Spóźniony żal w cieniu białych brzóz,
Spóźniony żal będzie rósł i rósł.
Spóźniony żal, bo najgorętsza łza
Nie zwróci mi już Was,
Łez nie złagodzi czas
Ni granitowy głaz.
Dlaczego teraz rozumiem Was tak,
Dlaczego teraz dopiero Was brak?
Dlaczego to, że jesteście dziś snem,
Zbyt późno wiem?
Choć na tamtym tle
Nie żyje mi się źle,
Nie żyje mi się źle –
To nie to samo.
Czy słyszysz, Mamo, mnie?
I była plaża, pusta plaża, słońce spoza chmur Taką piosenkę śpiewał kiedyś Aznavour Po pustej plaży zakochani brzegiem morza szli Lecz po francusku dużo lepiej wszystko brzmi Szalona miłość spadła na mnie jak lawina z gór Jakby z piosenki, którą śpiewał Aznavour Mój Boże, cóż z tego, on jest daleko i w Paryżu
Ani mu się śni, że ta piosenka po francusku lepiej brzmi
Nadeszła jesień, Piotr wyjechał, przysłał kartkę z gór Wspominał plażę, białe słońce spoza chmur Na delegacji spędził przeszło siedemnaście dni Mało zabawne i po polsku lepiej brzmi Potem przyjechał, nagła sprzeczka, jakiś głupi spór Tego nie śpiewał w swej piosence Aznavour Mój Boże, dlaczego, odszedł przed chwilą Pusta szklanka, zatrzaśnięte drzwi Taka historia po francusku lepiej brzmi...
Alina Janowska Narodziny piosenki Jarosław Abramow-Newerly Stanisław Tym
Po wielu pracach, bólach i mękach
Powstała nowa polska piosenka
Muzyka łatwa, sens niezawiły
A tytuł miała króciutki: Miły
Miły, pamiętasz nasze pierwsze rendez-vous
Były to najpiękniejsze sny ze wszystkich snów
Przestań, po co od razu tyle łez
Nie płacz, a zresztą, rób, jak chcesz
Chcesz odejść, to idź, na lewo są drzwi
Na dworze, być może, pada deszcz
Niech pada. Odchodzisz? Nie
Piosenka przeszła bez echa
Ale Włoch by z niej zrobił drugie "Volare"
Niby ta sama, a jednak nie ta
Tak właśnie brzmiała z włoska: Aneta
Halo, Aneta, buon giorno, Aneta
Poznałam faceta, podobno poeta
Na Freta, Aneta, jest meta, szykuje się seta
Muzyka i feta na Freta, Aneta, serweta
Delikatesy, eks-im-port
Aneta, socjeta prima sort
Lambretta? To moja lambretta
Nie moja lambretta
Lambretta faceta, co mieszka na Freta
Na Freta, Aneta La Strada? On gada, że jestem wedeta
Seksbomba, kobieta-rakieta, przesada
Aneta, brawo, schowane rendez-vous
Klawo, Giorgio przyjechał tu...
Aneta, czekam pod oknem na ciebie
O rety, o rety nie widzę lambretty
Aneta, gdzie moja lambretta
Aneta, Aneta - lambretta jest dawno na Freta
Cretino, od dwóch lat jestem kochanką tego faceta
Musiałem ją ujrzeć pierwszy raz
Gdzie? Gdzieś ją tam spotkałem
Mijaliśmy się co jakiś czas
I tak ją pokochałem
Razem spędzaliśmy całe dnie
Ja zaś wiedziałem, że
Piękna jest, prawda
Kocham ją, prawda
Taka miłość ma też jakiś sens
Prawda?
W końcu zawsze się sprawdza
Że jak prawda, to prawda
Warto szukać, przecież bez niej
Trudno żyć
Dla niej po prostu to był flirt
Flirt, miłość sezonowa
Wiatr zerwał z głowy dumny mirt
Zostały głupie słowa
Pozorom uległem i zwykłej grze
Teraz wiedziałem, że
Taka jest, prawda
Dobrze jej, prawda
Trochę lepiej, radośniej niż mnie
Prawda?
Chciałbym spojrzeć jej w oczy
Porozmawiać - lecz o czym
Po co mówić - ja ją znam i tak
Prawda?...
