Nad kołyską - Zenon Friedwald

Stefan Witas - Nad kołyską - Kołysanka dla dziewczynki

Zenon Friedwald

Za górami, za lasami
Raz król tak bogaty żył
Że spał pod trzema pierzynami
I codziennie kawę pił

To matka nad kołyską stała
I tą bajką dziecko usypiała
Śpij dziewczynko moja mała
Może kiedyś się zakocha w tobie król

Śpij, dziewczynko
I śnij, dziewczynko
Bo szczęście tak krótko trwa
Złuda mija razem z nocą
Nim opadnie ranna mgła

Śpij, dziewczynko
I śnij, dziewczynko
Bo życie jest takie złe
Sen jest szczęściem wszystkich ludzi
Śpij maleństwo drogie me

W życiu najpiękniejsza bajka
Musi mieć swój kres
Nie ma szczęścia, ni radości
Bez tęsknoty i bez łez

Więc śpij, dziewczynko
I śnij, dziewczynko
I marzeń złotych snuj nić
Śnij o szczęściu i radości
Noc jest na to aby śnić...

Obrazy: Francis Day, Berthe Morisot

Kołysanka - Czesław Jankowski

Stefan Witas - Kołysanka

Czesław Jankowski

Na ramię mi rzuciła
Splecione swe rączęta
I główkę wsparłszy na nich
Usnęła uśmiechnięta

Tyś, dziecię, nie przeczuła
Tyś, dziecię, nie odgadła
Co kryją burz w swej głębi
Spokojnych wód zwierciadła

I w duszę twą nie przeszły
Łzy moje ciche, krwawe
Znasz tylko blaski zorzy
Znasz tylko blaski zorzy
Nad ruinami wzeszłej...

Na fot. Emil Młynarski - kompozytor pieśni

Kołysanka - Wacław Stępień

Tino Rossi - Berceuse de Jocelyn - Angels Guard Thee
Stefan Witas
Kołysanka z opery "Jocelyn" Benjamina Godarda

Wacław Stępień

Zmęczoną głowę swą w ramionach moich złóż
Dokoła ciemna noc okryła cały świat
Wszystkie kwiaty śpią, umilkł już ptaków śpiew
I jeden tylko słowik pieśni swoje nuci



Nim minie cicha, ciepła noc
I świt rozwiesi mgły liliowe
Złóż w me ramiona swoją głowę
I śpij spokojnie, słodko, ukochana
Ja czuwam i ochraniam cię

Śpij więc, śpij, słodko śnij
Droga ma

Pieśń o Wilii - Ludwik Śliwiński

Elisabeth Schwarzkopf - Vilja-Lied

Stefan Witas - Pieśń o Wilii

Ludwik Śliwiński

Wilija, rusałka, mieszkała wśród skał
Tam ujrzał ją strzelec i patrzył, i drżał
Zdziwiony, zmieniony nie widział już nic
Prócz jej czarnych oczu i tak cudnych lic

I stęskniony, i spragniony
Serce jej oddaje swe
Jakby w śnie
Słowa westchnień do niej śle

Wilija, Wilija, o, słodka ty
Za tobą, do ciebie me serce drży
Wilija, Willija, rusałko ty
Bez ciebie to tylko łzy

Franz Lehar - Wesoła wdówka

Elegia Masseneta - Janina Gillowa

Jules Massenet - Elegia - Stefan Witas

Janina Gillowa

O, gdzie wiosna, ta z dawnych lat
Maj pełen snów
Minęło to wszystko
Już nie wróci, już nigdy znów
Nie widzę ja zieleni drzew, ani róż

Minęło szczęście me już
Najdroższa ma
Gdzie ty, tam szczęścia zdrój
Nie dla mnie już
Wiosna ta przyszła znów

Na wieki przeżyte dni
Czarowne dni miłości, szczęścia i snów
Mrok teraz w duszy
I w sercu mym chłód
Ach, minął czas marzeń i złud

Obraz: Edward Killingworth Johnson

Dawno już zwędły bzy - Zofia Bajkowska

Eduard Chil - Завяла сирень
Stefan Witas - Dawno już zwiędły bzy

Leonid Kaliszewskij - Zofia Bajkowska

Pamiętasz ty stary sad w nocnym mroku
Pełen wonnych, kwitnących bzami drzew
Pierwsze spotkanie, szept słów, serca drżenie
I słowika miłości cudny śpiew

Dawno już zwiędły bzy
Zgasił czas uczuć skry...

