Plakatowe życie - Andrzej Kuryło

Aleksander Nowacki, Teresa Tutinas
Plakatowe życie

Andrzej Kuryło

Na plakacie jakiś facet razem z nią
Reklamują wielki świat
Myślę sobie, czy ja mogę tak jak on
Prospektowo życie brać
Plakatowo życie brać

Na obrazku złoty piasek, biały jacht
Kilometry ciepłych plaż
Przecież mogłabym na upartego raz
Prospektowo życie brać
Pocztówkowo życie brać

Plakatowe życie
Wprost nie do przebicia
Słone morze, słodki raj
Schemat nie na temat
Czarno-biała ziemia
A pośrodku jestem ja

Namaluję sobie, zanim pójdę spać
Bardzo elegancki jacht
I popłynę w tę dal siną, że aż strach
Z tobą obok, hen pod wiatr
Z tobą nawet hen pod wiatr

Plakatowe życie...

Zgubiłam to wszystko - Stanisław Halny

Irena Jarocka, Teresa Tutinas
Zgubiłam to wszystko

Stanisław Halny (Stanisław Kondratowicz)

Kiedyś chciałeś mi dać ręce pełne lata
I ten błękit znad łąk, i tę zieleń, gdy wzrok tonie w sadach
Kiedyś chciałeś mi dać ręce pełne słońca
W ciszy szept aż po krzyk i tę noc aż po świt, aż do końca

Lecz zgubiłam, zgubiłam to wszystko
Rozrzuciłam niebacznie po drodze
Z niepamięci, jak z dalekiej podróży
Dziś do ciebie bez słowa przychodzę

Kiedyś chciałeś mi dać nieba okruch jasny
By nad nami i w nas szybciej spalił się czas nieprzyjazny
Kiedyś chciałeś mi dać miejsce w swoich myślach
Lecz z miłości sprzed lat nie pozostał dziś ślad, nawet iskra

Lecz zgubiłam, zgubiłam to wszystko
Rozrzuciłam niebacznie po drodze
Z niepamięci, jak z dalekiej podróży
Dziś do ciebie bez słowa przychodzę

Bo zgubiłam, zgubiłam to wszystko...

Zaproszenie do podróży - Janusz Szczepkowski

Teresa Tutinas
Zaproszenie do podróży

Janusz Szczepkowski

Jeżeli trochę czasu masz
To zapraszam cię w wielką podróż
Czeka już wichronogi wiatr
I gwiaździsty wóz dawno gotów

Zabiorę cię w deszczowy smutny dzień
Po łuku tęczy wprost do szczęścia
Jeżeli trochę czasu masz
Nie odmawiaj mi, jedźmy razem tam

Zabiorę cię na księżycową wyspę
Gdzie oprócz nas nie trafi nikt
Tam podzielimy dobre sny i myśli
Tam ja i ty znaczy my...

Jeżeli trochę czasu masz
Podaj rękę mi - po co zwlekać
To nic, że w oczy wieje wiatr
Gdy wciąż tyle dróg na nas czeka

Zabiorę cię aż na rozstajny szlak
Gdzie diabeł chodzi spać, dzień gaśnie
Jeżeli trochę czasu masz
Nie odmawiaj mi, jedźmy właśnie tam

Zabiorę cię, ukryję przed spojrzeniem
W ramionach swych mam wielki świat
Przesłonię tą miłością niebo, ziemię
Więc proszę cię, jedźmy tam, jedźmy tam

Jeżeli trochę czasu masz
To zapraszam cię w wielką podróż
Ruszymy szlakiem pustych gniazd
Jak ostatni ptak dzień odlotu

Za nami pozostanie echo dnia
I dobrej nocy cień głęboki
Jeżeli trochę czasu masz
Nie odmawiaj mi, jedźmy zaraz tam

Zabiorę cię w ulotne zapomnienie
Bagażu słów nie warto brać
To tylko do podróży zaproszenie
Dalekiej i bliskiej tak, bliskiej tak

Tylko nam - Włodzimierz Patuszyński

Teresa Tutinas
Tylko nam

Włodzimierz Patuszyński

Tak ładnie kłaniają się drzewa
Nam, tylko nam
Posłuchaj, to wiatr właśnie śpiewa
Nam, tylko nam

Uśmiechy ślą słońca promienie
Nam, tylko nam
Pamiętaj, że wszystko się zmieni
Gdy będziesz sam

