Idę polną dróżką przez szeroki świat
Słońce mnie całuje i całuje mnie wiatr
Kwiaty mnie całują, każdej trawki źdźbło
A ty nic, nic i nic, więc pocałuj mnie. no
Pocałuj mnie choć jeden raz
Nim przyjdzie ktoś, zobaczy nas
Pocałuj mnie jak jeszcze nikt
Pozwalam przecież ci
Całują się dwa listki bzu
I z cieniem cień, aż brak im tchu
Całują się i chmurki dwie
A my wciąż nie i nie
Patrzysz tak nieśmiało, milczysz jak ten głaz
A tu czas ucieka, a tu wracać nam czas
Wróbel na gałęzi już ci daje znak
A ty nic, nic i nic, wciąż odwagi ci brak
Pocałuj mnie...
Całują się dwa listki bzu
I z cieniem cień, aż brak im tchu
Całuje się tu jeszcze ktoś
No przestań, przestań, dość
W rozgwarze kawiarnianym,
W przyćmionym świetle lamp
Znów siedzę zasłuchana w melodię bliską nam
Codziennie zmierzchu pora tu do mnie wiodła cię
I było tak do wczoraj, a dziś wiem, że
Nie oczekuję dziś nikogo
Dzień dobry już nie powiesz mi
Jednak powstrzymać się nie mogę,
By nie spoglądać w stronę drzwi
I każdy przykrym jest natrętem,
Kto chce twe miejsce zająć dziś
Każdemu mówię, że zajęte
Jakbyś za chwilę miał tu przyjść
Ja dobrze wiem, że dłonie moje
Już nie odczują rąk twych drżenia
Lecz każdy zmierzch tu znajdzie mnie
Tu wyraźniejsze są wspomnienia
Nie oczekuję dziś nikogo
I nic nie zmienią przyszłe dni
Lecz nie przychodzić tu nie mogę
Gdzie wszystko cię przybliża mi
W pamięci wciąż odtwarzam twój każdy czuły gest
Przez mgłę widziane twarze powoli nikną gdzieś
Lecz dźwięki fortepianu z obłoków wznoszą mnie
I obraz przywołany rozpływa się
Nad Czarną Hańczą znów zaświeci słońce
Zaszumią liście w zieleni białych brzóz
Nad Czarną Hańczą na drewnianym moście
Jak w tamto lato spotkam ciebie znów
Nad Czarną Hańczą znajdą serca bliskie
Tę samą miłość, niepokój taki sam
Pójdziemy razem leśnym wrzosowiskiem
Noc żabim głosem wyjaśni wszystko nam
Znowu zanucą fala za falą
Że my wciąż siebie mamy za mało
Odpowie falom szumiący las
Że dla nas lato za krótko trwa
Nad Czarną Hańczą na drewnianym moście
W zimowej bieli dziś hula tylko wiatr
Nad Czarną Hańczą znów zaświeci słońce
I błękit nieba pod stopy rzuci nam
Chodzę, szukam naszej ścieżki
Ale śnieg przysypał ją
Szukam oczu twych niebieskich
Ale gwiazdy tylko lśnią
Czarna Hańcza śpi pod lodem
Lecz wspomnienia nie chcą spać
One ciebie tu przywiodą
Pod lipcowy nieba dach
Obrazy: Zbigniew Kopania
Gdy nadchodzi noc z wiatru śpiewem
Patrzę oknem na granatowe drzewa
W gwiazdy, które lśnią
I w mrok, co niesie szept
W srebrny pył nieba
Kiedy przyjdziesz dziś, proszę, przebacz
Że zamyślam się, patrząc w niebo
To przez księżyc, co nocnych kursów linią mknie
Patrz, jak srebrzy długą drogę
Wśród chmurnych baszt
Przystaje, by znów pobiec
Kradnie światła z gwiazd ogrodu
Wśród nocnych tras
Zna tyle miast i myśli mych
Gdy nadchodzi noc, wiatru śpiewem gra
W dal prowadzi mnie księżycowa rdza
Myśl gdzieś toczy się księżycową drogą w mgle
Chodził kiedyś kataryniarz
Nosił na plecach słowików chór
I papugę ze złotym dziobem
I pierścionków sznur
Nad warszawską, szarą Wisłą
Za jeden grosik, za dwa lub trzy
Modry Dunaj w takt walca płynął
I papuga ciągnęła mi
Złoty pierścionek
Złoty pierścionek na szczęście
Z niebieskim oczkiem
Z błękitnym niebem na szczęście Złoty pierścionek kataryniarza jedyny
Na moje szczęście
Na szczęście każdej dziewczyny...