Niedługo trwał złudny czar mej miłości
I, jak kiedyś, samotny jestem znów
Nie ma już śladu bzów w sadzie kwitnących
I przeżytych na jawie złudnych snów

Dawno już zwiędły bzy...

Obraz: Jewgienij Mukownin

Wczoraj widziałem cię we śnie - Zofia Bajkowska

Żanna Biczewska - Вчера я видел вас во сне
Stefan Witas - Wczoraj widziałem cię we śnie

Zofia Bajkowska

Czarowny wczoraj śniłem sen
I upojony szczęściem byłem
Spełnienie marzeń dał czar ten
Dlaczego więc się przebudziłem

W objęciach twych tuliłaś mnie
Na ramię wsparłaś główkę swoją
Szepnąłem cicho: kocham cię
Na wieki, rzekłaś, jestem twoją

Lecz, gdy na jawie ujrzę cię
O mej miłości się nie dowiesz
Bo to, coś przyrzekała w śnie
Także na jawie mi nie powiesz

Dla ciebie umrzeć jestem rad
Choć o to nie dbasz, ukochana
Więc w zagrobowy ze mną świat
Pójdzie ta miłość niewyznana

Вчера я видел вас во сне
И полным счастьем наслаждался.
О, если б можно было мне,
Я никогда б не просыпался (...)

Fot. Andriej Morozow

Już zapomniane dni kochania - Zofia Bajkowska

Забыты нежные лобзанья
Stefan Witas
Już zapomniane dni kochania

Anatolij Lenin - Zofia Bajkowska

Już zapomniane dni kochania
Miłości czaru przeszedł czas
Pieszczoty dawne i spotkania
Nie budzą szału więcej w nas

Niewiara w serce się zakradła
Radości mej już zamarł śmiech
Nadzieja szczęścia już przepadła
Bez wiary kochać wszak to grzech

Tak wicher w czas późnej jesieni
Uwiędłe liście strząsa z drzew
I rozlatują się w przestrzeni
Bo zawieruchy powiał wiew

I lecą przeznaczeniem gnane
A wicher pędzi ich wśród burz
Z jednego drzewa oderwane
Razem nie będą nigdy już

Etykiety: Russian-Records

Walczyk mojej prababki - Marian Hemar

Franz von Suppé – Piękna Galatea - Uwertura
Stefan Witas, Zofia Terne i Chór Dana
Walczyk mojej prababki

Marian Hemar

Dziwna rzecz, jak w kilka lat
Zmienił się współczesny świat
Znów walca tańczy się
Znów dzieci niańczy się

Cicho puka znów do drzwi
Moda sprzed wojennych dni
Cieniem wróciła
Wspomnieniem się tli

Znów się nosi czułe serca
Czuły uśmiech, czuły wzrok
Znowu flirt, znowu mirt
Znowu szczęście we dwoje
Nie odchodź ode mnie na krok

Znów są w modzie sentymenty
Tomik wierszy, zwiędły kwiat
Stare, śliczne, romantyczne
Rekwizyty prababki sprzed lat

Znów się mówi o miłości
O wierności i o snach
Znowu flirt, znowu mirt
Znowu szczęście we dwoje
I słowik ukrywa się w bzach

Znów się nuci dawne piosnki
W starych nutach zwiędły kwiat
Jak ten znany, ukochany
Walczyk mojej prababki sprzed lat