My wiemy oboje, że sprawa jest prosta
Bądź ze mną i nigdy mnie samej nie zostaw
Odejdziesz - to słońce wraz z tobą ucieknie
A przecież we dwoje, we dwoje jest piękniej

Bo wtedy kłaniają się drzewa
Nam, tylko nam
Posłuchaj, to wiatr właśnie śpiewa
Nam, tylko nam

Uśmiechy ślą słońca promienie
Nam, tylko nam
Pamiętaj, że wszystko się zmieni
Gdy będziesz sam

Dziękuję miłości - Włodzimierz Patuszyński

Teresa Tutinas
Dziękuję miłości 💗💗💗

Włodzimierz Patuszyński

Dziękuję miłości
Znalazła nas dwoje wśród setek tysięcy
Dziękuję miłości
Zbliżyła nam usta, złączyła nam ręce

Za chwile nieznane do wczoraj
Za wszystko w barwniejszych kolorach
Dziękuję

Dziękuję miłości
Tak ładnie umiała nauczyć nas siebie
Za lekcje w ciemności
Niech ten nie dziękuje, kto o nich nic nie wie

Za nasze wieczory i brzaski
Dawane z sympatii bądź z łaski
Dziękuję

A gdyby odeszła, ulotna, niestała
I ty byś już jutro jej śladem miał iść
To choćbym cię nigdy zobaczyć nie miała
Dziękować jej będę za wczoraj, za dziś

Dziękuję miłości
Bo przy niej banałem przestaje być banał
Dziękuję miłości
I za to, że przy niej nie jestem ta sama

Za chwile nieznane nikomu
I za to, że weszła do domu
Dziękuję
Dziękuję miłości
Dziękuję

Mateusz Święcicki (kompozytor)

Błękity, zielenie - Stefan Mrowiński

Teresa Tutinas  💙💚
Błękity, zielenie

Stefan Mrowiński

Mrozy łagodne, kiedy ty jesteś tu
Wiosny zachłanne, bujne jak rzeki snu
Sierpnie upalne, słone od soli ust
Klucze żurawi, jesiennych dni próg

Błękity, zielenie, świetliste złocienie
To właśnie jest nasza miłość
Objęci latami, złączeni gwiazdami
To właśnie jest nasza miłość

Błękity, zielenie, marzenie, spełnienie
To właśnie jest nasza miłość
Przypływy, odpływy, ucieczki na niby
Powroty zdyszane, pragnienia nad ranem
To właśnie jest miłość ta

Ptaki płochliwe, teraz nie wierzę wam
Z ziemi, powietrza miłość porwała nas
Idzie przede mną, świata nie widzi dziś
Życie wywróci, porazi do krwi

Błękity, zielenie…

Błękity, zielenie, marzenie, spełnienie
To właśnie jest miłość nasza
Przypływy, odpływy, ucieczki na niby
Powroty zdyszane, pragnienia nad ranem
To właśnie jest miłość ta

Byłeś tylko ty - Stefan Mrowiński

Teresa Tutinas
Byłeś tylko ty

Stefan Mrowiński

Dzień się w dłoniach słońcem złoci
Rude ćmy
W smudze włosów szczęściem skoczy
Byłeś ty
I na ustach śmiechem błysnął
Pełnią nieba się zachłysnął
Śpiewem ptaków rozkołysał moje sny

Byłeś ty
Niespokojnym przybliżeniem
Wielką burzą, upojeniem
Byłeś ty
Byłeś we mnie dobrą ciszą
Jasnym trwaniem, tajemnicą
Byłeś ty
Byłeś we mnie wyzwoleniem
Ostrym krzykiem, osłupieniem
Byłeś tylko ty, byłeś tylko ty, byłeś ty

Noc się w oczach do stóp chyli
Szary świt
Gdzieś po drodze się rozsypał
Senny mit
Świt tak nagle drzwi otworzył
Samotnością się zatoczył
Obolałe, połamane moje sny

Tak nie będzie na pewno - Andrzej Kudelski

Teresa Tutinas
Tak nie będzie na pewno

Andrzej Kudelski

Prosiłam słońce o uśmiech dla warg
By rozwiał złe chmury, prosiłam wiatr
Prosiłam ptaka, by dał nam swój lot
Ogród prosiłam o kwiaty dla rąk

