Gdy umrę odpocznę - Marek Gaszyński

Lidia Stanisławska
Gdy umrę odpocznę

Marek Gaszyński

Dziś głowy nie złożę
Nie siądę na chwilę
Bo czasu mam mało
I spraw jeszcze tyle
I coś mnie pogania
Jak co dzień od rana
Więc jeszcze nie spocznę
Gdy umrę odpocznę
Jak ptak, który fruwa
Wysoko na niebie
Wciąż życia ciekawa
Znów biegnę przed siebie
Szczęśliwie zdyszana
Tak życiem pijana
Więc jeszcze nie spocznę
Gdy umrę odpocznę

Są czasami chwile
Gdy mówię - po co
Są czasami ludzie
Których mam potąd
Lecz tak generalnie
Jest kapitalnie
W blasku słońca, w burzy
Życie mi służy

Do przodu przed siebie
Bo wszystko ucieka
Mam oczy otwarte
I na nic nie czekam
Znów światem zdumiona
Z muzyką spełniona
Nie jeszcze nie spocznę
Gdy umrę odpocznę

Niech żyje kino - Marek Gaszyński

Lidia Stanisławska
Niech żyje kino

Marek Gaszyński 👉👉👉

Wybiegłeś z nagłym trzaskiem drzwi
Późna jesień była
Na białej kartce kilka słów
To nie moja wina
Zostałam tak samotna, jak
Bezbronny pies
I tylko w radiu mówił ktoś
Że nadchodzi zima

Na jezdni wtedy padał deszcz
Noc już się ściemniła
O ciepłym łóżku w dali gdzieś
Autostrada śniła
Gdy nagle w świetle moich lamp
Błysnęło coś
A potem blask tych świateł zgasł
Woda wszystko zmyła

W reflektorach, jak przez mgłę
Nasze życie obejrzałam, jak we śnie
Nasze życie pokręcony krótki film
Czarno-biały bez muzyki
A my w nim, a my w nim

Więc teraz niech muzyka gra
Niech żyje kino
Niech płynie kolorowy film
Leje się wino
Bo ja chcę tańczyć bawić się
I śpiewać chcę
I tylko przedtem otrę łzy
Co z oczu płyną

Dzika i szalona - Marek Gaszyński

Lidia Stanisławska
Dzika i szalona

Marek Gaszyński

Łagodnieję zawsze w dzień
Nic nie drażni wtedy mnie
Spokojnie tak kocham wszystkich ludzi
I grzeczna aż, aż to trochę nudzi

Jestem dzika i szalona
Gdy gaśnie dzień
Przygód głodna i spragniona
Odmieniam się
Tylko w nocy mogę z sobą być
I pełnią życia żyć

Odpoczywam zawsze w dzień
A muzyczka koi mnie
Leniwie tak grzeję się na słońcu
Cierpliwa, aż wreszcie dzień się skończy

Jestem dzika i szalona...

Obraz: Ewa Świtała

Kto jeszcze mnie zechce - Anna Bernat

Lidia Stanisławska
Kto jeszcze mnie zechce

Anna Bernat

Nie usłyszysz co myślę o tobie
Zwracam złoty pierścionek bez słowa
Nie mogliśmy ze sobą się zgodzić
Lepiej wszystko rozpocząć od nowa

Kto jeszcze mnie zechce, kto jeszcze ❓
Kto jeszcze mnie weźmie gdy zechcę ❓
Kto jeszcze da więcej niż miałam ❓
Kto więcej mi, więcej mi da ❓

Kto jeszcze w mym życiu się zdarzy ❓
Kto jeszcze mi piwa nawarzy ❓
Kto jeszcze mnie zdradzi, kto jeszcze ❓
Kto jeszcze mnie weźmie, kto wreszcie ❓

Jestem miła dla synów sąsiada
Patrzę w oczy przystojnym blondynom
W każdym widzę zalety nie lada
Byle nie być samotną dziewczyną

Kto jeszcze mnie zechce...

