Nie znajdziemy tej samej miłości - Kaszkur i Zapert

Tadeusz Skrzypczak
Nie znajdziemy tej samej miłości

Zbigniew Kaszkur, Zbigniew Zapert

Dziś znów po latach akacji cień nas chowa
Lecz czas rozstania przychylny nie był nam
Rozmowa rwie się, nie mają treści słowa
Ty jesteś inna i ja już nie ten sam

Na próżno chcemy przywołać dawną miłość
Innym dziś wzrokiem patrzymy wokół nas
Choć w stary parku jest wszystko tak jak było
Gdy nas tu serca przywiodły pierwszy raz

Nie znajdziemy tej samej miłości
Która kiedyś była z nami tu
Którą myśli przez lata nam niosły
Nie znajdziemy dawnych słów

Żegnaj więc, do widzenia
Po cóż żal w sercach mieć
Niechaj nasze wspomnienia
Dawną niosą nam treść

Bo cud w życiu raz tylko się zdarza
Nie znajdziemy siebie z tamtych lat
Czas nieufność wypisał nam na twarzach
Nadzieję sercom naszym skradł

Żegnaj więc, do widzenia
Po cóż żal w sercach mieć
Niech miłości wspomnienia
Dawną niosą nam treś

Obrazy: Ron Hicks

Nic więcej - Jonasz Kofta

Jadwiga i Jonasz Kofta, Katarzyna Groniec - Nic więcej
(Aleksander  Wertyński?)

Jonasz Kofta

To może przypadek,
że znów się widzimy
Patrzymy na siebie
w spokojnej udręce
Wspomnienia spłowiały
Przez lata i zimy
Dziś tylko się znamy
Nic więcej

Uśmiechasz się dziwnie
Inaczej niż wtedy
Gdy było do siebie
Nam bliżej niż blisko
To było niedawno
a mówi się kiedyś
Dziś tylko się znamy
To wszystko

Dzielimy złą ciszę
obcymi słowami
Ty serce masz chłodne
I chłodne masz ręce
Za chwilę pójdziemy
Innymi drogami
Bo tylko się znamy,
Nic więcej

Obrazy: Ron Hicks

Parka w parku - Bronisław Brok

Ron Hicks

Jerzy Połomski - Parka w parku

Bronisław Brok

Kocha, lubi, czy mnie szanuje
Nie chce, nie dba, czy nie żartuje
A z niepewności serca mdlały aż
To był początek nasz, ciąg dalszy znasz

Wtulone w cienie drzew
Zielone ławki w parkach
Na każdej ławce parka
Nad parką ptasi śpiew

Nad parką ptasi wiec
A parce cóż to szkodzi
Nic parkę nie obchodzi
Prócz bicia dwojga serc

Parce w parku jak w siódmym niebie
Zegarków nie nagli czas
Ty mnie kochasz, ja kocham ciebie
A reszta nie obchodzi nas

Po klombach stąpa paw
Z wachlarzem pawich piórek
A rudy klub wiewiórek
Ma mnóstwo pilnych spraw

Wróćmy do siebie - Zbigniew Stawecki

Ron Hicks

Halina Kunicka
Wróćmy do siebie

Zbigniew Stawecki

Wieczór niebieski atrament rozlewa w krąg
Miastom zapala neony w niebie
Nastrój podajesz mi z kawą do moich rąk
Mówisz: "Zacznijmy od siebie znów"

Jeszcze raz wierzyć mam
Mówić "tak" jeszcze raz
Jeszcze raz twoje słowa przypomnieć
Było coś, no to co
Nie ma dziś dawnych nas
Tamten płomień już na pewno zgasł

Tyle prób, efekt zły
Ani śmiech, ani płacz
Los nam dał jedną na tysiąc szans
Puste są moje dni
Wieczór ma twoją twarz
Wróćmy do siebie ostatni raz

Zegar godziny przesypał w klepsydrze dni
Płyta zachrypła melodią zdartą
Pytasz jak w starym romansie
Więc mówię ci
Warto zaczynać od nowa dziś

Jeszcze raz wierzyć chcę
Mówić "tak" jeszcze raz
Jeszcze raz wszystkie słowa przypomnieć
Było coś, ciągle trwa
Ciągle jest obok nas
Przyszło do mnie znów z melodią gwiazd

Z nieba spadł ptaków krzyk
Gitar sto trąca wiatr
Los nam dał całą garść wielkich szans
Miłość ma twoją twarz
Wszystko więc powtórz mi
Jeszcze raz, tylko jeszcze raz…

Tak daleko nam do siebie - Andrzej Kuryło

Jerzy Połomski
Tak daleko nam do siebie

Andrzej Kuryło

Jeszcze nic się nie zaczęło
Nie zadrżały nasze dłonie
Nikt się jeszcze nie uśmiechnął
Nie wybaczył, nie zapomniał
Jeszcze się nie zaczął taniec
Choć orkiestra smyki stroi
Twoje ręce piszą dla mnie
Partyturę na nas dwoje

