ochotę
Niech się nażre złotem
Aż go weźmie niebo
No i co mu z tego

Koza wydojona
Powietrze w oponach
I ja – chwalić Boga
Trzymam się na nogach
Teraz znowu mogę
Ruszać w dalszą drogę
Póki zdrowie sprzyja
Nie ma na nas kija ❗
Koza, rower i ja
Nie ma na nas kija ❗
Koza, rower i ja

Nie ma na nas kija ❗
Koza, rower i ja
I Rakija ❗❗❗

Cudne jest nudne - Jan Wołek

Andrzej Grabowski
Cudne jest nudne

Jan Wołek

Nie Van Damme, ale branie mam
Bo uroda aż mi tryska z pyska
Lecz u dam preferuję stan
Gdy uroda nie jest oczywista
Piękno – mit, estetyczny zgrzyt
To jest to, co mnie w kobiecie kręci
Żaden wstyd, to jest właśnie hit
Co na wodzie trzyma mój okręcik

Więc powiadam wam, mówię wam
Wszystkie ładne są żadne
Mówię wam
Wszystkie cudne są nudne
Więc doceń, dziadzie
Tę noc w listopadzie
Porządek, co tkwi w nieładzie
Dziadzie
Sens - tak naprawdę ma brzydoty kęs

W bure dni zwykle mi się śni
Gorzkie ziele pośród sztucznych kwiatów
Uwierz mi, że w tym sedno tkwi
Każdy Paryż musi mieć Bełchatów!

Więc powiadam wam...

Dzieciaki z Alwerni - Jan Wołek

Andrzej Grabowski - Dzieciaki z Alwerni

Jan Wołek

Mogło być mi lepiej i mogło być gorzej
Lecz do dzisiaj słyszę tę ciszę w klasztorze
Na ryneczku domki krzywe, pachnie bzem i piwem
Miód się lepki lepi, fotografia w sepii

Na niej dzieci skubią czerwone porzeczki
A wokół miasteczka marszczą się góreczki
Proste lata młode, jak dym na pogodę
Dziś, nie wiedzieć czemu, są Alpy problemów

Dobry Panie Boże! W świecie pełnym świństwa
Zwróć nam, jeśli możesz, kromeczkę dzieciństwa
Niech zapachnie jesień czeremchą i wiosną
Albo nam przynajmniej nie pozwól dorosnąć

W tle była kukułka – ten listonosz losu
Który nam wykukał łaskawość niebiosów
Gdy szczęściem był piernik w malutkiej Alwerni
Kiedy to się stało, że nam wciąż za mało

Czasem nas przyzywa skądś pamięci trąbka
Próbujemy skleić czas we wspomnień rąbkach
Prawdę, co zachwyca jasna jak pszenica
Jak ten niepojęty oleodruk święty

Dobry Panie Boże! W świecie pełnym świństwa
Zwróć nam, jeśli możesz, kromeczkę dzieciństwa
Niech zapachnie jesień czeremchą i wiosną
Albo nam przynajmniej nie pozwól dorosnąć

I nikniemy w mroku, spokojni i bierni
My – te niegdysiejsze dzieciaki z Alwerni
A nad nami w górze aniołowie stróże
Szczęśliwi anieli, żeśmy nie zgłupieli

Dobry Panie Boże! W świecie pełnym świństwa
Zwróć nam, jeśli możesz, kromeczkę dzieciństwa
Niech zapachnie jesień czeremchą i wiosną
Albo nam przynajmniej nie pozwól dorosnąć
Amen

To będzie raj - Jan Wołek

Zbigniew Wodecki
To będzie raj

Jan Wołek   👉👉👉

Jeszcze wczoraj piłeś w parku tanie wino
Z pierwszym maja się kojarzył każdy maj
Jak coś grało, to adapter grał „Bambino”
To był twój kraj

Przeszły lata przez Nadodrze i Nadwiśle
Wieść gruchnęła na Koluszki i na Kłaj
Że już teraz będzie wolno wolno myśleć
Bo mamy raj

Popatrz sam – dobrze nam
Co tu kryć – miło tyć
Heroiczne „Za co ginąć?”
Zmieniliśmy w „Za co żyć?”

Senna zmora o zaborach – won z łapami!
Żaden Prus, Austryjak, Rus o parę staj
Kiedy trzeba, potrafimy się rozebrać sami
Bo to nasz kraj

Popatrz sam – dobrze nam...

Tylko żal mi naszych młodych, co za kiesę
Po banana wyruszyli w małpi gaj
Na walizkach dziś łzę ronią nad Guinnessem
Gdzie jest ich kraj?

Popatrz sam – dobrze nam...