Jan Kobuszewski,Ewa Florczak, Tomasz Stockinger W przedwojennej operetce Jarosław Abramow- Newerly
W przedwojennej, w przedwojennej operetce
W której tryumfował mamy wuj - wieczorem
Była aria, była aria o Anetce
I huzarze, który ruszał w bój – z honorem
Wuj zsiadł z konia i przed dworkiem modrzewiowym
Zakochany wbił w Anetkę wzrok – rewiowy
Przy tym demonstrując krok
Och Anetko, och Anetko, ja zwariuję
Wuj na bębnie coraz mocniej gra – w duecie
Chyba umrę, chyba umrę, coś tu czuję
Ojda dana, ojda dana – na pikiecie
Podskakuje i przyciska coraz silniej
Hoże dziewczę obejmując wpół
A w Wilnie czeka już na niego pułk
Miły panie, a cóż na to ojców wiara
Zdrowiej będzie gdy waść ruszysz w bój
Z tamburem
Oj nie lubisz, ty nie lubisz ty huzara
Atakuje na całego wuj – wraz z chórem
Lecz Anetka twardsza jest niż urząd celny
Nie pomaga obiecany ślub – kościelny
Woli raczej wuja grób
A, cóż robić, żegnaj skało, do widzenia
Trąbka wzywa, bywaj dziewczę me – wyrodne
Wuj nie mając więcej już do stracenia
W bój się rzuca, walcząc niby lew – pod Grodnem
Wreszcie jakaś wraża kula zabłąkana
Zwala wuja w kępę starych drzew
Do rana leje się z huzara krew
Lecz nie byłoby wesołej operetki
Gdyby mamy wuj po prostu legł – pod Barem
Nie zaśpiewał, nie zaśpiewał do Anetki
Popisowej arii biorąc c – tenorem
Przedwojenne ciotki do dziś wspominają
Nakładając na policzki róż – wzdychają
Nie ma takich wujów już – po wojnie
Nie ma takich wujów już – ach skąd, nie
Nie ma takich wujów już – o nie, o nie…. Miłość z listy przebojów - 1984
Nie ma króla, państwa i policji
Idziesz sobie dokąd chcesz, gdzie chcesz
Chcesz - pijany chodzisz po ulicy
Nie chcesz - siły na zamiary mierz
Czas masz wolny, bo nie ma więzienia
Ani pracy, ani walki klas
Tylko gra ci w podartych kieszeniach
Gra bez przerwy, przez cały czas
Walc marzenie, walc utopia, anarchistyczny walc
Ten walc, stary walc, jak świat walc
Powstał jeszcze za czasów faraona
Ten walc, anarchistyczny walc
Z faraona zrobił balona
Chociaż nie żył był jeszcze Pietia Kropotkin
Walc śpiewano z wieku na wiek
Bzdura, pewnie powiecie
Lecz tak bywa na świecie
Że do bzdur tych tęskni człek
Możesz kopnąć w dupę generała
I ukłonić się później bez słów
Możesz chodzić po urwistych skałach
Skakać w przepaść i powracać znów
Możesz tańczyć na dachu tramwaju
Jak Sokrates, Bachus z mordą psa
Tańczyć, śpiewać, melodię tę zna już
Każdy z was - przecież to jest walc...
Jan Kobuszewski, Jan Kociniak Tico-tico Jarosław Abramow-Newerly
W "Kabarecie" kiedyś Joel Gray
Z Broadwayu
Gdy nas ujrzał, wnet zawołał: "Jej
O jeju!
Patrz, Minnelli, co za para
Co za para, co
Lepsza jest niż Żylis-Gara!
O, wyjęli mi dolara" -
A to tylko ja
No i on - pseudonim "Tico"
Karo as mi wyszedł w Caracas
Stąd sam brał
I ten as zadziwił parę gwiazd
Caramba!