Dzisiaj tamten kataryniarz
Nosi na plecach już skrzynię lat
I we włosach pierścionki srebrne
Które zwija wiatr
Odleciała już papuga
I mój pierścionek już dawno znikł
Więc powiedzcie, gdzie mam go szukać
Kto go jeszcze odnajdzie mi
Złoty pierścionek...
Złoty pierścionek
Taki miedziany, dziecinny
Za ten pierścionek
Oddałabym dziś sto innych... Obrazy: Ludwig Knaus, Charles Courtney Curran
Georg Ots - Я помню вальса звук прелестный
Rena Rolska - To tylko stary walc Nikołaj Listow - Jan Zalewski
Jak słowo, które z niepamięci
Wypływa nagle dźwiękiem głuchym
Odpryskiem dnia, odblaskiem tęczy
By się powtórzyć jeszcze raz
Tak w kropli snu zastygłą nutą
Powraca stary walc
Już świt się budzi chybotliwie
A jeszcze ust nie syte usta
Więc w zapomnieniu, niecierpliwie
Pocałunkami mierzą czas
Tak echo snu, jak cień na szybie
Przynosi stary walc
Z płomieniem świec i ćma się droczy
Ucichły w dali sanek dzwonki
O czym tu myśleć, płakać po czym
W złej samotności, w pustce gwiazd
Ten cichy płacz i ćmę wśród nocy
Pamięta stary walc
W rozgwarze miasta, w ulic szumie
Coś, co minęło, nagle wraca
Ten walc, co tylko płakać umie
Już tylko uśmiech budzi w nas
Nikt go już nie chce, nie rozumie
To tylko stary walc
Rena Rolska, Tadeusz Faliszewski
Gdy w Ogrodzie Botanicznym zakwitną bzy
Andrzej Włast
Gdy zakwitną bzy
Słońce, pieszczotliwe i gorące
Promieniste zsyła gońce
Na drzemiącej ziemi głusz
Życie budzi nas o bladym świcie
I zwierzamy się w zachwycie
Oto wiosna przyszła już
Warszawa w kwiatach
Pachnie jak czarowny park
Na ust szkarłatach
Kładę czerwień moich warg
Gdy w Ogrodzie Botanicznym zakwitną bzy
Śnię z chłopakiem moim ślicznym o szczęściu sny
Na spacer idę śród liliowych gron
I serce pełne złud nastrajam na wiosenny ton
Gdy w Ogrodzie Botanicznym zakwitną bzy
W tym nastroju idyllicznym me serce drży
Znikają cienie trosk i zdrad
Śmieje się do nas cały świat
Gdy w Ogrodzie Botanicznym
Zakwitną wonne bzy
Oto słońca nas prześwietla złoto
Wszystko zda się nam pieszczotą
Wszystko płonie, wszystko gra
Serce w kwiatów stroi się kobierce
I po długiej poniewierce
Wraca znowu miłość twa
Warszawa w kwiatach
Nęci nas zapachem bzu
W tych aromatach
Szczęście swe odnajdę znów...
Zofia Terne, Rena Rolska
Kiedy znów zakwitną białe bzy
Marian Hemar
Wiosna, wiosna, wiosna
Wiosenny pierwszy wiew
Wiosna, wiosna, wiosna
I ciepły wiatr wśród drzew
I blade śnieżyczki wychyną na świat
Do słońca, całunków i lśnień
I w sercu tajemny rozchyli się kwiat
I po tym nadejdzie ten dzień
Kiedy znów zakwitną białe bzy
Z brylantowej rosy, z wonnej mgły
W parku pod platanem
Pani siądzie z panem
Da mu słodkie usta rozkochane
Kiedy znów zakwitną białe bzy
Bzów aleją parki będą szły
Pojmą to najprościej
Że jest czas miłości
Bo zakwitły przecież białe bzy
Rena Rolska - Serce na śniegu
Muslim Magomajew - Сердце на снегу
Zbigniew Stawecki
Trojki dwie gonią się
Leci w noc dzwoneczków głos
W pierwszych saniach jedziesz ty
A pochodnie sypią skry
Co gonitwa ta
Nam obojgu da
Ty moich sań śledzisz bieg
Rzucasz serce na śnieg
Żywy kwiat, żywy płomień
Ja sercu ogrzać się dam
I nie będziesz już sam
Przyjdziesz do mnie, dobrze wiem
Wokół nas biały śnieg
Niby stos czyściutkich kart
Ktoś napisze może wiersz
O przygodzie naszych serc