Myślałam - z mroku utkamy nasz dom
I księżyc na ścianie powiesi swój krąg
Myślałam - słowa zapłoną jak drwa
Z miłości - myślałam - umrzemy tam

Nie będzie tak, tak nie będzie na pewno
Nie będzie tak, sny jak kwiaty powiędną
Nie będzie tak - i wierzymy, choć wiemy
Że nie będzie tak, nie będzie tak, jak chcemy

Wierzyłam w słowa, gdy słów było brak
I w słońce wierzyłam, że uśmiech da
Wierzyłam w ptaka, że da nam swój lot
W ogród wierzyłam i w kwiaty dla rąk

Czekałam w mroku na jasny nasz dom
Na szczęście czekałam, wierzyłam snom
Czekałam, by słowa płonęły jak drwa
W miłości - myślałam - utonie świat

Nie będzie tak...

Sen o Atlantydzie - Józef Lewiński...

Teresa Tutinas
Sen o Atlantydzie

Józef Lewiński, Andrzej Zaniewski

Atlantyda minęła już dawno
Jednak śpiewam o morzu i snach
Dawne lądy zostały poza mną
Wielkie skarby zasypał piach

Atlantyda daleka i bliska
Naszych marzeń zasypany ślad
Co zostało w marzeniach i w myślach
Które rzeźbi codzienny świat

Atlantyda fantastyczna
Pogrążona w naszych myślach
Atlantyda zapomniana
Biją dzwony w oceanach

Atlantyda, kraj wyśniony
Wzywa wszystkich rozmarzonych
Atlantyda
Gdzie jej ślad, gdzie jej ślad?
Atlantyda
Naszych tęsknot wielki świat

Zapomniana i bliska kraina
Z dawnych baśni, powieści i wierszy
Znów na morzu sztorm się zaczyna
Atlantydę przez sztormy przenieśmy

Atlantydę wspominam jak bajkę
Lecz w tej bajce jest prawda i sens
Kochaj ludzi i myśli otwarte
A nieznane zdobywaj i bierz

Atlantyda...

Oddaleni - Józef Lewiński

Teresa Tutinas - Oddaleni

Józef Lewiński

Biegnę do ciebie, wchodzę po schodach
Po pięć, po dziesięć
Niosę ci mlecze i pełne obaw
Stęsknione serce

Patrzysz zdziwiony, z innego świata
Ty nie czekałeś
To pięć, nie dziesięć, to dni, nie lata
A zapomniałeś

Oddaleni - nie znajdziemy
Wspólnych ścieżek, dawnych wspomnień
Oddaleni - dobrze wiemy
Wszystko dzieli, nic nie wiąże

Wracam od ciebie, schodzę ze schodów
Po pięć, po dziesięć
Liczę uparcie chwile powrotu
Październik, wrzesień

Oddaleni...

Gwiezdna Panna - Józef Lewiński

Teresa Tutinas
Gwiezdna Panna

Józef Lewiński, Andrzej Zaniewski

Nie ulega namiętności
Zawsze pilna i ostrożna
Pragnie uciec od miłości
Jakby uciec było można
Wszystkim radzi, wszystkich uczy
Wychowuje, rządzi, wierzy
Że ma pęk życiowych kluczy
Wie, co trzeba, jak należy

O północy najjaśniej
Świecą pośród chmur gwiazdy
I na sklepieniu czarnym
Znajdujemy znak Panny
Mruga światłem odległym
Prosi w gości do siebie
Chłodnym, milczącym blaskiem
Gwiezdna Panna na niebie
Na niebie

Zastanawia się gruntownie
Nad sprawami i krokami
I rozważa każdy problem
Czy jest zgodny z zasadami
Zawsze jasna i logiczna
Kocha czystość, ład, symetrię
A w małżeństwie despotyczna
Ale weki robi świetnie

O północy najjaśniej...

To był Rak - Józef Lewiński...

Teresa Tutinas
To był Rak

Józef Lewiński, Andrzej Zaniewski

To Hemingwaya znak
On poznał cały świat
Afryki czarnej busz
Korridy biały piach

Ach, to wspaniały znak
Gdy smutno mi i źle
Niech mnie przytuli Rak
Szczypcami kłuje mnie

Czy pan jest, proszę pana
Spod Wagi czy Barana
Spod Koziorożca, Byka
Skorpiona czy Wodnika❓

Spod Bliźniąt, Ryb czy Strzelca
Spod Panny, Lwa rudzielca❓
Bo losu wola taka
Że pragnę wyjść za Raka

Lollobrigida ten
Zodiaku miała znak
Niech zjawi się mój sen
Wspaniały, silny Rak

Lecz gdzie go znajdę, gdzie❓
Wciąż szukam, aż brak tchu
A gdy weźmiemy ślub
Oderwę szczypce mu

Czy pan jest, proszę pana...