Potem duet nasz brylował w Portoryko
W kolejnych showach
Triumfował dalej w mieście Peszt
I Budzie
Gdzie kolega odniósł sukces też
Po wódzie
Cyganowi sto forintów zdmuchnął z czoła
Bo w magii, proszę was
Nikt nie pokona nas
Niech tico-tico świat nas tico ujrzy raz
W iluzji każdy z nas
Bez pary nawet as
Niech tico-tico świat nam tico szansę da
Kiedyś, proszę państwa, Bertolt Brecht
Z Kurt Weilem
Drobnomieszczan piętnowali grzech
Koktajlem
Surabaya, co za para
Co za para, co
Z tego Brechta i Kurt Weila!
Uwiecznieni są na slajdach
Ale tylko on
Nadał ton - ty mówisz o mnie?
Niby razem bez pomocy muz
W tej parze
Pociągnęli za trzy grosze wóz -
Ja złażę
Nie złaź, stary, bo za chwilę zgubisz spodnie -
To ci opera!
Małgorzata Wiśniewska-Rogacka Leon mieszkał na Sadybie Jarosław Abramow-Newerly
Leon mieszkał na Sadybie
Miał dwadzieścia jeden lat
Rybie oczko, rybie oczko
Oczko rybie miał ten gad
Łapy jak stalowe pręty
Zęby jak zgłodniały wilk
I bił mnie, bił mnie, bił co sił
Jak pił, a pil jak Ił
Ty szmato, mówił, plamisz ród
Załatwię ciebie very good
Hieno jeno ty piersiasta
Namierzyłem sobie park
Jak cię chwycę za ten kark
Jak cię chwycę i za kark, won z miasta
Tam ci wyrwę lewy bark
Spalę jak Joannę d’Arc
Jak Joanne d’Arc, jak d’Arc
Ja to brałam warunkowo
Miałam siedemnaście lat
I gwizdałam, i gwizdałam
Koncertowo na ten świat
W głowie miałam drobną sieczkę
W piersiach tylko serca głos
A on swój los, swój los mi dał
Bo trzeźwy był jak Klos
Ty stara, mówił, ja cię chcę
Ty jedna tylko stroisz mnie
No chono, chono do Leona
Zachowałem się jak gnój
Oto ręka, jestem twój
Leon cały twój, ty cycofonie
Patrz, naciąłem w parku róż
Cały naręcz, trzymaj już
Bo inaczej wyjmę nóż
Ale wyjął bloczek z kina
W „Moskwie” biegał fajny film
I zaklinał, i zaklinał
Że nie będzie więcej pił
Miejsca były owszem, znośne
Środek sali obok drzwi
I wpił się, wpił się, tak się wpił
Że film przysłonił mi
Ty, stara, mówił
Ja ten sklep obrobię lepiej
Niż ten cep
Tratatata i po herbacie
Hop i w auto, nie ma mnie
Gaz po kicie, nie śmiej się
Lepszy jestem niż ten cep w krawacie
I dociskał w krzesło tam
I całował jak Montand
Jak na filmie Yves Montand
W parku była nocna pora
Kolosalna ilość gwiazd
I bachora i bachora
Po tym filmie zmachał gad
W oczach miałam trochę nieba
A na piersiach jego dłoń
I broń się tu, człowieku broń
Gdy silny gad jak koń
Ty, stara, mówi teraz mi
Dostałem w sumie tylko trzy
Trzy lata, lata jak dla brata
Syn mój Leon ma się zwać
Masz o niego szmato dbać
Żeby zdrów się chował, tak jak tata
Żeby umiał pic i bić
Bić i pić i pić i bić
No a teraz idź, już idź
Idź, na Sadybę, szmato
Idź Obrazy: Malcolm Liepke
Gdy nadejdzie dzień zapłaty –aty
Poślą ciebie w dyplomaty
A ty włóż natychmiast czarny frak
I śpiewaj ze mną tak
Charge d’affaires, charge d’affaires
Ma krok jak Fred Astaire
I gest z najwyższych sfer, mon cher
Charge d’affaires, charge d’affaires
Je wykałaczką ser
Ma nienaganne er jak mer
Ukryje fałsz a nawet rausz
W jego świecie nie zaszkodzi na bankiecie
W Bernie czy w Nanterre