Niezapominajki - Andrzej Włast

Stefan Witas
Niezapominajki

Andrzej Włast

Kwitną niezapominajki
Pachnie łąki skraj
Świat ma urok pięknej bajki
Którą stworzył maj

Szczęście bliskie i ogromne
Splotło serca dwa
I już nigdy nie zapomnę
Tego dnia

I nie zapomnę twoich ust
Na których szept miłosny ścichł
Będę cię w świat daleki niósł
Na rękach mych

Kwitną niezapominajki
Świat miłością tchnie
Chociaż wiem, że to są bajki
Mów, że kochasz mnie

Z tęsknoty za dziewczyną - Marian Hemar

Zofia Terne, Stefan Witas - Z tęsknoty za dziewczyną

Marian Hemar

W noc próżno szukała słów
Próżno czekała łez
By zdjęły z niej udrękę
Aż w oknach się zjawił świt
Nie mógł dać sercu snu
Darował mu piosenkę

Na skrzypcach con sordino
Melodii srebrna nić
Z tęsknoty za dziewczyną
Bez której trudno żyć

Na skrzypcach con sordino
Więdnące płatki róż
Z tęsknoty za dziewczyną
Której nie będzie już

Świt dalej melodię niósł
Wiatr ją jesienny wiał
Deszczowi jesiennemu
Deszcz w harcach samotnych brzóz
Już ją wieczorem znał
Płacząc, nie wiedzieć czemu

Na skrzypcach con sordino…

Na skrzypcach con sordino
Gasnącej zorzy róż
Z tęsknoty za dziewczyną
Której nie będzie już

Obrazy: Harrison Fisher, Kanchan Mahon

Zaczarowane skrzypce

Stefan Witas
Zaczarowane skrzypce

Stanisław Felix

Jeszcze jeden raz
Chcę być przy tobie
Jeszcze jeden raz
Usłyszeć cię

Melodii tony te
Koją i niepokoją
Melodii czary złe
Tyś pewnie piekłu skradł

Jeszcze jeden raz
Przypomnieć sobie
Że już minął czas
Gdyś kochał mnie

To takie trudne jest
I tak ułudne jest
Gdy miłość się skończyła
Dla mnie się kończy świat

Obraz: Andrew Atroshenko

Niebieskie róże - Kora Jaroszowa

Tadeusz Miller, Stefan Witas
Niebieskie róże💙

Kora Jaroszowa

Wszędzie dokoła wszystkiego jest tyle
Że radość unosi na skrzydłach nas hen
I każdy przeżywał miłosne swe chwile
Niejeden zapewne cierpienia miał dzień

I tyle wszystkiego wokoło jest blisko
I szczęścia jest tyle i każdy mu rad
I tak się zdawało, że to już jest wszystko
Lecz o czymś zapomniał świat

Dlaczego jest tyle wszystkiego na świecie
Tęsknoty, uśmiechów, radości i burz
Lecz nie ma niestety, o ludzie, czy wiecie
Nie ma niebieskich róż

Ja znam takie oczy niebieskie i duże
Tam nieba swój lazur składały od lat
I w oczach twych widzę niebieskie dwie róże
O których zapomniał świat...

Czerwona róża

Stefan Witas
Czerwona róża

Jerzy Walden

Czerwoną różę
I me serce wraz z różą
O najpiękniejsza z pań
U twoich składam stóp

Tej róży zapach
Niech ci miłość mą wyzna
Niech powie ci
Że będę kochać cię po grób

Nie zdradzi nigdy róża
Kto uwielbia cię tak
Jak gwiazda lśnisz tak dumnie
Aż odwagi mi brak

Czerwoną różę
Jako znak mej miłości
Wraz z mojem sercem
Składam dziś u twoich stóp...