Jest takie szczęście - Anna Bernat

Lidia Stanisławska
Jest takie szczęście

Anna Bernat

Kiedy wieczory są deszczowe
Ulice błyszczą niespokojnie
Wtedy na przekór noszę głowę
Przed siebie idę jak najwolniej

Jest takie szczęście, może wśród nocy
Co czeka na mnie na mojej drodze
Jest takie szczęście pod sennym niebem
Co jeszcze milczy dobre i piękne

Jest takie szczęście, może już blisko
Może się skrada do mnie wśród ciszy
Jest takie szczęście, co mi się śniło
Lecz wiem, że kiedyś będzie prawdziwe

Wielu potrzeba będzie zdarzeń
By znaleźć ciebie w obcym mieście
Wszystko się zmieni we mnie, dla mnie
Gdy wreszcie powiem tobie - jesteś

Jest takie szczęście, tu na tej ziemi
Od ciebie przyszło by mieszkać we mnie
Jest takie szczęście pod jasnym niebem
Gdy je znalazłam zostanie przy mnie

Obrazy: Loui Jover

Waniliowa miłość - Stanisław Grochowiak

Lidia Stanisławska
Waniliowa miłość

Stanisław Grochowiak

Wieczór, waniliowy wieczór
Przyprowadza tutaj zewsząd chłopców
Ciche śmiechy dziewcząt
Przepojone aromatem przeczuć

Miłość, waniliowa miłość
Jak listowie przezroczysta
Czysta miłość tak perlista
Że ją piją jak ochłodę
Roztańczonej wiecznie młodej krwi

Potem odjazd karuzelą
W światła lunaparku
A na niebie truchtem Wielki Wóz
Nad łąkami sukien przelot
Rozplątany warkocz
Słodki zapach waniliowych ust

Oczy, waniliowe oczy
Napełniono zamyśleniem chłopców
Rozmarzeniem dziewcząt
O czym mówią waniliowe oczy

A to miłość, już prawdziwa miłość
Tak znienacka objawiona
Słona miłość ośmieszona
Nagle zjawia się przed nami
I świadkami sekretnymi z gwiazd

Potem długie w noc rozmowy
Chłodny ból pożegnań
Za plecami pustką wieje park
Wiec nadziei i dzień nowy
Znowu dłonie jedna
I kojarzy oddech młodych warg

Miłość, już prawdziwa miłość
Tak znienacka objawiona
Słona miłość ośmieszona
Nagle zjawia się przed nami
I świadkami sekretnymi z gwiazd

Romuald Żyliński (kompozytor)  👉👉👉

Przemyślałam to wszystko - Ryszard Czubaczyński

Lidia Stanisławska
Przemyślałam to wszystko

Ryszard Czubaczyński

Przemyślałam to wszystko od wczoraj
W rytmie sekund biegnących do świtu
I już wiem, że nadeszła ta pora
By rozwiązać wszystkie sprawy poplątane w mym życiu

Przemyślałam to wszystko nareszcie
Wszystkie słowa, słomiane zapały
I te gry oszukańcze i śmieszne
Co to szczęściem i miłością być miały

Przemyślałam to wszystko rozsądnie
W rytmie sekund biegnących do świtu
I już wiem, że tak będzie najmądrzej
Gdy rozwiążę wszystkie sprawy poplątane w mym życiu

Przemyślałam to wszystko tej nocy
Z gwiazd pasjanse stawiając na niebie
Myśli wir w mojej głowie się toczył
Tak jak zawsze, kiedy czekam na telefon od ciebie

Z moich przeczuć - Marian Skolarski

Lidia Stanisławska
Z moich przeczuć

Marek Skolarski

Z przeczuć mych zjawiasz się
Skądkolwiek byś tu przyszedł dziś
Z przeczuć mych zjawiasz się
Spełnionym echem moich marzeń
Bo też zjawiasz się z uśmiechem
Jakbyś od lat mnie już znał
Z przeczuć mych zjawiasz się
Czyżbyś zostać miał

Weź moją miłość
Nie krócej niż na wieczność
Jakby to była i szansa i konieczność
Weź to kochanie
Jak szczęście i powołanie
Weź tak jakbyś brał cenne coś
I w pamięci zawsze noś

Kiedy pójść będziesz chciał
Mój smutek weź, jak zdołasz nieść
Kiedy pójść będziesz chciał
Nie zmienisz tego, że tu będziesz
Wciąż szedł koło serca mego
Choćbyś najdalej miał zajść
Kiedy pójść będziesz chciał
Obyś szczęście miał

Weź moją miłość...