Bezbłędnie trafi zawsze do dwóch zer
Masz ty chłopie tę ogładę – ładę
Z wdziękiem umiesz kręcić zadem – adem
A ja jestem ciężki Zdziś i tańczę tak jak miś
Charge d’affaires, charge d’affaires
Nie rzucaj mnie na żer
Bo dam ci ope-er, mon cher
Charge d’affaires, charge d’affaires
To nie Folies Bergeres
Bądź stary bardziej fair partner
Już dobrze wiesz, zasady strzeż
Jak królowa z dubeltówki nie całować
Twardo trzymać ster
Wśród zagranicznych eleganckich sfer
Poznałeś co charge d’affaires
I wiesz mon cher, mon cher
Konsulat to nie PGR
Wyk. Marian Jonkajtys, Ewa Florczak, Mieczysław Friedel
Alina Janowska
Znamy się dobrze, mój stary Jarosław Abramow-Newerly
Znamy się dobrze, mój stary
Jak ja cię dobrze znam
Ten bar jest miły, mój stary
Co dziś ci nalać mam
Znam cię na wylot, mój stary Jak zgraną talię kart
Mój stary, mój stary, mój stary
Niewiele jesteś wart
Tak jest, ja wiem, Marysia
Ja inny był niż dzisiaj
Za cara był ja istny czart
Dziś ja niewiele wart
Do rana, do rana
Butelki szampana
Lubow, mademoiselle, comme il faut
Krasawiec był ze mnie
Ja śpiewał przyjemnie
S gitaroj lub biez, wsio rawno
Pijany jesteś, mój stary
Wciąż pijesz tylko dżin
Minęło wszystko, mój stary
Skończona pieśń, cin cin
Po co odgrzewać, mój stary
Młodość jak kiepski żart
Mój stary, mój stary, mój stary
Niewiele jesteś wart
Tak jest, ja wiem, Marysia
Ma miłość śmieszna dzisiaj
Miłość nie biefszteks à la carte
Gdzieś tak powiedział Sartre
A dawniej ja trojkoj
S Nataszoj lub Sońkoj
Jak wietier gnał tam i nazad
Zabawy szampańskie
Romanse cygańskie
I czornyje żenszczin głaza
Znam swoją cenę, mój stary
Wracaj do domu sam
Nie chcę mieć wspomnień, mój stary
Dopóki młodość mam
Spójrz, ten pierścionek, mój stary
On mi przyniesie fart
Mój stary, mój stary, mój stary
Więcej od ciebie wart
Mój stary, ja wciąż wierzę
Że ktoś mnie stąd zabierze
Do końca życia nie chcę stać
Za barem tym, psia mać
Ślub wezmę w niedzielę
W zacisznym kościele
Nie wierzysz? Zaproszę cię, chcesz
A potem do rana
Pić będziesz szampana
A teraz bierz forsę, idź precz
Stary, idź precz, tak, idź precz
Mariusz Dmochowski Marian Kociniak To był okres - niech to kat! Jarosław Abramow-Newerly
To był okres, niech to kat
Budowało się ten świat
Ile wiary w te dźwigary i w ten Blok
Pierwszy młodzieżowy zlot
Zwarty szereg – w lewo zwrot
W górę młoty, do roboty, równaj krok
Cholera
Byłem wtedy chłop jak dąb
Miałem z przodu srebrny ząb
I po tacie jedne gacie, paczkę sport
Bo jak uczył krótki kurs
Trzeba szybko wznosić mur
Na brygadę, kurczę blade i w pieriod
Ja pamiętam ciebie stąd
Miałeś zawsze inny sąd
Podział masy na te klasy dzielił nas
Tłumaczyłem ci jak brat
Że zawalił się twój świat
A ogary dawno poszły w las
Niestety
Zimna wojna, groźny stan
Na Korei Li Syng Man
Podżegacze, szczwani gracze na Wall Street
Czujnym okiem wkoło bacz
A inteligencki płacz
Nie na czasie, drogi bracie, uwierz mi
Mój Boże
ZMP, ach ZMP, gdzie dziewczyny dawne te
Co reakcji w każdej akcji rwały kły
Traktor w polu pyr, pyr, pyr
My za pokój, my za mir
Zawsze w zgodzie, w niepogodzie