Gdy zasypie wiatr
Sań podwójny ślad
Ty moich sań śledzisz bieg
Rzucasz serce na śnieg
Żywy kwiat, żywy płomień
Ja sercu ogrzać się dam
I nie będziesz już sam
Przyjdziesz do mnie, dobrze wiem
Trojki skończą swój bieg
Minie zima i śnieg
Wiosna świat zazieleni
Żyć bez serca tak źle
Dam ci swoje, weź je
Już nie zmieni tego nikt TUTAJ z tekstem J. Urbanowicz Obrazy: Nikołaj Swierczkow
Iosif Kobzon- Седая старина Rena Rolska - Koronki szronu Ryszard Marek Groński
Gwiazdy wzeszły już i mrużą oczy
Spadł błękitny kurz, miasto zamroczył
Cichnie ulic gwar szalony
Zapalają się neony
Domu ciemna sień, przed którym staję
Już odjechał dzień nocnym tramwajem
Mrok rozwiesza snów plakaty
W górze płoną tamte światy
Ja wiem, że dziś to śmiesznie brzmi
Że kogoś zdziwi mój sentyment
Lecz świat chcę ujrzeć dawnych dni
W koronkach szronu ruską zimę
Chcę w saniach gnać przez biały świat
Niech parska koń, zawodzi wiatr
Niech trojka gna, wiruje śnieg
I mija nas dwudziesty wiek
I gitar dźwięk, i dzwonków głos
Ach, co za pęd, ach, co za pęd
Dalej, dalej...
Wzdłuż zamkniętych bram gasnące echa
Już nie wrócę tam, zaprząg odjechał
Stoją drzewa, czarne wdowy
Chrzęści lodem mrok zimowy
Nim tramwajów zgrzyt zadzwoni rdzawo
Nim mleczarze świt przy drzwiach postawią
Zanim dzień obudzi miasto
Pragnę przeżyć jeszcze raz to...
Rena Rolska - Ręce - Kławdia Szulżenko, Natasza Zylska Edyta Piecha - Руки Ryszard Marek Groński
❤
Nie, nie twych oczu blask
Wspominam od miesięcy
I nie twój głos, gdy zamknął się dni krąg
Bizancjum rąk pamiętam, z ikon twoje ręce
Powracasz do mnie znów dotykiem rąk
❤
Ręce, ich stromy lot w miłości błękit
Jak białe ptaki tak wirowały wokół mnie
Ręce ze wszystkich gwiazd zbierały dźwięki
By tę melodię grać w moim śnie
❤
Na klawiatury biel wbiegają smukłe palce
Na pamięć znam dźwięk każdy, każdy ton
Gdy słyszę, jak ktoś gra niemodne, stare walce
Nie umiem żyć bez twych gorących rąk
❤
Ręce, ich stromy lot w jesiennym świecie
Jak białe ptaki tak wirowały wokół mnie
Ręce, jak można dziś mnie tak odlecieć
I żal zostawić na serca dnie
Wiatr, kosmaty zwierz
Banialuki szepcze
Gdy nadciąga zmierzch
I po kwiatach depce
Noc nadaje ton
Rymy podpowiada
Kusi z różnych stron
Jak Cyganka śniada
Piosenka prawdę ci powie
Nie zwiedzie i nie oszuka
Wyśpiewa słowo po słowie
Wszystko, co serce wystuka
Wyjawi czule i składnie
Co masz na sercu i w głowie
Zrozumie, wszystko odgadnie
Piosenka prawdę ci powie
Noc, cygański wóz
Toczy się bezdrożem
Księżyc sieje mróz
Grozi srebrnym nożem
Czarny, nocny ptak
Niby cień przefrunął
Zrób zaklęcia znak
I zaufaj strunom...
Jerzy Połomski, Rena Rolska, Bohdan Łazuka
Jak to dziewczyna Andrzej Bianusz
To był ubogi młody muzyk
Pustą miał kieszeń, pełną duszę
Stare pianino w domu miał
I na tym instrumencie grał
Aż raz gdy zasiadł do pianina
Ze strun zrodziła się dziewczyna
Zrodziła się z piosenki nut
Z melodii, którą muzyk wiódł
Mówiła mu, że kocha go
Że nigdy nikt, że tylko on
La la la la - jak to dziewczyna
Że go tak bardzo było brak
Że nie do wiary, że aż tak
Mówiła mu - jak to dziewczyna
Tuliła się do jego rąk
I w oczy mu patrzyła wciąż
La la la la - jak to dziewczyna
Więc kochał do utraty tchu
Tak w głowie zawróciła mu
Jak to dziewczyna...