Mr Nostalgia - Krzysztof Logan

Lidia Stanisławska
Mr Nostalgia

Krzysztof Logan Tomaszewski

Zamiast mundurów on woli tango
Na złość fast foodom owoce mango
Gdy mu po brodzie sok spływa słodki
Czuje, że żyje, jest znowu młodszy

Zamiast przygody on woli miłość
Może zanucić gdzieś w Portofino
Zamiast bankierów woli bezdomnych
Jak Easy Rider pragnie być wolny

Zamiast bełkotu woli poezję
Czy w twoim sercu jest dla niej miejsce
Maleńka skrytka, a w niej ballada
Którą wciąż pisał przez młode lata

Mr Nostalgia – ten smutny pan
Taki już jest, tak widzi świat
Taki już jest od kilku lat
Taki już jest ten smutny pan

Zamiast bełkotu woli poezję
Czy w naszych sercach jest dla niej miejsce
Zamiast tandety, jarmarcznej szmiry
Zatknie wrażliwość jak nagi sztylet

I zamiast zimy uwielbia wiosnę
Gdy kwiecień buchnie serce w nim rośnie
Lubi swój smutek, małą nostalgię
Są mu pociechą, gdy świat nam gaśnie

I gdy nadzieja, wątła i płocha
I gdy wznosimy dłonie do Boga
Lecz jest hosanna, o alleluja
I wciąż nadzieja, piękna lecz krucha

Mr Nostagia - ten smutny pan
Taki już jest, wciąż kocha świat
Mr Nostalgia – ten smutny pan
Taki już jest, takim go znam

Marek Stefankiewicz (kompozytor)  👉👉👉

Bratnia dusza - Krzysztof Logan

Lidia Stanisławska
Bratnia dusza

Krzysztof Logan Tomaszewski

Jest w galaktyce takie miejsce
Gdzie ludzie mają piękne dusze
A w nich zaklęte czyjeś szczęście
Obok miłości maleńki smutek

Nie każdy człowiek to zrozumie
Bywamy mali tu na ziemi
Więc jak odnaleźć bratnią duszę
By ją polubić, kochać, cenić

Ten ktoś ma coś, co znaczy więcej
Potrafi czuć i kochać piękniej
Oddasz mu nawet ufne serce
Potrafisz to, jak mało kto...

Nie każdy człowiek to zrozumie
Bywamy zwykli, wielcy, ważni
Więc jak cię znaleźć w szarym tłumie
Nie tylko w bujnej wyobraźni

Miłość jest krucha tak jak motyl
Kiedy przysiada obok okna
Jest w nim ukryty prosty motyw
Trzeba ją cenić, gdy się ją spotka

Bo ty masz coś, co znaczy więcej
Potrafisz czuć i kochać piękniej
Oddasz mi nawet ufne serce
Potrafisz to, jak mało kto...

Została w nas melodia tej miłości - Krzysztof Logan

Lidia Stanisławska
Została w nas
melodia tej miłości
Hora dance 💗💗💗

Krzysztof Logan Tomaszewski

Jak przeminął czas
Czar miasteczek z tamtych lat
Gdzie każdy kochał cię jak brata
Spłowiały widzę kadr
Starych sztetli pośród łąk
Umknęło piękne tło

Została w nas melodia tej miłości
Pamiętasz jak tańczyłeś ze mną horę
Trzy kroki w przód a potem krok do tyłu znów