Równo szli
Tak, ja pamiętam ciebie stąd
Byłeś czujny jak James Bond
W aparacie zawsze bracie byłeś as
Próżne żale, szkoda łez
Zniknął łańcuchowy pies
A ogary dawno poszły w las
Z popiołów kto dziś wskrzesi, pytam was
Ten ponury, wzniosły czas
Niesztampowy, laurkowy – zwykły pic
Trudno pisać musical
Z „Jak hartowała się stal”
Na Broadwayu naszych dziejów nie zna nikt
Bohdan Łazuka
Ładny kram, jestem sam Jarosław Abramow-Newerly
Ładny kram, jestem sam
Dotąd nie wróciła wcale
Poszła sobie stąd
Ładna? Skąd! Włosy blond
Uśmiech Claudii Cardinale
W sumie - duży błąd
Miała styl, sex-appeal
W zmysłów szale, femme fatale
Zalet miała sto
Nie wiem sam, może mam
Zameldować o tym na MO
Czekać, wyjść? - Jak tu żyć
W barze cierpieć, wódkę pić
Znów wyszedłem
Znów wyszedłem na balona
Poszła stąd, duży błąd
Narzeczona
Głupi stan, przyzna pan
Taka nasza męska nędza
Wczoraj miał być ślub
Siedź, pan, siedź, niezły śledź
Z panem noc poślubną spędzam
Pijmy - no to siup
Piękna noc, wrażeń moc
Choć bez cywilnego księdza
Człowiek sam jak mops
Ładny kram, może mam
Zameldować o tym na MO
Poszła, cześć, trzeba jeść
Była miłość - pal ją sześć
Bierz pan śledzia
A ja wezmę korniszona
Duży błąd, poszła stąd
Narzeczona
Miała wdzięk, no to brzdęk
Wódka dla nas rzeczą swojską
Poszła, bestia blond
Głupi traf, bruderszaft
Niech nam żyje polskie wojsko
Buźka, wspólny front
Miała seks, tak to jest
Trzymam się z pomocą boską
Choć mi trochę mdło
Powiedz sam, może mam
Zameldować o tym na MO
Grzybka weź, poszła gdzieś
Miała kształty greckich rzeźb
Panie kelner
Wódka była rozcieńczona
Pan mnie ma, pan mnie ma
Za balona
Co już świt? Pora iść
Mała drzemka jest w bon-tonie
Szefie, płacę, dość
Ładny kram, jestem sam
Gdzie mój portfel? To już koniec
Kelner, gdzie ten gość
Poszedł stąd, włosy blond
Wziął zegarek marki "Błonie"
W sumie duży klops
Nie wiem sam, może mam
Zameldować o tym na MO
Za co pić, kogo bić
Z czego płacić, jak tu żyć
Nie mam forsy
Kelner, biegnij pan balonem
I co tchu sprowadź tu
Moją żonę
Andrzej Zaucha Blues nostalgiczny Langston Hughes - Homesick Blues Jarosław Abramow-Newerly
Kolejowych mostów
Smutna pieśń w powietrzu
Kolejowych mostów
Smutna pieśń w powietrzu
Przejeżdżają wciąż pociągi
Chciałbym kiedyś do któregoś wsiąść
Wstąpiłem na stację
Serce miałem w gardle
Wstąpiłem na stację
Serce miałem w gardle
Gdzież ten wagon, co mnie weźmie
Na południe, do ojczystych stron
Blues tropionych zwierząt
Tęsknoty za domem
Blues tropionych zwierząt
Tęsknoty okropnej
Jak powstrzymać się od płaczu
Roześmiałem się na cały głos Obrazy:
Benny Andrews
F. Winold Reiss
Bohdan Łazuka
Bohdan trzymaj się Jarosław Abramow-Newerly
Ja nie jestem Philip Clay,
ja nie jestem Doris Day,
ja nie jestem także Frank Sinatra.
Nie gram nigdy głównych ról,
nie mam krewnych w Liverpool, za granicą bywam w czeskich Tatrach.
Parę osób dobrze znam,
garnitury - owszem, mam,
czasem forsy zbraknie do pierwszego.
No i dobrze jest jak jest,
Bohdan śpiewa, ma ten gest.
Bohdan! Bohdan!
- Słucham!
- Trzymaj się!
To nie takie proste.