Poleć orle, powiedz Panu co w zaświatach
Dałeś wiarę i papieża to i daj
Za te krzyże, co dźwigaliśmy przez lata
Twój boski raj

Popatrz sam – dobrze nam...

Pożegnanie z Afryką - Jan Wołek

Zbigniew Wodecki
Pożegnanie z Afryką (list do przyjaciela)

Jan Wołek

Przyjacielu z Afryki, twój kąt
I mój kąt, to dwa koła we wozie
Bo nie taki znów czarny wasz ląd
Jak nasz polski, siermiężny czarnoziem

Tu posłowie się modlą o deszcz
Wdzięczny naród się modli za posłów
Bo tu widzisz tak jakoś jest
Że "krzyż" to po prostu "kręgosłup"

I choć władza oszpeca jak trąd
To wszechpolska trwa u nas euforia
Kiedy wszystko odmienia się w krąg
A najszybciej się zmienia historia

Lecz ogólnie każdy jest zdrów
I nie brak nam wizji szalonych
Bo szamanów ci u nas jak psów
(Chociaż wiele nie było szczepionych)

I po dżunglach plemienny trwa bój
Że w brzuch ryby się schować jak Jonasz
Gdy szarańczy otacza cię rój
A co drugi to kurwa - misjonarz!!!

Więc rozstania znów rodzą się w nas
Z dzięcieliną (co pała) i gryką
Pewnie znowu nadejdzie ten czas
Gdy się przyjdzie pożegnać z Afryką

Przyjacielu z Afryki, twój kąt...

Kiedy znowu wypełznie się w świat
Z naszych Ełków, Włodaw, czy Zgierza
Tutaj ściskam serdecznie, jak brat
Polski góral (co jakoś mu nie żal)

Lecz ogólnie każdy jest zdrów...

Godność ogromna - Jan Wołek

Zbigniew Wodecki
Godność ogromna

Jan Wołek

Są jacyś święci niepojęci
I ludzie prości jak podłoga
I z tej podłogi - Boże drogi
Wyraźnie bliżej im do Boga

Oni są stacją zapomnianą
Gdzie się na torach suszy siano
Gdzie na peronie pasą konie
A w oczach płonie, taka ładna
Godność - ogromna i bezradna

Przez życie idą należycie
Więcej w nich chłodu niźli żaru
Śpią szybko, żeby wstać o świcie
W radio o takich mówią - naród

Oni są stacją...

Nikt się nie ślini, z łbów nie dymi
Wolni od gniewu i zazdrości
Więc Ty ich, Boże, chroń przed tymi
Którzy nie mają wątpliwości

Oni są stacją...

Trwoga - Jan Wołek

Zbigniew Wodecki - Trwoga

Jan Wołek   👉👉👉👉

W ziemi gwera rdza zeżera
Oręż dziadzia oficera
Szabla smętnie w pochwie drzemie
Wspominając dawne plemię
Hand-granaty – dar od taty
Zawinięte pięknie w szmaty
Marzą, leżąc na podeście
Żeby się rozerwać wreszcie

Masz gotowość i masz wolę
Żeby jutro ruszyć w pole
I przywalić z siłą gromu
Tylko w mordę nie ma komu

Trwoga, ludzie, wielka trwoga
Trzeba nam wyznaczyć wroga
Bo inaczej, Panie, Pany
Same się powyrzynamy

Ociepliła się historia
Wszędzie miłość i euforia
Nikt nikogo nie opluje
Tylko cięgiem negocjuje
Jakieś kurde konsensusy
Interesy robią Rusy
Drepcze Szwab przyjaźni mostem
Już mu przeszło "Drang nach Osten"

Czasem jakiś Osetyńczyk
Wyjmie z szopy karabińczyk
A świat robi się na bóstwo
Wszędzie ruja i poróbstwo

Trwoga, ludzie...

Więc przed laskę marszałkowską
Naród składa z wielką troską
Apel - niech się w Sejmie ziści
Podkomisja nienawiści

Lecz nim dali to pod głosy
Już targali się za włosy
Więc chwilowo rada w radę
Ustaliliśmy z sąsiadem
Że od środy on mi wrogiem
Do soboty ja mu mogę
A w niedzielę, jak w niedzielę
Spotykamy się w kościele

Trwoga, ludzie...

Diabeł siedzi w nas - Jan Wołek

Zbigniew Wodecki
Diabeł siedzi w nas

Jan Wołek

Czujesz jak mroczna strona
Kontrapunkt nieba - smoła i rogi
Wyciąga chciwe ramiona
I w dół cię ciągnie za nogi
I już cię czarny spowija dym
Już jesteś nim

Diabeł, diabeł siedzi w nas...