Wciąż do ciebie bliżej - Marek Gaszyński

Wciąż do ciebie bliżej

Marek Gaszyński

Szarym świtem, pustą nocą
Ciemne chmury goni wiatr
Szarym świtem, polem złotym
Gdzieś za tobą biegnę ja

Może minąć jesień, zima
Może minąć tysiąc lat
Ale drogę wprost do ciebie
Zawsze wskaże mi wiatr

Do ciebie las prowadzi mnie
I rzeki nurt, co płynie gdzieś
Nie zbłądzę już w pogoni mej
Nie, nie zbłądzę już po drodze złej

Jasnym świtem, ciemną nocą
Znów do ciebie idę dziś
Leśną drogą, polem złotym
Wciąż do ciebie bliżej mi

Może minąć jesień, zima...

Teresa Tutinas

Odpowiedz na to pytanie - Włodzimierz Ścisłowski

Odpowiedz na to pytanie

Włodzimierz Ścisłowski

Dlaczego znów chcesz jednak się spotykać ze mną ❓
Dlaczego znów rozjarzyć pragniesz wspomnień ciemność ❓
Dlaczego znów wysyłasz do mnie długie listy ❓
Dlaczego znów rozniecasz płomień, który wystygł ❓

Nie chcę dopuszczać myśli tej
To nierealna przecież myśl
A więc zrozumieć dobrze chciej
Że ja już inna jestem dziś

Dlaczego znów ukradkiem stąpasz po mych ścieżkach ❓
Dlaczego znów mój spokój niespodzianie pierzcha ❓
Dlaczego znów chcę ci wybaczyć niepoprawnie ❓
Dlaczego znów myślę o tobie tak jak dawniej ❓

Nie chcę dopuszczać myśli tej
To nierealna przecież myśl
A więc zrozumieć dobrze chciej
Że ja już inna jestem dziś

Dlaczego znów ukradkiem stąpasz po mych ścieżkach ❓
Dlaczego znów mój spokój niespodzianie pierzcha ❓
Dlaczego znów chcę ci wybaczyć niepoprawnie ❓
Dlaczego znów myślę o tobie tak jak dawniej ❓

Teresa Tutinas

Tak mówią mi - Andrzej Kuryło

Teresa Tutinas - Tak mówią mi

Andrzej Kuryło

Nauczyłeś mnie imion snu, imion życia
Nauczyłeś mnie ostro grać, w oczy kpić
Z łez się śmiać, chwilą żyć
Igrać z losem, gonić czas

Szczęśliwa jesteś - tak mówią mi
Żyjesz każdym dniem
Bierzesz za bezcen. nie dając nic
Biegniesz, dokąd chcesz

A gdy nie szczędzi los i burz, i trosk
To mówią: szczęście masz
Lecz gdy odchodzi ktoś, kto zostać miał
To niby nic - a żal

Pogubiłam już parę łez, parę złudzeń
Przegapiłam już kilka spraw, kilka dat
Kilka chwil, parę lat
Nie zbierałam dobrych rad

Szczęśliwa jesteś - tak mówią mi…

Organista - Ernest Bryll

Teresa Tutinas - Organista

Ernest Bryll

Gdy nocą, w ciszy naszej fary, organista fugę gra
To w murach starych znów się śmieje Bach
Po ścianach gnają ciemne freski, nad świecami krąży ćma
Ach, jaki lekki, szklisty, dźwięczny wiatr

Już zegary w całym mieście dzwonią nam
I maszkary wykrzywiają się u bram
Już miasteczko śpiewa niby zgodny chór
Gdy nad rzeczką zapiał nagle pierwszy kur

I nagle cicho w naszej farze, organista stary znikł
To na zegarze już wydzwania świt
Już chłopi dzwoniąc, wiozą mleko, czyjeś radio głośno gra
Już noc ucieka i bieleje mgła