Jak w klepsydrze lat
Zniknął ten szlachetny świat
Gdzie niebo lśniło tak jak mosiądz
Tej menory kształt
Zniknął także tak jak dym
Jak trudno wskrzesić dawny świat

Została w nas melodia tej miłości
Pamiętasz jak tańczyłeś ze mną horę
Trzy kroki w przód a potem krok do tyłu znów

W oczach mam od lat
Tę mieścinę, którą znasz
Gdzie każdy sklepik pachniał naftą
Ten ludzki tłum
Który w kole tańczy wciąż
Jak trudno wskrzesić martwy świat

Została w nas melodia tej miłości
Pamiętasz jak tańczyłeś ze mną horę
Trzy kroki w przód a potem krok do tyłu znów

Bo pamięć tak jak trawa bywa wieczna
Zobaczę znów Kazimierz i Lubartów
Gdy goja pieśń rozbrzmiewa pośród malw i łąk
I ohel nasz Ibrahim czyta torę...

Rajski ptak - Krzysztof Logan

Lidia Stanisławska
Rajski ptak

Krzysztof Logan Tomaszewski

To było w latach 60.
Podczas turnusu FWP
Byliśmy młodzi, piękni, krnąbrni
Sądziłam, że już wszystko wiem

W rytmie beginy tańczyliśmy
Złote przeboje z jasnych lat
Pojęcie miałam raczej mgliste
Że miłość to jest rajski ptak

W wspomnieniach z Jastarni tamtych dni
Wciąż chowam pożółkłą widokówkę
Marzenia - warto zachować je
Złudzenia - tych nazbyt wiele w sercu jest

Pani Celina z panem Czesiem
Pląsała sennie w parną noc
Niewinny taniec nie jest grzechem
Bynajmniej kiedy jest w c-moll

Wśród kuracjuszy było wielu
Wściekle samotnych, tak jak my
W Domu Zdrojowym gdzieś na Helu
Tym rajskim ptakiem byłeś ty

W wspomnieniach...

Gdy usypiałam w twych ramionach
Za szybą niósł się mewy śpiew
Domem się stawał być pensjonat
Jak nad laguną rajski brzeg

Na krześle spały twoje pióra
Przy nich kolczyki moje dwa
Zapamiętałam twoją czułość
Wciąż szukam jej od tylu lat

W wspomnieniach...

Mała w czarnym body - Krzysztof Logan

Zawsze możesz powrócić - Krzysztof Logan

Lidia Stanisławska
Zawsze możesz powrócić

Krzysztof Logan Tomaszewski

Tyle dni siedzisz w Rzymie
A z nieba spływa żar
Gdy lotnisko na Tybrem
To zimny świat ze szkła
Znów unosi się w górę
Ogromny Jumbo jet
Kilka sekund i w chmurach
Już gaśnie jego śpiew

Obok krzyczy ulica
Zapięta w modny szal
W Fiore disco o świcie
Szaleje setka par
Grzech wędruje chodnikiem
Wystawy kłują wzrok
Kolorowe afisze
A w dali dźwięczy głos

Zawsze możesz powrócić
Nigdy nie jest za późno
Dom bez ciebie jest pusty
Grudzień mija za grudniem
Przecież możesz powrócić
Wyślij do mnie telegram
Życie ciągle nas uczy
Na lotnisko przybiegnę

Siedzisz w miękkim fotelu
Na szybie wieszasz wzrok
Sydney albo Montreal
Wystarczy jeden krok
Znów unosi się w górę
Ogromny Jumbo jet
Kilka sekund i w chmurach
Drży echem jego śpiew

Zawsze możesz powrócić
Nigdy nie jest za późno
Dom bez ciebie jest pusty
Grudzień mija za grudniem
Przecież możesz powrócić
Wyślij do mnie telegram
Życie ciągle nas uczy
Na lotnisko przybiegnę...