Wolę ci wyssał i duszę
Piekieł kapitan - pierwszy po Bogu
I krzyczysz "nie chcę, lecz muszę"
Gdy spycha cię z dróg dekalogu
I już cię czarny spowija dym
Już jesteś nim

Diabeł...

Świat ci się w piekło obrócił
Żona i dzieci wszystko diablęta
I myślą - nie ma gdzie wrócić
Bo pamięć już nie pamięta
I już cię czarny spowija dym
Już jesteś nim

Diabeł...

Gdy wkoło nicość i matnia
Ty słonym szeptem błagaj w pokorze
"W tobie nadzieja ostatnia
Ojcze nasz - Dyrektorze"
Bo już mnie czarny spowija dym
Już jestem nim

Diabeł...

Rodacy - Jan Wołek

Zbigniew Wodecki - Rodacy

Jan Wołek  👉👉👉

Cieniutką strugą w nas
Obok nas sączy się czas
Nic nie trwa długo
Wszystko jest jeden raz
Więc pozwól Boże
Wśród zwykłych spraw
Wśród ziemskich męk
Rozgryźć ten orzech bez narażania szczęk

Lecz zanim ducha oczyścisz w nas, nim siądzie dym
Rozlicz komucha, styropianusza z nim
Dokoła bida, jeden jak pies, inny ma fest
Przepytać Żyda jak to z tą bidą jest

Drodzy rodacy, szanowni bliźni
Niech się w nas goi, niech się zabliźni

Znów buta pruska wpycha nas w dół, my ją na pół
A potem ruska i karty wio na stół
I na sztorc kosa, całus od pań, konie do sań
Na Eskimosa, bo to jest zimny drań

Drodzy rodacy...

Gdy z plam wyprana historia już
I opadł kurz
W mordę Stefana, bo on jest wszarz i wzdłuż

Drodzy rodacy...

Księżna R. - Jan Wołek

Alicja Majewska - Księżna R.

Jan Wołek

"Mer niech przejmie ster
Szmer - znów coś nie fair
Miałam dziś zły dzień
Zatem pójdę trochę w cień"
Do swych rzekła sfer Księżna R.

Skok przez próg i poszła w cug
Bo noc się skrzy i wiatr u nóg
Wprost na skrót ruszyła w lud
Do niższych sfer księżna R.

Ciepły ton ma serca dzwon
Gorąca krew czy zimny tron
Wiatr od gór pod stropem z chmur
Niech sobie tam jęczy dwór

Księżna pani na bani
Ni szambelani, ani inny tuz
Księżnej pani nie zgani
Gdy ją omami jej książęcy luz

Rząd już poczuł swąd
Błąd - to jawny błąd
Że dworaków krąg
Księżnę R. wypuścił z rąk
Na hołoty żer księżnę R.

Skok przez próg i poszła w cug...

No to cyk - gorzałki łyk
To lepsze jest niż dworski wikt
Chłop nie snob, a w izbie mrok
I tańczy Księżna, myli krok

Księżna pani na bani...

Potem znów wśród mądrych głów
Podpisze coś, wysłucha mów
Rządź i waż, zachowaj twarz
A potem znów zmyli straż

I skok przez próg i pójdzie w cug
Bo noc się skrzy i wiatr u nóg
Wprost na skrót wyruszy w lud
Do niższych sfer Księżna R.

Księżna pani na bani...

Fot. A. Majewska, J. Wołek

Stonowany luz - Jan Wołek

Michał Bajor - Stonowany luz

Jan Wołek  👉👉👉

Dokoła daje ostro majem
Ryczą wszelkie samograje
I jak cukier
Wybitnie słodkie są dziewczyny
Cool faceci, mówię wam - no super

I tylko
W kręgach byłych, młodych kóz
Kwitnie stonowany luz
Się składa
Wypada mieć gust

We frytur woni komór dzwoni
Dwieście, żeby nie uronić
Nic z wieści
Tyle miłości w mieście
Że aż nie chce się w tym mieście to wszystko zmieścić

I tylko
W kręgach byłych, młodych kóz...

Tam w barze czterej kominiarze
Leją swoje skromne gaże
Do buzi
Darmowe szczęście - jak najczęściej
Rąk nie starcza, żeby złapać za guzik
Darmowe szczęście - jak najczęściej

I tylko
W kręgach byłych, młodych kóz...

Wiosenny pobór mówiąc grzecznie
Już ich raczej niekoniecznie
Dotyczy
Kląskanie drobiu, co najwyżej
Konwalijka, albo śpiewy słowicze

No czasem
Jeszcze sfrunie im do nóg
Jakiś były, młody bóg
Półżywy
I siwy ma czub

Albowiem
W kręgach byłych młodych kóz
Kwitnie stonowany luz
Ta wada
Wypada mieć gust