Licytacja - Tadeusz Borowski

Roman Kołakowski - Licytacja

Tadeusz Borowski

Bimber, szaber, kraj, opatrzność,
wszystko na stragany wnoście!
Kto przed budą, przed jarmarczną,
zardzewiałe gwoździe, gwoździe!

Tu - publika, nie ma grandy,
jak dasz - dobrze, nie chcesz - nie dasz!
Byle obrót, byle handel,
świat na sprzedaż, świat na sprzedaż!

Kto pół ziemi! Wprost z gwarancji,
nie oclonej i bez granic?
Do nas, do nas, kombatanci,
tu najtaniej, prawie za nic!

Tutaj atomowa bomba
sprzedaje się z licytacji.
Otwieramy nowy lombard:
wszechświatowej demokracji!

Pieśń - Tadeusz Borowski

Roman Kołakowski - Pieśń

Tadeusz Borowski

Nad nami – noc. W obliczu gwiazd
ogłuchłych od bitewnych krzyków,
jakiż zwycięzców przyszły czas
i nas odpomni – niewolników?

Pustynię, step i morza twarz
mijamy depcząc, grzmi karabin,
zwycięzców krzyk, helotów marsz
i głodny tłum cyrkowych zabaw.

Wołanie, śpiew, pariasów wiara,
łopocze wiatrem wrogi znak,
krojony talar, łokieć, miara,
i chodzą ciągle szale wag.

Niepróżno stopa depcze kamień
niepróżno tarcz dźwigamy broń,
wznosimy czoło, mocne ramię
i ukrwawiamy w boju dłoń.

Niepróżno z piersi ciecze krew,
pobladłe usta, skrzepłe twarze:
wołanie znów, pariasów śpiew
i kupiec towar będzie ważył.

Nad nami – noc. Goreją gwiazdy,
dławiący, trupi nieba fiolet.
Zostanie po nas złom żelazny
i głuchy, drwiący śmiech pokoleń.

Fot. T. Borowski

Wołanie Marii - Tadeusz Borowski

Andrzej Nardelli
Wołanie Marii

Tadeusz Borowski

Mario bliska,
Mario żywa,
wszędzie, gdzie jesteś,
ptaki posyłam,
przelotne liście
to pieśni.

Mario, nocą powtarzam
twe Imię.
Mario,
Mario,
nachylam się nad nocą
jak nad twarzą,
lecz twarzy nie przypominam.

Mario,
Mario,
oto cię wołam
pieśnią dawną jak dźwiękiem harfy,
Mario o oczach Anioła!
Mario Żywa!
Mario Umarła!