Niestety krótko trwa piosenka
Nutki się kruszą, słowo pęka
A kto się na miłości zna
Wie, że ta jeszcze krócej trwa
Ta miłość też nie była inna
Rzuciła grajka zła dziewczyna
Tak czasem szczęścia komuś brak
Nawet w piosence bywa tak
Rzuciła go i poszła w świat
Choć został cierń i w sercu ślad
La la la la - jak to dziewczyna
Mówiła, że już wielki czas
Żeby z tym wszystkim skończyć raz
Mówiła tak - jak to dziewczyna
Mówiła, że to dość już trwa
Że takich jak on wielu ma
La la la la - jak to dziewczyna
Mówiła, że ma go już dość
I porzuciła go na złość
Jak to dziewczyna...
Że się melodia kołem toczy
Piosenka na tym się nie kończy
I w życiu tak się zdarza, że
Jak refren coś powtarza się
Bo gdy się refren ten zanuci
Dziewczyna znów do grajka wróci
Wszystko zapomnieć każe mu
Za tych wytartych słów
Znów powie mu, że kocha go
Że nigdy nikt, że tylko on
La la la la - jak to dziewczyna
Że go tak bardzo było brak
Że nie do wiary, że aż tak
Tak powie mu - jak to dziewczyna
I będzie tulić się do rąk
I w oczy będzie patrzeć wciąż
La la la la - jak to dziewczyna
Pokocha do utraty tchu
I w głowie znów zawróci mu
Jak to dziewczyna....
Rena Rolska - Zwykła rzecz Bogdan Ostromęcki, Nina Pilichowska
Było między nami już
Wiele złych i dobrych słów
Wiele rozstań i powrotów twych
Były prośby, gniew i łzy
Czułość i dramaty znów
Wielkie słowa: "Wróć i przebacz mi"
Były noce w mroku gwiazd
Ciepła ciemność drżała w nas
Dobry, cichy sen w ramionach twych
Wszystko to, co czas nam dał
Czas obrócił przeciw nam
Z wielkich uczuć nie zostało nic
Zwykła rzecz
Żadna miłość nie trwa wiecznie
Każda kończy się
Zwykła rzecz
Coś minęło bezpowrotnie
Tak już w życiu jest
Czasem tylko jakaś nutka melancholii
Trochę żalu, trochę smutku
Trochę czułych wspomnień
Zwykła rzecz
Przeminęła wielka miłość
Nic nowego, całkiem zwykła rzecz
Kiedyś biegłam w deszcz i mróz
Pod twe okna, pod twój próg
Dzika, ciemna siła gnała mnie
Dzień bez ciebie nie był dniem
Noc spadała tak jak śmierć
Cień mój okrył ślady twoich stóp
Dziś wśród zgiełku chmurnych miast
Drogi kształt twój dla mnie zgasł
Jasny promień zbłądził gdzieś na dno
Jeśli kiedy spotkasz mnie
Odwróć twarz, nie kłaniaj się
Przejdź jak obcy, obojętny ktoś
Zwykła rzecz
Nie my pierwsi, nie ostatni
Rozstajemy się
Zwykła rzecz
Coś minęło bezpowrotnie
Tak już w życiu jest
Nawet jakaś czuła nutka melancholii
Nie obudzi w nas tęsknoty
Do dalekich wspomnień
Zwykła rzecz
Przeminęła wielka miłość
Nic nowego, całkiem zwykła rzecz
Czemu woła w pustce lat
Wciąż mnie ściga poprzez świat
Twej miłości krzyk, ten znany głos
Ona była wesoła jak piosnka
Urok miała świeżego pierwiosnka
Była zwinna i inna co dnia
Że się każdy oglądał, gdy szła
On był smukły i zgrabny jak tancerz
Oczy miał takie, jakie mieć sam chcesz
Gdy pewnego spotkali się dnia, cóż
Zakochali się w sobie raz, dwa
Oto romanca jakich sto
Każdy wesoło nuci ją
Jest w niej blask nieba, błękit snów
Kilka najprostszych w świecie słów
Jest i poezji nikły ślad
Uśmiech wpleciony w walca takt
Coś z katarynki, z valse musette
Refren, co się przyczepia wnet
No i dwa młode serca są
Bo to romanca jakich sto
Nie pytali nikogo, co dalej
Lecz po prostu się młodzi pobrali
Zamieszkali w mansardzie, bo gdzież
Miała trzy kroki wzdłuż, a dwa wszerz
Życie biegło w wesołej harmonii
Mieli dzieci tak śliczne jak oni
Ale mało kto słyszał co o nich, tak
Bo szczęście jest ciche jak wiersz...