Już zegary pracowicie "tyku-tyk"
I maszkary zasypiają jakby nic
Ktoś gdzieś szlocha, ktoś znów się obudził zły
Czyjeś "kocham" niby fuga czysta drży

Nauczyłeś mnie radości - Anna Bernat

Teresa Tutinas
Nauczyłeś mnie radości

Anna Bernat

W dzikiej róży utajona
Wśród rozstajnych, obcych dróg
Byłam barwna i zielona
Z niczyjego snu
Nigdy o nic nie prosiłam
Nie kłaniałam się nikomu
Miałam zawsze sztywną szyję
Byłam różą w szczerym polu

Nauczyłeś mnie radości
Jakiej dotąd nie znał nikt
Nauczyłeś schylać oczy
Nauczyłeś pięknie żyć
Byłam różą, dziką różą
Dziś dla ciebie jestem znów
Nauczyłeś mnie radości
Nauczyłeś dobrych snów

Gdzieś zakwita dzika róża
Jakby chciała sprawić ból
Kwitnie barwna i zielona
Z odległego snu
Dzień się jasny nam zaczyna
Jakby dla nas budzi słońce
Nie chcę więcej już wspominać
Wszystko złe się dobrze kończy...

Takiego szczęścia nie ma nikt - Stefan Mrowiński

Teresa Tutinas
Takiego szczęścia nie ma nikt

Stefan Mrowiński

Za zieloną wodą, mój miły
Za tą czarną wodą, mój miły
Nasze ręce się spotkały
Tak się sobie spodobały
Nad tą czarną wodą, miły mój…

Takiego szczęścia nie ma nikt
Dziwią się ludzie, śmieją bzy
Takiego szczęścia nie ma nikt
Tylko my, tylko my

Na tej leśnej drodze, mój miły
Dłonie się goniły, mój miły
Nasze usta się spotkały
Tak się w sobie zakochały
Na tej leśnej drodze, miły mój...

Takiego szczęścia nie ma nikt..

Powiedz, co się stało, mój miły
Że się rozłączyły, mój miły
Nasze ręce takie młode
Nasze usta takie głodne
Nad tą czarną wodą, miły mój…

Takiego szczęścia nie ma nikt
Mówili ludzie, milczały bzy
Takiego szczęścia nie ma nikt
Tylko my, tylko my…

Pisałeś imię moje - Adrjański i Kaszkur

Teresa Tutinas
Pisałeś imię moje

Zbigniew Adrjański, Zbigniew Kaszkur

Pisałeś imię moje palcem na piasku
W przebite strzałą serce wpisałeś je
Był morza brzeg, nas dwoje, słońca odblaski
Zbierane nam na szczęście przez muszle dwie…

Składałeś imię moje z szyszek świerkowych
Gdy szliśmy wczesnym rankiem nad morze znów
Las objął nas spokojem, ptaków rozmową
I wiódł nas jak przez bajkę z dziecięcych snów…

Mówiłeś, że to miłość, która ma przebiec
Przez cienie i przez blaski idących lat
Lecz lato się skończyło i serce twoje z piasku
I serce twoje z piasku rozdmuchał wiatr…

Ilu masz przyjaciół - Janusz Kondratowicz

Teresa Tutinas
Ilu masz przyjaciół

Janusz Kondratowicz

Ilu masz przyjaciół, powiedz, ilu❓
Kto ci rękę poda właśnie dziś❓
Zanim pójdziesz dalej, spójrz do tyłu
Ilu masz przyjaciół, powiedz mi

Komu dziś zaufasz, powiedz, komu❓
Kto odpowie jeszcze na twój list❓
Zanim do pustego wrócisz domu
Ilu masz przyjaciół, powiedz mi

O kim bez wahania jeszcze myślisz, o kim❓
Kto ci dzisiaj zwróci sens zgubionych dni❓
Kto się dziś zatrzyma, kto zawróci z drogi
Aby razem z tobą dalej, dalej iść❓

Ilu masz przyjaciół, powiedz, ilu...❓

O kim bez wahania jeszcze myślisz, o kim❓
Kto ci dzisiaj zwróci sens zgubionych dni❓
Kto się dziś zatrzyma, kto zawróci z drogi
Aby razem z tobą dalej, dalej iść❓

Ilu masz przyjaciół, powiedz, ilu❓
Kto ci rękę poda właśnie dziś❓
Zanim pójdziesz dalej, spójrz do tyłu
Jeszcze tylko ja zostałam ci