Ryszard Szeremeta (kompozytor) 👉👉👉

Dzwon znad doliny - Jadwiga Urbanowicz

Lidia Stanisławska
Dzwon znad doliny

Jadwiga Urbanowicz

Znad doliny wesołej jak wiatr
Znad doliny zielonej jak lato
Dzwon nam dzwonił co wieczór od lat
Spotkań był to codzienny nasz znak
Świat mój pełen był ciebie w te dni
Miał twe imię i nie znał nic nadto
A dziś tylko, jak echo zza mgły
Coś mnie woła i znowu się śni

Dzwon ponad doliną, dzwon
Dzwon, jak bicie serca
Jak śpiew tych dni
Dzwon z rodzinnej wsi, z mych stron
Dzwon znów przypomina mi dom
Twój dom, nasz dom

Dziś niepokój mnie goni przez świat
Przez ulice i miasta nieznane
Nie ma ciebie, już nie ma od lat
Są dni szare i noce bez gwiazd
Czas jak pociąg donikąd przez mrok
Nie zatrzyma się i nie przystanie
Tylko wiatr za oknami co noc
Gra tym echem znad rzeki, znad łąk

Dzwon ponad doliną...

Napocząć miłość - Wojciech Jagielski

Lidia Stanisławska 👉👉👉
Napocząć miłość

Wojciech Jagielski

Choć sensem już nie zgrzeszy zdanie sczytywane ze ścian
Ornament zbędny i cny, na wyrost nadziei spis
Choć przyjdzie wziąć co się okaże samo cokolwiek bądź
Na próbę czasu jest w bród by miłość napocząć móc

Innej trzeba ledwie nadzieję dać
Inna się obejdzie bez większych szans
Innej też nie zbędzie na chwili złej
Lecz może taką warto dla siebie mieć

Innej po niewczasie nie zbraknie dnia
Inna nie doliczy do serca strat
Innej też nie zbędzie na chwili złej
Lecz pewnie taką warto dla siebie mieć

A gdyby ot, ni stąd ni z owąd szczęścia chybił twój los
Wbrew temu na skraju ust zrzucając kawałki słów
Nie omyl się, że grałeś tę ostatnią z możliwych kart
Na stole kart jeszcze w bród, o miłość zagraj więc znów

Innej trzeba ledwie nadzieję dać...

Nieznany śpiewak - Tadeusz Urgacz

Lidia Stanisławska 👉👉👉
Nieznany śpiewak

Tadeusz Urgacz

Przyszedł w końcu lata z gitarą pełną nut
Z piątej strony świata podarty niósł go but
Wciąż pustą kiesę miał, ale za to żył iak chciał
Wciąż pustą kiesę miał, ale śpiewał tak jak chciał

Cichym śpiewem swoim zamieszał mrok po dniu
Serca niepokoił w miasteczku pełnym snu
Słuchaliśmy tych nut, aż jesienny wiatr je zmiótł
Serca uspokoił w miasteczku pełnym snu

Dokąd, nikt z nas nie wie, ze śpiewem odszedł w noc
Była w jego śpiewie nieznana jakaś moc
Bo śpiewał tak jak chciał, chociaż pustą kiesę miał
I żył też tak jak chciał, chociaż pustą kiesę miał

Wszyscy poszli wtedy za jego śpiewem w świat
Ale wśród rezedy zaginął po nim ślad
On śpiewał tak jak chciał, chociaż pustą kiesę miał
Tylko o gitarę, jedynie o nią dbał

Nocne martini - Krzysztof Logan

Lidia Stanisławska
Nocne martini

Krzysztof Logan Tomaszewski

Podarowałeś mi, mój panie, piękne sny
Chłodne Martini piłam z tobą całą noc
Zniknąłeś rankiem, na poduszce leżał list:
"Przepraszam cię - to nie to"

Za hotelowym oknem zgasł już neon LOVE
Wypiłam kawę, portierowi dałam klucz
Lecz prześladował mnie twój głos i twoja twarz
Choć paru mnie rzucało już

Nocne Martini, ktoś się pomylił
Ktoś znów zbudował zamek na szkle
Nocne Martini, skórka cytryny
Cierpka jak życie, z oliwką na dnie