Opium - Andrzej Włast

Adam Aston - Opium - Stefan Witas

Andrzej Włast

Nocą skrzydła sów łopocą
I łagodny mrok swą kładzie dłoń
Na moją skroń, zmęczoną skroń

I nikt w błękitnej niszy
Nie przerywa ciszy
Ale serce słyszy
Głos zmieniony twój

Gdy mówisz mi, że kochasz mnie
Twe słowa są jak opium
Odurzasz mnie w tym dziwnym śnie
Słowami wonnemi jak opium

I modlę się niech wiecznie trwa
Pieszczota ust jak opium
Aż twoja miłość obłędna i zła
Zatruje mnie jak opium

Życie, wchłaniam cię w zachwycie
Piję aż do dna
Tą złudę, co w mem sercu trwa
Wieczyście trwa

I znów z uśmiechem wierzę
Twoich słów chimerze
Łudzę się, że szczerze
Kochasz jeden ty...

Obraz: Rolf Armstrong

Golubye glaza - Piotr Leszczenko

Piotr Leszczenko - Голубые глаза

Oskar Strok

Помнишь, осенней порой,
Мы повстречались с тобой.
Ты мне сказала: "Прости",
Лишний стоял на пути.
Сердце разбила моё,
Счастья с тобой не дано.

Голубые глаза,
Вы пленили меня,
Средь ночной тишины
Ярким блеском маня.
Голубые глаза,
Сколько страсти, огня.
Вы влечёте к себе,
Голубые глаза,
В страсти нежность тая.

Голубые глаза,
В вас горит бирюза,
И ваш взор голубой,
Словно небо весной.
Голубые глаза,
Сколько страсти и огня,
В этих чудных глазах.
Голубые глаза,
Покорили меня.


Stefan Witas
Dokąd mam iść

Władysław Szlengel

Powiedz, dokąd mam iść
Czem bez ciebie są dni
Czem jest jutro, gdy dziś
Są zamknięte twe drzwi

Świat tysiące ma dróg
Wielkich miast, wielkich pól
Gdybym mógł, gdybym mógł
Śladem iść twoich nóg
To ukoję swój ból

Powiedz, dokąd mam iść
Powiedz, co jeszcze mam
Jak na złym wietrze liść
Tak zostałem dziś sam

Bez twych oczu, twych słów
Bez uśmiechu twych lic
Dokąd iść, po co żyć
Kiedyś mi rzekła idź
Nie zostało już nic

Obrazy: Konstantin Razumov

Matczyne ręce - Adam Kowalski

Janusz Zakrzeński, Stefan Witas
Matczyne ręce

Adam Kowalski

Pamiętasz, jakeś się u kolan matki
Papierowymi bawił żołnierzami?
Jak wiatr przez okno wpadł i zmiótł ci wojsko,
A tyś zalewał się łez strumieniami?
Koiły wtedy troski twe dziecięce
Matczyne ręce.

A później, później, gdyś już był harcerzem,
Ileż to w domu było ambarasu,
Gdyś się sposobił do pierwszej wyprawy
W daleką drogę do bliskiego lasu...
Gładziły jasne włosy twe chłopięce
Matczyne ręce.

Ty nie wiedziałeś, że o los twój troski
Często matczysko biedne ze snu budzą.
Ty nie widziałeś, jak do krwi otarte
Dla ciebie, synu, ofiarnie się trudzą,
W ciągłych kłopotach i ciągłej udręce
Matczyne ręce.

One cię zawsze przygarniały czule,
Gdyś był w chorobie, smutku lub potrzebie,
One zło wszelkie od cię oddalały,
Aż na żołnierza wychowały ciebie,
W serdecznej trosce i codziennej męce
Matczyne ręce.

A dziś samotna tęskni stara matka
Za synem strojnym w mundur wymarzony.
Pamiętaj o niej, pisz często, serdecznie.
Niech otwierając twój list upragniony
Znajdą w nich jasną swych nadziei tęczę
Matczyne ręce.

A gdy, żołnierzu, na urlop przyjedziesz,
Jako dojrzały już dziś człowiek czynu,
I matka dłonie wyciągnie ku tobie —
Przytul je mocno do ust swoich, synu,
Ze czcią największą ucałuj w podzięce
Matczyne ręce.