Tak daleko nam do siebie i tak blisko
Jak na wyciągnięcie dwojga dłoni
I nikt nie wie, jeszcze nie wie, czy to iskra
Czy to między nami miłość płonie
Tak daleko nam do siebie i tak blisko
Jeszcze dzielą, a już łączą słowa
I nie wiemy, czy to nieba się kołyszą
Czy to my, czy to my w obłokach

Jeszcze nic się nie skończyło
Jeszcze sobie wystarczamy
Chociaż trochę dnia ubyło
Więcej nocy jest przed nami
Jeszcze pamięć przywołuje
Zapomniane dawno słowa
I dojrzewa w nas nadzieja
Jak zielony wiosny owoc

Obrazy: Ron Hicks

Chciałbym kiedyś

Piotr Szczepanik
Chciałbym kiedyś

Jacek Fedorowicz

Chciałbym kiedyś
Już po latach
Jeszcze raz, tylko raz
Wrócić tu, do tych dni
Chciałbym kiedyś
Grzebiąc w datach
Trafić też na ten dzień
Który nam mija dziś

Jeszcze raz cię wziąć za ręce
Mówić - kocham i nic więcej

Chciałbym kiedyś
Tak niewiele
Tylko raz cofnąć czas
Który nas razem niósł
Chciałbym kiedyś
Spojrzeć śmielej
W twoją twarz, objąć w pół
Ciepło czuć twoich ust

Dzisiaj jesteś jeszcze ze mną
Zostań, bo na dworze ciemno
Dzień odpływa coraz dalej
Trudno będzie go odnaleźć

Chciałbym kiedyś
Tak niewiele
Tylko raz, cofnąć czas
Wrócić tu, do tych dni ...

Obrazy: Ron Hicks

We dwoje - Agnieszka Osiecka

Magda Umer, Seweryn Krajewski
We dwoje

Agnieszka Osiecka

Zatrzymaj się, chmuro, nad nami,

Zatrzymaj się, Boże oko,

W twoich gotykach jest dal za dalami,
A u mnie w duszy - wysoko...

Zatrzymaj się, chmuro, gdy możesz,
I schowaj nas w ciepłym zmroku,
W twoich dolinach jest pięknie i dobrze,
A u mnie w duszy - niepokój...

W pokoju, za szafą, przy matce - we dwoje.
Nad wodą - przygodą, na kładce - we dwoje.

Przez bary - koszmary, ulice,
bez żadnych pieniędzy na styczeń...
W czekaniu na gwiazdę, na sygnał, na znak,
we dwoje, we dwoje - bo jak?

Zatrzymaj się, chmuro, nad nami,
Zatrzymaj się, Boże serce.
Teraz, gdy mamy już, to co już mamy.
Czy wolno jeszcze chcieć więcej?!

W salonie rzeźbionym stylowo - we dwoje.
W rozmowie z angielską królową - we dwoje.
W podróży przez porty i dale,
i w tangu, przez rauty i bale...
W godzinie, gdy zegar powtarza tak...tak...
We dwoje, we dwoje - bo jak?

Zatrzymaj się, chmuro, nad nami,
Zatrzymaj się, Boża łąko,
Otul niebiesko - białymi trawami
Wyschnięte maki i kąkol...

W siwiźnie koloru popiołu - we dwoje.
W samotnym siadaniu do stołu - we dwoje.
W podróży przez grypy i zdrady,
Przez burze i deszcze i grady,
W nadziei, że warto, że jednak, że tak,
We dwoje, we dwoje, we dwoje...
Bo jak?

Obrazy: Ron Hicks

Odpływają kawiarenki - Jerzy Kleyny

Irena Jarocka
Odpływają kawiarenki

Jerzy Kleyny

A kiedy już przyjdzie czas
Pełne po brzegi są kawiarenki
Pod okna ich całe z gwiazd
Gdzieś w zakamarki wielkich miast ciągnie nas

Kawiarenki, kawiarenki
Małe tak, że zaledwieś wszedł
Zniżasz głos aż po szept
Mimochodem, kamień w wodę
Wpadnie coś z bardzo wielkich spraw
W czarną toń małych kaw

Kawiarenki, kawiarenki
Z cienia wpół i ze światła wpół
Ty i ja i nasz stół
Za witrażem szklanych marzeń
Ledwo świat poznajemy już,choć jest tuż

Miejsc wkoło nas coraz mniej
Już dymi z okien złotym obłokiem
I barman już woła: „Hej!"
Już kawiarenka rusza w rejs, wielki rejs

Kawiarenki, kawiarenki
Stolik nasz w nieważkości lamp
krąży tu, krąży tam
Filiżanki, białe ptaki
Lecą wprost w kolorowy dym
Płyną w nim, giną w nim

Pan i pani, zaszeptani
Któż to wie, gdzie naprawdę są
ona z nim i on z nią
Kawiarenki, kawiarenki
Porwą gdzieś w siódme niebo aż stolik nasz...

Obrazy: Ron Hicks