Nie musisz kochać mnie, ja godność swoją mam
Moje Martini mogę przecież sama pić
Szkoda mi tylko tych przegranych wielu lat
I trochę też smutno mi

Miłość to ogień, on oszpeca często nas
Kochać czy odejść, dwa bez atu albo pas
Namiętność to przeważnie tylko chemia ciał
Motyli dwóch beztroska gra

Nocne Martini, ktoś się pomylił
Ktoś znów zbudował zamek na szkle
Nocne Martini, skórka cytryny
Cierpka jak życie, z oliwką na dnie

Wierna samotność to na życie dobry lek
Spękane serce leczy nim niejedna z nas
Prędzej czy później ktoś zostawi ciebie też
Poczujesz się tak jak ja

Przypomnisz sobie tamtą hotelową noc
Gdy łysy portier, zgięty wpół, wręczał nam klucz
Lekcję pokory bezlitośnie da ci los
Lecz wtedy mnie nie będzie już...

Nocne Martini, ktoś się pomylił
Ktoś znów zbudował zamek na szkle
Nocne Martini, skórka cytryny
Cierpka jak życie, z oliwką na dnie

Ktoś się pomylił
Ktoś znów zbudował zamek na szkle
Nocne Martini, skórka cytryny
Cierpka jak życie, z oliwką na dnie

Obrazy: Jack Vettriano

Kuglarskie sztuczki - Krzysztof Logan

Andrzej i Eliza, Lidia Stanisławska
Kuglarskie sztuczki

Krzysztof Logan Tomaszewski

Wśród kuglarzy żył raz pewien klaun
Który smutkiem swojej twarzy grał
W cyrku żył niby król, grał tysiąc ról
I zawsze bis wołał tłum

Gdy wśród rozjarzonych świateł biegł
Każdym swoim gestem wzbudzał śmiech
Zręczny był z niego mim, z iluzji żył
Lwa zmieniał w pchłę w parę chwil

Każdy w sobie ma
Trochę z klauna, który gra
Tylko w tym cała rzecz
By nie zagrać się na śmierć

Kiedy wreszcie w wozie siadał sam
I ze szminki umył białą twarz
Wtedy się śmiał do łez
Bo zdarza się, że własna twarz wzbudza śmiech

Bowiem scena z życiem splata się
Trzeba z tym pogodzić się lub nie
Sława przytłacza nas, jak złoty garb
Jak znaleźć w niej szczęścia smak

Każdy w sobie ma...

Już nie ma dzikich plaż - Krzysztof Logan

Irena Santor - Lidia Stanisławska, Krzysztof Cugowski
Już nie ma dzikich plaż💗

Krzysztof Logan Tomaszewski

Puste plaże Juraty, zasnęły kosze już
Tylko facet zawiany podpiera nosem słup
Szarą płachtę gazety unosi w górę wiatr
Dzisiaj nikt nie odczyta, co nam donosił świat

Serce gryzie nostalgia, a duszę ścina lód
W radiu śpiewa Mahalia swój czarny, smętny blues
Hotel wolnych pokoi, w recepcji pająk śpi
W torby wkładam powoli okruchy tamtych dni

Już nie ma dzikich plaż,
Na których zbierałam bursztyny
Gdy z psem do ciebie szłam
A mewy ósemki kreśliły, kreśliły

Już nie ma dzikich plaż
I gwarnej kafejki przy molo
Niejedna znikła twarz
I wielu przegrało swą młodość, swą młodość

Wsiadam w pociąg powrotny, ocieram jedną łzę
Ludzie są samotni, czy tego chcą czy nie
Patrzę w oczy jesieni, nad morzem stada chmur
Pejzaż moich nadziei umyka mi spod kół

Serce gryzie nostalgia...

Już nie ma dzikich plaż
Starego sprzedawcy pamiątek
I tylko w szumie traw
Znajduję ten cichy zakątek, zakątek...

Zbigniew Kopania

Mirosław Szeib

Zdzisław Kruszyński