Rebeka - Andrzej Włast

Ewa Demarczyk, Sława Przybylska
Zofia Terne, Stefan Witas, Adam Aston

Rebeka

Andrzej Włast

Ujrzałam cię po raz pierwszy w życiu
I serce me w ukryciu
Cicho szepnęło: to jest on!
Nie wiem dlaczego, wszak byłeś obcy,
Są w mieście inni chłopcy.
Ciebie pamiętam z tamtych stron.
Kupiłeś „Ergo” i w mym sklepiku,
Zawsze tak pełnym krzyku
Wszystko ucichło, nawet ja!
Mówiąc „adieu” ty się śmiałeś do mnie,
Ach jak mi żal ogromnie,
Że cię nie znałam tego dnia...

O mój wymarzony,
O mój wytęskniony,
Nie wiesz przecież o tym ty,
Że w małym miasteczku za tobą ktoś
Wypłakał z oczu łzy...
Że jedna Rebeka
W zamyśleniu czeka
Aż przyjedziesz po nią sam,
I zabierzesz ją jako żonę swą,
Hen, do pałacu bram...

Ten gwałt, ten blask, ten cud,
Ja sobie wyobrażam, Boże Ty mój!
Na rynku cały tłum,
A na mnie błyszczy biały weselny strój!...

O mój wymarzony,
O mój wytęskniony,
Czy ktoś kochał cię jak ja?
Lecz ja jestem biedna i to mój sen,
Co całe życie trwa...

Pamiętam dzień, było popołudnie,
Szłam umyć się pod studnię...
Tyś samochodem przybył wraz,
Przy tobie siedziała ona,
Żona czy narzeczona,
Jakby przez mgłę widziałam was...
Coś zakręciło się w mojej głowie...
Mam takie słabe zdrowie...
W sercu ścisnęło coś na dnie
Padłam na bruk, tobie wprost pod nogi
Cucąc mnie, pełen trwogi,
"Co pani jest?" - spytałeś mnie.

O mój wymarzony,
O mój wytęskniony,
Nie wiesz przecież o tym ty
Że w małym miasteczku za tobą ktoś
Wypłakał z oczu łzy...
Że jedna Rebeka
W zamyśleniu czeka
Aż przyjedziesz po nią sam,
I zabierzesz ją, jako żonę swą,
Hen, do pałacu bram...

Ten gwałt, ten blask, ten cud,
Ja sobie wyobrażam, Boże Ty mój!
Na rynku cały tłum,
A na mnie błyszczy biały weselny strój!...

O mój wymarzony,
O mój wytęskniony,
Czy ktoś kocha cię jak ja?
Lecz ja jestem biedna i to mój sen,
Co całe życie trwa...

Obrazy: Daniel Gonzales Poblete

Bardzo przepraszam

Stefan Witas
Bardzo przepraszam

Leopold Brodziński, Julian Krzewiński

Bardzo przepraszam
Ja bardzo przepraszam
To wina ma

Bardzo przepraszam
Ja bardzo przepraszam
Żal w duszy drga

Przebacz mi ten krzyk zawodu
Chwilowy mój pozór chłodu

Spójrz w oczy szczerze
A wnet w nich dostrzeżesz
Że kocham cię

Obraz: J. C. Leyendecker

Korsykańska serenada - Jerzy Ryba

Stefan Witas
Korsykańska serenada

Jerzy Ryba

Przez okno śpiew się wkrada
To korsykańska serenada
Na dole pod balkonem
Drżą stłumione dźwięki słów

Signora słów nie słyszy
Signora pragnie tylko ciszy
W tę noc od gwiazd tak jasną
Trudno zasnąć, śpiew brzmi znów

Bo co noc inny młodzian
Zjawi się z gitarą swą
I co noc serenady w ciszy brzmią

Na miłość nie ma rady
Czar korsykańskiej serenady
Dziś ozwał się w niej echem
Słodkim grzechem zdobył ją