Opisywanie mieszkania - Jan Zych

Elżbieta Adamiak
Opisywanie mieszkania

Jan Zych

W małym pokoiku mieszkam z przedmiotami
Opisywać ich nie warto, bo mogę je zmienić
Książkom ciasno, ale smutkom przestronno
Można by tu pomieścić muzykę na długie doliny

Wyprowadziłabym się z siebie
I zamieszkała na uboczu
W jakimś kątku, jeszcze nie wiem
Gdzieś niedaleko twoich oczu

Dom mam tak rozległy, że do pustej ściany
Dochodzi się dopiero po pięciu latach
Które stają się nagle nie dłuższe od westchnienia
Nie chcę nic ocalić, bo nie ma tu nic oprócz soli na ranę...

Obraz: Daniel F. Gerhartz

Kantata - Jan Zych

Marek Grechuta - Kantata

Jan Zych

Śniły mi się ptaki bez nieba
Śniły mi się konie bez ziemi
Śniły mi się ptaki bez nieba
Śniły mi się konie bez ziemi

Tu żadnej pory roku oprócz zimy nie ma
Tu miejsce na labirynt i na głowę kamień
Obcy mur z obcym murem graniczy
Na łodyżce podwórka więdnie lniany kwiatek nieba...

A oni tam zboże sieją
Senne siano się zwozi w sienie otwarte na oścież
Tam lato ze złotym berłem przechodzi...

Deszcze z daleka, z samego królestwa
Świeci mi ostatnie jabłko na jabłoni

Tu miejsce na labirynt i na głowę kamień
I nikt nie krzyknie nawet
Kiedy upadnę w zgiełku zmotoryzowanym
Jak resztki lodu sprząta się przed wiosną
Obcego człowieka podniosą
Zbiegną się nagle wszystkie strony
I pory roku będą równocześnie...

Wszystkie chwile uderzą naraz do serca
I spór będą wiodły, do której z nich należę
I niech to będzie spowiedź, ale bez rozgrzeszenia
Nie chcę, by okradano mnie z mojego życia...

Gdziekolwiek - Jan Zych

Marek Grechuta
Gdziekolwiek

Jan Zych

Gdziekolwiek będziesz, cokolwiek się stanie,
będą miejsca w książkach i miejsca przy stole,
kasztan, kiedy kwitnie lub owoc otwiera,
będą drzewa, ulice, ktoś nagle zawoła,
ktoś do drzwi zapuka i pamięć przyniesie
z kwiatem, z godziną, z kolorem,
wciąż będzie początek, bo wszędzie są mosty
prawdziwe jak powietrze ode mnie do ciebie,
gdziekolwiek będę, cokolwiek się stanie.