Żona krzyczy: Boguś, wstań!
Ależ z ciebie, Boguś, drań,
rusz się, Bohdan, w sklepie są cytryny!
Przy okazji kwiaty kup,
pięć lat temu był nasz ślub. Zapomniałeś? Nie rób głupiej miny.
Zapomniałem, tyle lat,
racja, dzieci - żywy fakt,
zatem idę, żono ukochana.
No i dobrze jest jak jest,
człowiek wyszedł, ma ten gest.
Bohdan! Bohdan!
- Słucham!
- Trzymaj się!
To nie takie proste.
Więc kupiłem bukiet róż,
chcę do żony wracać już,
nagle widzę: w sklepie są cytryny.
Pół godziny człowiek stał,
obok ona, Bóg tak chciał, ja nie widzę w tym niczyjej winy.
Miała lat dwadzieścia dwa,
w oczach zawirował świat,
bez pamięci w niej się zakochałem.
No i dobrze jest jak jest,
Bohdan kocha, ma ten gest.
Bohdan! Bohdan!
- Słucham!
- Trzymaj się!
Teraz już za późno.
Teraz życie ma swój czar:
kino, dancing, coctail bar,
szary dzień zamienił się w niedzielę. W każdy wieczór Hotel Grand,
panie kelner: chateaubriand,
łosoś, melba, dwa martele.
Przeniknęłaś mnie do dna.
- Panie kelner, jeszcze dwa
- twoje zdrowie, moja ukochana!
No i dobrze jest jak jest,
Bohdan stawia, ma ten gest.
Bohdan! Bohdan!
- Słucham!
- Trzymaj się!
Bardzo trudno będzie.
Miłość trwała dziesięć dni,
potem oświadczyła mi:
Boguś tyś mnie nieco rozczarował.
Nie masz krewnych w Liverpool,
nie grasz nigdy głównych ról
i nie taki z ciebie Casanova.
Cóż, nie jesteś Philip Clay,
Boguś, wiej do żony swej,
wróć do żony, chłopcze ukochany.
No i dobrze jest jak jest,
człowiek wrócił, ma ten gest.
Bohdan! Bohdan!
- Słucham!
- Trzymaj się!
Tylko razem z wami.
Elżbieta Wojnowska
Ciekawe gdzie on teraz jest? Jarosław Abramow-Newerly
Ciekawe gdzie on teraz je
Gdzie jest
Ten, co kochał mnie jak pies
Jak wierny pies
I codziennie z rana
Do śniadania robił ciepły tost
Ciekawe gdzie on teraz jest
Gdzie jest Czy ciągle ma ten gest
Królewski gest
I czy obecny los
Mój dalszy los
Wciąż obchodzi go
On idealny dla mnie był
On był
Z myślą o mnie tylko żył
Z tą myślą żył
Gdy pijana z rana i skonana
Nic nie mówił mi
Aniołem stróżem moich wad
Był on
Bezpieczny tak jak schron
Jak dobry schron
I starał się mój świat
Mój dziwny świat
Poznać tak, jak nikt
Zwiedziłam przy nim
Wiele miast, przepięknych miast
Na Majorce byłam raz
Też jeden raz
W nowym jego wehikule
W Istambule byłam z nim
Nie miałam nigdy żadnych trosk
Życiowych trosk
On działał tak jak wosk
Jak z plastra wosk
I myślę, że mój los
Mój dawny los
Nie był wcale zły
I nagle przyszedł właśnie on
To on
W jeden dzień rozwalił schron
Solidny schron
W duszy mojej niepokoje począł siać
Jak przedtem nikt
Myślałam wtedy, że to flirt
Zwyczajny flirt
On wił się tak jak mirt
Zielony mirt
I w końcu chociaż wcale nie był kimś
Ja odeszłam z nim
Zmienił mi imię, zmienił tryb
Mój życia tryb
Wciąż używa mnie do gry
Do swojej gry
Co dzień rano do śniadania
Każe robić sobie tost
I chociaż nie jest
Bert Bécaud, Gilbert Bécaud
Wciąż dyryguje mną
I tylko mną
I mimo, że ja śpiewam - on ma głos
Tylko on ma głos
Moja piosenka prawdą jest
On muzykę dał, ja tekst
Mój własny tekst
Tylko nie wiem czemu
Z rana mi Stefana czasem brak
Ciekawe gdzie on teraz jest
Ach gdzie
Czy dobrze mu, czy źle
Czy bardzo źle
I czy ten jego pies
Ten mały pies
Jeszcze pozna mnie
Jerzy Połomski
Dopóki śpiewam ja! Jarosław Abramow-Newerly
Kiedy on ci w życiu zrobi nowy kant
Nie potrafi kochać tak jak Cary Grant
Zwykły łajdak wyjdzie z twego bohatera
Kiedy nagle duszę zrani aż do krwi
I powie ci, odchodzę teraz
Nic się nie martw, sytuacja nie jest zła
Ach nie jest taka zła
Wbrew pozorom sytuacja nie jest zła
Bo jeszcze jestem ja
Gdy bez celu po ulicy będziesz iść
W głowie zaś pulsować będzie jedna myśl
Że on ciebie tak okrutnie sponiewierał
Że go nie stać na najprostszy ludzki gest
I że z nim jest, jest ta hetera
Nic się nie martw…
Gdy na jego powrót będziesz czekać wciąż
Liczyć, że się opamięta były mąż
O los dzieci będziesz walczyć jak pantera
Kiedy nie zostanie nic już z waszych ról
I tylko ból, ból jak cholera
Nic się nie martw…
Kiedy w pracy się ugodzą w czuły punkt
Pod nogami nagle stracisz stały grunt
I wypadnie rozpoczynać znów od zera
Daj mi rękę, wkrótce zmieni się zły los
Czy słyszysz głos – to jest opera
Nic się nie martw, sytuacja nie jest zła
Ach nie jest taka zła
Wbrew pozorom sytuacja nie jest zła
Dopóki śpiewam ja!
Katarzyna Jamróz - Ty mi pewnie nie uwierzysz Jarosław Abramow-Newerly
Ty mi pewnie nie uwierzysz
Nie uwierzysz mi
To jak romans Wertyńskiego
Trochę dziwnie brzmi
Brzmi jak łabędzi śpiew
W jesiennej mgle
Jak niegdysiejszy śnieg
Cały świat, cały świat - ja i ty
Ty i ja, ty i ja, więcej nikt
Gdybym mógł, gdybym mógł, gdybym mógł
Rzuciłbym do twych stóp kawał nieba
Kocham cię, kocham cię
Wciąż i znów
Nie mam słów, nie mam słów
Matko Boska!
Jesteś jak słońca blask
I jak szopenowska pieśni
Trwasz w sercu mym
Trwasz
Ty w to pewnie nie uwierzysz
Nie uwierzysz w to
Przy ulicy Słowackiego
Stoi jeszcze dom
Nasz przedwojenny dom, pokoje dwa Gdzie kiedyś ty i ja
Tyle lat, tyle lat, tyle lat
Co to jest, może pięć, może sto
Głupi test
Ile to, ile to wszerz i wzdłuż
Kroków wstecz
Śmiesznych burz w szklance wody
Pierwszy list, pierwszy flirt, pierwszy ból
I ten twój, i ten twój wyjazd z Krosna
A ja tu tak jak ta wierzba szopenowska
Całą w łzach, wiecznych łzach trwam
Ty mi pewnie nie uwierzysz
Powiesz, że ja śnię
Koło gmachu Centralnego
Nie poznałeś mnie
Skręciłeś w Nowy Świat
Królewski Trakt
Cóż, w życiu bywa tak
Człowiek już, człowiek już
Poznał świat
Wie co ból, wie co gniew, wie co mat
Człowiek już stara się nie być złem
Poznał Rzym, zwiedził Krym
Nie wymaga
Mówi, cóż, dzieci już, duże już
I nie z róż i nie z róż świat się składa
No i wie, człowiek wie
Że ty nowej żonie
Szopenowską nucisz pieśń
Cały świat….
Kocham cię, kocham cię
Wciąż i znów
Nie mam słów, nie mam słów
Matko Boska!
Jesteś jak słońca blask
I jak szopenowska pieśni trwasz
Wiecznie trwasz
Trwaj
